Хэн түүнд бясалгахыг зөвшөөрөв

22-р анги

22-р анги — Хонож үлдэх

Шан авхайн нүдний булан үл ялиг татвалзав. Тэр номоо тавиад хоёрыг хүйтэн өнгөөр угтав.

— Шяо Лүг буцааж авчирсанд баярлалаа. Намайг Шан Юань гэдэг.

Шан Юанийг хармагцаа тоть аврагчаа олсон мэт Лу Яны гараас мултрах гэж тэмүүлэв. Лу Ян тавьж явуулахад тоть өрөөн дотор дураараа нисэж эхэллээ.

— Дараа илүү сайн анхаараарай. Аз болоход энэ тоть Тайпин тосгоны эргэн тойронд л эргэлдэж байсан. Өөр газар нисчихсэн бол олоход амаргүй байх байлаа, — гэж Лу Ян инээмсэглэн сануулав.

Шан Юань цэмцгэр хувцасласан хоёрыг ажиглалаа. Харахад л олон жил хэрэн хэсэж явсан залуу баатрууд шиг.

Лу Ян, Тао Яо-е хоёр яг Даалгаврын танхимд Даог эрэлхийлэх бүлгэмээс зөвлөсөн маягаар хувцаслажээ — олон жил хорвоогоор хэрэн явж, шударга ёсыг сахидаг залуу баатар шиг харагдах төрх.

Шан Юань нэлээд хөндий байлаа. Угаасаа ийм зантай юу, эсвэл өөр шалтгаантай юу гэдэг нь мэдэгдэхгүй.

— Шяо Лү буцаад ирлээ. Та хоёр одоо явж болно.

Тао Яо-е хөмсгөө үл ялиг зангидав. Шан авхайн энэ хандлага түүнд таалагдсангүй.

Хөөж буй үгийг нь сонсоогүй мэт Лу Ян хөгжилтэйгээр,

— Жаахан ярилцъя л даа. Шан овгийнхон биднийг ийм халуун дотно угтаж байна. Магадгүй бүр хонуулаад явуулах ч юм билүү, — гэв.

Шан Юань ёжтойхон инээгээд,

— Шан овгийнхон та нарыг угтаж байна гэдэг нь би ч бас угтаж байна гэсэн үг биш. Явсан нь дээр. Бүр Тайпин тосгоноос ч явбал сайн, — гэв.

— Тайпин тосгонд чөтгөр мангас байхгүй юм чинь бид яагаад явах ёстой гэж? Та Шан овгийн хашаанаас гаралгүй удсан юм байна. Гадаад ертөнцийн тухай сонсмооргүй байна уу? — гэж Лу Ян асуулаа.

Лу Яны үгийг сонсоод Шан Юань гайхаж, өнгө нь арай зөөлөрлөө.

— Та хоёр хаанаас ирсэн юм бэ? Би бараг сар гэрээсээ гараагүй. Хэрэн явахдаа үзэж сонссон зүйлсээсээ ярьж өгч болох уу?

— Бид Мөнх настны таван их бүлгэмийн нэг, Даог эрэлхийлэх бүлгэмээс ирсэн. Хоёулаа Суурь тогтоох шатных. Тайпин тосгонд Мангас шувуу үймүүлж байна гэж сонсоод ирсэн юм...

Лу Ян удаан, тод ярьж байлаа. Дууны өнгө нь зөөлөн тул үлгэр ярьж өгөхөд тун тохиромжтой аж.

Тэднийг Суурь тогтоох шатных гэдгийг сонсоод Шан Юаний нүдэнд баярын оч гялсхийв.

Хэсэг ярилцсаны дараа Шан Юань Лу Яны дүрсэлсэн бясалгагчийн адал явдалт амьдралд татагдаж, өөрөө ч уудам, сүрлэг, нууцлаг ертөнцөөр хэрэн аялахыг хүсэж эхэллээ.

— Би бясалгахыг хүсдэг. Гэхдээ аав зөвшөөрдөггүй. Бясалгал дэндүү аюултай гэдэг. Эртний булш судалж явахдаа аз нь таараагүй бол өөрөө ч тэнд үхэх байсан гэж ярьдаг юм.

— Би адал явдлынх нь талаар хэчнээн удаа асуусан ч надад огт ярьдаггүй, — гэж Шан Юань ууртайхан хэлэв. Тэр хачин сонин явдалд дуртай атлаа өөрийнх нь аав биеэр туулсан зүйлсээ охиндоо ярьж өгөхөөс татгалздаг байжээ.

Лу Ян дотроо санаа алдав. Шан овгийн тэргүүн ч бас өнгөрсөн түүхтэй хүн бололтой.

— Шан овгийн тэргүүний Бясалгалын түвшин ямар вэ?

Аавынхаа бардам төрхийг санасан Шан Юань нүдээ эргэлдүүлээд,

— Өмнө нь Хий боловсронгуй болгох шатны есдүгээр түвшинд хүрсэн гэж өөрөө ярьдаг. Харин нэг том гайгаас амьд гарсныхаа дараа Бясалгалын түвшин нь их унаад, одоо дөрөв эсвэл тавдугаар түвшин хавьцаа болсон гэсэн, — гэв.

Тао Яо-е,

— Тэр ч муугүй шүү. Тайпин тосгонд бясалгагч олон биш. Хамгийн хүчтэй нь Хуан ахлагч, тэр ч Хий боловсронгуй болгох шатны долоодугаар түвшинд л байгаа. Дөрөв, тавдугаар түвшний хүн энд хангалуун амьдарч чадна. Шан овгийн тэргүүн өөрийн гэсэн хөрөнгөтэй юм чинь бүр ч асуудалгүй, — гэв.

Шан Юань санаа алдав.

— Гэхдээ би насан турш Чюхэ хошуунд хоригдмооргүй байна. Хорвоогоор хэрэн явж, энэ уудам, ер бусын ертөнцийг өөрийн нүдээр үзмээр байна. Бид нас чацуу мөртлөө та хоёр аль хэдийн Суурь тогтоох шатанд хүрчихсэн. Харин би Хий боловсронгуй болгох шатаа ч эхлүүлээгүй байна.

Тао Яо-е түүнийг ятгах гэж байтал Жан даамал хаалга тогшив.

— Авхай, оройн хоолны цаг боллоо. Мөн хоёр залуу баатар аа, оройтсон тул эзэн та хоёрыг хоолны дараа энд хонож яваарай гэж тусгайлан захилаа.

— Эзэгтэй болон Хуан ахлагч та нарыг хүлээж байна.

— За, одоо очлоо, — гэж Лу Ян хариулав.

Тао Яо-е татгалзах гэсэн ч Лу Ян зогсоолоо.

— Хар даа, би Шан овгийнхон халуун сэтгэлтэй хүмүүс гэж хэлээд байсан биз дээ. Бүр хонуулах гэж байна. Ийм сайхан сэтгэл гаргаж байхад урилгыг нь хүлээж авалгүй яах вэ?

...

Оройн хоолны ширээний хойморт Шан овгийн тэргүүн сууж, Хуан ахлагчтай хөөрөлдөнө. Бусад нь ч амтархан хооллож байв. Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн хоолтой харьцуулах аргагүй ч амттай хоол байлаа.

Жан даамал болон шивэгчид хажууд нь хүндэтгэлтэй зогсон үйлчилнэ.

Цадтал хооллосны дараа Хуан ахлагч гэртээ харьж, Лу Ян, Тао Яо-е хоёр Шан овгийн зүүн жигүүрийн өрөөнүүдэд хоноглохоор болов. Хоёрын өрөө ердөө нэг ханаар тусгаарлагдана.

Тао Яо-е уг нь энд унтмааргүй байлаа. Тэр оронд тун их голомтгой. Даог эрэлхийлэх бүлгэм дэх өөрийн сууцны орон дээр л хэвтэнгүүтээ унтчихдаг, бусад газар бол нойр нь хүрэх гэж уддаг байв.

Тао Яо-е энэ муу зуршил гэдгийг мэднэ. Бясалгагч хүн янз бүрийн газар хонож унтах нь энгийн хэрэг. Тэр засах гэж оролдож байсан ч өнөөг хүртэл амжилт олоогүй аж.

— Лу Ян ах хаана ч хамаагүй унтаж чаддаг юм шиг байна.

Тао Яо-е өөртөө ийн бувтнав. Яагаад ч юм аяархан инээснээ эвшээлээ.

— Өнөөдөр эрт унтъя. Сайхан амрах хэрэгтэй...

Тао Яо-е гэнэт цочин ухаарав.

— Үгүй ээ! Намайг хордуулчихаж!

Тэр эргэж Мянган хуурмаг үзэгдлийн шүхрээ шүүрэн авч хамгаалалтын хаалт босгох гэтэл бие дэх Сүнслэг эрчим нь арайхийн хөдөлж, дайчлахад маш хэцүү болсныг мэдэрлээ.

Тао Яо-е цочирдов. Хэн нэгэн өөрт нь мэдэгдэхгүйгээр хор өгчихжээ. Хэн байж болох вэ?

Энэ хор бясалгагчийг онилсон байна. Түүнийг бясалгагч гэдгийг мэдсээр хор өгсөн хүн өөрөө ч бясалгагч байж таарна.

Шан овгийн тэргүүнээс өөр бясалгагчийг тэр энэ айлд огт мэдрээгүй.

Шан овгийн тэргүүн үү?

Эсвэл Бясалгалын түвшин нь хэт өндөр тул Тао Яо-е мэдэрч чадахгүй өөр нэг бясалгагч байна уу?

Хажуу өрөөнд байгаа Лу Ян ах яасан бол?

Асуултууд Тао Яо-егийн толгойд ар араасаа эргэлдэж, бодож тунгаах зав өгсөнгүй. Өрөөний гаднаас хөнгөн алхах чимээ сонсогдов.

Хаалга түлхэн нээгдэхэд Жан даамал хүнд алхаагаар дотогш орж ирэв. Нүүрэнд нь догдолсон атлаа хэрцгий инээмсэглэл тодорно.

— Та байсан юм уу!

Тао Яо-егийн нүд итгэж ядсандаа томров. Жан даамал гэдгийг мэдсэн мөчид сэтгэл нь хүндэрлээ.

Жан даамал бясалгагч байхад өөрөө огт мэдрээгүй нь түүний Бясалгалын түвшин өөрөөс нь өндөр болохыг нотолж байв.

Жан даамлын гарт арьс өвчих хутга байлаа. Таван алхмын цаанаас ч Тао Яо-е хутганд наалдсан аймшигт өш хорслын хүчийг мэдэрч чадна. Энэ ирэн дор тоо томшгүй амь үрэгдсэн бололтой, хорсол нь нэвт ханхална.

Сарны гэрэл хутганы ирэн дээр тусахад цочмоор хурц гялбаа цацрав.

Жан даамал уруулаа долоож, тэмцэн хөдөлж буй Тао Яо-ег аль хэдийн торонд орсон догшин ан мэт ширтэнэ.

— Ямар сайхан арьс вэ. Амьдралдаа ийм цагаан, ийм төгс хэлбэртэй арьс харж байсангүй.

— Чамайг Даог эрэлхийлэх бүлгэмээс ирснийг мэднэ. Чамайг албал асуудал их гарна. Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн хүч нөлөө тэнгэр бүрхсэн мэт. Над шиг өчүүхэн хүн яаж тэр бүлгэмийг өдөж зүрхлэх вэ дээ?

Ингэж хэлэх зуур Жан даамлын амнаас шүлс гоожив. Тэр шүлсээ арчаад үргэлжлүүлэв.

— Гэхдээ чиний энэ арьс дэндүү сайхан юм. Эрсдэл гаргаад ч хамаагүй авах хүсэл төрүүлж байна. Чи өөрөө Шан овогт үлдэж хоол идсэн нь чамайг хордуулах төгс боломж боллоо. Ийм боломжийг ашиглахгүй өнгөрөөвөл би ёстой тэнэг хэрэг.

Оройн хоолонд хор байсан байна!

Тао Яо-е тэмцсээр байгааг хараад Жан даамал зөвлөж буй мэт,

— Дэмий хүчээ бүү бар. Хор байгаагүй ч чи надад дийлдэхгүй. Чи Суурь тогтоох шатанд дөнгөж орсон. Харин би аль хэдийн хожуу түвшинд хүрсэн, — гэв.

Гэсэн ч Жан даамал болгоомжоо сулруулсангүй. Даог эрэлхийлэх бүлгэмийн Суурь тогтоох шатны бясалгагчийг жирийн Суурь тогтоох шатныхтай адилтгаж болохгүй!

Тэр Тао Яо-ег эсэргүүцэхээ болихын тулд л ингэж хэлж байлаа.

Хүн хэдий чинээ их тэмцэнэ, арьс мах нь төдий чинээ чанга зууралдаж, өвчихөд хэцүү болдог. Энэ бол түүний олон жилийн туршлагаас олсон дүгнэлт.

— Тайвшир. Жаахан л өвдөнө. Агшин зуурын дараа чи юунаас ч айхаа болино.

Тэр арьс өвчих хутгаа долоогоод Тао Яо-е рүү ойртлоо.

Гэнэт Тао Яо-е үсрэн босов. Бие дэх Сүнслэг эрчим нь ямар ч саадгүй урсаж, Мянган хуурмаг үзэгдлийн шүхрээ атгасан чигтээ Жан даамлын нүүр рүү хүчтэй цохив.

Жан даамал ялалт өөрийнх нь болсон гэдэгт бүрэн итгэчихсэн байсан тул энэ довтолгоонд бэлтгэлгүй байлаа.

— Чи яагаад хордоогүй байгаа юм бэ?!

22-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Хэн түүнд бясалгахыг зөвшөөрөв22-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах