Жинхэнэ тулааны ертөнц

1-р анги

1-р бүлэг — И Юний булш

Сонсох

Амьдрал амаргүйг И Юнь энэ насандаа гүнээ ойлгосон ч, ид насандаа үхнэ гэж хэзээ ч бодож байгаагүй.

Өнөө өглөө И Юнь хоёр сайн найзынхаа хамт ууланд авирахаар явжээ. Тэдний дунд хөөрхөн бүсгүй байсан тул энэ нь мэдээж гайхалтай үйл явдал байлаа.

Залуу хүмүүс догдлол, адал явдалд дуртай байдаг; И Юнь ч үүний ялгаагүй. Сайн хүүхэд царайлан, бусдын аль хэдийн гаргасан уулын жимээр авирах нь утгагүй санагдсан тул тэд хүн хөл тавьдаггүй, зэлүүд уулыг сонгожээ.

Уулын талд хүрэх үедээ тэд агуй олж харав.

Хамт явсан бүсгүй гэнэт хөөрч, агуй руу заавал орно гэж зүтгэв. Гэвч тэднийг орсон даруйд санаанд оромгүй зүйл болжээ.

И Юнь агуйгаас тэгш өнцөгт хэлбэртэй нил талст олжээ. Энэ нь шинжлэх ухааны уран зөгнөлт кинонд гардаг талст хөзөр шиг харагдаж байв. Тэр түүнийг олж хараад сониучирхан хүрмэгц агуйн хана нүргэлэн дуугарч, агуй бүхэлдээ нурж эхлэв!

Хэдэн тонн чулуу дээрээс нь нүргэлэн унахыг харсан И Юний сэтгэлд ямар мэдрэмж төрснийг үгээр хэлэхэд хэцүү. Хэрэв ганц өгүүлбэрээр хэлбэл, “Үхэж үзэж байж л үхэл гэж юу болохыг үнэхээр мэднэ” гэмээр байлаа.

Тэр залуу, эрүүл чийрэг, царайлаг хэвээрээ байв. Бас онгон хэвээрээ…

Түүний өмнө асар гэрэлтэй амьдрал хүлээж байх учиртай байсан ч энэ бүхэн удахгүй алга болох гэж байлаа.

Үүнийг ойлгосноос төрсөн гуниг, найдваргүй байдал нь амьсгал боомилмоор байв.

Бул чулуунууд И Юнийг дарсангүй, харин гарцыг нь таглан хаачихжээ.

Ийм давчуу орон зайд уулын гүнд амьдаараа булагдаж, хоол ундгүй, агаар ч хязгаарлагдмал болсон нь энэ газар удахгүй өөрийнх нь булш болохыг И Юньд тов тодорхой ойлгууллаа.

И Юнь зузаан уулын ханыг хоосон ширтэв. Утасныхаа гар чийдэнгийн гэрэлд тэр зузаан чулуун хана чөтгөрүүдийн нүүр шиг харагдаж байлаа. Хүрэхэд хүйтэн бөгөөд тэр хүйтэн нь И Юний зүрх рүү бага багаар шингэж, сэтгэлийг нь улам дарж байв.

Авирч явсан хамтрагчид нь хаашаа алга болсныг тэр огт мэдсэнгүй. Тэд агуйд орохдоо бүгд ойрхон явсан. Гэтэл агуй нурмагц түүнтэй хамт хавчуулагдах ёстой байсан хоёр хүн учир битүүлгээр… алга болжээ.

Тэд И Юньтай хамт агуйд огт ороогүй мэт байв. Агуй нурахаас хагас минутын өмнө хамт явсан бүсгүй агуйд могой байвал яана хэмээн айж байгаагаа ард нь хэлснийг И Юнь одоо ч тод санаж байлаа.

Амьсгалж байсан хоёр хүн яаж гэнэт алга болчихдог байна?

Яах ч аргагүй бүтэн байсан агуй яаж ингэж гэнэт нурчихдаг байна?

Агуйн доторх нөхцөл үнэхээр найдваргүй байлаа. Утас нь сүлжээгүй, хоёр найзынх нь хувь заяа ч тодорхойгүй. И Юнь үхлээ хүлээгээд зүгээр суухыг хүссэнгүй. Тэр бүр гарц ухаж болох тухай бодов. Хэрэв бөглөрсөн хэсэг нь багахан байвал ухаж гарах өчүүхэн ч гэсэн найдвар байх байлаа.

Хүн Үхэлтэй нүүр тулахдаа асар хүчтэй хүсэл тэмүүлэл, тэмцэх зориг гаргаж чаддаг. Өчүүхэн төдий найдвар төрүүлэх зүйл байсан ч бүгдийг нь шалгаж үзнэ.

И Юнь тэр даруй хөдөлсөн ч нүцгэн гараараа ухах боломжгүй байлаа. Тэр хутга зэрэг ямар ч багаж авчраагүй аж. Гэвч яг тэр мөчид түүнд гялс санаа орж, талст хөзрийг санав.

Энэ нь жижиг хүрз шиг харагдаж байсан тул хэмжээ нь бага, ишгүй ч нүцгэн гараараа ухсанаас хамаагүй дээр байлаа.

И Юнь нууцлаг Нил Хөзөр рүү дахин харж байгаад гэнэт нэг зүйл бодов. Сайтар санахад, тэр хөзөрт хүрсэн даруйд агуй нурсан байлаа.

Ингэж давхацна гэж байх уу?

Хамгийн том нууц нь хоёр найз нь агаарт ууссан мэт алга болсон явдал байв.

Учир нь тайлагдашгүй олон үзэгдэл зэрэгцэн тохиолдсон тул И Юний толгой асуултаар дүүрэв. Өнөөдөр болсон бүх зүйл энэ Нил Хөзрөөс болсон юм биш биз?

Тэр нил хөзрийг харав. Хөзөр бага зэрэг товгор бөгөөд маш бат бөх чулуун хэсэг дээр тайван байрлаж, бүдэгхэн гэрэл цацруулж байлаа.

И Юнь хэсэг эргэлзсэний эцэст утасныхаа гар чийдэнг унтраав. Агуйн харанхуй түнэр байсан ч нил хөзрийн бүдэг гэрлээр харж болохыг тэр ойлголоо.

Тэр мөчид энэ нил хөзөр нил ягаан болроор хийгдээгүйг ойлгов. Учир нь талст өөрөө гэрэлтдэггүй. Гэхдээ байгальд цацраг идэвхт элементийн өчүүхэн ул мөрийн нөлөөгөөр гэрэлтэж чаддаг ашигт малтмал бий.

Гэвч одоогийн нөхцөлд цацраг идэвхт чанар биед нь хор хүргэх эсэхийг И Юнь огт тоосонгүй. Тэр нил хөзрийг авч сайтар шинжив. Хэрэв агуй нурсан нь энэ хөзрөөс болсон юм бол, энэ нь түүний амьд гарах гарц байж болохгүй гэж үү?

И Юнь найдвар бага байгааг мэдэж байсан ч Үхлийн босгон дээр зогсож байгаа хүн эцсийн арга болгон бүхнийг турших ёстой байлаа.

Нил Хөзөр хүрэхэд сэрүүхэн бөгөөд тэр хүйтэн нь гарынх нь судсаар дамжин зүрх хүртэл нь урсаж байгаа мэт байв. Хөзөр бүхэлдээ нил ягаан, насанд хүрсэн хүний гарын алгаас арай том ч зузаан нь алганы зузаанаас ч нимгэн байлаа. Нэг талд нь нууцлаг сийлбэрүүд харагдана. Тэдгээр нь хүний гараар сийлсэн мэт атлаа нэг л ер бусын байв.

Үүнийг хэн сийлсэн юм бол? Эдгээр сийлбэр эртний тэмдэг үү, эсвэл нууцлаг хэл үү?

Эсвэл харь гаргийнх, од эрхсээс ирсэн зүйл байж болох уу?

Ийм хачин явдал ар араасаа тохиолдох тусам И Юний толгой асуултаар дүүрэв. Агуй нурсан нь энэ нил хөзөртэй ямар нэг холбоотой гэдэгт тэр итгэлтэй байлаа. Газар хөдөлөөгүй байхад агуй яагаад гэнэт нурчихдаг билээ?

Нил Хөзрийг гартаа барихад түүний ирмэгүүд хутганы ир шиг хурц болохыг И Юнь мэдэв. Энэ нь түүнд дахин найдвар төрүүлэв. Түүгээр ухвал хүчээ хэмнэж чадна.

И Юнь эргэлзэхээ больж, Нил Хөзрийг гартаа барьсаар зузаан нь үл мэдэгдэх чулуун хана руу алхав.

Тэр Нил Хөзрийн ирмэгийг хоёр гараараа атгаад хүчтэй доош түлхэхэд санаанд багтамгүй зүйл болов. Анхандаа бат бөх, хатуу байсан чулууг гарын алгатай хэмжээтэй Нил Хөзөр дүпү шиг зүсчихэв. Ямар ч эсэргүүцэл үзүүлээгүй чулуунд хэт их хүч гаргасан И Юнь толгойгоороо ханыг мөргөчихлөө.

И Юнь алмайрч орхив. Духаа шалбалснаа ч тоолгүй гартаа барьсан нил хөзрийг хоосон ширтэв. Эхний цочрол өнгөрмөгц тэр баяр хөөрөөр дүүрчээ.

Энэ чинь шинжлэх ухааны уран зөгнөлт киноны гэрлэн сэлэмтэй бараг адилхан байлаа.

Тэр мөчид энэ хөзөр яагаад ийм хурц байгааг шинжлэх сөхөө байсангүй. И Юнь зөвхөн гарц ухахад анхаарлаа төвлөрүүлэв.

И Юнь Нил Хөзрийг хоёр гараараа чанга атгаад сохор номин шиг нүх ухаж эхлэв. Нил Хөзөр ямар ч эсэргүүцэлгүй хөдөлж, бүр боржин чулууг ч төвөггүй зүсэж байлаа.

И Юнь догдолж байв. Тэр эрдэнэс олчихжээ!

Хэрэв амьд гарч чадвал энэ хөзөр түүний амьдралыг өөрчилж мэднэ. Бүр дотор нь харь гаргийн технологи шингэсэн ч байж болох юм!

И Юнь хэр удаан ухсанаа мэдэхгүй байлаа. Ядарч туйлдах болгонд нь гар дахь Нил Хөзөр сэрүүн оргож, түүнд багахан хүч сэлбэдэг мэт санагдана. Тэр хүчээрээ амралгүй үргэлжлүүлэн ухаж чаджээ.

Агуйн дотор цаг хугацааг мэдэх аргагүй байсан ч И Юнь амьд үлдэх хүсэлдээ хөтлөгдөн амралтгүй урагшилсаар байв.

Утасных нь цэнэг аль хэдийн дуусаж, тэр цаг хугацааны мэдрэмжээ бүрэн алдсан байлаа. Гурав хоног уу? Таван хоног уу? Долоон хоног уу?

И Юнь ганц ч үмх хоол, балга усгүй хэрнээ гайхамшгаар үхээгүйгээ анзаарсангүй. Нил Хөзрийн энерги түүний амийг сунгасан мэт байлаа.

Хэрэв ухсан замаа эргэж харсан бол хэр урт болсныг И Юнь мэдэх байлаа. Гэвч хараа нь аль хэдийн бүрэлзсэн тул тэр үүнд анхаарсангүй.

Өмнөх замаа ч, чулууг ч тодорхой харж чадахгүй болсон тэрээр гартаа барьсан Нил Хөзрөөс гарах сэргээх мэт сэрүүн оргихыг л мэдэрч байв.

Түүний мэдрэхүй аажмаар бүдгэрч байсан ч тэр тэвчээр, хатуужлаар ухсаар байлаа. Эцэст нь нэгэн мөчид нүднийх нь өмнө гялбаа үзэгдэв. Хөрсний завсраар туссан гэрэл нүүрийг нь гэрэлтүүлсэн мэт байлаа.

Ухаан алдсан хүнд хувин дүүрэн ус цацахад сэрдэг шиг И Юнь гэнэт бүрэн сэргэв!

Гэрэл!

Гэрэл байна!

Гэрэл ийм сайхан байдгийг И Юнь хэзээ ч мэдэрч байгаагүй. Нулимсаа барьж чадалгүй, өмнө нь алдсан бүх хүч нь биед нь буцаж цутгах шиг болов. Тэр шүдээ зуун галзуу мэт ухлаа.

Эцэст нь!

Дээрээс туссан хурц гэрэлд И Юний нүд гялбаж, нүдээ нээлттэй байлгах гэж арай ядан хичээж байлаа.

Тэр гарч чаджээ!

— “Би чадчихлаа!”

— “Би амьд гарлаа!”

И Юнь чангаар хашхирахыг хүсэв. Харанхуйг туулж үзээгүй, гэрлийн үнэ цэнийг мэдээгүй, Үхэл гэж юу болохыг ойлгоогүй хүн амьдралын эрч хүчийг ойлгоход хэцүү билээ.

И Юнь газарт хэвтэн, агаарыг уух мэт том том амьсгаа авч, хөх тэнгэр, цагаан үүлсийг ширтэв. Тэр хөх тэнгэр хэзээ ч ийм үзэсгэлэнтэй байгаагүй мэт санагджээ.

Бие нь туйлдаж, өлсөж, цангаж байсан ч И Юнь удаан амарсангүй. Тэр шүдээ зуун босож, хоёр найзтайгаа холбоо барихыг оролдов.

И Юнь Үхлээс мултарч чадсан байж болох ч найзуудад нь юу тохиолдсоныг мэдэхгүй байлаа.

Гэвч… утасных нь цэнэг дууссан байв.

И Юнь амьдралын шинж тэмдэг олж харах найдлагатайгаар эргэн тойрноо ажиглав. Гэвч ганцхан хармагцаа тэр алмайрч орхив.

Яаж… Яаж ийм байж болох вэ?

И Юнь ууланд авирч явахдаа агуйд амьдаараа булагдаад, уулын энгэрээс ганцаараа гарч ирснээ тод санаж байлаа.

Гэтэл одоо И Юнь уудам талд зогсож байв. Эргэн тойронд нь уулс байсан ч тэднээс хол зай нь морь ч үхтлээ давхихаар алс байлаа. Ийм урт хонгил ухаж гарсандаа тэр итгэж чадахгүй байв.

Түүнийг тойроод хэд хэдэн шороон дов байж, дов бүрийн дээр модон саваа цухуйна. Тэдгээр модон саваан дээр нүүрсээр бичсэн, гарал нь үл мэдэгдэх бүдүүлэг үгс байлаа…

Энэ чинь… оршуулгын газар юм биш үү?

И Юнь алмайрав. Тэр яаж ийм олон булшны чулууны дунд гарч ирчихэв? Үхлээс нэгэнт мултарсан тул сэтгэлийн тэнхээ нь илүү болсон байлаа. Тиймээс учир зүйд нийцэхгүй нөхцөлтэй тулгарсан ч тайвширч, булшны чулуунуудыг анхааралтай шинжилж чаджээ.

Эдгээр булшны чулуунууд орчин үеийн оршуулгын газарт байдаг зүйлс огт биш байлаа. Орчин үеийн хотын оршуулгын газарт бүх булшны чулуу гантиг эсвэл боржингоор хийгдэж, эмх цэгцтэй өрөгдсөн байдаг.

Харин өмнө нь байгаа булшны чулууг харахад… хөдөөний булшны чулуу ч үүнээс хамаагүй дээр байх байлаа.

Түр хүлээ…

И Юнь гэнэт нэг зүйл олж харав. Толгойгоо бөхийлгөн харвал саяхан гарч ирсэн “хонгил” нь одоо ч байж, нэгэн довны өмнө байрлажээ. Довны хажууд модон хавтанг булшны чулуу болгон зоосон байлаа.

Модон хавтан дээрх үгс хачин байсан ч үл мэдэгдэх шалтгаанаар И Юний толгойд оч гялсхийж, бүх үгийг уншиж чаджээ.

Тэнд “Хайрт дүү, И Юний булш” гэж бичсэн байлаа.

Хажуу талд нь таван үг—“Эгч Жянь Сяожоу”—гэж бичсэн байв.

— “И… И Юний… булш!?”

И Юнь бүрэн алмайрчээ. Тэр зэлүүд уулын агуйд амьдаараа булагдсан ч одоо булшнаас өөрийнхөө замыг ухаж гарсан байлаа. Тэр ч бүү хэл, булш нь өөрийнх нь байв!

Энэ чинь ямар гээчийн ертөнцийн онигоо вэ!

Тэр үгс хятад ч биш, англи ч биш байхад И Юнь ийм хачин үгсийг яаж мэддэг байна аа?

“Энэ заавал зүүд байх ёстой, тийм ээ…”

“Тийм ээ, заавал зүүд. Энэ зүүд үнэхээр бодит мэт… яг л…” И Юнь эргэн тойрноо харахад өөртөө итгэлгүй болов. Хэтэрхий бодит байлаа!

Тэр өөрийгөө чанга чимхэв. Үр дүн нь… өвдөлт байлаа.

Дахин чимхлээ. Бас л өвдөв!

— “Зүүд биш гэж үү? Энэ новш чинь үнэхээр зүүд биш байна гэж үү?”

И Юнь бүр төөрөлдөв. “Юу болоод байгааг хэн нэгэн надад хэлээд өгөөсэй!”

И Юнь дотроо харааж байлаа.

Тэр агуйд амьдаараа булагдах үедээ аль хэдийн үхчихсэн, харин булшнаас ухаж гарсан нь үхэхийнхээ өмнөх хий үзэгдэл байсан юм биш биз?

Гэвч… “хайрт дүү” гэсэн хоёр үг ямар утгатай байв? Түүнд төрсөн эгч байгаагүй. Хэрэв заавал нэг хүнийг нэрлэх бол өөр хотод амьдардаг, хааяа л харилцдаг үеэл нь байлаа. Тэр үеэлтэйгээ ч ойр ойрхон уулздаггүй байхад яагаад түүнд булшны чулуу босгох билээ!

Хэрэв булшны чулуун дээрх “И Юнь” гэдэг нь түүнтэй ижил овог, нэртэй өөр хүн байсан ч бас л боломжгүй. Ижил овог, нэртэй “И Юнь”-гийн булшнаас өөрөө ухаж гарна гэдэг ямар их давхцал байх билээ?

И Юнь туйлын будилж байлаа. Тэр энэ мөчид гайхсан хэвээр зогсохдоо навсгар хувцас өмсөж, сагс барьсан охин жижигхэн тосгоны жимээр өөр лүү нь алхаж ирэхийг харав…

1-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Жинхэнэ тулааны ертөнц1-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах