—1-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвар болох Зуун гарт нударга төгс эзэмшилд хүрлээ!
Танхим даяар гайхсан дуу алдалт цуурайтав. Чү Жэнь энэ ур чадварыг бүрэн ашиглаж чадсаныг хүн бүр харж байлаа.
Зуун гарт нударга нь ердөө 1-р зэрэглэлийн ур чадвар байсан ч төгс эзэмшсэн тохиолдолд маш хүчирхэг байв.
Хэрэв тэд ижил түвшинд байж, үүнийг сөрөх тохирох ур чадвар Чү Фэнд байхгүй бол түүнд ямар ч боломж үлдэхгүй. Тиймээс Чү Фэн яахын аргагүй ялагдана гэдгийг бүгд мэдэж байлаа.
Чү Юэ хөмсгөө зангидан, сэмхэн хоёр алхам урагшлав. Тэр Чү Жэний муу санааг зогсоохыг хүсэж байлаа.
—Чү Юэ, тулалдааныг харж буй хүн хөндлөнгөөс тусалж болохгүй. Чи энэ дүрмийг мэдэж байгаа биз дээ?
Гэвч яг тэр үед чихнийх нь хажууд нэгэн дуу сонсогдов. Тэр эргэж харахад Чү Чэн инээмсэглэн өөрийг нь ширтэж байлаа.
Чү Юэ нөхцөл байдал сайнгүй болсныг ойлгов. Чү Чэн өөрийг нь онилно гэж тэр огт бодоогүй байв.
Гэхдээ энэ нь хоёр ах дүү Чү Фэнийг тийм ч амархан зүгээр орхихгүй гэсэн үг байлаа. Энэ нь Чү Юэг улам ихээр санаа зовооход хүргэв.
шүүг шүүг шүүг
Нударганы дүрсүүд агаарыг дүүргэж, Чү Фэний харах орчныг бараг бүхэлд нь хаав. Агаар зүсэн гарах чимээтэй зэрэгцэн Чү Жэнь гэнэт довтлов.
Чү Фэн Чү Жэний нударгыг энгийн биш гэдгийг мэдэрсэн бөгөөд Чү Жэнь огт хүчээ бариагүй байв. Энэ нь түүний хэрцгий хандлагыг илтгэж байлаа.
Гэвч Чү Фэн огт айсангүй. Тэр байрандаа хөдөлгөөнгүй зогсов. Бултсангүй, зугтсангүй. Зүгээр л довтолгоог чимээгүйхэн хүлээв.
—Чү Фэн тэнэг юм уу? Яагаад бултахгүй байгаа юм бэ?
—Бултахыг хүссэн ч чадах уу? Түүний хүчээр бол цагт нь хариу үйлдэл үзүүлж ч чадахгүй байх.
—Үнэн шүү. Тэр чинь эцсийн эцэст Гадаад хашаанд таван жил гацсан хог биз дээ.
Чү Фэн бултаагүйг харсан тэд Чү Жэний сүр хүчнээс айгаад хөшчихсөн гэж бодов. Тэдний царайд бусдын гайг хараад баясах инээмсэглэл тодорч байлаа.
хүү
Гэвч Чү Жэнь ойртож ирмэгц Чү Фэн гэнэт ханцуйгаа нэг сэгсрэв. Түүний биеэс туйлын сүр хүчтэй аура дэлбэрэн гарлаа.
Тэр аура Чү Жэнь рүү дайрахад Чү Жэнь гэнэт балмагдав. Учир нь тэр аура дотроос алах санаархлыг мэдэрсэн юм.
шүүг
Чү Жэнь балмагдан ширтэж байх зуур Чү Фэн гэнэт алгаа сунгав. Хөдөлгөөн нь туйлын хурдан байлаа. Хэн ч хариу үйлдэл үзүүлж амжаагүй байхад тэр аль хэдийн Чү Жэний цээжинд алгаа буулгав.
дүм
Алганы цохилтод Чү Жэнь ци болон цус нь догшин буцалж, цээжнээс нь өвдөлтийн давалгаа тархахыг мэдрэв.
шүүг шүүг шүүг
Гэвч тэр юу болсныг ч ухаарч амжаагүй байхад Чү Фэн дахин хэд хэдэн удаа алгаараа цохив. Цохилт бүр Чү Жэнь дээр туслаа.
—Аа!
Чү Жэнь чангаар орилов. Хоёр хөл нь мэдээгүй болж, Чү Фэний өмнө шууд сөхрөн сууснаа хүчгүйдэн газар унав.
—Энэ чинь…
Энэ дүр зураг хүн бүрийн амыг ангайлгав. Чү Фэн ийм тэсрэх мэт хүчтэй байна гэж тэд огт төсөөлөөгүй байлаа!
Гэвч энэ нь Чү Фэн хүчээ барьсны үр дүн гэдгийг тэд мэдсэнгүй. Хэрэв тэгээгүй бол ганц алганы цохилтоороо Чү Жэнийг алж чадах байв.
—Чи Сүнсний шатны 4-р түвшинд байна уу?
Тэр үед Чү Вэй ам нээв. Түүний хоёр нүд Чү Фэнийг ширтэн, гайхшралаар дүүрчээ.
—Юу гэнэ ээ? Сүнсний шатны 4-р түвшин гэж үү?
Эдгээр үгийг сонсоод бүгд ухаан орсон мэт болов. Сүнсний шатны 3-р түвшний хүнийг Тулааны Ур Чадвар ашиглалгүйгээр ялсан нь Сүнсний шатны 4-р түвшний хүчтэй байхыг шаарддаг байлаа.
Гэвч “Сүнсний шатны 4-р түвшин” гэдгийг Чү Фэнтэй холбон төсөөлөх нь үнэхээр санаанд багтамгүй байв. Үүнийг хүлээн зөвшөөрөхөд олонд маш хэцүү байлаа.
Зөвхөн тэд ч биш, Чү Юэ хүртэл нүдээ том нээв. Түүний бяцхан ам аажмаар ангайж, царай нь гайхшралаар дүүрчээ.
Чү Фэн олны хариу үйлдлийг тоосонгүй. Тэр шууд ширээний өмнө очин, гурван Ариун Сүнсний Өвсийг аваад хаалганы зүг алхав.
—Зогс! Энэ бол гэр бүлийн гишүүдийн хоорондын өрсөлдөөн байтал чи ингэж хүндээр дайрлаа. Хүн чанар чинь хаачсан юм бэ?
Яг тэр үед хэн нэгэн гэнэт хашхирлаа.
Эргэж харвал Чү Чэн Чү Жэний гараас барин өргөж байв. Царай нь уур хилэнгээр дүүрчээ. Дүүг нь хэн нэгэн ийм болтол зодсон байхад үүнийг тэвчих аргагүй байв.
—Юу гэнэ ээ? Намайг хэзээ өөрсдийн гэр бүлийн хүн гэж үзсэн юм бэ? Урьд нь чи тэгж хэлж байсныг би санахгүй байна.
Чү Фэн үл ялиг инээмсэглээд үргэлжлүүлэн хэлэв:
—Чи өөрөө хэлсэн шүү дээ. Гар, хөл нүдгүй учраас гэмтсэндээ гомдоллож болохгүй гэсэн. Одоо чи юу хийгээд байгаа юм бэ? Ялагдлаа хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байна уу?
—Ялагдлаа хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байна гэнэ ээ? Чи зориуд ингэж хүндээр дайрсан нь илт байна!
Чү Жэнь өвдөлтийг тэсэхээр шүдээ зуун, чангаар зандарлаа. Хохирогч болсон тэрээр Чү Фэний эхний алганы цохилтод аль хэдийн ялагдсанаа маш тодорхой мэдэж байв. Гэвч Чү Фэн түүн рүү үргэлжлүүлэн довтолсон. Тиймээс энэ нь зориудын үйлдэл бөгөөд Чү Фэн түүнийг бүр ч их доромжлохыг хүссэн нь илт байлаа.
Үүнийг сонсоод Чү Фэн дахин инээмсэглэв.
—Би Сүнсний шатны 4-р түвшинд дөнгөж орсон болохоор хүчээ сайн ойлгоогүй байна.
—Дөнгөж сая чиний ур чадвар маш хүчтэй харагдсан. Тиймээс би үүнийг дутуу үнэлж зүрхлээгүй, довтолгоонд чинь хариулахдаа бүх хүчээ ашигласан.
—Гэхдээ чамайг цаасан бар шиг, ганц цохилтыг ч тэсэж чадахгүй сул дорой байна гэж хэн мэдэх вэ дээ. Би чамайг арай дэндүү өндөр үнэлчихсэн байна.
—Чи…
Чү Фэний үгийг сонсоод Чү Жэний царай цонхийв. Тэр уурласандаа амьсгалах бүрдээ чанга дуу гаргаж, бараг элгээ шахам бөөлжих дөхөв.
Тэр “хог”-т ялагдсан төдийгүй олны өмнө басамжлуулжээ. Үүнийг хүлээн авах түүнд туйлын хэцүү байв.
Гэвч тэр хүсээгүй байсан ч юу ч хэлж чадахгүй байлаа. Учир нь дөнгөж саяын дүрмийг өөрөө болон ах нь тогтоосон юм.
—Чү Фэн, хэтэрхий их бүү онгир. Зориг байвал одоо надтай тулалд!
Тэр үед Чү овгийн өөр нэг хүн босож ирэв.
—Өө? Чи ч бас надтай тулалдахыг хүсэж байна уу? Тэгвэл яах вэ дээ. Нэг Ариун Сүнсний Өвсийг бооцоо болгон тавь. Чи зүрхлэх үү?
Чү Фэн тэр хүн рүү гараа сунгав.
—Чи…
Тэр хүн ч Чү Жэний адил Чү Фэнтэй нэгэн зэрэг Хөх Лууны Сургуульд орсон байв. Гэвч түүний хүч Чү Жэнийх шиг байгаагүй.
Тэр Чү Фэнтэй тулалдахаас айгаагүй ч Ариун Сүнсний Өвс бооцоо тавих шаардлагатай бол зүрхлэхгүй байлаа.
—Яасан бэ? Өөр тулалдахыг хүсэж байгаа хүн байвал одоо гарч ирж болно. Гагцхүү Ариун Сүнсний Өвснөөсөө сална гэж харамсахгүй бол.
Чү Фэн олны зүг харцаа гүйлгэв. Гэвч тэдний хэн нь ч түүний нүд рүү эгцэлж харж зүрхэлсэнгүй. Тэд Чү Фэнээс айсангүй. Харин Ариун Сүнсний Өвсийг бооцоо болгон тавьж зүрхлээгүй юм. Тэдгээр нь тэдний амь залгуулах найдвар байлаа.
—Чү Фэн, хэтэрч байна.
Эцэст нь Чү Вэй үг хэлэв.
—Юу вэ? Чү Вэй, чи ч бас надтай тулалдахыг хүсэж байна уу? Би андуураагүй бол чи надаас таван насаар ах, тийм ээ?
—Хүмүүс чамайг залуу хүнийг дээрэлхлээ гэж хэлэхэд дургүйцэхгүй бол би ч татгалзахгүй. Эцсийн эцэст би ялагдсан ч нэр нүүрээ алдахгүй. Харин ялбал их ашиг олно, тийм биз дээ?
Эдгээр үгийг сонсоод Чү Вэй нударгаа зангидсан ч дахин юу ч хэлсэнгүй.
Учир нь Чү Фэний хэлсэн зөв байлаа. Чү Вэй нь Чү Чэн, Чү Жэнь хоёр шиг байгаагүй. Тэр болон Чү Фэн хоёрын насны зөрүү тийм ч их биш байв.
Гэвч Чү Вэй аль хэдийн залуу наснаас гарсан хүн байсан тул ингэж тулалдаж чадахгүй байлаа. Түүний насны хүн Чү Фэнийг ялсан ч бусдад шоолуулна. Тиймээс тэр довтолж чадахгүй байв.
Танхимд байсан хүмүүсийн ихэнх нь толгойгоо гудайлгасныг хараад Чү Фэн гэнэт инээлээ. Тэр маш баяртайгаар инээв. Гэвч эргэж гарахаасаа өмнө хэлэв:
—Би явахаасаа өмнө энд байгаа хүн бүрт хоёр хэллэг хэлье. Эхнийх нь “өөрийгөө алдашгүй гэж бодох”, хоёр дахь нь “өөрийгөө дооглох”. Эдгээрийн цаадах утгыг бүгд өөрсдөө тунгаагаарай.
Ингэж хэлснийхээ дараа Чү Фэн хаалгыг хүчээр түлхэн нээж, дэгжин алхсаар гарч одов.
Тэр агшинд өргөөний уур амьсгал туйлын эвгүй болов. Уг нь Чү овгийнхон Чү Фэнийг доромжлуулахыг хүссэн юм. Гэвч эцэст нь гаднын хэд хэдэн хүний өмнө Чү Фэнд өөрсдөө доромжлуулчихлаа. Энэ нь тэдэнд нэр нүүрээ барсан мэт санагдуулжээ.
Гэвч хамгийн хүлээн зөвшөөрөхөд бэрх зүйл нь Чү Фэний хүч байлаа. Урьд нь тэд Чү Фэнийг Чү овгийн хог гэж боддог байсан. Харин одоо тэр Сүнсний шатны 4-р түвшинд хүрч, олон хүнийг ардаа орхисон байв. Энэ нь тэдэнд асар их ичгүүр төрүүлжээ.
Чү Фэн өргөөнөөс гарч ирээд сэтгэл нь сэргэж байгааг мэдэрлээ. Тэр бага наснаасаа өнөөг хүртэл эдгээр хүмүүст дээрэлхүүлж ирсэн. Харин өнөөдөр эцэст нь Чү Фэн тэдэнд хариу барьж, өөрсдийг нь дээрэлхэв.
Үнэндээ үүнийг дээрэлхсэн гэж хэлэх аргагүй. Тэд л Чү Фэнийг ингэхэд хүргэсэн юм. Гэхдээ ямар ч байсан, Чү Фэн сэтгэл нь туйлын сэргэснийг мэдэрч байлаа.
—Чү Фэн.
Чү Фэн холдож амжаагүй байтал араас нь уянгалаг дуу сонсогдов. Тэр нь Чү Юэ байлаа.