Жинхэнэ тулааны ертөнц

7-р анги

7-р бүлэг — Зэлүүд яс

Сонсох

—Ямар хүйтэн юм бэ. Үзэгчид өөрийн эрхгүй чичирлээ. Тэдний харсан зүйл бол хайрцгаас савсан цагаан манан л байв. Манан эцэст нь сарнимагц хайрцаг доторх гялалзсан том ясыг олж харжээ.

Хүйтэн жавар тэр яснуудаас гарч байв!

—Тэр чинь юу вэ? Бүгд цочирдов. Тэд өмнө нь ховор нандин эд зүйл огт харж байгаагүй. Юу болохыг нь мэдэхгүй ч асар их эрдэнэ байх гэж таамаглаж байлаа.

—Эдгээр бол зэлүүд яс! гэж Лянь Чэнъюй сэтгэл хангалуун хэлэв. —Та нарын өмнө нь харсан гэрлийн хээнүүд эдгээр ясны хүйтнийг битүүмжлэхийн тулд байсан юм.

—Зэлүүд яс? Энэ чинь зэлүүд яс гэж үү? Олны ихэнх нь зэлүүд ясны тухай урьд өмнө сонсож байгаагүй ч И Юнь Жянь Сяожоугийн тайлбараас энэ тухай аль хэдийн сонссон байлаа.

Энэ ертөнцийн зэлүүд нутагт хүчирхэг зэлүүд араатнууд оршдог байв. Зэлүүд араатан бүр Лянь овог шиг жижиг овгийг хялбархан устгах чадалтай.

Зэлүүд араатнууд аймшигтай ч бие нь эрдэнэсээр дүүрэн байлаа.

Зэлүүд араатнууд нэн сайн тэжээл болдог байв. Гэвч хүний идэх хэмжээ хязгаартай. Толгодын дайтай том зэлүүд араатныг хүн хэр ихийг нь идэж чадах билээ?

Аз болоход ихэнх мөн чанар нь ясанд нь төвлөрдөг бөгөөд тусгай аргаар боловсруулан өчүүхэн жижиг хэсэг болгодог байв.

Зэлүүд араатны ясны багцыг зэлүүд араатны бие дэх хамгийн үнэт зүйлд тооцдог байлаа.

Хайрцаг доторх зэлүүд ясыг харахад, зэлүүд араатны хавирганы өчүүхэн хэсэг төдий байсан ч үнэт эрдэнэд тооцогдсоор байв!

—Өнөөдөр бидний хүнсний норм багассаны шалтгаан гэвэл, хүнсээр солихын оронд зэвсэг, хуяг дуулгын нэлээд хэсгийг энэ ясны багцыг солиход зарцуулсан юм! Үнэндээ үүнийг олж авахын тулд та нарын урласан сум, хуяг дуулга ч хүрэлцээгүй. Би залуудаа гадагш явж байхдаа сэтгэл оюуны бясалгалын хэдэн арга олж авсан юм. Тэдгээрийг сольсны ачаар л эцэст нь энэ ясны багцыг авахад хүрэлцэх зүйлтэй болсон! Лянь Чэнъюй ярьж байх зуур хажууд нь байсан Настан зэлүүд ясны ашиг тус, хэчнээн үнэтэй болохыг бүгдэд тайлбарлаж өгсөн байв.

Настан түүний өмнөөс ингэж тайлбарласан ч үзэгчдийн олонх үүнийг хүлээн авч чадсангүй.

Зэлүүд яс сайн байж болох ч энэ нь тэдэнд ямар хамаатай байв?

Тэд хэчнээн тэнэг байсан ч зэлүүд яснаас мөн чанарыг гарган авах үйл явцын үр дүнд өөрсдөд нь ямар ч хувь хүртэхгүйг ойлгож байлаа.

—Би та нарын бодлыг мэднэ. Та нар ирээдүйн амьдралдаа санаа зовж байна. Өлсөж үхэхээс айж байна. Би хүн бүрийн нөхцөл байдлыг ойлгож байгаа. Гэхдээ бодоод үз дээ, ийм өдрүүд хэзээ нэгэн цагт дуусах уу! Зэлүүд нутагт жижиг овог цөлийн элс шиг олон. Тэд өөрсдийгөө хамгаалах хүчгүй учраас хэзээ ч устгагдаж болно!

—Манай Лянь овог ч мөн тэдний нэг!

—Та нар үнэхээр ийм аюул түгшүүртэй амьдралыг үүрд туулахыг хүсэж байна гэж үү? Дараагийн хоол хэзээ ирэх бол гэж санаа зовж, шөнө унтаж байхдаа араатанд алуулах вий гэж айсаар байхыг хүсэж байна уу?!

—Та нар үнэхээр ийм амьдралыг хүсэж байна гэж үү? Лянь Чэнъюйгийн үгс хүмүүсийг хүчтэй өдөөн хөдөлгөж байлаа. Овгийн олон хүн нударгаа зангидлаа! Ийм амьдрал хүнийг мохоодог байв. Хэрэв там гэж байдаг бол энэ л байх!

—Би хангалттай тэвчлээ! гэж олны дундаас хэн нэгэн хашхирлаа.

—Сайн байна! Би ч бас ийм амьдралаар амьдрахыг хүсэхгүй! Одоо боломж гарч ирлээ. Гурван сарын дараа хүн төрөлхтний эзэнт улс болох Тай А Тэнгэрлэг Улс нутаг дэвсгэртээ хүчтнүүдийг олноор элсүүлнэ! Хэрэв Тай А Тэнгэрлэг Улсын зохион байгуулах олон шатны шалгаруулалтыг давж чадвал Тэнгэрлэг Улсын дайчин болж болно!

—Энэ бол асар их нэр төр, бас агуу боломж! гэж хэлэхдээ Лянь Чэнъюйгийн нүдэнд гал дүрэлзэж байв!

И Юнь тэр харцыг ойлгож байлаа. Тэр бол туйлын хүсэл, амбицыг илэрхийлсэн харц байв!

Лянь Чэнъюй бол амбицтай хүн. Тэр ийм жижиг овгийн хүрээнд хоригдохыг хүсэхгүй байв. Зэлүүд нутагт гарч, өөрийн нэрийг дуурсгахыг хүсэж байлаа!

“Тэр яагаад зөвхөн тэр ясны багцын төлөө овгийнхноосоо ийм олныг золиослоход бэлэн байсны учир энэ байж… тэр гурван сарын дараа Улсын шалгалтад орох гэж байна!” И Юнь гэнэт бүхнийг ойлголоо. Анх тэр Лянь Чэнъюй хүнсний нормыг хугацааны явцад бага багаар хуримтлуулж байгаад зэлүүд ясаар солих гэж байгаа байх гэж бодож байсан юм.

Тэр алтан өндөг гаргадаг тахиагаа алахаар шийдсэн нь хүч чадлаа огцом ахиулахын тулд зэлүүд ясыг ашиглах гэж байгааг илтгэнэ!

Лянь Чэнъюйгийн үг И Юний таамгийг удалгүй баталлаа.

—Би, Лянь Чэнъюй, Лянь овогт төрж өссөн. Би Лянь овгийн хүү. Би бүхнээ Лянь овогт зориулна! Аз болоход энэ ясны багцын тусламжтайгаар би гурван сарын дотор Нил Цуст Дайчны түвшинд нэвтэрч чадна! Нил Цуст Дайчин болмогцоо Тай А Тэнгэрлэг Улсын зохион байгуулах шалгалтуудыг төвөггүй давж, улсынхаа дайчин болж чадна!

—Тэр үед би Лянь овгийг бүхэлд нь өөрийн гараар хамгаалж чадна. Тэгээд Тэнгэрлэг Улсын дайчин болсныхоо хувьд Лянь овгийг Тай А Тэнгэрлэг Улсын хотууд руу хүртэл авчирч чадна. Ирээдүйд гавьяа байгуулж чадвал хотын нэг хэсгийг бүр өөрийн болгож болно! Тэр үед хүн бүр миний хотод орж, санаа зовох зүйлгүй тав тухтай амьдарна!

—Гурван сарын дараа! Тийм ээ, ердөө гурван сар тэс. Шалгалт дуусах өдөр би та нарт санаа зовох зүйлгүй амьдралыг амлаж байна! Өнөөдөр овог намайг тэжээхийн тулд бүсээ чангалж байгаа бүхнийг би зуу дахин, үгүй ээ, мянга дахин буцааж өгнө! Лянь Чэнъюйгийн үгс хүмүүсийг ховсов. Өдөр тутмын зовлон зүдгүүрт дарагдсан хүмүүс түүний цаадах амбицыг олж харсангүй. Тэд сайхан ирээдүйн амлалтад автаж, түүнийг хэдийнэ хүлээж эхэлжээ.

“Гурван сар, дахиад гуравхан сар тэсэхэд хотод нүүж орж болох нь ээ?”

“Энэ үнэн гэж үү?”

“Энэ залуу Дэлхий дээр байсан бол улс төрч болж болохоор юм.” И Юнь ийн бодож байлаа. Тараасан хүнс улам хомсдсоныг одоо хэн ч асуухгүйг тэр тодорхой мэдэж байв. Лянь Чэнъюйгийн агаарт цайз барьсан мэт амлалт бүгдийн амыг тагласан байлаа. Цаашдын асуултыг Лянь Чэнъюй биш, эргэн тойрны хүмүүс өөрсдөө нам дарах болно.

Ядуу хүмүүс аргагүйдсэн байлаа. Хүний амь гэдэг хямдхан. Нэг уут хүнс хэд хэдэн хүний амьтай тэнцэх тул Лянь Чэнъюйгийн нарийн бодож боловсруулсан амлалтын төлөө илүү олон хүн үхэх нь ердийн хэрэг байв.

Хүмүүс хүнд хэцүү амьдралаар амьдарч, дэндүү ихээр сэтгэлээр унасан байлаа. Тэдэнд амьдралаа үргэлжлүүлэх найдвар, түшиг тулгуур хэрэгтэй байв. Тиймээс өчүүхөн төдий найдвар байсан ч түүнд итгэнэ. Тэр найдварыг эсэргүүцэн дуугарсан хэнийг ч цөхөрсөн хүмүүс хатуу шийтгэх байлаа.

Хүмүүс одоо ч эргэлзсээр байгааг анзаарсан нэгэн гар хөл бологч үсрэн гарч, чангаар хашхирлаа: —Залуу Эзэн Лянь Чэнъюй мандтугай!

Өлсөж зовсон хүмүүсийг өдөөн турхирахад амархан. Тэд үр хүүхдэдээ илүү сайхан амьдрал үлдээхийн тулд амиа золиослоход ч бэлэн байлаа.

—Залуу Эзэн Лянь Чэнъюй мандтугай... гэж хэдэн хүн сулхан хашхирлаа.

Гэвч хүмүүс хашхирч эхэлмэгц дуу улам нэмэгдэв. Дараагийн хоол хэзээ ирэх бол гэж санаа зовж байсан хүмүүс хүртэл олны аясыг дагахаас өөр аргагүй байлаа.

Энэ бол сул доройчуудын эмгэнэл байв. Тэдэнд сонголт байсангүй.

Хүмүүсийн хариу үйлдлийг хараад Лянь Чэнъюй сэтгэл хангалуун байлаа. Түүний хүссэнээр бүхэл бүтэн Лянь овог түүний гишгүүр болох байв. Тэр энэ чулууг гишгүүр болгон өөрийн домгийг бүтээхийг хүсэж байлаа!

—Чэнъюй, сайн байна гэж Лянь Чэнъюйгийн араас хүрч ирсэн шар дээлт Настан хэлэв.

—Өвөө, намайг магтах хэрэггүй. Энэ юу ч биш. Хэрэв би эдгээр хүмүүсийн сэтгэл хөдлөлийг өдөөж чадаагүй бол цааш явахад хэцүү байх байлаа. Ясыг боловсруулах явцад олон хүн үхнэ.

—Тийм ээ... гэж шар дээлт Настан санаа алдав. Ясыг боловсруулахад олон хүн үхэхийг тэр мэдэж байлаа. Гэхдээ хэчнээн хүн үхсэн ч энэ боломжийг алдаж болохгүй.

—Нэг амжилт мянган ясны дундаас төрдөг. Өвөө, та юунд санаа алдсан юм бэ? Овог тэдний үхлийг дурсах болно. Түүнээс гадна... хэдхэн хүн үхчихвэл үлдсэн хүмүүст илүү их хоол үлдэнэ. Дахиад гурван сар тэсэхэд асуудалгүй.

Лянь Чэнъюй үүнийг хээв нэг хэлэв. Тэр золиосын талаар огт санаа зовсонгүй. Зэлүүд нутагт өдөрт хэчнээн хүн үхдэг билээ?

Хэдхэн шоргоолж үхэж байж нэг баатар төрж болно. Баатар нь өөр олон шоргоолжийг аварч чадна гэдэг утгаараа энэ гарцаагүй үнэ цэнтэй хэрэг.

Тэр баатар нь өөрөө байхад бүр ч тэр!

Лянь Чэнъюйгийн эдгээр үгийг шар дээлт Настнаас өөр хэн ч сонссонгүй.

—Юнь-эр, яасан бэ? гэж Жянь Сяожоу И Юний анхаарал сарнисныг анзааран сэрээлээ. —Чи юу бодож байна?

—Юу ч биш... гэж И Юнь толгой сэгсрэв. Тэр Лянь Чэнъюйгийн ярианаас болж ч, Лянь овгийн тэвчихийн аргагүй хувь заяаг бодсоноос ч болж бодолд автсангүй. Харин шөнийн тэнгэрт нисэх галт цох шиг хэдэн бүдэгхэн гэрлийн цэг нааш нисэн ирэхийг анзаарсан байлаа.

Гэрлүүд түүний ам руу нисэн орж, алга болов.

Төд удалгүй Нил Талстын сэрүүн мэдрэмж нэвчин тархаж, бүр тод мэдрэгдэв.

Нил Талст тэр гэрлүүдийг шингээж байсан нь илэрхий байлаа. Яг л шөнийн цагаар оддын гэрлийг шингээдэгтэй адил!

Гэрлүүдийн эх үүсвэрийг хайж үзвэл, тэр нь үнэндээ...

И Юний зүрх палхийв. “Байж боломгүй...”

7-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Жинхэнэ тулааны ертөнц7-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах