Тулааны бурхан асура

14-р анги

14-р анги — Ахын захидал

Сонсох

Чү Фэн инээмсэглэсэн ч тэр инээмсэглэл нь ихэд хорлонтой байлаа. Тэр чинжаалаа өндөр өргөн, нэгхэн үгийг маш аяархан шивнэв.

— Нэг.

Шүүг

Түүнийг үгээ бүрэн хэлж амжаагүй байхад Чү Фэний чинжаал гэнэт доош буув.

— Би буруу байсан!!

— Би буруу байсан, Чү Фэн! Би буруу байсан. Намайг өршөөгөөч, гуйя… Бясалгалыг минь бүү устгаач, гуйя, бүү… — Чү Чэн галзуурсан мэт хашхирч, дуу нь уйлах өнгө аястай сонсогдов.

Үүнийг сонсоод Чү Фэн бага зэрэг цочирсон байдалтай хөдөлгөөнөө зогсоож, одоо ямар байдалтай байгааг нь харан инээмсэглэв.

Чү Чэн нүдээ анисан бөгөөд нүднээс нь хоёр эгнээ нулимс урсаж байлаа. Тэр амаараа тасралтгүй өршөөл гуйна.

Түүний царай өвдөлтөөр дүүрээд зогсохгүй, бүх бие нь чичирч байлаа. Бүр доор нь өмхий үнэр ханхлуулсан асар том шалбааг тогтсон байв.

Чү Фэн чинжаалаа шалан дээр шидээд, Чү Чэн, Чү Жэнь хоёрын биед нэгжлэг хийж эхлэв. Эцэст нь тэр доод чанарын сүнсний эм болох таван ширхэг Газрын Сүнсний Өвсийг оллоо.

Үүний дараа Чү Фэн Чү Чэнгийн өмнө очиж, нүүрийг нь зөөлөн товшоод хэлэв.

— Өөрийгөө хар даа. Жинхэнэ хог нь хэн болохыг чи одоо сэтгэлдээ тодорхой ойлгосон байх ёстой.

— Ха ха…

Ингэж хэлснийхээ дараа Чү Фэн инээсээр тайван алхаж одов.

Чү Фэнийг явсны дараа Чү Чэн, Чү Жэнь хоёр бие биедээ түшиглэн, шөнийн харанхуй руу бүдчин орлоо.

Гэвч тэднийг явснаас хойш удалгүй харанхуйгаас үзэсгэлэнтэй царайтай нэгэн гарч ирэв. Тэр бол Чү Юэ байлаа.

Гэвч Чү Юэгийн хөөрхөн царай аль хэдийн гайхшралаар дүүрсэн байв.

Хэсэг хугацааны дараа тэр өөртөө аяархан бувтнав.

— Чү Фэн, чи яг ямар хүн юм бэ? Бас ямар хүч чадалтай юм бэ…

Гэнэт тэр нүдээ аниад, залуу Чү Фэнийг саналаа.

Хүмүүс түүнийг хэчнээн их шоолсон ч тэр хэзээ ч хариу шоолдоггүй байв.

Хүмүүс түүнийг хэчнээн их доромжилсон ч тэр хэзээ ч хариу довтолдоггүй байв.

Түүний нүүрэнд үргэлж инээмсэглэл тодордог байлаа. Энэ нь хүмүүсийг түүнийг өрөвдөхөд хүргэнэ. Түүнд харамсахад хүргэнэ. Түүнийг хамгаалахыг хүсүүлнэ.

Эцэст нь Чү Юэ нүдээ нээгээд гэнэт инээмсэглэв.

— Магадгүй бид чамайг сул дорой гэж үзэж байсан нь буруу байж.

— Магадгүй энэ л чиний жинхэнэ төрх байх. Чамд бусдын хамгаалалт хэрэггүй. Учир нь чи өөрөө бусдыг хамгаалахуйц хангалттай хүчтэй.

Тэр агшинд Чү Фэн аль хэдийн өөрийнхөө байранд буцаж ирсэн байлаа. Тэр гурван ширхэг Гэгээнтний Сүнсний Өвс болон таван ширхэг Газрын Сүнсний Өвсийг гаргаж ирэв.

Газрын Сүнсний Өвс хэдийгээр доод чанарын сүнсний эм байсан ч бясалгалд хэрэгтэй үнэт зүйлс хэвээр байлаа. Тэдгээрийг авч явсан нь Чү Чэн, Чү Жэнь хоёрын сэтгэлийг өвтгөхөд хангалттай гэж Чү Фэн бодов.

Өөрийг нь үргэлж доромжилдог ах дүү хоёр саяхан өөрийнх нь өгсөн сургамжийг авсныг санахад Чү Фэний сэтгэл үнэхээр сэргэв.

— Муу хүний эсрэг муу хүнийг сөргүүлэх хэрэгтэй гэдэг үг үнэн бололтой. Муу хүнд учирлаж ойлгуулахын тулд нударгаа ашиглах хэрэгтэй юм байна.

Чү Фэн инээмсэглэсэн ч яаран бясалгаж эхэлсэнгүй. Харин ахынхаа захидлыг гаргаж ирэв.

Тэр захидлыг нээхэд танил хэдэн мөр бичиг нүднийх нь өмнө тодров. Энэ бол Чү Гүюйгийн гарын бичиг байлаа.

“Дүү минь, чамайг Хөх Лууны Сургуульд орсноос хойш таван жил өнгөрчээ. Бид ч мөн таван жилийн турш уулзалдсангүй.”

“Хэдхэн өдрийн дараа жил бүрийн овгийн цугларалт болох гэж байна. Харин энэ жил овгийн тэргүүн албан тушаалаасаа бууна.”

“Түүнийг буусны дараа бид шинэ овгийн тэргүүнийг сонгох хэрэгтэй болно. Аав нэр дэвшигчдийн нэг байгаа.”

“Энэ бол аавын хувьд туйлын чухал өдөр. Тиймээс энэ жилийн цугларалтад буцаж ирээд, надтай хамт аавыг дэмжээсэй гэж хүсэж байна.”

Хэдхэн мөр байсан ч захидлын утга бүрэн дамжжээ. Чү Фэн захидлын агуулгыг гүнээ бодов.

Жил бүрийн овгийн цугларалтын үеэр Чүгийн овгийн залуу үе бясалгалынхаа үр дүнг шалгахын тулд тулааны ур чадвараа сорих тэмцээн зохион байгуулдаг байв.

Гаднаас нь харахад энэ нь зүгээр л нэг сорил мэт боловч үнэн хэрэгтээ залуу үеийнхний чадавхыг харуулдаг байлаа. Мөн ахмад үеийнхний овог доторх байр суурийг шийддэг байв.

Энэ удаад Чү Юань нэр дэвшигч болох эрх авсан нь зөвхөн хүч чадалтай байсных биш. Түүний Чү Гүюйтэй холбоотой байдал ч үүнд нөлөөлсөн байлаа.

Чү Гүюй бол Чүгийн овгийн залуу үеийн дундаас Линьюнь Сургуульд орж чадсан цорын ганц хүн байв.

Тэр бараг бүх овгийн тэмцээнд тэргүүн байр эзэлдэг байлаа. Түүний чадавх асар их байсан тул энэ нь мэдээж Чү Юаний байр сууринд нөлөөлж байв.

Хэсэг бодсоны эцэст Чү Фэн цаас, үзэг олж аваад Чү Гүюйд хариу захидал бичиж эхлэв.

Агуулга нь маш энгийн байлаа. Тэр энэ жил овгийн цугларалтад очно. Учир нь Чү Фэн ч мөн аавынхаа сонгогдохын төлөө туслахыг хүсэж байв.

Тэр овгийн тэмцээний үеэр өөрийн чадварыг харуулж, ядаж боломжийн байр суурь эзлэхийг хүсжээ. Ингэснээр Чү Юаний хоёр хүү хоёулаа онцгүй хүмүүс биш гэдгийг хүн бүрт мэдүүлж чадна.

Өөрөөр хэлбэл, өөрийгөө батлах цаг нь ирсэн гэж Чү Фэн мэдэрч байлаа.

Захидлаа бичиж дууссаны дараа Чү Фэн гурван Гэгээнтний Сүнсний Өвс болон таван Газрын Сүнсний Өвсийг бүрэн боловсруулж дуусгав.

Тэр үед Чү Фэн даньтянь нь дүүрсэн мэт санагдав. Түүний тооцоолсноор дахин хорин Гэгээнтний Сүнсний Өвсийг боловсруулсны дараа ахиц гаргаж магадгүй байв.

Гэвч тэр хорин Гэгээнтний Сүнсний Өвсний үнэ асар өндөр байх байлаа. Тиймээс Чү Фэн бүх найдвараа маргааш болох Сүнсний Эмийн Ан дээр тавив.

Дараагийн өглөө тэнгэр дөнгөж цайж эхлэх үед Хөх Лууны Сургуулийн хойд талын асар том талбайд арван мянга гаруй хүн аль хэдийн цугласан байв. Энэ талбай Сүнсний Эмийн ууланд орох хаалгуудын нэг байлаа.

Чү Фэн хоёр уут үүрчээ. Нэг нь хоолоор дүүрэн, нөгөө нь бүрэн хоосон байв. Тэр олны дундаас Чү Юэг хайж, эргэн тойрноо ажиглав.

— Чү Фэн, энд!

Танил дуу сонсоход Чү Юэ үнэхээр ойрхон байлаа. Чү Юэ түүн рүү баяртайгаар гараа даллаж байв.

Чү Фэний авч явсан зүйлстэй харьцуулахад Чү Юэгийн бэлтгэл хамаагүй энгийн байв. Тэр зөвхөн бэлхүүсний жижиг уут авч явсан бөгөөд өчигдрийнхтэй адил хувцасласан байлаа.

— Чү Юэ, чи хоол авч явахгүй юм уу? Сүнсний Эмийн Ан бүтэн арван өдөр үргэлжилнэ. Чи юу идэх юм бэ? — гэж Чү Фэн гайхсан царайтай асуулаа.

— Тэнэг ээ. Бид чинь нэг эвслийнхэн гэдгийг битгий мартаарай. Би зөвхөн сүнсний эмүүдийг хөөж барих үүрэгтэй. Хоол зөөх шиг хүнд хүчир ажлыг мэдээж бусад хүмүүс хийнэ.

Ингэж хэлээд Чү Юэ нэг газар руу заалаа. Тэнд Чүгийн Эвслийн гишүүд байв. Чү Фэн тэднийг өчигдөр харсан билээ.

Үнэхээр ч тэдний гурав нь том уут үүрсэн байлаа. Тэдгээр уут нь хоолных байх нь лавтай.

— Чү Фэн, сүнсний эм агнахад өөр өөр багууд байдаг. Ууланд орсныхоо дараа бид гурван бүлэгт хуваагдана.

— Бүлэг бүрт зарим хүн хоол зөөх үүрэгтэй, зарим нь сүнсний эмийг бүслэх үүрэгтэй. Харин би сүнсний эмийг барих үүрэгтэй.

— Ажлын хуваарийг хүч чадалд үндэслэн гаргасан. Сүнсний эмийн хуваарилалт ч мөн адил зарчмаар явагдана, — гэж Чү Юэ Чү Фэнд дэлгэрэнгүй тайлбарлав.

Ингэснээр Чү Фэн сүнсний эм агнах арга болон бүлгээрээ агнахын давуу талыг илүү сайн ойлгож авлаа.

Сүнсний эмүүдийг түүж авахаас өмнө сүнслэг чанартай байдаг тул зугтаж чаддаг байв. Хангалттай хүч чадалгүй бол сүнсний эмийг ганцаараа барихыг оролдох нь үнэхээр хэцүү байлаа.

Олон шавь эвсэлд орохыг сонгодог байсан шалтгаан нь энэ байв. Учир нь тэдэн шиг хүч чадалтай хүмүүсийн хувьд бүлгээрээ нийлсэн хүч нь ганцаарчилсан хүчнээс үнэхээр илүү байлаа.

Сүнсний эм агнах аргыг тайлбарласныхаа дараа Чү Юэ Чү Фэнийг Чүгийн Эвслийн гишүүдийн дэргэд дагуулан очив.

Тэдэнтэй ойртоод Чү Фэн өчигдрөөс нэг хүн дутуу байгааг олж мэдэв. Тэр хүн нь Чү Чэн байлаа.

Өчигдөр Чү Чэн Чү Фэнд маш хүнд зодуулсан. Нүүр нь бүхэлдээ гахайн толгой шиг болсон тул хүмүүстэй уулзах нүүргүй болсон нь гарцаагүй. Тиймээс тэр ховор тохиох Сүнсний Эмийн Ан дахь боломжоо орхижээ.

Чү Чэнгээс гадна Чү Фэн өөр нэг танил хүн болох Чү Жэнийг олж харлаа.

Гэвч одоогийн Чү Жэнь өмнөх шигээ бардам байхаа больжээ. Тэр толгойгоо гудайлган юу ч хэлсэнгүй. Ихээхэн цохилт авсан бололтой, байдал нь тун гутарсан харагдаж байв.

14-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура14-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах