Хос Бясалгал

10-р анги

10-р бүлэг: Үүдэнд хүлээж буй гоо бүсгүй

Лань ахлагч Сү Яны сууцны хаалгыг нүдтэл, удалгүй угтахаар гарч ирсэн хүн нь Сү Яны өрөөний хамтрагч Тан Хү байлаа.

«Лань ахлагч аа?!» Хаалгыг нь сургуулийн ахлагч нүдэж байгааг хараад тэр гайхсанаасаа ч илүү айж балмагдав. Энэ ахлагчийг гомдоохоор юм хийчихсэн юм болов уу?

«Э-Энэ шавь мэндчилж—»

«Сү Ян шавийг гаргаж ир.» гэж Лань ахлагч түүний үгийг таслав.

«Өө? Сү Ян уу? Аан… Тэр нэлээд дээр явчихсан…»

«Юу? Хаашаа явсан юм?» Лань ахлагч хөмсгөө зангидав. «Би Чи Юэг авахаар явсан хойгуур бэлтгэлийн талбай руу явчихсан юм биш биз…» гэж тэр бодлоо.

«Хаашаа явахаа надад хэлээгүй…»

«Эгч— Лань ахлагч аа, Сү ахмад шавь ердийнхөөрөө бэлтгэлийн талбай руу явсан байж магадгүй.»

«Чи— Сү Ян буцаж ирэхээр нь хойшлуулшгүй яаралтай ажилтай тул би түүнийг хайж байгааг хэлээрэй!» гэж хэлээд Лань ахлагч дахин бэлтгэлийн талбай руу яаран одов. Тан Хү гайхан хоцорч, Сү Ян Лань шиг хүндтэй сургуулийн ахлагчийг чухам юугаар гомдоосон юм бол гэж бодон зогслоо.

Лань ахлагч, Чи Юэ хоёр Сү Яны навсгар пайзны дэргэд царайлаг залуу зогсож байгаа болов уу хэмээн найдсаар бэлтгэлийн талбайд шууд очсон ч тэр алга байв.

«Энэ шавь Лань ахлагчид мэндчилж—»

«Та нарын хэн нэг нь Сү Ян гэдэг шавийг харсан уу? Ихэвчлэн тэнд тэнэг юм шиг зогсдог тэрнийг?» гэж Лань ахлагч бэлтгэл хийж байсан шавь нараас асуухад бүгд толгой сэгсрэв.

«Тэр хүү хааччихав аа? Чи Юэ, очоод Сү Яныг харсан хүн байгаа эсэхийг асуугаад үз. Нэг цагийн дотор олохгүй бол энд буцаж ирээд надтай уулз. Харин олбол энд дагуулаад ир. Нэг цагийн дараа би буцаж ирээгүй байвал түүнийг аль хэдийн олсон гэсэн үг.»

«За.»

Дараа нь Лань ахлагч тэнд байсан шавь нар руу хараад, «Сү Ян шавийг харсан хүн байвал Лань ахлагч түүнийг хайж байгааг хэлээрэй! Надад олж өгвөл 100 тусгай оноогоор шагнана!» гэв.

«100 тусгай оноо гэнэ ээ?! Өндөр эрсдэлтэй даалгаврын шагналтай тэнцэх хэмжээнийх байна шүү!»

Лань ахлагчийн өгсөн даалгаврыг сонсоод шавь нар хөөрцгөөв. Сү Ян шиг царайлаг хүнийг олоход амархан биз дээ? Тэгээд ч гадна хүрээний шавь нарын бараг бүгд түүний царайг мэддэг тул даалгавар бүр ч амархан байлаа.

Шавь нар гал гарсан мэт бэлтгэлийн талбайгаас бүгд гүйлдэн гарч одов. Сургууль нээгдсэн цагаас хойш анх удаа бэлтгэлийн талбай эзгүйрлээ.

—

Гадна хүрээний хаа нэгтээ Сү Ян номын хуудсыг тайван эргүүлэн сууж байв. Хажууд нь толгой давсан өндөр овоолсон ном, хуйлмал бичгүүд байлаа. Тэрээр олон зуун тэмдэглэл, бясалгалын аргыг цуглуулсан номын санд сууж байв.

Гүн Номын сан гэдэг энэ газар шавь, ахлагч нарт өөрийнхөө нөөцийг түрээслүүлдэг байв. Домог, хууч ярианы тухай эртний тэмдэглэл ч бай, гүн бясалгалын арга агуулсан хуйлмал бичиг ч бай, энд бүгд бий.

Сү Ян өөрийг нь учир битүүлгээр авчирсан энэ ертөнцийн талаар илүү ихийг мэдэхийг хичээж байлаа. Гэвч энэ мөнх бусын ертөнцөд түүний таньдаг газруудын тухай мэдээлэл тун хомс байв.

