Жинхэнэ тулааны ертөнц

27-р анги

27-р бүлэг — Өвчин

Сонсох

И Юнь шөнө нь Зэлүүд ясны эрчмийг шингээн, эрчмийн нөөцөө дүүргэж байлаа. Харин өдөр нь Тулаанчийн бэлтгэлийн хуаранд хийж буй бэлтгэлийг сэм ажиглан, Яо Юаний “Лууны хавирга, барын ясны нударга”-ыг зааж байгааг чагнана.

Тулаанчийн бэлтгэлийн хуаран хориотой газар биш байв. Хүмүүс орж гарч байх нь ердийн үзэгдэл. И Юнь болгоомжтой байхад л хэн ч түүнийг илрүүлэхгүй.

Ур чадварыг сурч авсныхаа дараа И Юнь ар уул руу очиж бясалгана. Тэр Зэлүүд яснаас ирсэн эрчмийг шингээн, биедээ уусгана. Ийм бясалгалын хэмнэл түүнд үнэхээр тохирч байлаа.

Хэдхэн хоногийн дотор И Юний Аянгат түвшний суурь улам бүр батжив. Тэр усан дор хорин таван минут байж чаддаг болсон нь бараг л дельфинтэй адил байлаа.

Тай А Тэнгэрлэг Улсын тулаанчийн шалгаруулалт эхлэхээс ойролцоогоор нэг сарын өмнө И Юньтэй хамт Зэлүүд яс боловсруулж байсан нэг хүн өвдөв.

И Юнь хортой хөх гэрлийн эрчмийг аль болох ихээр шингээсэн ч зарим гэрэлт цэг бусдын биед орж, тэднийг “хижиг” гэх өвчнөөр өвдөхөд хүргэжээ.

Анхны хүн өвдсөний дараа И Юнь ч бас “өвдөв”. Харин түүний “өвчин” маш хүнд байлаа.

И Юнь дахиж Зэлүүд яс боловсруулж чадахгүй болов. Жянь Сяожоугийн хэлснээр тэр суулгалттай, царай нь цонхийж, туйлын тамиргүй болжээ. Тиймээс орноосоо ч босож чадахгүй болсон И Юний өмнөөс Жянь Сяожоу чөлөө авсан байна.

Жао Тежу чих тавин сонсож дуусаад, бусдын зовлонд баясах таатай мэдрэмжид автан инээмсэглэв.

— Өө хөөрхий, суулгалттай гэнэ ээ? Царай нь цонхийж, туйлын тамиргүй болсон гэнэ үү? Нэлээд чийрэг байсан биш бил үү? Энэ удаа яагаад орондоо хэвтчихэв?

Жао Тежу үүнийг этгээд өнгөөр хэлэв. Жянь Сяожоугийн царай уурласан мэт хүйт даасан ч үнэндээ тэр зүгээр л дүр эсгэж байлаа. Тэр мэдээж И Юнь зүгээр, өвдсөн дүр гаргаж байгааг мэдэж байсан.

— Уг нь дүү чинь сул дорой амьтан шүү дээ. Үхчихсэн ч нэг их сүртэй хэрэг биш. Гэхдээ Залуу эзэн Лянь үнэхээр сайхан сэтгэлтэй юм, надад үрэл хүртэл өгч явууллаа! гэж Жао Тежу хэлээд, дургүйхэн бүснээсээ улаан үрэл гаргаж ирэв.

Жао Тежу И Юньд үрэл өгөх бодол огт байсангүй. Тэр И Юнийг үхээсэй гэж л хүсэж байв. Гэвч Лянь Чэнъюй яагаад И Юнийг ингэтлээ өндөр үнэлдгийг тэр ойлгодоггүй бөгөөд уг үрлийг И Юньд дамжуулж өгөхөөр тусгайлан өгсөн байлаа. Тэр үрлийг И Юнь заавал идсэн эсэхийг шалгах ёстой байв.

“Залуу эзэн Лянь тэр өөдгүй жаалыг үнэхээр ингэтлээ өндөр үнэлдэг хэрэг үү?”

Үүнийг бодохоор Жао Тежугийн сэтгэл тавгүйрхэв.

— Залуу эзэн Лянь үнэхээр сайхан хүн юм!

— Залуу эзэн Лянь дэндүү нинжин сэтгэлтэй юм!

Энэ үед Зэлүүд яс боловсруулж байсан хүмүүс ар араасаа өвдөж, олон хүн үрэл авахаар цуглажээ. Жао Тежу үхсэн хүнийг ч босгож чадах домогт үрлийг гарган И Юньд өгөхийг харсан хүмүүс Лянь Чэнъюйг магтан дуулж эхлэв.

Тэд өмнө нь Лянь Чэнъюй өөрсдийг нь тоохгүй өнгөрнө гэж бодож байв. Харин И Юнь шиг хэрэггүй жаал хүртэл үрэл авч байгааг хараад, гэрийнх нь гол эр хүн ч бас нэгийг авна гэж найджээ.

Ялангуяа Жао Тежугийн нөгөө гартаа барьсан түнтийсэн уутанд утсан мах байгаа нь илт харагдаж байв. Үүнийг харсан хүмүүс бүр ч хөөрцөглөв. Нөхцөл байдал олныг бараг хяналтгүй галзууралд автуулах шахжээ.

— Жао ноён, манай гэрийн хүн ч бас өвдчихлөө!

— Жао ноён, хүүхдийн маань аав хүндээр өвдсөн. Гурав хоногийн турш бөөлжиж байна!

Олон хүн үрэл, бас бага зэрэг утсан мах горьдон Жао Тежуг тойрон цуглав. Тэдний нүд найдвараар дүүрч, Жао Тежуд бараг сөхрөн мөргөхөд бэлэн болжээ.

Жао Тежу үүнд баяртай байв. Олон хүн өөрийг нь магтах түүнд таалагддаг аж. Тэр Залуу эзэн Лянь дэндүү сэтгэл зөөлөн гэж бодлоо. Ийм үнэтэй үрэл, утсан махыг энэ ядуу жирийн ардуудад өгөх нь ямар их үрлэг вэ!

Жао Тежу анх үрлээс нэгийг нь сэм идэхийг хүсэж байсан ч Лянь Чэнъюй өмнө нь түүнд анхааруулсан тул энэ бодлоо орхихоос өөр аргагүй болсон. Тэгээд тэр үрлийг сармагчин И Юньд өөрийн биеэр хүргэж өгөх хэрэг гарсан нь Жао Тежуг ихэд дургүйцүүлж байлаа.

— Үймэлдэхээ боль! Үнэхээр өвдсөн хүн бүрд юм олдоно! гэж Жао Тежу хэлээд даавуун уутыг нээв. Хүмүүсийн тоог тоолж үзсэнийхээ дараа үрэл, утсан махыг тараав.

Үрэл, утсан мах авсан хүн бүр талархлаа тасралтгүй илэрхийлэв.

— Жао ноён, баярлалаа! Жао ноён, баярлалаа!

— Надад юунд талархдаг юм. Залуу эзэн Ляньдаа таларх. Залуу эзэн Лянь та нарын овгийн төлөө гаргаж буй золиосыг санаж явах болно. Та нар яс боловсруулахдаа шаргуу ажиллаж л байвал Залуу эзэн Лянь ч, овог ч та нарыг гонсойлгохгүй.

Жао Тежу үүнийг хэлэхдээ амжилт гаргасан мэт сэтгэл хангалуун байв. Тэр өөрийгөө Лянь овгийн дээд хүрээнийхнийг төлөөлж байна гэж эндүүрчээ. Үнэндээ тэр мөчид Жао Тежу өөрийгөө Лянь овгийн дээд хүрээний нэг болсон мэтээр мэдэрч байв.

— Тийм ээ, тийм. Залуу эзэн Ляньдаа баярлалаа гэж зарим хүн сөхрөн сууж, Овгийн Тэргүүний өргөөний зүг мөргөв.

Үр дүнд нь Жао Тежу сэтгэл хангалуун байлаа. Тэр үрэл, утсан махны ихэнхийг тараажээ. Харин хоёр зүсэм утсан мах үлдсэн бөгөөд нэг нь хамгийн том, нөгөө нь хамгийн жижиг хэсэг байв.

Мэдээж хамгийн том хэсгийг өөртөө үлдээсэн. Лянь Чэнъюй түүнд утсан мах тараахыг зөвшөөрсөн мөчөөс л Жао Тежу хамгийн том хэсгийг өөртөө хадгалахаар шийдсэн байлаа.

Утсан махны хэсгүүдийг тоолж бүртгэсэн байсан тул нэг нь дутвал асуудал болно. Тиймээс хоёр дахь том хэсгээс жижигхэн хэсгийг таслан авах нь шийдэл байв.

Ингээд тэр хамгийн жижиг утсан махны хэсгийг Жянь Сяожоуд өгөв.

— Энэ чинийх гэж Жао Тежу шулуухан хэлэв.

— Чи… гэж Жянь Сяожоу өчүүхэн жижиг утсан махыг хараад, Жао Тежу үүнийг санаатай хийснийг ойлгов. Гэвч маргаад ч нэмэргүйг мэдэж байсан тул тэр хэсгийг авлаа.

Юнь-эр мах идээгүй удаж байгаа.

Хамгийн том хэсгийг өөртөө авч үлдэх зуураа Жао Тежу залхуутайхан асуув.

— Дүү чинь ямар байна?

— Түрүүн хэлээ биз дээ! гэж Жянь Сяожоу огцом хариулав.

— Хэ-хэ, би чамайг дагаад буцъя. Би яах вэ дээ, сэтгэл сайтай хүн, иргэддээ санаа тавих учиртай гэж Жао Тежу хэлээд өөрийгөө жирийн ардаас тусад нь ялгав. “Иргэд” гэсэн үг чихэнд туйлын жигтэй сонсогдов.

Тэр И Юнийг харахыг хүссэн нь нэг талаар Лянь Чэнъюйгийн заавартай холбоотой байв. Тэгээгүй бол тэр огтхон ч тоохгүй байсан. Жао Тежу Лянь Чэнъюй яагаад тэр бяцхан сармагчинд ингэтлээ анхаарал тавьж байгааг ойлгосонгүй.

Үнэндээ Лянь Чэнъюй энэ тухай Жао Тежуд зүгээр л амандаа орсноор хэлсэн бөгөөд нэг их тоож бодоогүй. Тэр тэнгэрт тулсан хүсэлтэй, бүхний дээр ноёрхож, шавхагдашгүй баялгийг эдлэхийг хүсэж байлаа. Тийм хүн И Юнь шиг өчүүхэн дүрд яагаад санаа тавих билээ?

Тэр зүгээр л И Юнь яагаад өдий хүртэл үхээгүйг сонирхож байв.

Анх эмийн ургамал түүхээр яваад хадан цохионоос унасан ч тэр булуулсныхаа дараа өөрөө ухаж гарч чадсан.

Хоёр дахь удаа Лянь Чэнъюй үхлийн аюултай Юань Ци-г И Юний биед сэм дамжуулсан ч И Юнь бас л үхээгүй.

Лянь Чэнъюй Зэлүүд яс боловсруулах явцад үүсэх хүйтэн хор болон Цус шингэлэх үрлийн хорыг давхар тэсэж, И Юнь амьд үлдэж чадах эсэхийг мэдэхийг хүсэж байлаа.

Лянь Чэнъюйн хувьд И Юнь жоомтой адил байв. Жоом жижиг, сул дорой боловч амьд үлдэх чадвар нь туйлын тэсвэртэй. Дотор эрхтэн нь задран, хөдөлж чадахаа больтлоо няцлуулсан ч жоом хоол, усгүйгээр нэгээс хоёр өдөр амьд байж чадна.

И Юнь ч мөн адил байлаа. Тэр ийм сул дорой атлаа үхэлтэй нүүр тулсан олон явдлыг даван туулжээ.

— Тасхийв!

Хашааны хаалга өшиглөн онгойв. Жянь Сяожоу цээлхэн ууртай дуугаар асуув.

— Юу хийж байгаа юм бэ!

— Хэ-хэ, дүүг чинь эргэх гэж байна гэж Жао Тежу пээдгэрхэн хэлээд, орж ирэн орон дээр хэвтэж буй И Юнийг харав.

И Юний нүүр хөлсөнд норжээ. Үс нь ч бас норж, духан дээр нь наалдсан байв. Бөөлжис агууламжтай бололтой нэг тогоо муухай үнэр ханхлуулж байлаа.

— Чөтгөр гэж, ямар муухай үнэр вэ! Жао Тежу хамраа чимхээд Цус шингэлэх үрлийг И Юньд сунгав. — Чамд ямар гээчийн нохойн баас шиг аз тохиосон юм бэ, Залуу эзэн Лянь чамд онцгой анхаарал тавьдаг байна. Чи гуйлгачны гуйлгачнаас ч дор харагдаж байна. Чамайг харахаар миний дотор муухайрч байна. Энэ үрлийг хурдан ид!

И Юнь хөнжил дээр байсан Цус шингэлэх үрлийг хувиралгүй царайгаар авчээ. Жянь Сяожоу аяга дүүрэн ус барин яаран ирэв.

И Юнь Цус шингэлэх үрлийг гартаа барихад, дотор нь агуулагдах эрчмийн шинж чанарыг мэдэрч чадлаа.

Түүнд агуулагдах эрчим өчүүхэн төдий байв. Ямар ч үнэ цэнтэй эмийн ургамал агуулаагүй ч маш хортой бодис агуулжээ.

Сайн үрэл дотроо эрчим агуулдаг. Хүн түүнийг уухад үрлийн эмийн шим чанар биеэр тархана. Тэгээд гэмтлийг аяндаа эдгээж, хүнд шинэ амьдрал олгоно.

Харин Цус шингэлэх үрэл шиг муу үрэлд бараг ямар ч эрчим байдаггүй. Энэ нь хорт бодисоор хүний далд боломжийг өдөөж, үр дагаврыг огт тооцдоггүй.

Тиймээс ийм үрлийг уусны дараа хүн хурдан тэнхэрч болох ч амьдралынх нь хугацааг ихээхэн богиносгоно.

Сайнаас илүү хор хүргэх ийм үрлийг И Юнь мэдээж уусангүй.

Жао Тежу хажуугаас нь харж байсан ч И Юнийг хуурахад хэцүү байсангүй. И Юнь Цус шингэлэх үрлийг идсэн дүр гарган, нэг балга ус уув. Тэр их ус уусан мэт харагдсан ч аягыг буцаан авахад бүх усаа аяган дотор буцааж нулимсан байлаа.

Дараа нь И Юнь залгихад ихээхэн хүч шаардагдаж байгаа мэт харагдуулсан ч аманд нь ус үлдээгүй тул үнэндээ юу ч залгисангүй.

Үүний дараа И Юнь бие нь бүр ус уухад ч хүндрэлтэй болтлоо сульдсан мэт дүр үзүүлж, хүчтэй ханиалгав.

Жянь Сяожоу даавуу авчран И Юний амыг арчив. Тэр амыг нь арчих зуур И Юнь Цус шингэлэх үрлийг хэнд ч мэдэгдэлгүй нулиман гаргаж, даавуунд үлдээв.

Даавуу хумигдан зангилагдсан тул дотор нь юу байгааг хэн ч харж чадсангүй.

Жао Тежу үл тоосон, тэвчээргүй байснаас И Юний жүжгийг нэвт харж чадсангүй. Лянь Чэнъюй өөрөө ирсэн ч И Юнь үрлийг нулимж гаргасныг анзаарахгүй байх байсан биз.

Эцсийн эцэст И Юнь дөнгөж арван хоёр настай хүүхэд шиг харагдаж байлаа. Түүнийг ийм зүйл хийж чадна гэж хэн бодох билээ?

— Азтайгаа тоол! Энэ үрлийг ууснаар амь чинь аврагдаад зогсохгүй, бие чинь ч сэргэнэ. Өвчинд баригдсан сул дорой амьтан шиг харагдсанаас хавьгүй дээр! гэж хэлээд Жао Тежу явж одов.

Жао Тежу явсны дараа И Юнь даавуунд боодолтой Цус шингэлэх үрлийг нүд нь гялсхийн шинжлэв.

“Энэ Лянь Чэнъюй дэндүү харгис юм. Нэг багц Зэлүүд яс боловсруулахын төлөө тэр ийм олон хүнийг алахад бэлэн байжээ!”

Энэ хачин ертөнц Дэлхийгээс өөр байв.

Дэлхий дээр хоёр хүүхэд хоорондоо муудалцсаны дараа нэг нь сургуульдаа хутга авчран нөгөөгөө хутгалж алсан явдал хааяа гардаг. Гэхдээ ийм зүйл ховор бөгөөд Тэнсент шиг мэдээний сувгаар л гардаг.

Харин хүчийг дээдэлдэг энэ хачин ертөнцөд хэдхэн үгнээс болж хүн алагдчихдаг. Ээ... үүнийг бас хэрэг явдал гэж нэрлэж болох уу?

Дэлхий дээр тайван хууль ёс үйлчилдэг тул хүн алах нь асар том хэрэг. Харин энд хүн алах нь мал нядлахтай адил ердийн үзэгдэл.

Үнэндээ хүнийг алахад бүр шалтгаан ч хэрэггүй. Зүгээр л нүдэнд нь буруу харагдчихад хангалттай...

27-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Жинхэнэ тулааны ертөнц27-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах