—Жан ноёнтон, бүгд энд байна. Та өөрөө сонгоно уу. Мэдээж, энэ өчүүхэн хүн ч Хаант улсын шалгаруулалтад оролцохыг хүсэж байна. Боломжтой бол таны харьяат болж, таны сургаалыг хүртэхийг хүсэж байна.—гэж Лянь Чэнъюй хүндэтгэлтэйгээр хэлэв.
Жан Юйсянь Лянь Чэнъюй рүү нэг харснаа ажин шинжлэв.
—Өө? Чи ямар түвшинд бясалгасан бэ?
Эгэл Цусны дайчин гэдэг эцсийн эцэст бясалгалын эхний шатанд яваа хүн бөгөөд бэлтгэдэг бүх зүйл нь бие махбодтой холбоотой чадварууд байлаа. Эгэл Цусны таван түвшнийг хүний биеийн илрэлээр ангилдаг тул ганц хараад л меридианаа нээсэн эсэх, яс шөрмөс нь дуу гаргаж чадах эсэхийг мэдэхэд хэцүү байв.
Зөвхөн сүнсний түвшинд хүрсэн хүн л өөр нэгний бясалгалын түвшнийг мэдэрч чадна. Үүнийг “Тэнгэрийн нүд нээх” гэдэг. Ингэж байж л Эгэл Цусны дайчны бясалгалын түвшнийг тогтоох боломжтой.
Жан Юйсянь ийм түвшинд хүрээгүй нь илт байлаа.
—Эрхэмд хариулахад, энэ өчүүхэн хүн Эгэл Цусны тавдугаар түвшин болох Ци хураагчийн оргилд хүрсэн. Нил Цусны түвшинд ороход ганц алхам дутуу байна!
—Өө?—Жан Юйсянь хөмсгөө атирууллаа. —Нөөц боломж хомс жижигхэн овогт өссөн хэр нь ийм түвшинд хүрч чаджээ. Чи онцгой авьяастай, эсвэл азтай учрал тохиосон байх. Аль нь ч байсан маш сайн байна!
Жан Юйсянь толгой дохив. —Тэгвэл энд үлд!
—Намайг үнэлсэнд баярлалаа, ноёнтон!—гэж Лянь Чэнъюй хүндэтгэлтэй хэлэв. Тэр хэт баярласангүй. Жан Юйсяний шалгалтад тэнцэнэ гэдэгтээ угаасаа итгэлтэй байсан юм.
Түүний зорилго бол Хаант улсын шалгаруулалт байлаа. Хэрэв урьдчилсан шатандаа ч тэнцэж чадахгүй бол өндөр зорилгынхоо тухай яриад ч хэрэггүй.
Лянь Чэнъюйг сонгосныхоо дараа Жан Юйсянь толгойгоо эргүүлэн тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн гишүүд рүү харав. Тэр тэднийг таван минут ширтсэний эцэст сэтгэл нь гонсойлоо.
Лянь Чэнъюйгээс өөр хэн ч Лянь овгийнхны дундаас түүний анхаарлыг татсангүй.
Тэр одойчуудын дундаас хэдэн энгийн хүнийг сонгохоос өөр аргагүй байлаа. Тэгээд дургүйхэн хэдийг нь сонгож эхлэв.
Дээд тушаалтнууд нь түүнд гучин хүн сонгохыг тушаасан ч Жан Юйсянь өөрийн зарчимтай байв. Авьяас чадвар үнэхээр дутмаг хүмүүсийг сургах гэж тэр цаг үрэхийг хүссэнгүй.
—Лянь овогт Хаант улсын шалгаруулалтад оролцохыг хүсэж байгаа өөр хүн алга уу?—гэж Жан Юйсяний харц Лянь овгийн жирийн ардыг нэг бүрчлэн дайрав.
Жан Юйсяний харцтай тулгарсан хүмүүс болгоомжилж байлаа. Тэд ч бас Жан Юйсянь шиг домог болсон хүнээс заавар авахыг хүсэж байсан. Гэвч амьдралаа ч залгуулж чадахгүй, тулааны урлаг ч мэдэхгүй байв. Урагш гарсан ч Жан Юйсянь шууд буцаах нь ойлгомжтой байлаа.
Урагш гарвал ердөө л ичгэвтэр байдалд орно. Бүх овог тэдний хүч мөхөс оролдлогыг шоолох болно.
Жирийн ардын хариу үйлдэл Лянь Чэнъюйгийн таамагласантай яг таарч байв. Тэр инээгээд хэлэв: —Ноёнтны өмнө ийм онигоо үзүүлсэнд уучлаарай. Овогт тулааны урлаг бэлтгэдэг хүмүүс бүгд энд байна. Харин бусад нь юу ч бүтээдэггүй жирийн ард. Тэд хөдөө аж ахуй эрхэлж, эмийн ургамал түүхэд л нэмэртэй. Тулааны урлагт тохирохгүй хүмүүс тул ноёнтон эднийг анхааралдаа авахгүй байж, ноёнтон минь...
Лянь Чэнъюйг үгээ дуусгаж амжаагүй байтал олны дундаас нэгэн дуу цуурайтав. —Намайг нэвтрүүлээч...
Хормын дараа өсөж яваа нэгэн хүү залуу охиныг хөтөлсөөр олны дундаас шахалдан гарч ирэв.
И Юнь угаасаа хоцорч ирсэн тул олны хамгийн захад байлаа. Тиймээс тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн гишүүдэд оногдсон давуу байрлалд очиж чадаагүй юм.
—Юнь-эр, чи...—Жянь Сяожоу нөхцөл байдлыг ойлгож амжаагүй байхад урагш татагдсан байв. Тэр олны хамгийн сүүлчийн давхаргыг нэвтэлж гарсныхаа дараа л И Юньтэй хамт хаана ирснээ ухаарлаа.
Жянь Сяожоу балмагдав. Тэд талбайн яг төвд ирчихсэн байлаа!
Түүний өмнө Лянь овгийн дээдэс Жан Юйсянийг хүрээлэн зогсож байхыг харсан Жянь Сяожоу хэсэг зуур юу хийхээ мэдсэнгүй.
Тэр мөчид Жянь Сяожоу И Юнь гараас нь тавихыг мэдэрч, түүнийг урагш алхахыг харав. И Юнь тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн гишүүдийн эгнээнд хүрч очоод л зогслоо.
Жянь Сяожоугийн ам ангайсан ч юу ч хэлж чадсангүй.
Харин Лянь Чэнъюйгийн инээмсэглэл царцав. Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн бүх гишүүн ч мөн гайхаж хоцров!
Жан Юйсянь И Юнь рүү гайхсан байдалтай хараад асуув. —Чи оролцохыг хүсэж байна уу?
—Тийм ээ, ноёнтон!—гэж И Юнь богинохон боловч хүчтэй дуугаар хариулав.
Энэ үг олныг чимээгүй болгож, бүгд И Юнь рүү мэл гайхан харлаа.
“Энэ И Юнь галзуурчихаа юу?”
Тэр өөрийн хэмжээг огт мэдэхгүй байлаа. Яг л бяцхан дэгдээхэй шиг бөгөөд наян фунт ч хүрэхгүй байх. Олны дунд байсан, шалгаруулалтад орох эрхгүй бүх хүчтэн түүнээс зуу дахин илүү хүчтэй!
Түүнээс гадна И Юнь урьд нь хэзээ ч тулааны урлаг бэлтгэж байгаагүй. Тэр эмийн ургамал түүж яваад үхэх шахсан нэгэн. Зэлүүд ясыг түлэх түлээг ч олигтой хагалж чаддаггүй атлаа бүртгүүлэхийг хүсэж байна гэж үү?
Оролцохыг хүссэн ч бүртгүүлж зүрхлээгүй эрчүүд бяцхан хүү И Юнь рүү ууртай харлаа.
—Энэ жаал ийм чухал үед гай тарьж байдаг нь юу вэ? Амьдрах дургүй юм байх даа?
Хүн өөрт нь дутаасан зоригийг гарган үйлдэл хийж буй нэгнийг харахаараа атаархах нь олонтаа. Лянь овгийн жирийн ардын олонх яг ийм байдалд байлаа.
—И Юнь, чи муу боол жаал, ахмадуудаа хүндлэхгүй зүрхэлж байна уу? Өнөөдрийн энэ явдал чиний тоглоом биш! Зайл, доошоо буу!—гэж Лянь Чэнъюй хашхирлаа. Ийм чухал үед И Юнь шиг тэнэг жаал ийм үйлдэл хийнэ гэж тэр огт төсөөлөөгүй байв.
И Юнь дөнгөж хүүхэд бөгөөд хүүхдүүдийнхээ дунд ч хамгийн сул дорой нь байлаа. Тэгсэн атлаа шалгаруулалтад бүртгүүлэхээр зүрхэлсэн нь Жан Юйсянийг зугаа болгож, цаг нөхцөөх гэсэн хэрэг байв!
Энэ үнэхээр ичгэвтэр явдал байлаа. Бүр Жан Юйсяний өмнө Лянь Чэнъюйгийн нэр хүндэд сэв суулгаж мэднэ. Жан Юйсянь түүнийг сахилга хүмүүжлийн асуудалтай, бүр нэг хүүхдээ ч захирч чаддаггүй гэж бодох болно.
И Юнь Лянь Чэнъюй рүү нэг харснаа түүний доромжлолд тайван бөгөөд хурц өнгөөр хариулав. —Зэлүүд нутагт сул дорой нь боол болж боолчлогдоно. Шууд хэлбэл, сул дорой нь боол гэсэн үг. Хэрэв миний хүч сул бол намайг боол гэж дуудах нь зүй ёсны хэрэг. Би үүнийг эсэргүүцэхгүй. Гэхдээ нэг өдөр Залуу Эзэн Лянь өөрөөсөө хүчтэй хүнтэй таарвал тэр ч бас боол болно. Залуу Эзэн Лянь үүнийг юу гэж бодож байна?
Лянь Чэнъюйгийн царай хувирав. Тэр уур хилэндээ шатаж байлаа. “Юу вэ энэ чинь? Овгийн өчүүхэн боол өөртэй нь ингэж ярьж зүрхэлдэг байна аа!?”
Жан Юйсянь байгаагүй бол Лянь Чэнъюй И Юнийг алгадаад л алах байв.
—Сул дорой нь боол болж боолчлогдоно гэж үү?—гэж Жан Юйсянь мушилзав. Тэр И Юнь рүү сонирхсон янзтай нэг харснаа хэлэв. —Жижигхэн овогт төрсөн хэр нь ийм ойлголттой байгаа нь сонирхолтой юм. Чи зөв хэллээ. Сул дорой нь боол болж боолчлогдоно. Энэ нь хүн бүрт хамаатай. Хэрэв би нэг өдөр өөрөөсөө илүү хүчтэй нэгэнд захирагдвал би ч бас боол болно.
Жан Юйсяний үгийг сонсоод И Юнь гайхав. Түүнийг өөр нэгэнд захирагдаж болохоо ингэж ил тод хүлээн зөвшөөрнө гэж огт бодоогүй байлаа. Эрх мэдэлтэй хүмүүс хоорондоо ийм шулуун байж болох ч дээд зиндааны хүн өөрөөсөө доогуур байр суурьтай нэгэнд ингэж илэн далангүй хандах нь ховор. Учир нь энэ нь дорд үзсэн хэрэг мэт санагддаг.
Жан Юйсянь ийм ойр дотно ханддаг нь И Юнийг гайхшруулав.
Жан Юйсяний үгэнд Лянь Чэнъюй уураа аргагүй дарав. Алтан Лууны Харуулын элит нэгэн хүртэл ингэж хүлээн зөвшөөрсөн байхад тэр дахиж юу ч хэлж зүрхэлсэнгүй!
Гэсэн ч ийм үйл явдал дээр И Юнь дураараа үймээн тарьж байгааг Лянь Чэнъюй тэвчиж чадахгүй байлаа. Тэр Жан Юйсяньд хандан хэлэв. —Дээд элч ээ, энэ хүүг И Юнь гэдэг. Манай Лянь овгийн өчүүхэн эмийн ургамал түүгч жаал. Түүнд тулааны урлагийн ямар ч суурь байхгүй. Тэр энд таныг зугаа болгож, цаг нөхөөх гэж л ирсэн. Би энэ жаалыг гаргая. Овгийнхноо хүмүүжүүлж чадаагүйгээс ийм онигоо болсон явдлыг минь буруутгалгүй үзнэ үү.
Лянь Чэнъюй И Юнь эрх мэдэлд нь халдсанд бус, харин Жан Юйсяний өмнө өөрийг нь доромжилсонд нь ингэтлээ уурласан байв.
Гэтэл Жан Юйсянь огт тоосонгүй. Тэр нэг газрыг хайнга заагаад И Юньд хэлэв. —Чи хүүхэд байж их сонин юм. Энд зогс. Дараа нь тулааны урлаг бэлтгэхэд тохирох эсэхийг чинь шалгана.
Жан Юйсянь И Юньд бага зэрэг таатай хандсан байж болох ч түүнд хэт их ач холбогдол өгсөнгүй. Түүний бодлоор зэлүүд нутгийн хүмүүсээс тулааны урлагт тохирох нь цөөхөн байлаа. И Юнь өөрөө урагш гарч ирсэн тул түүний тохирох эсэхийг шалгаад өгөхөөр шийджээ.
Жан Юйсянь байр сууриа тодорхой илэрхийлсэн тул Лянь Чэнъюй И Юнь рүү гомдол дүүрэн харц шидэхээс өөр зүйл хийж чадсангүй.
—Баярлалаа, ноёнтон.—гэж И Юнь ёс төртэйгээр талархаад тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн гишүүдийн хажууд очиж зогсов. Санамсаргүйгээр Жао Тежугийн дэргэд очсон байлаа.
Жао Тежу Лянь Чэнъюйтэй дотно харилцаатай байсан тул тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн хэлэгдээгүй удирдагч болсон байв. Тиймээс тэр гишүүдийн эгнээний хамгийн урд зогсож байлаа. И Юнь ирсэн тул аяндаа Жао Тежугийн хажууд зогсов.
Ингээд И Юнь хамгийн урд байрлалд зогсчихов.
Үүнд Жао Тежу бага зэрэг дургүйцэв. Ямар инээдтэй юм бэ! Тэр биеэр том, хүч чадалтай хүн байж энэ жижигхэн тэнэгтэй яаж зэрэгцэх билээ?
Тэр ирээдүйд Улсын Хүлэгтний гэр бүлийн гишүүн болж, өндөр байр суурьтайгаар хотод орохоор төлөвлөж байлаа. Ийм тэнэг жаалтай юуг нь булаацалдах вэ дээ?
—Муу боол жаал, чи энд онигоо болох гэж ирсэн биз дээ?—гэж Жао Тежу дооглов. Тэр И Юнь өөрийгөө шившиг болгохыг хүлээж байлаа.
И Юнь түүнд анхаарал хандуулсангүй, чимээгүйхэн зогсов.
Энэ үед Жан Юйсянь сонголтоо эхлүүлэв. Түүний шалгаруулах шалгуур юу болохыг хэн ч мэдэхгүй байлаа. Бүгд сонголтыг хүлээн хүчээ хураан зогсов.