Сарны бурхны ордон, Тэнгэрийн сүм, тэр байтугай өмнөх амьдралд нь хэн хүнгүй мэддэг байсан Бурхдын нутаг хүртэл энэ ертөнцөд огт мэдэгдэхгүй, эсвэл ердөө домог яриа төдий үлджээ.

«Би үнэхээр л тэр ертөнцөд байна уу, эсвэл огт мэдэхгүй харийн ертөнцөд дахин төрчихсөн юм болов уу?» Сү Ян номоо тавиад санаа алдлаа. Харцанд нь эргэлзээ тодорно. «Гэхдээ энд миний таньдаг зүйл ч олон байна. Цэвэр Ян цэцэг гэхэд л. Бясалгалын шатууд нь хүртэл адилхан…»

Өмнөх амьдралдаа Сү Ян зөвхөн өөрийн ертөнцөөр бус, нэг орчлонд багтдаг дөрвөн ертөнцөөр бүгдээр нь аялж байжээ. Тэр дөрвөн ертөнцийн аль нэгэнд хаягдсан бол хаана байгаагаа шууд таних ёстой атал одоо чухам хаана байгаагаа огт мэдэхгүй байв.

«Энэ бол гарцаагүй мөнх бусын ертөнц. Харин энэ Дорнод тив гэгч нь юу юм бол? Мөнхийн Гэсгээлийн цохиог орхисноос хойш хэр удсан бол?» Хариултгүй тоо томшгүй асуулт толгойд нь эргэлдэнэ.

Дахиад хэдэн хуйлмал бичиг гүйлгэн харсны дараа Сү Ян нэгэн дүгнэлтэд хүрэв. Энэ сургуулийг орхиж, ертөнцийн талаар илүү ихийг мэдэхгүй бол хайртай хүмүүстэйгээ дахин уулзахгүй нь лавтай.

Гэвч явахад одоохондоо эрт байлаа. Гол нь тэр одоо дэндүү сул дорой. Ийм бясалгалын түвшинтэй байж эзгүй хээрт амьд үлдэхийг бодох ч хэрэггүй, сансар огторгуйд тархан суугаа амрагуудыг нь олох тухай бүр ч яриад нэмэргүй.

Одоогийн шатанд бясалгалын ертөнцийн ямар ч хүчтэн түүнийг ганц хуруугаараа амархан няц дарж чадна. Тиймээс аюул багатай аялах хэмжээнд хүрэхүйц бясалгалын түвшинтэй болтлоо энэ сургуульдаа хоргодохоос өөр аргагүй байв.

Сү Ян гүнзгий амьсгаа аваад номын сангаар орж гарч буй үзэсгэлэнт бүсгүйчүүдийг ажиглав. «Цэвэр Ян цэцгийг олж авсан тэр мөчөөс л би жинхэнэ бясалгалаа эхлүүлнэ!» Харцанд нь гүн гэрэл гялсхийв.

Нар жаргах хүртэл Сү Ян номын сангийн буланд суусаар, эцэст нь явахаар шийдэв. Орчноо цэгцэлсний дараа номын сангаас гарч сууц руугаа буцтал үүднийх нь өмнө цухалдсан царайтай, нас тогтсон эмэгтэй зогсож байлаа.

Нас тогтсон эмэгтэй Сү Яныг хармагцаа нүд нь томров. «Сү Ян! Өдөржин хаагуур яваад байсан юм бэ?! Би энд чамайг хэр удаан хүлээснийг мэдэж байна уу? Жирийн нэг шавь чи над шиг сургуулийн ахлагчийг үүднийхээ өмнө бүтэн өдөр хүлээлгэж зүрхэлдэг хэрэг үү? Өнөөдөр чамаас болж би хэчнээн нэр нүүрээ алдсаныг мэдэх үү?!»

Уурандаа дүрэлзэж буй Лань ахлагчийг хараад Сү Ян инээмсэглэв. Түүний уурласан байдал нь түүнд бага зэрэг өхөөрдөм, сэтгэл татам санагддаг ажээ. «Лань ахлагчид мэндчилье. Эрхэм сургуулийн ахлагч таны над шиг жирийн гадна хүрээний шавь дээр ямар хэргээр ирэв?» гэж хэлээд бөхийн мэндчиллээ.

«Хм! Гадаа ярилцах нь зохимжгүй. Дотогш орж ярья.»

«Тэгье дээ…» Сү Ян инээмсэглэлээ хадгалсаар тайвнаар хаалга руу дөхөв.

10-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Хос Бясалгал10-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах