“Энэ Нил Талст эмийн ургамлын эрчмийг хүртэл шингээж чаддаг юм байна? Тийм ээ! Ургамлууд ‘ургамлын мөн чанар’ агуулдаг байх нь. Тэр нь өөрөө ямар нэг хэлбэрийн эрчим юм биш үү?”
“Тулаанч эмийн ургамал идсэнийхээ дараа хүчирхэг болдог. Учир нь бие нь ургамлын мөн чанарыг шингээж, эрчим болгон хувиргадаг.”
И Юнь гэгээрсэн мэт болов. Тэр сүүлийн хэдэн өдөр тоо томшгүй олон туршилт хийжээ. Гал, халуун ус, хувцас үрснээс үүсэх статик цахилгаан, мөн өөрийнх нь бодлоор “эрчим агуулдаг” эд зүйлсийг ашиглаж үзсэн. Гэвч Нил Талст эдгээр “эрчмүүдийг” шингээж чадсангүй.
Нил Талстын шингээж чаддаг нь мэдэгдэж буй эрчмүүд гэвэл оддын гэрэл, Зэлүүд яс, ургамлын мөн чанар, мөн Лянь Чэнъюйн довтолгооноос ирсэн Юань Ци байлаа.
Сайтар бодож үзвэл, сулхан оддын гэрлийг эс тооцвол эдгээр эрчим бүгд энэ ертөнцийн тулаанчдын бясалгалтай нягт холбоотой байв.
Магадгүй оддын гэрэл хүртэл бясалгалтай холбоотой байж болох юм. Энэ ертөнцөд оддын гэрлийг шингээдэг бясалгалын техник ч байдаг байж мэднэ.
Зэлүүд яс болон эмийн ургамал тулаанчийн биеийг бэхжүүлдэг сайн зүйлс гэдэг нь ойлгомжтой байлаа.
Нил Талст зөвхөн тулааны бэлтгэлд тус болдог эрчмүүдийг л шингээж чаддаг бололтой.
Гэхдээ Нил Талст Дань Гуогийн ургамлын мөн чанарыг шингээчихвэл Дань Гуо өөрөө ашигтай хэвээр үлдэх болов уу?
“Лав хэрэггүй болсон байх!”
Дань Гуо гаднаасаа бүрэн бүтэн хэвээр харагдаж байсан ч үнэн хэрэгтээ ургамлын шаараас ч дор болжээ.
И Юнь Дань Гуо шиг зүйлсийг шууд идэж болдоггүйг мэддэг байв. Түүнийг тусгай аргаар хандалж байж хэрэглэдэг.
Харин хандлах аргыг овгийн дээд зиндааныхан л мэддэг байлаа.
Дань Гуогоос бусад Лянь овгийн Эмийн уулан дахь бүх ургамал идэхэд хортой байв. Ашиг тус өгөхгүйгээр барахгүй, шингээхэд хэцүү тул хүнийг цус алдан үхэхэд хүргэнэ!
Тэгээгүйсэн бол Лянь овог ядууст уулнаас ургамал түүхийг ингэж амархан зөвшөөрөхгүй байв. Тэд ургамлыг өөрсдөө идчихсэн бол хэн мэдэх билээ?
Гэвч Нил Талст Дань Гуогоос ургамлын мөн чанарыг шингээсний дараа ямар ч хорын нөлөөгүйгээр И Юний биеийг тэжээж байлаа.
Энэ бол Нил Талстын ер бусын чанар байв.
Тэр эмх замбараагүй эрчмүүдийг энгийн хүний шингээж чадах эрчим болгон хувиргадаг байлаа. Ингэснээр И Юнь уулан дахь бүх ургамлыг хэнд ч мэдэгдэлгүй шингээж чадна!
Огт илрэхгүй!
Үүнийг ойлгосон И Юнь өөрийн эрхгүй инээв.
—Юнь-эр, чи юу инээгээд байгаа юм бэ? —гэж Жянь Сяожоу хашхирлаа. Тэр И Юньд санаа зовж, уначих вий хэмээн түгшиж байв. Ийм өндөр дээрээс хад чулуун дээр унавал үр дүн нь аймшигтай байх байлаа.
—Сяожоу эгч ээ, энэ юу болохыг хараач?
И Юнь бүх мөн чанараа алдсан Дань Гуог тасдаж аваад доош шидэв.
—Дань Гуо юу? Ямар том юм бэ!
Жянь Сяожоу баярласан ч сэтгэлд нь гуниг төрөв. Хорин жилийн настай Дань Гуо сайн зүйл байсан ч дүү нь үүнийг ашиглах ямар ч боломжгүй байлаа. Овгийн хөгшчүүл үүнийг хандалж байж л Лянь Чэнъюйг дотор нь суулгах болно.
Холимог сэтгэлтэй Жянь Сяожоу Дань Гуог эмийн ургамлын сагсанд хийв.
Тэдний даалгавар бол нэг хүн 8 унц эмийн ургамал түүх явдал байв. Шаардлагатай жинг хамгийн доод зэрэглэлийн ургамлаар тооцдог байлаа. Харин энэ хорин жилийн настай Дань Гуо илүү гэж тооцогдоно. Өнөөдөр ингэж аз таарсан тул тэд хүнсний хувиа авч үлдэж чадах байв.
Ямар өрөвдөлтэй байдал вэ. Тэр өөрийнхөө болон дүүгийнхээ амийг дэнчин тавин ургамал түүдэг. Хувь заяаг сөрсөн азаар хэчнээн олон ховор ургамал түүсэн ч бүгдийг нь бусдад үнэгүй өгнө.
—Юнь-эр, зүгээр л хангалттайг нь хий. Дахиж дээш авирах хэрэггүй.
И Юнь арав гаруй метрийн өндөрт авирч байгааг хараад Жянь Сяожоу санаа зовон хашхирлаа. Ургамал өөрөө алга болохгүй шүү дээ, амь насаа дэнчин тавих ямар хэрэгтэй юм бэ.
И Юнь түүнийг сонсоогүй дүр үзүүлэв. Учир нь ойролцоох өндөр нарсны дээгүүр хөвөх гэрлийг олж харжээ. Тэнд эмийн ургамал байлаа!
И Юнь амархан давж очоод, нэг гараараа мөчрөөс зуурсан хэвээр нарсны үндэс орчмоос шүхэр хэлбэртэй ургамлыг таслан авав.
“Хар мөөг Дань Гуогоос ч илүү үнэ цэнтэй юм байна.”
И Юнь баярлан, Хар мөөгний бүх эрчмийг юу ч үлдээлгүй шингээв. Тэр сэтгэл ханамжтай, цатгалан мэт мэдрэмжийг дахин мэдэрлээ. Хар мөөгний эрчим зүрхэнд нь нэвтэрч, биеийнх нь бүх хэсгээр тархан булчинг нь тэжээж байгааг И Юнь мэдэж байв. Энэ мэдрэмж түүнд үнэхээр таатай байлаа.
Эцсийн эцэст И Юнь сүүлийн хэдэн өдөр байнга өлсгөлөн байдалд байсан юм.
Цус цэвэршүүлсний дараа И Юнь урьдынхаасаа ч их өлсөж байлаа. Түүний бие маш хурдан өсөж, эрчимд цангаж байсан ч ганцаараа ан хийх чадвар түүнд байгаагүй.
Их хэмжээний хоол идэх нь эрчим өгч чадна. Гэхдээ энгийн хоолыг эмийн ургамалтай яаж зүйрлэх билээ? Энэ Дань Гуо, Хар мөөг хоёр И Юньд яг хэрэгтэй үед ирсэн тусламж байлаа!
И Юнь Хар мөөгийг шингээгээд, цусаа хэд хэд эргэлдүүлсний дараа ургамлын чанар нь түүнд их хүч өгч, харааг нь сайжруулсныг анзаарав. Тэр арван метрийн зайд байгаа шоргоолжны толгой, зургаан хөлийг хүртэл харж байлаа.
