— Мэдээж, юу дуртайг даалгавар гэж тооцохгүй. Энэ гурван төрлийн даалгаварт нэг урьдач нөхцөл бий. Тэр нь Зөв замыг хамгаалах.
— Яг тааруулж Мань Гү бидэнд тохирох нэг даалгавар олсон. Ганцаараа хийхэд хэт хэцүү байсан болохоор бид хоёрыг туслуулахаар дуудсан юм.
Мань Гү илүү үг хэлэлгүй толгой дохив. Жинхэнэ эрдэмт хүн шиг даруухан төрхтэй харагдана.
— Хэзээ явах вэ? — гэж Лу Ян асуулаа.
— Маргааш өглөө эрт явбал ямар вэ? — гэж Мэн Жинжоу санал болгов.
Энэ нь Лу Яны хүсэлтэй яг таарч байлаа. Явахаасаа өмнө Даалгаврын танхимд орж хэдэн зүйл солиод авах бодолтой байсан юм. Гар дээрээ бөөн Хувь нэмрийн оноотой явах нь түүнийг нэг л тайван суулгахгүй байв.
...
— Хөргөх хулуу. Дотор нь хийсэн ус маш хурдан хөрдөг тул уухад гайхалтай сэрүүцүүлнэ. Хүйтэн усанд дуртай хүмүүст тун тохиромжтой. Гурван Хувь нэмрийн оноо.
— Олон зориулалттай эвхдэг хутга. Чих ухагч, хумсны хутга, тэмдэглэгч үзэг, луужин зэрэг олон хэрэгсэлтэй. Гадуур явахад зайлшгүй хэрэгтэй зүйл. Арван Хувь нэмрийн оноо.
— Суваргын лууны цуст сэлэм. Урьд нь Хорон замын нэг бясалгагчийн шидэт эдлэл байсан. Лууны цусаар идэвхжүүлэхэд цусанд шунах чанар нь сэргэдэг ч догшин чанарыг нь Буддын сургаалаар дарсан. Мах, ясыг гурилтай шуудай огтолж байгаа мэт амархан тасална.
Энэ сэлэмний Хорон замын хий бүрэн арилж, балмад чанар нь бүхэлдээ дарагдсан. Харин ирний хурц бага зэрэг буурсан. Үнэ нь гурван зуун Хувь нэмрийн оноо.
— “Ангижралын сэтгэлийн арга”-ын тасархай. Өөрийгөө галд шатаан өөд болсон нэг ламын үлдээсэн Бясалгалын арга. Өөрийнх нь зохиосон арга байж магадгүй ч жинхэнэ эх хувилбар мөн эсэхийг батлах боломжгүй. Сэтгэл түгшсэн үед тайвшруулж, хурдан төвлөрөхөд тусална. Үнэ нь мянга таван зуун Хувь нэмрийн оноо.
Лу Ян дараалан хэд хэдэн зүйл харсан ч нэг нь ч сэтгэлд нь хүрсэнгүй. Тэгээд жижүүр хийж байсан ах шавиас асуув.
— Ах аа, маргааш гадуур гарч дадлага хийх гэж байгаа юм. Өөрийгөө хамгаалах хэдэн хэрэгсэл авмаар байна. Та санал болгох зүйл байна уу?
Тэр ах өндөр том биетэй, ширүүн төрхтэй, нэг харахад л уйлж байсан хүүхэд ч дуугүй болохоор хүн байлаа. Яг л шударга журамт баатар замдаа тааралдвал хамгийн түрүүнд устгах ёстой муу санаатны хэв шинжтэй.
Ах шавь Лу Яныг шинэхэн элсэгч гэдгийг анзаармагцаа өөрөө эцэст нь хэн нэгний ах болсон гэдгээ мэдэрч, царай нь бага зэрэг зөөлөрлөө.
Ийм олон жилийн дараа тэр эцэст нь шавь нарын хамгийн доод үе байхаа больжээ.
— Хэдэн Хувь нэмрийн оноо, хэдэн Сүнслэг чулуу зарцуулах бодолтой байна?
— Гурван зуун Хувь нэмрийн оноо. Сүнслэг чулуу байхгүй.
— Намайг Ли Дань ах гэж дуудаж болно. Чи Суурь тогтоох шатны эхэн үед байна. Чиний хэрэглэж чадах зүйлсийн зэрэг тийм өндөр биш болохоор нэг их олон Хувь нэмрийн оноо шаардахгүй.
Ли Дань гаднаасаа сүрдмээр харагддаг ч үнэндээ их халуун сэтгэлтэй хүн байв.
Ли Дань солилцооны жагсаалтыг маш сурмаг гүйлгэн, хамгаалах хэрэгслүүдийг нэг нэгээр нь танилцууллаа.
— Зуун тулааны зүрх хамгаалах толь. Цээжин дээрээ зүүнэ. Суурь тогтоох шатны оргилд хүрсэн бясалгагчийн бүх хүчний нэг цохилтыг дааж чадна. Хоёр зуун Хувь нэмрийн оноо л хэрэгтэй.
Лу Ян өөрийгөө хамгаалахад нэгийг авчих уу гэж бодож байтал хажуугаас маш сулхан дуу гарлаа.
— Лу... Лу дүү ээ, үнэндээ эндээс Зүрх хамгаалах толь авах шаардлагагүй. Хоолны газрын гүнжидтэй махан боов ч Суурь тогтоох шатны оргилын бясалгагчийн бүх хүчний нэг цохилтыг дааж чадна. Бас илүү хямд.
Тэр дуу улам намсаж, бараг шумуулын дүнгэнээнээс ялгагдахгүй болов. Лу Ян Суурь тогтоох шатанд хүрч, таван мэдрэхүй нь хурцраагүй байсан бол сонсож чадахгүй байлаа.
— Жоу Лулу эгч үү? — Лу Ян гайхав. Энд Жоу Лулу эгчтэй таарна гэж огт бодсонгүй.
Даог эрэлхийлэх бүлгэмд анх элсэхдээ тэр бүтэн нэг сар Судрын асарт суусан. Ойлгохгүй зүйл гарах бүрд Жоу Лулу эгчээс асуудаг байв. Харин нэг жилийн өмнө Юнь Жи түүнийг Тэнгэрийн хаалганы ууланд бясалгал хийлгэхээр бараг хорьсноос хойш Жоу Лулутай дахин уулзаагүй юм.
— Эгч ээ, — гэж Ли Дань мэндлэв. Тэр Лу Янаас ердөө нэг үе ах шавь тул Жоу Лулуг эгч гэж дуудах ёстой байлаа.
— Тийм ээ... би байна, — гэж Жоу Лулу сандарсан янзтай хэлэв. Тэр сая нэг даалгавар дуусгаад шагналаа солиулах гэж ирсэн бөгөөд санамсаргүй Лу Янтай таарчээ.
— Та... та хоёр үргэлжлүүлээд хар даа. Би... би зүгээр л жаахан санал хэлэх гэсэн юм. Өөр санаа байгаагүй, — гэж хоёр эрийн харцтай тулмагцаа Жоу Лулу улам анзаарагдахгүй байхыг хичээн арагшлав. Лу Ян юм аа сольж дууссаны дараа өөрийн шагналаа авъя гэж боджээ.
Тэр хоёр ч Жоу Лулуг орхиод цааш харав.
— Энэ бол Уул доргиох алх. Цохих үедээ анхаарал сарниулах доргилт үүсгэж, өрсөлдөгчийн Шидэт байгууламж байгуулах эсвэл сахиус зурах хэмнэлийг алдагдуулна. Шидэт байгууламжийн бясалгагч, Сахиусын бясалгагчийн аль алинд нь тодорхой хэмжээнд саад болж чадна.
— Гэхдээ Шидэт байгууламжийн арга, сахиусанд гаршсан бясалгагчид ихэвчлэн сэтгэл хаттай, аюултай үед ч тайван байж, саад орсон даруй хэмнэлээ тохируулж чаддаг. Тиймээс тийм хүмүүс дээр Уул доргиох алхны нөлөө нэлээд багасна. Үнэ нь хоёр зуун далан Хувь нэмрийн оноо.
Лу Ян толгой дохив. Энэ ч бас хэрэгтэй эд байлаа. Цааш явахдаа Шидэт байгууламжийн бясалгагч эсвэл Сахиусын бясалгагчтай дайснаар таарахыг хэн мэдэх вэ.
Шидэт байгууламж, сахиусын урлагт хэдэн арван жил умбасан хүмүүсээс бусдад нь Уул доргиох алх үр дүнтэй гэсэн үг.
Жоу Лулу эгч хажуугаас бас л аяархан бувтнав.
— Хоолны газрын шарсан гурилан савх үүнээс ч илүү сайн нөлөөтэй шүү.
Ли Дань, Лу Ян хоёр хоёулаа сонсоогүй дүр үзүүлэв.
— Ли Дань ах аа, энд гэнэдүүлэн дайрахад тохирох жижиг хэрэгсэл бий юу?
Ли Дань тун нухацтайгаар,
— Дүү минь, Даог эрэлхийлэх бүлгэм нэр хүндтэй Зөв замын бүлгэм гэдгийг мэдэх үү? — гэж асуулаа.
— Тэгээд?
— Ийм асуултыг арай далдуур асууж бай.
— Өө, — гэж Лу Ян дуулгавартай хариулав.
Ли Дань солилцооны жагсаалт дээр дарж байгаад доош нь хүчтэй гүйлгэв. Төрөл бүрийн барааны тайлбар нүдний өмнүүр хурдтай өнгөрөхөд яг тохирох мөчийг тааруулан жагсаалтыг зогсоогоод тайлбарлалаа.
— Энэ бол Хаш хэмхлэх зүү. Үхрийн хялгас шиг нарийн. Сүнслэг эрчим шингээхэд туйлын хурц болж, хүний эмзэг цэгийг нэвт сүлбэж чадна. Гэхдээ хэрэглэхэд нэлээд хэцүү, их дадлага шаарддаг. Үнэ нь ч өндөр.
— Энэ бол Нууц орон зайн хадаас. Хүчтэй дайсантай тулгараад түүнийг бэлтгэлгүй байхад нь атга дүүрнийг шүүрч аваад долоон сүв рүү нь цацчихвал санаанд оромгүй үр дүн гарна. Хэрэглэхэд амархан, үнэ ч боломжийн.
Лу Ян толгой дохив. Энэ зүйл үнэхээр хямд, бүр үнэ өртөгтөө маш ашигтай гэж хэлж болохоор байлаа.
— Хоолны газрын будаа үүнээс илүү үр дүнтэй, — гэж Жоу Лулу эгч хажуугаас сануулав.
Ли Дань эцэст нь Жоу Лулу эгчийн бувтнааныг тэвчиж чадсангүй. Гэнэт эргэж харахад Жоу Лулу цочив.
Жоу Лулу толгойгоо бөхийлгөн, ширүүн дүртэй Ли Данийн өөдөөс эгцэлж ч зүрхэлсэнгүй. Тэр үнэхээр үймээн тарих гэсэнгүй. Хоолны газрын хоолнууд үнэхээр хэрэгтэй болохоор Лу Янд шууд санал болгохыг хүссэн ч ичээд чадсангүй.
Жоу Лулу муу санаагүйг ойлгосон Ли Данийн өнгө өөрийн эрхгүй зөөлөрч,
— Жоу эгч ээ, таныг Зуун давталтын оргилоос гэдгийг ойлгож байна. Гэхдээ Зуун давталтын оргилынхоо наймааг дэмжих гээд манай шинэхэн дүүг төөрөгдүүлж болохгүй шүү дээ! — гэв.
— Бас Лу дүү, бодоод үз. Хоолны газрын хоол амттай, хямд, бат бөх, олон зориулалттай, бүр зэвсэг ч болж хоол ч болдгийг нь эс тооцвол өөр ямар давуу талтай юм?
Лу Ян: — ...
Энэ олон давуу тал хангалттай биш гэж үү?
Ли Дань хэсэг бодсоныхоо дараа хэлбэр дүрс нь тулаанд тийм тохиромжтой биш гэдгийг эс тооцвол хоолны газрын хоолнуудад үнэхээр өөр дутагдал алга гэдгийг ойлгов.
— Тэгвэл Жоу эгч та Лу дүүг хоолны газраар нэг дагуулаад үзүүлчихгүй юу?
Жоу Лулугийн нүд тэр дороо гэрэлтэж, Лу Яныг шүүрэн аваад хоолны газар руу чирлээ.
Лу Ян Жоу эгчийн хүч аймшигтай их болохыг сая л мэдэв. Түүний атгалтаас мултарч чадсангүй. Бас Жоу эгч яг ямар Бясалгалын түвшинд явдгийг огт тааж чадсангүй.
— Жоу эгч ээ, та Зуун давталтын оргилын шавь юм уу?
Тавдугаар ахлагчийн хариуцдаг Зуун давталтын оргил нь шидэт эдлэл урлах, хоолны газрын ажлыг хоёуланг нь хариуцдаг. Ихэнх үед энэ хоёр ажил үнэндээ нэг л зүйл байдаг.
Жоу Лулу,
— Тийм ээ, би Зуун давталтын оргилын шавь, — гэж хариулав.
— Гэхдээ би таныг Судрын асарт дандаа ном уншиж байхыг хардаг байсан. Тэр номуудын аль нь ч эдлэл урлах тухай биш юм шиг санагдсан?
Лу Ян бага зэрэг гайхав. Зуун давталтын оргилын шавь нар шидэт эдлэл урлахыг судлах ёстой биш гэж үү?