Гэрлийн эх үүсвэр нь модон хайрцаг, өөрөөр хэлбэл Зэлүүд яс байжээ!
Үйл явдал ингэж санаандгүй эргэсэнд И Юний хүйтэн хөлс цутгав.
Зэлүүд яснаас өчүүхэн гэрлийн цэгүүд цацран гарч, түүн рүү нисэн ирж байлаа. Лянь Чэнъюй энэ үзэгдлийг яаж шалгалгүй өнгөрөөх билээ?
Гэрлийн цэгүүд улам олширсоор байвал хэтэрхий илт болно. Тэр гарцаагүй илчлэгдэнэ!
Үүнийг шалгаж эхэлсэн л мөчид И Юнь амь насаараа хариу төлөхөөс өөр аргагүй болно!
—Юнь-эр, яасан бэ? Дух чинь яагаад тэр чигтээ хөлс болчихов?
—Эгч Сяожоу, чи... И Юнь олон гэрлийн цэг нисэж байхыг харсан ч Жянь Сяожоу юу ч анзаарсан шинжгүй байлаа. —Эгч Сяожоу, чи юу ч харахгүй байна уу?
И Юнь буруутай мэт түгшин асуув. Жянь Сяожоугоос бусад ойр хавийн хүмүүс ч гэрлийн цэгүүдийг анзаарахгүй байгааг тэр ойлголоо.
—Юу харах юм? Юнь-эр, чи өвдчихөө юү? гэж Жянь Сяожоу санаа зовнин асуув. И Юний бие сул дорой, дээр нь өмнөх өдөр л амилсан билээ. Дахиад өвдвөл аймшигтай хэрэг болно.
—Өө... И Юнь хэсэг азнаснаа санаа алдан тайвшрав. Гэрлийн цэгүүдийг зөвхөн өөрөө л харж чаддаг бололтой?
Нил Талстын эзэмшигч л Нил Талсттай холбоотой хачирхалтай үзэгдлүүдийг харж чаддаг байж болох уу?
Тэр тайван инээмсэглэсэн хэвээр буй Лянь Чэнъюй рүү сэмхэн харлаа. Лянь Чэнъюй хааяа хайрцагтай Зэлүүд яс руу нүдэндээ галзуу мэт хүсэл тодруулан харж байв!
“Тэр гэрлийн цэгүүдийг анзаараагүй байна...”
Ингээд И Юнь тайвшрав. Лянь Чэнъюй хүртэл харж чадахгүй байгаа бол өөрөөс нь өөр хэн ч тэдгээрийг харахгүй.
Нил Талст үнэхээр гайхамшигтай эрдэнэс гэдэгт И Юнь бүр ч итгэлтэй болов.
Тэр мөчид Лянь Чэнъюй учиртай инээмсэглэл тодруулан харцаа түүн рүү шилжүүлэв.
Тэр урагш алхаж, Жянь Сяожоугийн өмнө очин зогсов.
—Энэ хоолыг чамд өгч байгаа юм. Ав, өөрийгөө өлсгөж болохгүй. Хэрэв хүрэлцэхгүй бол над дээр ирээрэй гэж Лянь Чэнъюй намуухан хэлэв. Дуу нь найрсаг боловч царайны хувирал, өнгө аяс нь дээрэнгүй байлаа. Тэр юу өгнө, түүнийгээ буцаан авч чадна.
Жянь Сяожоу дуугүй байв. Хоол хүнс хуваарилах үед түүний зөрүүд занг Лянь Чэнъюй үнэлж байсан тул үүнд дургүйцсэнгүй. Гэхдээ өөрт нь ингэж зөрүүдэлж байгаад нь дуртай гэсэн үг биш; тэр энэ занг нь аажмаар арилгаж, зулзаган муур шиг дуулгавартай болгохоор шийджээ.
Түүнд хэрэгтэй зүйл нь дуулгавартай зарц охин болохоос, аргадан байж номхотгох шаардлагатай бүсгүй биш байв.
Ах нь хажууд нь байхад Жянь Сяожоу түшиж тулах хүнтэй, шийдэмгий хэвээр үлдэх шалтгаантай байлаа. Энэ бол Лянь Чэнъюйгийн хүссэн зүйл биш. Түүнээс гадна И Юний ээж Жянь Сяожоуг өргөж авсан бөгөөд тэд цусан холбоогүй. Цусан холбоогүй ах дүү хоёр хамт амьдарч байгаад Лянь Чэнъюй дургүй байв.
Түүнчлэн И Юнь олныг турхирч, бараг үймээн дэгдээх шахсан. Арван хоёрхон настай хүүхэд ийм зальжин байж чадсанд тэр дотроо дургүйцэж байлаа. Том болсон хойноо И Юнь аюул болно.
Лянь Чэнъюйд өөрийнх нь гишгүүр болох дуулгавартай хүмүүс хэрэгтэй байв. И Юнь шиг зальжин, захирахад бэрх хүн түүнд хэрэггүй.
Зэлүүд ясыг удахгүй боловсруулах гэж байсан нь Лянь Чэнъюйгийн хувьд асар том хэрэг байлаа. Үүнийг амжилтад хүргэхийн тулд тэр ямар ч төлөөс төлөхөд бэлэн байв.
Тэр ямар ч тодорхойгүй зүйл хүссэнгүй. Учир нь удалгүй өөрийгөө тусгаарлан бясалгах гэж байлаа. Түүнээс гадна Зэлүүд ястай холбоотой асуудал байсан бөгөөд түүнийг боловсруулахад хүмүүс үхэх байв!
Хоол хүнс хомсдож, хүмүүс үхэж байгаа үед олны уур хилэнг өдөөх амархан. Өөрийгөө тусгаарласан хойгуур хүмүүс бослого гаргаж, Зэлүүд ясыг боловсруулж буй тогоог хөмрүүлчих вий гэж тэр айж байлаа. Төлөвлөгөө нь сүйрчихвэл бүгдийг нь алсан ч нэмэргүй.
Лянь Чэнъюйгийн бодлоор И Юнь түүнийг үзэн яддаг бөгөөд өчүүхэн ч айдас, хүндлэл түүнд үзүүлдэггүй байв.
И Юнь хүмүүсийг үймээн самуунд турхирсан түүхтэй нэгэнт болжээ. Хэрэв Лянь Чэнъюй өөрийгөө тусгаарласан хойгуур өлсгөлөн, үхлээс болж И Юнь хүмүүсийг дахин турхируулан өшөө авахыг эрэлхийлбэл, тэр гай гамшгийг асаах оч болж мэднэ.
Үүнийг бодсон Лянь Чэнъюй дахиад инээмсэглэн, И Юний мөрийг аяархан дахин алгадлаа.
И Юний зүрх палхийв. Гэвч тэр хариу үйлдэл хийх завгүй байтал Лянь Чэнъюйгийн гар аль хэдийн мөрөн дээр нь тавигдсан байлаа.
Новш гэж! И Юнь Лянь Чэнъюйгийн гарыг тас цавччихмаар санагдав. Тэр Лянь Чэнъюйг хорт могой шиг хорон санаатай гэж мэдэрлээ!
Лянь Чэнъюй хүйтнээр хэлэв. —Юунд ингэж сандарна вэ, надаас айж байна уу? Чамд ч, эгчид чинь ч амаргүй байгаа. Эгчээ сайн халамжил.
Ингэж хэлээд Лянь Чэнъюй гараа татахад И Юнь өнөөх мэдээ алдалтыг дахин мэдэрлээ.
Лянь Чэнъюй түүний мөрийг хоёр удаа алгадсан ч И Юнь юу ч хийж чадсангүй.
—Ямар нэгэн асуудал гарвал над дээр ирээрэй гэж Лянь Чэнъюй Жянь Сяожоуд хэлэв. Тэр үргэлж инээмсэглэж байлаа. И Юнь хөмсгөө зангидсан нь Лянь Чэнъюй эгчид нь санаархаж байгааг мэдэрсэнтэй холбоотой.
Тэр л учиртай байж. Хэрэв Жянь Сяожоуд санаархаж байгаагүй л юм бол Лянь Чэнъюй түүнд ингэж их хоол өгөх ямар ч шалтгаангүй.
Асуудал гарвал над дээр ирээрэй гэсэн үг нь түүний санаа бодлыг ил болгож байлаа. Хэрэв Жянь Сяожоу түүн дээр очвол үгээр хэлэхийн аргагүй зүйлс гарцаагүй тохиолдоно.
Лянь Чэнъюй гараа даллахад Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийн дайчид Зэлүүд яс бүхий хайрцгийг битүүмжилжээ.
Хайрцаг битүүмжлэгдсэн мөчид И Юнь өөрт нь байсан Нил Талст болон Зэлүүд ясны хоорондох холбоо тасарсныг мэдэрлээ. Хөвж байсан гэрлийн цэгүүд ч удалгүй алга болов.
—Энэ чинь... Зэлүүд ясыг Тулаанчийн бэлтгэлийн хуарангийнхан зөөн одохыг харах зуур И Юний оюун санаанд нэгэн бодол харван орж ирэв.
—Юнь-эр, юу бодоод байна? гэж гэр рүүгээ харих замдаа Жянь Сяожоу И Юний анхаарал өөр газар байгааг, хөмсгөө зангидсан хэвээр явсныг анзааран асуув.
Лянь Чэнъюй шиг хорт могой мөрөн дээр нь хоёр ч удаа алгадсан байхад И Юнь яаж тайван байж чадах билээ. Тэр юу хийснийг нь мэдэхгүй. Гэвч Жянь Сяожоуг санаа зовооно гэж бодсон тул И Юнь түүнд хэлсэнгүй. Түүнээс гадна Жянь Сяожоу дэндүү залуу учир Лянь Чэнъюйгийн хонины арьс нөмөрсөн чонын дүр эсгэлтийг нэвт харж чадахгүй.
Гэтэл Жянь Сяожоу гэнэт хэлэв. —Юнь-эр, тэр Лянь Чэнъюйгээс болгоомжлох хэрэгтэй. Боломжтой бол түүнээс зайлсхий.
Жянь Сяожоугийн үг И Юнийг хэсэг зуур балмагдуулав. Түүнийг ийм хурц зөн совинтой гэж тэр огт бодоогүй байлаа.
Үнэндээ гаднаас нь харвал Лянь Чэнъюйгийн авирт өө сэв оломгүй. Тэр ард олондоо санаа тавьдаг Залуу Эзэн, бас эелдэг, хүндтэй овгийн ахлагч байв.
И Юнь Дэлхий дээрх хэд хэдэн улс төрчийн үйлдлийг харж явсан учраас Лянь Чэнъюйгийн далд санааг мэдэрч чадсан юм. Лянь Чэнъюй шиг хүмүүс түүхийн ном, олон улсын мэдээнд гардаг байлаа. Түүний үгийг сонсоход И Юнь зөвхөн хоёр нүүрт байдлыг мэдэрдэг байв. Ийм ухааралд зовж зүдэрсэн ядуу хүн хүрч чадахгүй.
Лянь Чэнъюй мөрөн дээр нь хоёр удаа алгадсан нь түүний дайсагналыг илтгэж байлаа.
Жянь Сяожоу ч үүнийг мэдэрч чадсанд И Юнь гайхав.
—Ямар ч байсан түүнээс л зайлсхий. Жянь Сяожоугийн шийдэмгий үгийг сонсоод И Юнь өөрийн энэ эгчийг бүрэн ойлгодоггүйгээ ухаарлаа.
Зэлүүд яс, Зэлүүд мангас, түүний зөн совин, тэр ч бүү хэл овгийн бусад охидтой харьцуулахын аргагүй гоо үзэсгэлэн нь хүртэл ядуу овгийн дунд түүнийг онцгойруулж байлаа...
И Юний таамагласнаар оройн хоол нь зэрлэг ногоо, зутан байв.
Энэ ертөнцийн хүмүүс өдөрт ердөө хоёр удаа хооллодог. Ердийн өдөр өглөөний 5 цагт эхэлж, 9 цагт өглөөний хоол иднэ. Мэдээж, “өглөөний хоол” гэдэг нь И Юний өөрийнх нь нэрлэсэн хэрэг; энд үүнийг өөрөөр нэрлэдэг байв. Эцэст нь оройн хоолыг 4 цагт иддэг.
Эртний Хятадад ч хүмүүс энэ хачирхалтай ертөнцийнх шиг өдөрт хоёр удаа хооллодог байсныг И Юнь ойлголоо. Нөөц хомс нөхцөлд өдөрт хоёр удаа хооллох нь амьд үлдэхэд хамгийн шинжлэх ухаанч, хамгийн оновчтой арга байсан биз.
Жянь Сяожоу дүүгээ махтай хооллож чадаагүйдээ бага зэрэг гэмшиж байлаа.
И Юнь үүнийг нэг их тоосонгүй. Тэр мөрөн дээрээ авсан хоёр алгадалтын тухай бодож байв. Энэ бүхэн зөвхөн өөрийнх нь таамаг, сэрдлэг байсан бөгөөд хэр ноцтой болохыг нь огт мэдэхгүй байлаа.
Нэг аяга тарианы зутангаа дуусгаад, хэдхэн ам зэрлэг ногоо идэх гэж байтал И Юнь гар нь мэдээ алдахыг мэдэрч, савхаа унагаав.
—Юнь-эр, чи...
И Юнь ёолов. Зүүн гар нь огт хөдөлж чадахаа больсон байлаа. Хоёр гар нь хэн нэгэн ясыг нь хугалж байгаа мэт өвдөж байв!
—Юнь-эр! Жянь Сяожоугийн царай цонхийв. И Юньд юу тохиолдсоныг мэдэхгүй ч тэр даруй түүнийг ор луу түшин хүргэв.
Новш гэж!
И Юний гар өвдөж, тэр шүдээ зуун тэсэв. Энэ бол гарцаагүй Лянь Чэнъюйгийн хийсэн зүйл. И Юнь буруу таагаагүй байлаа!
Лянь Чэнъюй ямар арга хэрэглэснийг нь мэдэхгүй ч хүчний асар их зөрүүтэй нөхцөлд И Юнь түүний дайсагналыг мэдэрсэн байлаа ч үүнээс зайлсхийх ямар ч аргагүй байв.
Энэ бол хүчтэн нь сул доройн хувь заяаг шийддэг ширэнгийн хууль байлаа.
—Юнь-эр, яаж байна? Ургамал түүж яваад унасны чинь үлдсэн нөлөө юм уу?
—Би... И Юнь ам нээхэд хэл нь мэдээ алдсаныг ойлгов. Саажилт бүх биеэр нь аажмаар тархаж байлаа.
И Юнь биеийнх нь мэдрэмж бүрэн алга болох мөч нь үхлийнх нь мөч гэдгийг ойлгож эхлэв!
Лянь Чэнъюй түүнийг алахыг хүсэж байв уу?
И Юнь цочирдон уурлав. Хэрэв буруу таагаагүй бол Лянь Чэнъюй “ки” буюу “ци” хэмээхтэй адил ямар нэгэн дотоод эрчим дамжуулан түүний меридиануудыг сүйтгэсэн байлаа!
Энгийн арван хоёр настай хүүхэд үүнийг олж мэдэж чадахгүй. И Юнь өөрөө ч хуучин шархны үлдэгдэл нөлөө гэж бодох байв.
Түүнийг нас барсны дараа Жянь Сяожоугоос өөр хэн ч гашуудахгүй. Үнэндээ олон хүн түүнийг үхэх тавилантай байсан гэж бодно. Үхсэн хүн гэнэт амилна гэж юу байх вэ?
И Юнийг учир битүүлгээр алснаар Лянь Чэнъюй олныг турхирсны өшөөг аваад зогсохгүй, хүмүүсийн сайн санааг ч олж авах байв.
Жянь Сяожоу хүнд байдалд орж, цаашдын амьдралдаа олон бэрхшээл туулна. Тэр бүр Лянь Чэнъюйд хандаж ч мэднэ. Тэгвэл Лянь Чэнъюй зөөлрүүлэх арга мэх хэрэглэн түүнийг амархан өөрийн болгож чадна!
И Юнийг алж, Жянь Сяожоуг гартаа оруулах нь ямар хорон төлөвлөгөө вэ!
И Юнь энэ ертөнцийг улам гүнзгий ойлгож эхлэв. Энэ бол Дэлхий дээрх хуульт нийгэм биш. Энд хүч чадал бүхнийг шийддэг, хэрцгий бөгөөд бүдүүлэг газар байлаа. Хүн алах нь юу ч биш мэт санагддаг зохиолын домгийн ертөнц шиг...