Хар мөөг хүний харааг сайжруулж чаддаг байв. И Юнь эм судлалын талаар сайн мэддэггүй ч ийм доод зэрэглэлийн ургамал ийм гайхалтай үр дүн үзүүлэх ёсгүйг ойлгож байлаа. Овгийн тэр хөгшчүүл үр нөлөө гаргахын тулд их хэмжээний ургамлаар эм найруулах хэрэгтэй болно.
Харин Нил Талстыг ашиглавал үр дүн нь шууд гарч, маш тод мэдэгдэж байлаа.
Энэ Нил Талст эмийн ургамлын үр нөлөөг нэмэгдүүлдэг байж болох юм!
И Юнь “өндөр зэрэглэлийн ургамлын шаар” болсон Хар мөөгийг Жянь Сяожоу руу шидэв.
—Хар мөөг! Юнь-эр, чамд яаж ингэж их аз таарав аа!
Жянь Сяожоу итгэж ядан байлаа. Ийм өндөр зэрэглэлийн ургамал бүтэн өдөрт ганцхан удаа олдох нь ч ховор байв. Гэтэл И Юнь хоёр ширхэгийг олжээ. Тэр дэндүү азтай байлаа!
И Юнь хариу хэлэлгүй инээв. Нил Талстын ачаар ургамалд ойртох төдийд л гэрэлт цэгүүд хөөрөн гарч ирж, гэрэлт цамхаг замчилж буй мэт түүнийг ургамал руу хөтөлнө. Ийм үнэ цэнтэй ургамлыг тэр яаж түүхгүй байх билээ?
Энэ үед И Юнь аль хэдийн арав гаруй метрийн өндөрт авирсан байв. Гэвч тэр хоёр ургамлын эрчмийг бүрэн шингээсэн тул ердийнхөөсөө илүү эрч хүчтэй байлаа. Арав гаруй метр авирах түүнд амархан санагджээ.
Гэвч И Юнь хэтэрхий содон харагдахыг хүссэнгүй, тэгээд доош буув.
Тэр байрлалаа өөрчлөөд ургамал түүсээр байлаа!
И Юний ургамлыг шингээж, түүж, үлдээлгүй дуусгадаг арга нь хар салхи хуу хаман өнгөрөх мэт байв.
Энэ Лянь овгийн Эмийн уул яг өөрийнх нь эрдэнэсийн газар мэт санагджээ.
Тэр хэдэн өдөр өлсөж, өөрийгөө бясалгахад хүч хүрэхгүй байх вий хэмээн санаа зовж байсан. Харин энэ Лянь овгийн Эмийн уул түүний том асуудлыг шийдэж өгчээ.
И Юнь нэгэн хадан цохион дээр авирлаа. Энэ цохио маш өндөр бөгөөд цөөн хүн л тэнд гарч чадна. Жянь Сяожоугийн байгаа өнцгөөс И Юнь юу хийж байгааг харах боломжгүй байв.
—Юнь-эр, болгоомжтой байгаарай!
Жянь Сяожоугийн дуу хадан цохионы доороос сонсогдож, уулын салхинд гажин бүдгэрч байлаа.
—Сяожоу эгч ээ, санаа зоволтгүй. Би өөрийгөө мэднэ.
И Юнь хаднаас хад руу хөнгөн харайн өгсөж байв. Дөрвөн метрийн ханыг хүртэл ганц өшиглөөд л даван гарчээ.
Түүний харах хүрээнд нэгэн бул чулууны ан цаваас хүүхдийн нударгын хэмжээтэй гэрэл цацарч байв.
Энэ гэрэл И Юний өмнө нь харж байсан бүх гэрэлт цэгээс арав дахин тод байлаа!
“Өө? Энэ чинь юу вэ!”
И Юнь цочирдов. Ийм тод гэрэл цацруулж байгаа юм чинь бул чулуун доторх ургамал туйлын үнэ цэнтэй байх ёстой.
И Юнь бул чулууг түлхэн зайлуулж, тахир Нил хаш хүн орхоодойг оллоо. Цөөхөн хүн л авирч чадах хадан цохионы оройд энэ ургамал маш сайн нуугдсан байв. Тиймээс хэн ч анзааралгүй олон жил ургажээ.
Энэ бол И Юний хувьд ёстой аз байлаа.
И Юнь ямар ч эргэлзэлгүй Нил Талстаар Нил хаш хүн орхоодойн эрчмийг сорж эхлэв.
Нил Талст нил ягаан гэрлээр дүүрч, тэр гэрэл И Юний биед хуран цуглав. И Юнь дулаан урсгал меридиануудаар нь тархан, мөчдийг нь халууцуулсаар толгой руу нь өгсөхийг мэдэрлээ. Түүний таван мэдрэхүй хурцдаж, гар хөл нь хөвж байгаа мэт санагдав.
Энэ мэдрэмж согтсон мэт байлаа. Гэвч бие нь туйлын дулаахан байв. И Юнь гаргаж чадахгүй бол тэсэхийн аргагүй, хязгааргүй их эрчим дүүрсэн мэт санагджээ!
И Юний бие загатнаж, тавгүйрхэв. Тэр дээш хартал ойролцоогоор 300 фунт жинтэй мэт харагдах бул чулуу байлаа. Бие дээгүүр нь сая сая шоргоолж мөлхөж байгаа мэт санагдсан тул тэр эрчмээ заавал гаргах хэрэгтэй болов.
Тэр бул чулуунд хүрч очоод өргөв.
Нэг! Хоёр! Гурав!
Бул чулууг арав гаруй удаа өргөсний дараа биеэс нь бүлээн хөлс цутгав. Гэвч тэр туйлын сэтгэл хангалуун байлаа.
Энэ хангалттай сэтгэл хөдөлгөсөнгүй гэж үзсэн И Юнь чулууг тэвэрсээр гүн суулттай үсэрч эхлэв. Хорин удаа үсэрсний дараа хөл нь мэдээ алдав. Бие дээрх бүх хөлс нь ууршин алга болжээ.
“Ямар сайхан байна аа!”
И Юнь биеэ хөдөлгөхөд бүх үе мөч нь шаржигнав!
Тулаанч бэлтгэл хийхдээ Зэлүүд яс хэрэглэж, оюун санаа, биеэ бэхжүүлэхийн тулд эмийн ургамалд биеэ дүрдэг!
Биеэ бэхжүүлснийхээ дараа өдөр тутмын бэлтгэлээр үргэлжлүүлэн тордох хэрэгтэй. Нөөц боломж, хүсэл зориггүй бол юу ч бүтэхгүй.
И Юнь тэр Нил хаш хүн орхоодойг түүж авсангүй. Ийм өндөр зэрэглэлийн ургамал үймээн дэгдээх байв. Түүнчлэн тэр аль хэдийн эмийн бүх чанарыг нь шингээчихсэн байсан тул түүж аваад өөртөө төвөг удахыг хүссэнгүй.
Ердийн хүн амралтгүйгээр 8 унц ургамал түүж чадахгүй байж болох ч Нил Талст түүнийг замчилж, хурц мэдрэхүйнхээ ачаар тэр ургамлыг холоос ч харж байлаа. Тиймээс И Юнь хоёр цагийн дотор Жянь Сяожоу болон өөртөө шаардагдах 16 унц ургамлыг түүжээ.
Мэдээж, бүх ургамлын мөн чанарыг Нил Талст сорж хоосолсон байв. Гаднаасаа зүгээр харагдаж байсан ч дотроо аль хэдийн ургамлын шаар болжээ.
И Юнь эмийн ургамлын сагсыг Жянь Сяожоуд өгөөд, сэжиг төрүүлэхгүйн тулд ургамлыг хэтэрхий эрт хураалгахгүй байхыг захив.
—Юнь-эр… чи яаж ингэж хурдан… —Жянь Сяожоу юу ч гэсэн дүү нь ургамлаа үнэхээр санаанд оромгүй хурдан түүж дуусгасныг гайхаж байлаа.
—Аз минь их байлаа. Сяожоу эгч ээ, би одоо доошоо нэг ажилтай очъё. Та эндээ байж завгүй байгаа дүр үзүүлээрэй. Би явлаа!
Ингэж хэлээд И Юнь уулнаас ухасхийн буулаа.