Жинхэнэ тулааны ертөнц

39-р анги

39-р бүлэг — Хүний амьдралын хамгийн шаналгаатай туршлага

Сонсох

И Юнь Заан залгих техникийн арван хоёр хөдөлгөөнийг дахин дахин хийв. Ямар учиртай нь үл мэдэгдэх ч энэ техник эрч хүчийг үнэхээр их шавхдаг байлаа. И Юнь хагас ухаан балартсан байдалдаа хөдөлгөөнүүдийг таван удаа давтсаны эцэст сая нэг ядарч туйлдсанаа мэдэрчээ!

И Юнь нүдээ нээгээд хэвлий нь шатаж байгааг мэдрэв. Яг л дотор нь гал асаачихсан мэт байлаа!

Биеийнх нь эрч хүч ходоод руугаа цутгаж, их хэмжээний цус, эрч хүч тийшээ нийлж байв!

Жирийн хүний хувьд хоол идсэний дараа хоол боловсруулахад нь туслахын тулд цус нь ходоод руугаа төвлөрдөг.

И Юнь ч мөн адил байдалд орсон ч энэ нь зуу дахин хүчтэй байлаа.

Хэрэв хүсвэл бүх биеийнх нь цус ходоодондоо бөөгнөрч, бүр төмөр хадаас, шил ч боловсруулан шингээж чадах мэт санагдав!

Гуаньинь шавар идсэнээс үүссэн дүүрсэн мэдрэмж бүрэн арилжээ. Ходоодных нь хүчтэй гүрвэлзэх хөдөлгөөний нөлөөгөөр бөөгнөрсөн Гуаньинь шавар аль хэдийн салж задарсан байв.

И Юнь толгойгоо өргөн хартал бүгд түүн рүү ширтэж байлаа. Жан Юйсяний нүүрэнд инээмсэглэл тодорчээ. Харин Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийнхныг гайхсан, атаархсан, дайсагнасан гэж л тодорхойлж болохоор байв.

Энэ үед Лянь Чэнъюй инээмсэглэсээр И Юнь рүү алхаж ирэв.

—И Юнь, би аргагүй бууж өгч байна.

И Юнь түүнийг ингэж хэлэхэд гайхсан янзтай харав. Харин Лянь Чэнъюй түүний мөрөн дээр алгадаад эелдэгээр өгүүлэв.

—И Юнь, үнэнээ хэлэхэд, урьдчилсан шалгаруулалтад чи азаар тэнцсэн юм биш байгаа гэж сэжиглэж байсан. Гэвч чи сая өөрийгөө баталлаа. Уучлаарай. Ийм агуу авьяастайг чинь би итгэж ч чадахгүй нь!

Лянь Чэнъюй магтаалаа харамласангүй.

—Өмнө нь чамайг эмийн ургамал түүлгэж байсан нь авьяасыг чинь хий дэмий үрсэн хэрэг байжээ. Одооноос чи Тулаанчийн бэлтгэлийн хуаранд орж болно. Лянь овог чамайг онцгойлон бэлтгэнэ!

—Харамсалтай нь Хаант улсын шалгаруулалт хэдхэн арван хоногийн дараа болно. Авьяасыг чинь анзаараагүй, цагийг чинь үрсэнд намайг буруутгаарай. Ийм бага хугацаанд тулааны урлагаар бэлтгэл хийгээд Хаант улсын шалгаруулалтад тэнцэх нь бараг боломжгүй дээ…

—Гэхдээ зүгээр ээ. Хэрэв энэ мунхаг ах чинь Хаант улсын тулаанч болж чадвал би чамд заавал тусална. Чамайг энэ уудам зэлүүд нутгаас гарч чаддаг болгоно. Тэр үед чи манай Лянь овгийг дэмжиж, нэр алдрыг нь мандуулж чадна. Бид бүр хотууд руу олноороо нүүж ч болно!

Лянь Чэнъюй үгээ үнэн сэтгэлээсээ хэлж байлаа. Нүдэнд нь өчүүхэн ч хуурамч өнгө байсангүй.

Хэрэв И Юнь Лянь Чэнъюйг сайн мэддэггүй байсан бол хууртах л байлаа!

Хүний сэтгэлийг царайнаас нь шинжиж болдоггүй. Жинхэнэ санаагаа нууж чаддаг хүн хүсвэл нүүрний хувирлаас нь юу бодож байгааг нь огт таних аргагүй.

Лянь Чэнъюй яг тийм хүн байлаа.

И Юнь түүнийг Жан Юйсяний өмнө жүжиг тавьж байгааг ойлгож байв.

Жан Юйсянь явмагц Лянь Чэнъюй жинхэнэ төрхөө илчилнэ.

Лянь Чэнъюй түүнийг өсөж хүчирхэгжихийг яаж тэвчих билээ?

И Юнь мунхаг царайлан инээмсэглээд Лянь Чэнъюйд хэлэв.

—Баярлалаа, Лянь Залуу Эзэн ээ. Би таны урмыг хугалахгүй.

И Юнь хууртсаныг хармагцаа Лянь Чэнъюй инээмсэглэв. Арван хоёрхон настай энэ хүүхдийн гаднах төрхийн цаана өөрөөс нь хавьгүй арвин туршлагатай насанд хүрсэн хүн нуугдаж байгааг тэр төсөөлсөн ч үгүй.

Лянь Чэнъюй хэдэн үг хэлж И Юнийг зоригжуулаад, дараа нь Жан Юйсянь руу эргэн өгүүлэв.

—Жан ноёнтон, би мунхаг шавь байна. Миний ойлгох чадвар бага дүү И Юнь шиг сайн биш. Би Заан залгих техникийг одоо хүртэл бүрэн эзэмшээгүй байна. Бид шавь нартаа дахиад нэг үзүүлж болох уу?

Дараа нь тооцоо бодохоор шийдсэн тул Лянь Чэнъюй өнгөн дээрээ даруу загнав. Гэвч Жао Тежу нар түүний үгийг сонсоод хоолой нь зангирчээ.

—Залуу Эзэн Лянь…

Жао Тежу санаа зовов. Лянь Чэнъюй яаж И Юнийг ингэтлээ өндрөөр үнэлж, ийм үг хэлж чадна гэж?

—Дуугүй бай! Та нар бүгд хэрэггүй амьтад. Овгийн бүх хүнс, махыг та нарт өгч байхад өнөөдөр гэхэд энэ Заан залгих техникийг сурч чадахгүй байна. Яасан ичгэвтэр юм бэ! Хэрэв сайн бэлтгэхгүй бол Гуаньинь шавар идээд гэдэс чинь хагарч үхэхийг үнэхээр хүсэж байгаа юм уу?

Лянь Чэнъюй “гэдэс чинь хагарч үхэх” гэж хэлмэгц Жао Тежу нарын царай гэнэт хувирав. Тийм ээ, энэ тоглоом биш. Сайн сурахгүй бол үр дагаврыг нь амсах нь!

Лянь Чэнъюй асуудлыг зүй зохистой шийдэж, үгээ оновчтой сонгосныг хараад Жан Юйсянь толгой дохив. Лянь Чэнъюй авьяастайгаас гадна сайн удирдагч болох чанартай байлаа. Тэр үнэхээр авьяастай нэгэн байв.

Жан Юйсянь хэлэв.

—Заан залгих техникийн хувьд мод, Гуаньинь шавар идэх нь ердөө эхний шат. Хэрэв шаардлага хангаж чадвал асар их сүйтгэх эрчим агуулсан материалуудыг ч идэж үзэж болно. Маш үнэ цэнтэй хүнс идэх тусам бэлтгэл чинь бүр ч сайжирна.

Эдгээр үг Лянь Чэнъюй, И Юнь хоёрт л хамаатай байв. Жан Юйсяний бодлоор зөвхөн Лянь Чэнъюй, И Юнь хоёр л энэ уудам зэлүүд нутгийг орхин, жинхэнэ тулаанч болох чадвартай байлаа.

Тэр Жао Тежу нар руу эргэн хэлэв.

—Харин та нарт тэр бүх үнэ цэнтэй хүнсийг идэх боломж олдохгүй. Гэхдээ Заан залгих техникийг эзэмшиж чадвал өлсгөлөнгийн үед өвсний үндэс, модны холтосыг аюулгүй идэж чадна. Энэ нь амьд үлдэхэд чинь асар их тус болно. Өчүүхөн төдий эзэмшсэн ч та нарт маш үнэ цэнтэй байх болно.

—Би дахиад нэг үзүүлье. Энэ удаа хурдыг нь нэлээд удаашруулна. Сайн ажигла. Заан залгих техникийн увидасыг таньж ойлгож чадах эсэх нь та нараас өөрсдөөс чинь бүрэн хамаарна!

Ингээд Жан Юйсянь дахин хөдөлж эхлэв.

Тэр үнэхээр удаашруулсан ч Жао Тежу нарт ойлгуулж чадсангүй.

Тэр шөнийн үр дүнд Лянь овгийн жорлонгуудаас гаслан орилох дуу цуурайтав.

Зарим хүн амьдралын хамгийн шаналгаатай зүйл бол суулгалт туссан үедээ бие засах газар олж чадахгүй байх гэдэг. Эцэст нь өмдөндөө баахаас өөр аргагүй болдог.

Харин Жао Тежу нарын туулсныг юу гэж нэрлэх вэ?

Жао Тежугийн мэдэрснийг туулсан хүн л өмдөндөө баах нь хүртэл дээдийн жаргал байсныг ойлгоно.

Тэр шөнө Лянь овгийн цорын ганц эмч асар том тогоонд туулгах эм буцалгав. Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн бүх хүн түүнийг уусан ч өтгөнөө гаргаж чадсангүй.

Эцсийн арга болгон Жан Юйсяний хэлснийг дагахаас өөр аргагүй болжээ. Тэд хуруугаараа ухаж гаргахыг оролдов. Хуруу нь хүрэхээргүй байгааг мэдээд хулсан савх хэрэглэв.

Харин хошного руугаа хулсан савх шургуулна гэдэг…

Тэр мэдрэмж нь… “тэнгэрлэг” байлаа.

Үнэндээ хулсан савхаар ухах амаргүй байв. Хаашаа ухаж байгаагаа харж чадахгүй тул ганцаараа хийхэд туйлын хэцүү ажил байлаа.

Эцсийн арга болгон тэд “нэг нэгэндээ туслах”-аас өөр аргагүй болов. Өгзгөө гаргаж, нэг нөхрөөрөө туслуулах хэрэгтэй болжээ…

Тэр дүр зураг дэндүү “төгс” байсан тул И Юнь бодохыг ч хүссэнгүй.

Нөхрийнхөө төлөө бөгсөө улайтал зүтгэх бол юу ч биш. Харин нөхрийнхөө баасыг ухаж гаргаж өгнө гэдэг жинхэнэ хайр байлаа.

Хэрчигнэсэн орилох дууг нь сонсоход ямар аймшигт хядлага болж байгааг төсөөлж болохоор байв. Хулсан савх хаа нэгтээ нэвт цоолчихсон ч байж мэднэ…

Маргааш нь Жао Тежу нарын царай цонхийж, хөлөө зөөлөн тавин болгоомжтой алхаж байв.

Тэд шөнөжин нойргүй, байн байн жорлон руу гүйжээ. Туулгах эм уусны дараа ч гарсан нь шар шингэн л байв. Харин хулсан савхны тухайд…

Олонд танил эрүү шүүлтүүд ч үүнтэй харьцуулахад юу ч биш байлаа.

Гэхдээ аз болоход тэд Гуаньинь шавар нэг их идээгүй байв. Туулгах эм ууж, ухаж гаргасны ачаар хэн ч үхсэнгүй.

…

Бэлтгэлийн хоёр дахь өдөр Жао Тежу нар Гуаньинь шавар идэхээс дахин зүрхэлсэнгүй. Тиймээс Жан Юйсянь зөвхөн И Юнь, Лянь Чэнъюй хоёрт хичээл заав.

Эцэст нь Жан Юйсянь Лянь овогт бүтэн гурван хоног ч саатсангүй.

Хоёр дахь шөнө Жан Юйсянийг дагалдан явдаг хаш хуйлмал чичирч, дуу гаргав.

Энэ хаш хуйлмал нь Алтан Лууны Харуулын ашигладаг мэдээ дамжуулах хэрэгсэл байлаа.

Хаш хуйлмал чичирснийг хараад Жан Юйсяний царай хувирав. Тэр зурвас үлдээгээд аварга араатнаа унан, шөнө дунд алга болов…

39-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Жинхэнэ тулааны ертөнц39-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах