Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлаг

8-р анги

8-р бүлэг — Амь үхлийн тулаан

Сонсох

Тулааны талбайн эргэн тойронд хэдийнэ цөөнгүй хүн цугларсан байв. Энд байнга ирж үзэж, цаг нөхцөөдөг хүмүүсээс гадна Эзэн хааны нийслэлийн язгууртан айлын хэд хэдэн өв залгамжлагч ч хүрэлцэн иржээ.

Өнөөдөр Лун Чэнь, Ли Хао хоёрын амь үхлийн тулаан болох өдөр байлаа. Энэ газар ердийн үед тулаан, зодоон тасралтгүй болдог ч амь үхлийн тулаан тун ховор байв.

Хамгийн хачирхалтай нь, хоорондоо тулалдах гэж буй энэ хоёр язгууртан өв залгамжлагчийн бясалгалын түвшин тийм ч өндөр биш атал тэднийг үзэхээр тоолж баршгүй олон хүн цугласан байлаа.

Үүгээр ч зогсохгүй, Эзэн хааны нийслэл даяар хамгийн алдартай мөрийчин Ю Лань ч нийтийн мөрий нээхээр хүрэлцэн иржээ.

Ли Хао ялна — хоёр дахин.

Лун Чэнь ялна — арван дахин.

Амь үхлийн тулааны үеэр ямар ч булхай гарах боломжгүй. Дээр нь тэд язгууртны өв залгамжлагчид байсан тул үр дүнд нь мөрий тавих нь олон хүнд туйлын сонирхолтой санагджээ.

Мөрийчин биш зарим хүн хүртэл мөнгө тавьж эхэлсэн ч ихэнх нь Ли Хаог ялна гэж мөрийджээ.

Өнгөрсөн удаа Лун Чэнь Ли Хаог ялсан нь үнэн. Гэвч тэр үед Ли Хао огт сэрэмжгүй байсан бөгөөд Лун Чэнь тэр завсрыг нь ашигласан юм. Ийм гайхамшиг дахин тохиолдохгүй.

Зүгээр тоглоом хийдэг эсвэл арга нь барагдаж цөхөрсөн хүмүүсийн тун өчүүхэн хэсэг л аз сорьж, Лун Чэнь ялна хэмээн мөнгө тавихаар шийджээ.

Мөрий тавих газар Тулааны талбайгаас холгүй байв. Ли Хаог ялна гэсэн хэсэг хүнээр дүүрсэн бол Лун Чэнь ялна гэсэн хэсэгт хэн ч шахам байсангүй.

—Гурван зуун мянган алтан зоосыг Лун Чэнь дээр тавья.

Гэнэт өндөр нуруутай, сүрлэг эр гарч ирээд талст картаа мөрий хариуцсан хүнд шидэж өглөө.

—Юу гэнэ ээ?!

Мөрий хариуцагч энэ мөнгөн дүнд цочирч орхив. Өнөө өглөөнөөс хойш тэр ердөө арван мянган алтан зоос цуглуулаад байлаа. Ийм шинэ мөрий сонсоод өөрийн чихэндээ ч итгэж чадахгүй шахав.

Тэр сүрлэг эр бол мэдээж Ши Фэн байлаа. Лун Чэнь бүх алтан зоосоо Лун Чэний ялалтад тавихыг түүнд даалгасан юм.

Лун Чэнь өөрийн язгууртны байр суурийг мэддэг тул Мөрийчин Ю Лань өөрийн хүч нөлөөгөөр заавал нийтийн мөрий нээнэ гэдгийг ойлгож байв. Тиймээс тэр урьдчилан Ши Фэнд өөрийнх нь ялалтад мөрий тавихыг хэлсэн байлаа.

Ю Лань нийтийн мөрий нээснээс болж алдагдалд орсон ч буцаж няцвал нэр хүндээ төдийгүй түүнд итгэдэг хүмүүсийн итгэлийг ч гарцаагүй алдана.

Түүний ердийн олдог мөнгөний ихэнх нь өөрийн тавьсан мөрийнөөс бүрддэг байв. Харин ийм нийтийн мөрийнөөс тэр үнэндээ нэг их ашиг олдоггүй. Нийтийн мөрий зохион байгуулдаг гол шалтгаан нь хүмүүсийг сэтгэл хангалуун байлгах явдал байлаа.

Тэр бүр алдагдал хүлээсэн ч Мөрийчин Ю Ланьгийн асар их хөрөнгийн дэргэд үүнийг амархан даваад гарчихна. Ийм учраас Лун Чэнь мөрийд мөнгө тавихаар шийджээ.

Уг нь тэр энэ мөнгөө Ли Хао ялна гэсэн мөрийд тавихаар төлөвлөж байсан ч одоо Лун Чэнь ялбал, Ли Хао ялна гэсэн мөрийтэй харьцуулахад арав дахин их ашиг олох байв. Лун Чэнь тэнэг биш тул аль нь ашигтайг мэдээж ойлгож байлаа.

Өчигдөр Лун Чэнь Бүдүүн Юй болон найзуудынхаа тусламжтайгаар хоёр зуун мянга гаруй алтан зоос цуглуулжээ. Мөнгөө Ши Фэнд өгөхөд Лун Чэнь ямар итгэлтэй байгааг харсан Ши Фэн шүдээ зуун, мөрийн хэмжээг гурван зуун мянган алтан зоос болгож нэмсэн байлаа.

Ши Фэний гэр бүл үнэндээ тийм ч баян биш байв. Учир нь гэр бүлийнхэн нь ихэвчлэн түргэн ууртайгаас гадна бизнес эрхлэхдээ гар муутай байжээ. Харин Бүдүүн Юй болон бусдын гэр бүл арай чинээлэг талдаа байв.

Ийм их мөнгө цуглуулахын тулд Ши Фэн бүх зэвсэг, хуяг дуулгаа нэмэлт барьцаанд тавьсан байлаа.

Энэ бүхэн Лун Чэний солиорол шахам мөрийний төлөө байв. Ши Фэн сандарсандаа зүрх нь хэдэнтээ хүчтэй цохилохыг тогтоож чадсангүй.

—Чэнь ах аа, тайван, тогтвортой байгаарай... Энэ ахын чинь бүх хөрөнгө дэнчинд тавигдчихлаа шүү.

Ли Хао үд дөхөхийн өмнөхөн хүрэлцэн ирэв. Тэр газрыг хөнгөхөн түлхээд хэдэн метр агаарт дүүлэн гарч, Тулааны талбайн дээр буусан нь нижигнэсэн хөгжөөн дуулиан дэгдээлээ.

Гэвч энэ удаагийн хөгжөөн Ли Хаогийн дүр төрхөд зориулсангүй. Хүмүүс сайхан үзүүлбэр эхлэхийг тэсэн ядан хүлээж байлаа.

Өнөөдөр Ли Хао цэвэрхэн, цэмцгэр бөгөөд нэлээд ганган дээл өмссөн байв. Түүний сэтгэлд бардам бодол төрлөө.

—Лун Чэнь, надад өгсөн доромжлолыг чинь арав нугалж буцаана!

Гэвч Ли Хао тайзан дээр гарснаас хойш нэлээд хугацаа өнгөрсөн ч Лун Чэнь үзэгдсэнгүй. Түүнийг яагаад ирэхгүй байгааг хэн ч ойлгосонгүй. Зарим хүн бүр айгаад ирээгүй юм биш байгаа хэмээн эргэлзэж эхлэв.

Бүгд учрыг нь олох гэж гайхаж байх зуур Тулааны талбайг хариуцдаг өвгөн түүнд хүйтнээр хэлэв.

—Тулаан чинь арван хоёр цаг дөчин таван минутад товлогдсон. Чи бараг бүтэн цагийн өмнө ирчихжээ. Тайзан дээрээ хүлээж болно, эсвэл доош бууж хүлээж болно.

Үүнийг сонссон хүмүүсийн сэтгэл гонсойж, бүгд дургүйцэн дуугарлаа. Харин анхандаа сүр хүч дүүрэн байсан Ли Хао цагийг шалгахаа мартсанаа ойлгоод хэсэгтээ мэл гайхав.

—За яах вэ, тайзан дээр нь хүлээж байя. Ямар ч байсан тэр удахгүй үхэх хүн. Түүнд үлдсэн хугацаа минийхээс илүү үнэ цэнтэй биз.

Ли Хао хүйтнээр инээмсэглээд Тулааны талбайн дээр завилан суув. Тэр хүчтэний төрх гаргахыг хичээж байлаа. Гэвч энэ дүрээ хадгалах гэсэн оролдлого нь удалгүй бүтэлгүйтэж, байдал нь нэг л хачин болов...

Учир нь үд дунд болсон тул нар төөнөж байлаа. Үүн дээр нэмээд Тулааны талбайг хар чулуун хавтангаар хийсэн бөгөөд тэр хавтангууд аль хэдийн өндөг шарж болохоор халжээ.

Гэхдээ Ли Хао аль хэдийн суучихсан тул босож болохгүй. Босвол гаргаж буй дүр нь нурна. Тиймээс тэр тэсэхээс өөр аргагүй байлаа.

Хурц хараатай зарим хүн Ли Хаогийн өгзөгнөөс үл ялиг утаа суунаглаж эхэлснийг аль хэдийн анзаарчээ. Удалгүй энэ нь илт харагдаж, үзэгчдийн царайд хачирхалтай төрх тодров.

—Энэ чинь ямар тэнэг амьтан бэ? Нэр нүүрээ аврах гэж байгаа юм байх даа? Тулаан эхлээгүй байхад өгзөг нь түлэгдчихэж байна шүү дээ.

Нэгэн эмэгтэй аяархан инээлээ. Харин алсад гивлүүртэй хоёр эмэгтэй Тулааны талбайг үл тоомсорлосон янзтай ширтэж байв.

—Шулуухан хэлэхэд, тэр зүгээр л хоёр нүүртэй амьтан, —гэж нөгөө эмэгтэй толгой сэгсрэн хариулав.

—Мэн Чи эгч ээ, бид энд хэд хоног боллоо. Та гэрлэх тохиролцоогоо хэзээ цуцлахаар төлөвлөж байна вэ? —гэж тэдний нэг нь асуув.

Мэн Чи хэмээн дуудуулсан эмэгтэй хөмсгөө үл ялиг атируулан, эвгүйцэн хэлэв.

—Одоогоор тэр маш хүнд байдалд байгаа. Ийм үед түүнд гэрлэх тохиролцоогоо цуцлах тухай яривал дэндүү харгис хэрэг болно. Би өөрөө ч яах ёстойгоо мэдэхгүй байна.

—Гэхдээ энэ асуудлыг хойшлуулаад байх нь шийдэл биш. Багш биднийг аль хэдийн хэд хэдэн удаа буцахыг сануулсан. Уул руугаа удахгүй буцахгүй бол шийтгүүлэх байх.

—Түүнээс гадна эгчийн авьяас чадвараар бол та Төрөлхийн шатанд заавал хүрч, Тэнгэрийн ёсонд хүрч чадна. Та хоёрын ертөнц тэс өөр болно. Та хоёрын харилцааг бүтээх ямар ч боломжгүй, —гэж тэр эмэгтэй санаа алдав.

—Гэхдээ ингэж хийх нь түүнд дэндүү шударга бус санагдаад байна... За яах вэ, жаахан харж байя.

Мэн Чи хаш мэт толгойгоо аяархан сэгсрэхэд үзэсгэлэнт нүдэнд нь шаналлын ул мөр тодров.

Мэн Чи эргэлзэж байх зуур алсад цугласан олны дунд үймээн дэгдэв. Тэд эргэн харж ширттэл сэлэм мэт хөмсөгтэй, гэрэлтсэн нүдтэй хар дээлт эр аажуухан нааш алхаж байлаа. Түүний биеэс өвөрмөц сүр хүч мэдрэгдэж, хүмүүст гүн сэтгэгдэл төрүүлэв.

Тэр яг л худаг шиг харагдаж байлаа. Гаднаасаа эгэл жирийн боловч доторх гүнийг нь харах аргагүй. Хэн ч түүний гүнийг нэвт харж чадахгүй, оршихуй нь бүхэлдээ нууц мэт санагдана.

Мэн Чи болон нөгөө эмэгтэй ч түүний төрхийг хараад сэтгэл нь өөрийн эрхгүй догдлов. Хэдхэн хоногийн өмнө харсан Лун Чэньтэй харьцуулахад тэнгэр газар шиг ялгаатай байв. Одоогийн Лун Чэнь өөртөө итгэлээр дүүрэн харагдаж байлаа.

Лун Чэнь ирснийг харсан Ли Хао өндийн үсрэхэд өгзөг нь шатаж хорсохыг мэдэрлээ.

Тэр бүх бурууг Лун Чэнд тохож, уур нь улам бадарсан хэвээр чангаар хашхирлаа.

—Лун Чэнь, нааш гарч үх!

Лун Чэнь Ли Хао руу ч харсангүй. Харин олны дундуур харцаа гүйлгэн Ши Фэнтэй харц тулгарав. Ши Фэн түүнд үл ялиг толгой дохиход Лун Чэнь санаа нь амрав.

Тэр Ши Фэнээс гадна өөрийг нь дэмжихээр ирсэн бололтой Бүдүүн Юй болон бусдыг ч олж харлаа.

Лун Чэнь тэдэн рүү инээмсэглээд эргэн Тулааны талбай руу алхав. Ли Хао ур чадвараа гайхуулах гэж үсрэн гарсан бол Лун Чэнь зүгээр л алхаж гарахаар шийджээ...

Тэр мөчид Лун Чэнь ялна гэж мөрий тавьсан хүмүүс мөнгө нь бүрмөсөн салхинд хийсэх гэж байгаа мэт санаж байлаа.

Лун Чэнь алхаж гарч ирэхийг харсан Ли Хао түүний нэрийг зангидсан шүднийхээ завсраар ууртайгаар шахан гаргав.

—Лун Чэнь.

—Тэнэг ээ, өгзөг чинь түлэгдчихсэн биз? —гэж Лун Чэнь Ли Хаог ёжлов.

Үнэндээ Лун Чэнь аль эрт ирчихсэн байв. Зүгээр л цаахна, сүүдэрт зогссон тул хэн ч түүнийг анзаараагүй юм. Гэхдээ тайзан дээр юу болж байгааг тэр маш тодорхой харсан байлаа.

—Арван хоёр цаг дөчин таван минут боллоо. Хоёр тал амь үхлийн гэрээнд гарын үсэг зурах ёстой.

Энэ мөчид өвгөн нэгэн баримт бичиг гаргаж ирэв. Лун Чэнь хүйтнээр инээмсэглээд түүн дээр гарын үсгээ зурлаа.

Энэ удаагийн тулаан өнгөрсөн удаагийнхаас өөр байв. Энэ удаа ялагчийн өмнө бууж өгсөн ч ямар ч нэмэргүй; амь, үхэл нь ялагчийн гарт байна.

Ли Хао ч бас гарын үсэг зураад, муухай инээмсэглэн хэлэв.

—Чи муу бяцхан новш, өнөөдөр надад учруулсан бүх доромжлолыг чинь зуу дахин буцаана!

Амь үхлийн гэрээнд гарын үсэг зурсан тул одоо шүүгч шаардлагагүй болов. Тулааны талбай нь өнөөдөр хэн үхэхийг шийдэх газар болон хувирчээ.

—Илдний шарх эдгэрчихдэг, харин доромжлол уурыг тайлдаггүй. Чи үүнийг ойлгохгүй бололтой. Намайг ингэж олон удаа өдөж ирсэн болохоор би цаашид тэвчихгүй.

Лун Чэнь гүнзгий амьсгаа авахад нүдэнд нь өтгөн хөнөөх санаархал тодров. Жоу Яоян түүнийг Лун Тяньсяогийн хүү биш хэмээн анх хэлснээс хойш олон хүн түүнийг үүнтэй адил доромжлох болсон байлаа.

—Үх, новш оо!

Ли Хао ёжтой инээгээд чангаар архирлаа. Тэгмэгц бүх биеийнх нь сүнслэг хий эргэлдэж, нүдэнд үзэгдэхүйц сүнслэг эрчим биеийг нь тойрон долгилов.

Үүнийг харсан үзэгчид бүгд толгой дохилоо. Өнгөрсөн удаа Ли Хао тун азгүйтсэн. Тэр биеэ хамгаалах ямар ч бэлтгэл хийгээгүй тул Лун Чэнь гэнэтийн ганц довтолгоогоор түүнийг ялсан юм. Харин энэ удаа тэр зохих ёсоор бэлтгэж, хамгаалалтаа бүрдүүлжээ.

Хэдийгээр энэ нь дөнгөж Хий Хураах шатны сүнслэг эрчим бөгөөд биеэсээ гадагш гаргаж чадахгүй ч сүнслэг эрчмээ бие дотроо эргэлдүүлэн хамгаалалт болгосноор ердийн хүн түүнд гэмтэл учруулахад тун бэрх болно.

Ли Хао хамгаалалтаа бүрдүүлсний дараа нүүрэнд нь хорон инээмсэглэл тодров. Тэр Лун Чэнь рүү дайран очихдоо хоёр гараа сарвуу болгон хувиргаж, Лун Чэний хоёр мөрийг онилов.

Түүний хоёр сарвуу сүнслэг хийд дүүрсэн тул төмөр соёоноос ялгаагүй байлаа. Ердийн хүн түүнийг цохиулбал мөр нь тэр даруй хугарах байв.

—Сайн байна! Ли Хао, түүнийг бүр мөсөн гутаа!

Тулааны талбайн доороос Лун Чэнь Эзэн хааны сургуульд агаарт шидсэн Ван Ман чангаар орилов.

Ван Ман залуугаараа шүднийхээ талыг алдсан байлаа. Яс нөхөн ургуулах эмийн үрэл түүний гэр бүлийн авч дийлэхээргүй үнэтэй байсан юм. Тэр одоо Лун Чэнд аль хэдийн гүнээ хорсож явдаг байв. Лун Чэнь дайралтад өртөх гэж байгааг хараад баярлан хашхирахаа барьж чадсангүй.

Харин Ши Фэн, Бүдүүн Юй болон бусдын сэтгэл маш их түгшив. Лун Чэнь эхнээсээ бясалгалынхаа түвшний өчүүхэн ч шинжийг харуулаагүй тул тэдний зүрх хоолойд тулсан мэт болов.

Ли Хао өөд дайран ирэхийг хараад Лун Чэнь хүйтнээр инээмсэглэв. Нэг алхам хийхэд бүх бие нь сүүдэр болон хувирч, Ли Хао руу харван одлоо.

ПАНГ!

8-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Есөн Одот Ноёрхогч Биеийн урлаг8-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах