—Чи Лун Чэнь мөн үү?
—Би байна.
Лун Чэнь цочив. Учир нь тэр өөрөө ч энэ хүнийг огт танихгүй байлаа.
—Яг мөн байна. Өргөөний тэргүүний тушаалаар би танд энэ урилгын картыг хүргэхээр ирлээ. Эрхэм ноёнтон минь, та намайг танихгүй байж болох ч, өчүүхэн би Хуа Юнь өргөөний зарлага юм. Манай жилийн дуудлага худалдаанд таныг урихаар тусгайлан ирлээ— гэж туранхай, дунд эргэм насны эр баярлан хэлэв.
Лун Чэнь сая л учрыг ойлгов. Түүнийг ямар нэгэн арилжааны ажилд татан оролцуулах гэж байжээ. Харин өөрийгөө «зарлага» гэж нэрлэсэн нь арай сүртэйдэж; үнэндээ бол өдөржин нааш цааш гүйдэг жирийн зарлага л байв.
Лун Чэнь Хуа Юнь өргөөний талаар нэлээд сайн мэднэ. Энэ бол Галт Шувууны Дуут эзэнт улсын хамгийн алдартай дуудлага худалдааны газар бөгөөд үнэхээр асар том байгууллага байлаа.
Үрэлчдийн холбоотой эн зэрэгцэхгүй байж болох ч хүч чадлын хувьд яавч дутуугүй. Мөн энэ нь адал явдалтнуудын холбооны хамгийн ойрын түнш байв.
Адал явдалтнуудын холбоо нь тоо томшгүй олон адал явдалтнаас бүрдсэн байлаа. Хэдийгээр сул холбоо байсан ч гишүүд нь маш олон.
Адал явдалтнууд ихэнх цагаа зэрлэг онгон нутгаар аялан өнгөрөөдөг. Хэдийгээр энэ нь туйлын аюултай ажил мэргэжил боловч шагнал урамшуулал нь ч мөн түүндээ дүйцэхүйц их байв.
Тэнд элдэв хачин эмийн ургамал, Шидэт араатны цөм олддог бөгөөд аз үнэхээр инээвэл бүр эртний өв ч олж болох байлаа.
Адал явдалтнууд үнэ ханшаа шударгаар тогтоодог Хуа Юнь өргөөнтэй хамтран ажиллах тун дуртай. Олз ашгаа тэнд худалдах нь хамгийн найдвартай арга байв.
Тэдний зарим нь өөрсдөө аюулд ордоггүй. Бусадтай тохиролцож наймаалцана, эсвэл бүр бусдыг алж, олзыг нь булаах явдал ч ердийн хэрэг байлаа. Заримдаа хот суурин зэрлэг онгон нутгаасаа ч илүү аймшигтай байдаг.
Тиймээс Хуа Юнь өргөөний жил бүрийн дуудлага худалдаа үргэлж тоо томшгүй олон хүний анхаарлыг татдаг байв. Тэд жилийн турш цуглуулсан ховор эрдэнэсүүдээсээ хамгийн үнэтэйг нь сонгон дуудлага худалдаанд оруулдаг байлаа.
Бараг бүх дуудлага худалдаанд үнэ тэнгэрт хадтал өсөж, тэд үүнд баярлан хөөрдөг байв. Үүний хэрээр дуудлага худалдааных нь цар хүрээ цаг хугацаа өнгөрөх тусам улам тэлжээ.
Өнгөрсөн хоёр жилийн хугацаанд дуудлага худалдааны чанар асар сайжирч, тэд бүр шинэ журам тогтоожээ. Одоо урилгын картгүйгээр орох боломжгүй болсон байв.
Урилгын үнэмлэх авч чадах хүмүүс нь дэндүү өндөр байр суурьтай хүмүүс л байлаа. Харин Лун Чэнь ийм зүйл хүртсэн анхны залуу болсон юм.
—Лун ах аа, энэ чинь үнэхээр сайхан хэрэг. Гэхдээ танд хангалттай мөнгө байхгүй бол цаг л үрсэн хэрэг болно гэж Шоу Хоу хэлэв.
Хуа Юнь өргөөний дуудлага худалдаанд тавигддаг эд зүйлс бүгд шилдгийн шилдэг нь байлаа. Тэдгээрийн нэг бүр нь хүмүүсийн туйлын ихээр хүсэх зүйл байв.
Дуудлага худалдааны газрын мэргэжлийн сурталчилгаа, ятгалгын ачаар үнэ нь үргэлж галзууртлаа өснө. Мөнгөгүй хүн атаархсан харцаар харахаас өөр аргагүй.
—Дуудлага худалдаанд оруулах зүйлсийн жагсаалт танд байна уу? гэж Лун Чэнь асуув.
—Өчүүхэн надад эхний арван зүйлийн жагсаалт л байна. Та үзэж болно гэж туранхай эр уучлал эрсэн өнгөөр хэлэв.
Нууцлаг байдлаа хадгалахын тулд дуудлага худалдаанд оруулах хамгийн шилдэг зүйлсийг хэзээ ч урьдчилан задруулдаггүй байлаа.
Лун Чэнь жагсаалтыг гүйлгэн харлаа. Тэндээс Од нэгтгэгч өвсийг олж хараад хүүхэн хараа нь агшив. Тэр нь бүр мянга гаруй жилийн настай Од нэгтгэгч өвс байлаа.
Ердийн Од нэгтгэгч өвс арваас зуун жилийн настай байдаг. Зуун жилээс давсан нь ховор, харин мянган жилээс давсан нь туйлын үнэт эрдэнэ юм.
Гэтэл ийм зүйл хүртэл жагсаалтын ердөө эхлэл нь байв.
Лун Чэний цочирсон төрхийг харсан туранхай эр баярлан, —Та Үрэлчийн дагалдан тул өөрт байгаа ямар ч үнэт эмийн үрлийг бидэнд авчирч болно. Чанар, ховор нандин чанар нь шаардлага хангаж байвал дуудлага худалдаанд оруулахыг бодолцож үзнэ. Гэхдээ бид тавин хувийн шимтгэл авна гэв.
Тавин хувь гэж үү?! Ха, ямар шунахай юм бэ. Үнэхээр тавин хувь нэхэж зүрхэлж байна уу? Бүр илүү ихийг нэхэж зүрхлэх үү?
Лун Чэний бодлыг нэвт харсан мэт өнөөх эр инээгээд, —Таны авчирсан зүйл хангалттай сайн байвал манай савлагаа, сурталчилгаа, дээр нь ахлах дуудлага худалдаачныхаа дөвийлгөн магтсан тайлбарыг нэмээд үнэ нь таны төсөөлснөөс хавьгүй өндөр өсөх нь гарцаагүй гэв.
Үүнийг сонсоод Лун Чэнь арай тайвшрав. Үүний зэрэгцээ тэдний бизнес эрхлэх арга ухааныг бага зэрэг биширлээ.
Лун Чэнь мэдээгүй ч ийм зүйл хийх нь огт амархан биш байв. Туранхай эртэй адил албан тушаал хашдаг хүмүүст жил бүрийн дуудлага худалдаанд гурван урилгын эрх олгогддог байлаа.
Тэд ердөө гурван хүнийг л урьж болно.
Тэдгээр хүмүүс юм худалдаж авсан ч, зарсан ч урьсан ажилтан нь тогтсон хувийг авна.
Тэдгээр хүмүүс ихийг худалдаж авч, ихийг зарвал урьсан хүн нь төдий чинээ их мөнгө олно. Тиймээс урих хүн бүрээ маш нямбай сонгох хэрэгтэй байв.
Гэвч олон жил өнгөрөхийн хэрээр улам олон хүнийг эртнээс урьдаг болж, үлдэх хүн улам цөөрчээ. Одоо тэд бараг үлдэгдэл хүмүүсээс л сонголт хийх хэмжээнд хүрсэн байв.
Энэ туранхай эр тун овсгоотой нэгэн байлаа. Тиймээс урилгын эрхээ авмагцаа бусад нь түрүүлж очоод Лун Чэнийг урьчих вий гэж айсан тул яаран хүрч иржээ.
Өөр арга ч байсангүй. Лун Чэнь нийслэлд өөрийн үеийнхнээсээ хамгийн алдартай хүн бөгөөд асар их боломжтой том загас байлаа.
Тэр Лун Чэнь рүү жижигхэн карт сунган, —Энэ өчүүхэн хүний нэрийн хуудсыг үзнэ үү— гэж хэлэв.
—Фү Гүй?
—Ха ха, би ядуу айлд төрсөн хүн. Эцэг эх минь намайг баяжиж, хөрөнгөжөөсэй гэж хүсээд ийм нэр өгсөн юм гэж туранхай эр ичингүйрэн тайлбарлав.
Түүний тайлбарыг сонсоод Лун Чэнь ч бага зэрэг эвгүйцэв. Толгой дохин, —Би юм худалдаж авахыг үнэхээр их сонирхож байна. Бас дуудлага худалдаагаар зарах хэдэн зүйл ч бий. Энэ нь яаж явагддаг вэ? гэж асуулаа.
Фү Гүйн нүд гэрэлтэв. —Ямар ч эрдэнэсийг шууд Хуа Юнь өргөөнд авчирч болно. Эсвэл бид таны гэрт хүртэл очиж авч болох юм.
Лун Чэнь толгой дохив. Дуудлага худалдаа эхлэхэд сар хүрэхгүй хугацаа үлдсэн байсан ч түүнд хангалттай цаг байлаа. Фү Гүйтэй уулзах цаг тохирсны дараа Лун Чэнь болон бусад нь бүгд зоогийн газраас гарцгаав.
—Лун Чэнь, Галт Шувууны Дуут дэнлүүний баяр долоо хоногийн дараа болно. Чи заавал хүрээд ирээрэй гэж Ши Фэн догдлон хэлэв.
Галт Шувууны Дуут дэнлүүний баяр нь эзэнт улсын хамгийн том баяр цэнгэл байлаа. Нийслэлд амьдардаг гэрлээгүй бүх хүн үүнд оролцдог байв. Маш хөл хөдөлгөөнтэй бөгөөд бүх залуусын хамгийн их хүсэн хүлээдэг баяр нь энэ байсан юм.
Ялангуяа гэрлээгүй эрчүүд нь эмэгтэйчүүдийн анхаарлыг татах боломж хүлээсэн бух шиг байлаа.
Харин эмэгтэйчүүд ч бас өөртөө тохирох эр хүн олж чадах эсэхээ үзэхийг хүсдэг байв.
Эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс ингэж хамт цуглах нь ердийн үед багагүй маргаантай зүйл байлаа. Гэвч Галт Шувууны Дуут дэнлүүний баяр болдог тэр нэг өдөр бүх цээр хориг цуцлагдаж, эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүс хүссэнээрээ задгай цэнгэн зугаалж болдог байв.
Тиймээс тэдний олонх нь энэ баярт зориулан урьдчилан бэлтгэлээ базаадаг байлаа.
Харин хамгийн хөгжилтэй хэсэг нь үеийнхээ нэгдүгээр дайчны төлөөх өрсөлдөөн байв. Баярын үеэр үргэлж тулааны тавцан засдаг. Бясалгагч бөгөөд хорь хүрээгүй хэн ч түүн дээр гарч болно.
Тэргүүн байрны төлөөх тулаан нь баярын оргил байлаа. Тэр цолыг авмагцаа даруухан хэвээр үлдэх ямар ч боломжгүй болно. Тоо томшгүй олон эмэгтэй араас нь цэцэг илгээж, бүр цэцэгт дарагдан булшлагдах шахна. Үүнийг бодох төдийд л эрчүүдийн зүрх дүрэлздэг байв.
Тайван дөлгөөн Ши Фэн хүртэл догдлон хөөрч байлаа. Бүдүүн Юй болон бусад нь ч урам зоригоор бялхаж байв.
—Лун ах аа, та заавал ирээрэй. Та явахгүй бол бид ч бас явахыг хүсэхгүй байна гэж Бүдүүн Юй гуйв.
—Тэгвэл хэн нь ч явахгүй байж, хаа нэг газар очоод юм уух уу? гэж Лун Чэнь инээв.
—Үгүй ээ, Мастер Лун аа, бид бүтэн жил хүлээсэн шүү дээ!! гэж Бүдүүн Юй болон бусад нь тэр даруй гутарсан царай гаргав. Зарим нь бүр өвдөг сөхрөн Лун Чэний хөлийг тэвэрч, түүнийг зөвшөөртөл салсангүй.
—Лун Чэнь, чи явахгүй бол хэтэрхий уйтгартай байна. Нийслэлд чи өөрийн үеийнхнээсээ хамгийн алдартай нь! Чамайг номер нэг гэж үздэг. Чи явахгүй бол тоо томшгүй олон хүн урам хугарна гэж Ши Фэн ятгав.
—Хм? Би хэзээ ийм алдартай болчихсон юм бэ? гэж Лун Чэнь цочин асуув.
—Чи мэдээгүй юм уу? Бүр жаахан хүүхдүүд хүртэл мэднэ. Тэнгэр газар донсолгосон тулаан-үрлийн хос бясалгал, Баатруудын цуглааны өргөөний хилэнт бурхан, Галт Шувууны Дуут эзэнт улсаас жигүүрээ дэлгэн нисэн гарсан нэгэн, Есөн огторгуйг бардамнан инээдэг Лун Чэнь гэж Ши Фэн Лун Чэнь рүү хачин харцаар харав.
…
Энэ чинь ямар учиртай хэрэг вэ? Би яагаад юу ч мэдээгүй байдаг билээ? Надаар шүлэг хүртэл зохиочихсон юм уу? Лун Чэнь балмагдан хэлэх үггүй болов.
—За, Лун ах аа, ах дүүс чинь бүгд тантай хамт баяр цэнгэл үзэхийг хүсэж байна. Гэхдээ таны хэлснээр л болъё.
Ши Фэн бусдаас өөр байлаа. Тэр анхнаасаа л Лун Чэнийг ах дүүгээ гэж үзсэн тул бусад шиг ингэж их болгоомжлох шаардлага түүнд байсангүй.
—Өө, за, явъя даа. Уг нь бид нэг өдөр илүү бясалгахаар төлөвлөж байсан юм гэж Лун Чэнь гашуухан инээмсэглэв.
Үүнийг сонсоод Бүдүүн Юй болон бусад нь бүгд баярлан хашхирцгаав. Тэдний нүдний өмнө тоо томшгүй олон үзэсгэлэнт эмэгтэйн дүр харагдсан мэт байлаа.
Бусадтайгаа зам салсны дараа Лун Чэнь гэр лүүгээ яаран харив. Оройн хоол ч идсэнгүй. Ингэж цаг алдах нь дэндүү гарз байлаа. Тэр бясалгалынхаа түвшнийг яаралтай ахиулах ёстой байв.
Фэнфү од аль хэдийн төгс нягтарсан байлаа. Одоо түүнд Даньтянь бий болсон тул хэд хэдэн хийн эргүүлгийг хурдан нягтруулахыг хүсэв.
Одоогоор түүний Даньтяньд ердөө гурван хийн эргүүлэг байлаа. Лун Чэнь тэдгээрийг цаашид хэрхэн үүсгэхээ мэдэхгүй байв. Түүний дурсамжид үлдсэн Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлагт энэ тухай огт дурдагдаагүй, зөвхөн Есөн одыг хэрхэн нягтруулах тухай л байлаа.
Фэнфү од нягтарсан тэр үед гурван хийн эргүүлэг нэгэн зэрэг гарч ирсэн. Энэ нь яаж болсныг Лун Чэнь өөрөө ч мэддэггүй байв.
Одоо Лун Чэнь Даньтяньгаа эргэлдүүлэхэд гурван хийн эргүүлэг ч мөн хамт эргэлддэгийг олж мэдэв. Энэ арга нь эрчмийг биеэр нь тасралтгүй урсган, тулалдах боломж олгохоос бус бясалгахад зориулагдаагүй байлаа.
Фэнфү одны сүнслэг эрчмийн хэсгийг хийн эргүүлгүүд рүү татахад тэд даруй арав дахин томров. Лун Чэний амьсгал догдлолоос түргэсэв. Гэвч энэ нь ч бас тулалдахад зориулагдсан болохоос тэднийг бясалгах арга биш байлаа.
Лун Чэнь гүнзгий амьсгаа авав. Хэсэг эргэлзсэний эцэст хийгээ аажмаар эргэлдүүлэн, гадаад ертөнцийн сүнслэг хийг шингээж эхлэв.
Гэвч энэ удаа тэр сүнслэг хийг биеэрээ тараасангүй, харин Фэнфү одондоо нягтруулан шингээв.
Лун Чэнь тэнгэр газар дахь сүнслэг хийг шингээхийн хэрээр Фэнфү од хурдан эргэлдэж эхлэв.
—Ингэх ёстой байж!
Лун Чэнь баярлан хөөрөв. Яг юу болж байгааг мэдэхгүй байсан ч энэ нь тулалдахаас илүү бясалгахад зориулагдсан арга гэдэг нь гарцаагүй байлаа.
Тэр чадах чинээгээрээ сүнслэг хий шингээсээр байв. Тасралтгүй шингээхийн хэрээр Фэнфү од аажмаар улам тодорч, эцэст нь дүрэлзсэн нар мэт болов.
БҮМ!
Фэнфү од доргин чичирч, тэр даруй улам бүдгэрэв. Үүний зэрэгцээ Лун Чэний Даньтяньд дахин нэг хийн эргүүлэг бий болов.
—Хаха, эцэст нь цааш бясалгах аргаа оллоо.
Дөрөв дэх хийн эргүүлэг үүсэхийн хамт Лун Чэний бие дэх меридианууд ч бага зэрэг тэлж, бүх биеийн эрч хүч нь оргилж байлаа.
—Сайн байна, үргэлжлүүлье.
Лун Чэнь аажмаар нүдээ аниад, Тэнгэрийн тав дахь шатны босгыг давахаар бясалгалын хүчээ дайчилж эхлэв.