Жинхэнэ тулааны ертөнц

2-р анги

2-р бүлэг — Эгч

Сонсох

И Юнь тэр охины талаарх анхны сэтгэгдлээ үгээр илэрхийлэхэд бэрх байлаа. Түүнд нэг л хачин дотно санагджээ.

Охин ойролцоогоор арван таван настай харагдана. Нөхөөстэй ногоон цамц өмсөж, өнгийг нь ялгахад дэндүү бараан өмд өмсжээ. Өмдний шуумгийг өндөр шуусан тул цагаан шилбэ нь ил гарсан байв. Шагай нь шинэхэн шаврын цацлаар толботжээ.

Нарийхан биетэй, бэлхүүсээрээ туранхай тэр охины нүүр гэрэлтэж, хацар нь ягаан туяа татжээ.

Тэр тосгоны жимээр алхаж ирэхдээ И Юнийг сэргээх уулын шинэхэн шүүдэр мэт байлаа.

— Энэ охин чинь хэн бэ?

И Юнь охинтой харцаа солилцов. Охин хэсэг зуур алмайрч зогсоод, мөрөн дээрээ үүрсэн сагсаа тогтоож байсан олсныхоо атгалтыг суллав.

И Юньд гэнэт нэг л хачин санагдав. Өмнө нь зогсож буй охин цэцэглэх гэж буй нахиа шиг дөнгөж арван тав орчим настай нь тодорхой байтал яагаад… өөрөөс нь өндөр харагдана вэ? Тэр И Юнийн өндрөөс хагас толгойноос ч илүү өндөр бололтой. Хэрэв арай ойрхон зогссон бол И Юнь охин руу харахын тулд толгойгоо өргөх хэрэгтэй болох байлаа!

“Ядарснаас болж ингэж харагдаж байгаа хий үзэгдэл л байх…”

И Юнь учрыг нь олж чадсангүй. Гэтэл энэ мөчид уулын нуур шиг цээлхэн охины дуу сонсогдов.

— Юнь-эр!

Охин сагсаа шидчихээд, амаа ангайсан чигээр И Юнь рүү гүйж ирэв.

Үзэсгэлэнт нүд нь аль хэдийн нулимсаар дүүрчээ.

— Хүлээ… хүлээ…

И Юнь алмайрч зогсоод эргэн тойрноо харав. Нэг милийн радиуст өөр хүн байсангүй. Тэгэхээр охин өөр лүү нь гүйж байлаа!

Охины дуудаад байгаа Юнь-эр… өөрийг нь хэлж байгаа юм биш биз?

И Юний нэрэнд “Юнь” гэсэн ганц ханз байдаг ч түүн рүү хэн ч урьд нь “Юнь-эр” гэж дуудсангүй. Орчин үеийн нийгэмд хэн ч тэгж дуудахгүй тул түүний хариу үйлдэл удаан байсан нь аргагүй байлаа.

Үнэндээ И Юнь огт хариу үйлдэл хийж амжилгүй байтал охин салхи шиг давхиж ирээд түүнийг тэврээд авлаа!

Охины шинэхэн үнэр хамрыг нь цоргож, зөөлөн бие нь И Юнийг тэр чигт нь бүрхэв. Тэр юу ч хийж чадалгүй балмагджээ. Ууланд авирч яваад амьдаараа булагдсан хүн эцэст нь өөрөө ухаж гарахад булшны дотроос гарч ирсэн байлаа. Тэгээд арай гэж гарч ирснийхээ дараа хэн болохыг нь ч мэдэхгүй жаахан охинд тэврүүлчихдэг байна шүү!

И Юнь насанд хүрсэн залуу хүн атлаа жаахан охинд ингэж чанга тэврүүлнэ гэж огт төсөөлөөгүй. Энэ чинь ямар учиртай юм бэ?

— Юнь-эр ээ, чи эгчийгээ өвдөж үхтэл нь санаа зовоолоо. Чи зүгээр байхад л, зүгээр байхад л…

Жаахан охин И Юнийг чанга тэвэрч, шовх эрүүгээ И Юний мөрөн дээр тулган тасралтгүй мэгшин уйлна. Тэр бүх хүчээ шавхан тэвэрч байгаа мэт И Юний биеийг өөрийн биедээ нэгтгэх шахжээ. Энэ бүхэн зүүд байж, өөрийг нь тавьсан мөчид И Юнь дахиад алга болчих вий гэж айж байлаа.

Жаахан охин түүнийг тэвэрсээр байхад И Юнь чулуун хөшөө шиг хөшиж зогсоно. Нүүрэнд нь үй олон янзын илэрхийлэл ээлжилж байлаа.

“Эгч?”

Олон учир битүүлэг явдал ар араасаа тохиолдсоны эцэст И Юнь сая нэг зүйлийг ойлгов. Энэ жаахан охин бол “түүний” булшны чулуун дээр бичигдсэн эгч мөн байна!

“Хайрт дүү, И Юний булш” гэсэн үгсийг чухам энэ жаахан охин бичсэн нь илт байлаа!

Жаахан охин түүнийг дүүгээ гэж бодож байгаа болохоор дүүгээ маш их санасандаа өөрийг нь дүүтэйгээ андуурсан байж болох юм…

И Юнь үүнийг өөртөө учирлан тайлбарлахыг оролдсон ч бодох тусам нэг л зүйл буруу санагдана. Энэ жаахан охин дунд сургуульд сурч байх ёстой биш үү? Түүний дүү хамгийн ихдээ арван хоёр, арван гурван настай баймаар. Өөр шиг нь насанд хүрсэн хүнийг дүүтэйгээ яаж андуурах билээ?

Түр хүлээ…

Өөр шиг нь насанд хүрсэн хүн гэж үү?

И Юнь гэнэт нэг зүйлийг ухаарав. Тэр охинтой өөрийнхөө өндрийг харьцуулж үзэхэд ам нь охины мөрөнд арайхийн хүрч байлаа. Үүнийг ойлгоод зүрхэнд нь муу ёр төрөв.

Тэр жаахан охины суганы доогуур гараа сунган өөрийнхөө гарыг харлаа. Тэнд хүүхдийн зөөлөн, булбарай гар байх ажээ…

“Энэ миний гар мөн үү?”

“Би дахиад залуужчихсан юм уу?”

“Би…”

И Юнь бүрэн будилж орхив.

Залуужчихсан нь, гэнэт эгчтэй болсон нь, учир битүүлэг болсон өөрийнх нь хэн болох нь… Үүн дээр эртнийх мэт харагдах булшнууд, танихгүй тал нутаг, өөр хэл дээрх үгсийг уншиж, сонсож, ойлгож чаддаг болсон нь нэмэгдэнэ…

Энэ бүхэн ганцхан дүгнэлт рүү зааж байлаа. Гэвч И Юнь доторх зөн совин нь хэлж буй үнэнийг хүлээн зөвшөөрөхөөс татгалзав.

Охины бие чичирсээр байлаа. Энэ нь догдлолоос ч байж болох, айдсаас ч байж болох… И Юнь энэ охины талаар юу ч санахгүй байсан ч түүний сэтгэл хөдлөл, биеийн дулааныг мэдэрч байв. Энэ үнэхээр ид шидийн мэт мэдрэмж байлаа.

Охин нулимсаа арчингаа И Юний гараас атгав. Дараа нь сагсаа аваад гэр лүүгээ харихаар зэхлээ.

Гэвч энэ хөдөлгөөнөөс болж И Юнь дотор нь муухайран ганхав.

И Юнь гэдсээ тэмтрээд мэдэрсэн цорын ганц зүйл нь… өлсгөлөн байлаа. Түүнийг гэнэт аймшигтай өлсгөлөн нөмрөв.

Амьдаараа булагдсанаасаа хойш тэр ганц ч ширхэг хоол, балга ч ус уугаагүй байлаа. Хэрэв тэр хачин Нил Талстын карт байгаагүйсэн бол бүр ч эрт үхэх байсан.

Ийм их өлсөж байгаа нь мэдээжийн хэрэг байлаа.

Охин И Юний тамир тэнхээгүй байгааг анзаарч, нуруугаа И Юнь руу харуулан тонгойв. Хөлс даасан зөөлөн, дулаахан нуруу И Юний нүдний өмнө ил гарч ирлээ.

— Юнь-эр, эгч нь чамайг үүрье. Гэртээ харья, дахиж хэзээ ч салалгүй.

— …

И Юнь сэтгэлээ яаж илэрхийлэхээ ч мэдсэнгүй. Жаахан охин түүнийг үүрэх гэж байна!

— Юнь-эр, гар! Бие чинь эдгэрсэн байж болох ч одоо ч сул хэвээр байна…

Ингэж хэлээд охин И Юнь мөлхөж гарсан хонгил руу харж, дүү нь үхчих шахсан тухай бодон сэтгэл нь өвдөв.

Аз болж тэд авс авах мөнгөгүй ядуу байжээ. Эс бөгөөс дүү нь амьдаараа булагдах байсан! Тэгсэн бол өөрийн биеэр мянган ташуурын цохилт амсахаас ч илүү хүнд санагдах байв.

Аз болоход дүү нь сэрж, бас тийм ч гүн булагдаагүй байжээ.

Энэ удаа тэр дүүгээсээ дахиж хэзээ ч салахгүй.

И Юнь зөрүүдлэн нуруун дээр нь гарахгүй байгааг охин анзаарч, ичээд байгаа байх гэж бодов. Тэр сагсаа урдаа шилжүүлээд, И Юний гуяыг бэлхүүсийнхээ дэргэд чанга атгав.

И Юнь юу болж байгааг ойлголгүй будилж байтал гэнэт охины нуруун дээр гарчихсан байлаа. Бие нь охины зөөлөн мөрөн дээр хөнгөн өргөгдөж, бүх жин нь хос нарийхан хөлөн дээр буусныг л мэдэрчээ.

Охин жижигхэн гараараа И Юний хөлийг барин хүч гаргаж, байрлалыг нь засав. Дараа нь тосгоны жижиг жимээр алхаж эхлэв.

И Юнь охины нуруун дээр хэвтэхдээ биеийнх нь үнэрийг мэдэрлээ. Энэ нь хотын хүмүүсийн хэрэглэдэг сүрчиг, биеийн тосны үнэрээс огт өөр бөгөөд зэрлэг цэцэг, шорооны үнэр холилдсон шинэхэн үнэр байв. Сэтгэл сэргээм үнэр ажээ.

И Юнь болж буй бүхнийг улам бүр баттай ойлгож эхлэв…

Тэр охиноор өөрийгөө үүрүүлэхийг хүсээгүй ч үүнийгээ яаж хэлэхээ мэдсэнгүй.

Өөрийнхөө хэлээр эгч нь биш хүнд ярих нь дэндүү эвгүй санагдах байлаа.

Энэ мөчид И Юнь холоос нижигнэх чимээ сонсов. Тэр дуу гарсан зүг рүү эргэж харахыг тэссэнгүй. Охин ч бас эргэж харлаа.

Тэдний харсан зүйл гэвэл алсад үүсэж буй тоосон шуурга байв.

Охин цочин, И Юнийг үүрсэн чигээрээ том модны ард нуугдахаар яаран гүйв.

Тоосон шуурга нүд гялбам хурдтайгаар ойртож байлаа. И Юнь анхааралтай ажиглаад тал дундуур гүйж буй асар том араатныг гэнэт олж харав!

Тэр араатныг сайтар хараад цочсондоо амьсгаа татав.

“Тэнгэр минь! Тэр чинь зэрлэг араатан юм уу?”

Араатан долоогоос найман метр өндөр, арав гаруй метр урт байв. Урт, хурц соёотой, ган дам нуруу шиг бүдүүн мөчтэй ажээ. Хутга мэт иртэй савар нь аймшигтай гүн шуудуу татан орхино.

Энэ мангасны дэргэд Дэлхий дээрх арслан, бар шиг араатнууд хүртэл зулзага шиг харагдана.

Гэвч И Юнийг бүр ч их цочоосон зүйл нь тэр хачин араатан дээр дунд эргэм насны эр сууж байсан явдал байлаа. Эрэмгий сүртэй агаад тэр араатны нуруун дээр хөлөө ачиж суун, нуруундаа илд зүүжээ. Өнцгөөс нь болж И Юнь царайг нь харж чадаагүй ч цус нь царцав. Зэрлэг араатан дээр сууж буй хүн араатнаасаа арав гаруй дахин аймшигтай байлаа.

Ингээд И Юнь өөрийнх нь мөлхөж гарсан газар Дэлхий биш болсныг эргэлзэх зүйлгүй ойлгов.

Тэр нууцлаг ертөнцөд иржээ. Нэр нь И Юнь бөгөөд үхлээс амилсан байв. Түүнийг хайрладаг хөөрхөн, үзэсгэлэнтэй эгчтэй болсон бөгөөд нэр нь Жянь Сяожоу байсан бололтой.

Тэр булшны чулуун дээр бичсэн “Эгч Жянь Сяожоу” гэдэг нь гарын үсэг маягийн бичээс биш, талийгаачийн хайртай хүмүүсийг жагсаан бичдэг нийтлэг заншил байжээ.

И Юний бүхэл бүтэн гэр бүлээс түүнд зөвхөн эгч Жянь Сяожоу л байдаг бололтой.

Энэ бүхэн зүүд биш байлаа. Үнэхээр болж байв…

Тэр орон зай, цаг хугацааг нэвт ухжээ.

“Тэнгэр минь, чи ёстой тоглоод байна уу, новш гэж!?”

И Юнь уйлмаар санагдав. Ямар азгүй явдал вэ? Ууланд авирсныхаа төлөө орон зай, цаг хугацааг нэвтэлчихдэг байна шүү!

Үхсэнээс дээр байсан нь үнэн ч… огт танихгүй ертөнцөд иржээ. Энд толгодын дайтай араатнууд, дэндүү хүчирхэг хүмүүс байна. Тэр хүчирхэг эрийн илдийг харахад энэ нь хүйтэн зэвсэг ноёрхсон эрин бололтой.

Арван хоёр ч хүрээгүй жижигхэн, сул дорой биетэй тэрээр зэрлэг араатны шүдний завсарт чигээс болох ч үгүй байлаа!

И Юнь энэ бүхнийг нууцлаг Нил Талстын картанд хүрсэнтэй нь холбоотой гэж бат итгэж байв. Агуй нурснаас хойш тэр Дэлхий дээр байхаа больсон ч байж болох юм. Бүр энэ өөр ертөнцийн И Юнь болж хувирсан ч байж мэднэ. Агуйн харанхуйгаас болоод үүнийгээ анзаараагүй хэрэг байж болох…

Тэгэхээр тэр Нил Талстын картын улмаас энэ ертөнцөд ирсэн юм бол уг картаа ашиглаад буцаж болох болов уу?

Энэ бол И Юний хамгийн түрүүнд бодсон зүйл байлаа. Орчин үеийн ертөнцөд амар тайван амьдарч дассан хүний хувьд дундад зууныг санагдуулам энэ эрин үеийг хүлээн зөвшөөрөхөд хэцүү байв. Энэ бол түүний ойлгодог ертөнц биш. Урьд нь байсан бүхнээ алдсаны дараа түүнд үлдсэн цорын ганц зүйл нь үй олон асуулт байлаа.

Нил Талстын картыг санасан И Юнь зогтусав. Карт хаана байна?

Энэ асуулт толгойд нь гялсхийхэд И Юнь цээжин дээрээ сэрүүн зүйл мэдэрлээ. Гараараа тэмтрэхэд Нил Талстын карт цээжин дээр нь баттай тогтсон байв. Энэ нь И Юнийг гайхшруулав. Тэр картаа тэнд тавьснаа огт санахгүй байсан ч карт үнэхээр тэнд байлаа.

“Энэ ер нь ямар учиртай зүйл вэ…?”

И Юнь учрыг нь ойлгосонгүй. Гэхдээ энэ зүйл яавч энгийн биш нь тодорхой байлаа!

Хэрэв уг картын чадварыг судалж чадвал И Юнь энэ ертөнцөд үлдэх ч бай, Дэлхий рүү буцах ч бай карт асар их үүрэг гүйцэтгэх нь гарцаагүй.

Тэр картыг шинжиж, ойлгох боломж бүрийг алдалгүй ашиглах ёстой байлаа.

Гэнэт И Юний толгойд нэг нэр гялсхийв. Нил Талстын эх үүсэл.

Нил Талст… Нил Талстын эх үүсэл…

“Яагаад энэ үгс толгойд орж ирэв? Яагаад ийм нэр гэнэт санаанд орчихов?” И Юнь гайхав. Тэр нил ягаан талст картандаа нэр өгөхийг хүссэн мөчид “Нил Талстын эх үүсэл” гэсэн нэр толгойд нь гарч ирсэн байлаа.

“Нил Талст гэж товчилъё. Гэхдээ энэ зүйлийн… жинхэнэ нэр нь Нил Талстын эх үүсэл байсан юм биш биз?”

2-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Жинхэнэ тулааны ертөнц2-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах