“Эцэст нь боломж гарч ирлээ.”
Чү Фэний өрсөлдөгч нь Чү Шүн болсныг хармагцаа Чү овгийн тэр эрийн сэтгэл гутрал тэр даруй арилж, оронд нь туйлын баяр хөөр тодров.
Тэр Чү Шүн ямар хүчтэйг мэддэг байлаа. Чү Шүн Сүнсний шатны 5-р түвшинд байсан бөгөөд Чү овгийн залуу үеийн шилдэг тавд багтах чадалтай нэгэн байв.
Чү Шүн Чү Фэнтэй тулалдахыг харсныхаа дараа тэр хоёр таарамж муутайг ойлгожээ. Чү Шүн лав буулт хийхгүй. Тиймээс Чү Фэн гарцаагүй ялагдана гэдэгт тэр итгэлтэй байв.
“Аан, та нар илүү ихээр мөрий тавьж зүрхлэх үү?” хэмээн Чү овгийн тэр эр хоолойгоо сөөтөл хашхирлаа.
“Мэдээж. Гэхдээ чамд мөнгө үлдсэн юм уу?” гэж Чү овгийн тэр эрээс бүх мөнгийг нь хожсон хүмүүс инээлдэн хэлэв.
“Хмф. Намайг дорд үзэж байна уу?” хэмээн тэр эр хүйтнээр хэлээд халааснаасаа хоёр Ариун Сүнсний Өвс гаргаж ирэв. “Зүрхэлж байвал би чамтай эцсийг нь хүртэл тоглоно.”
Түүний гарт буй Ариун Сүнсний Өвсийг хараад ойр хавийн олон хүн дуугүй болов. Ариун Сүнсний Өвс бол өндөр чанартай Сүнсний Эм бөгөөд нэг ширхэг нь нэг лян алтаар зарагддаг байлаа. Энэ нь зуун лян мөнгөтэй тэнцэнэ!
Чү овгийн тэр эр нэг дор хоёр ширхэг гаргаж ирснийг хараад олон хүн түүнтэй мөрий тавих боломжгүй байв. Гэхдээ түүний тавьсан мөрийг харахад тэр ялахдаа итгэлтэй байгаа нь илт байлаа.
Тиймээс олон хүн түүнд атаархсан ч түүнтэй мөрий тавьж зүрхэлсэнгүй. Учир нь ийм асар их мөрийг алдахыг тэдний олонх нь дийлэхгүй байв.
“Чи нэлээд зоригтой юм. Би чамтай дахиад нэг тоглоё.” Гэвч өнөөх том биетэй эр үнэхээр хоёр Ариун Сүнсний Өвс гаргаж ирээд Чү овгийн тэр эрийн өмнө үзүүлэв.
“Хэ, сайхан.” Үүнийг харсан Чү овгийн тэр эр туйлын баярлав. Том биетэй эрийн ухсан нүх гүехэн биш байсан бөгөөд өшөөгөө авах боломж яг нүднийх нь өмнө байлаа.
“Хурдан харцгаа! Үзүүлбэр эхлэх гэж байна!” гэж тэр үед хэн нэгэн чангаар хашхирлаа.
Тайзнаа хартал Чү Шүн аль хэдийн Чү Фэн рүү ширүүн довтолж эхэлжээ.
Шуух, шуух, шуух.
Чү Шүн Чү Фэний өмнө хүрч ирээд хоёр хөлөө ашиглалгүй, зөвхөн хоёр нударгаараа дайрлаа. Довтолгоо бүр нь өмнөхөөсөө хурдан бөгөөд нэг нударгын араас нөгөө нударга тасралтгүй залгана.
Түүний нударгануудаас салхи үүсэж байв. Эдгээр нь энгийн довтолгоо биш, харин ширүүн нударганы арга хэмээх 2-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадвар байлаа.
Чү Фэн исгэрэн улих салхи, догшин шуурга мэт довтолгоонуудаас зүүн баруун тийш бултан зайлж байв. Чү Шүн 2-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадварыг ийм түвшинд эзэмшсэнд тэр дотроо гайхжээ. Чү Юэ ялагдсан нь аргагүй байв.
Харамсалтай нь ийм ур чадварууд Чү Фэний хувьд зуун цоорхойтой мэт, ганцхан цохилтыг ч даахгүй байлаа.
Тог.
Гэнэт Чү Фэн ухарч байсан алхмаа зогсоож, цаашид бултан зайлсангүй. Тэр зүгээр л Чү Шүний довтолгоо ирэхийг чимээгүйхэн хүлээлээ.
“Сайхан боломж!” гэж Чү Шүн бодоод, Чү Фэн алдаа гаргасан гэж үзэв. Тэр нударгаа зангидаж, Чү Фэний нүүр рүү цохилоо.
Тэр агшинд Чү Фэнд санаа зовж байсан хүмүүсээс хүйтэн хөлс дуслав. Чү Фэн энэ довтолгоог тэсэж чадахгүй байх вий хэмээн тэд айж байлаа. Учир нь Чү Шүний нударганд агуулагдах хүч багагүйг хүн бүр мэдэрч байв.
Харин Чү Фэнийг үзэн яддаг хүмүүс баярлан хөөрөв. Тэд энэ агшныг дэндүү удаан хүлээсэн бөгөөд Чү Шүнийг ганц цохилтоор Чү Фэнийг алаасай гэж хүсэж байлаа.
Гэвч мэдээж хэрэг, Чү Фэн тэдний урмыг хугалах нь лавтай байв!
“Ха!”
Гэнэт Чү Фэн хашхирч, биеэс нь хязгааргүй дарамт тэсрэн гарлаа. Түүний нударга аянга мэт хурдтайгаар Чү Шүний нударга руу чиглэв.
Тасхийв.
Хоёр нударга мөргөлдөж, яс хугарах чимээ цуурайтлаа.
“Аа!”
Үүний зэрэгцээ Чү Шүн орилон, баруун гараа тэврэв. Тэр тайзнаас өнхөрч унаад өвдсөндөө хашхирч эхлэв.
“Сүнсний шатны 6-р түвшин!”
Тэр агшинд бэлтгэлийн талбайн дотор байсан хүмүүс ч, гадна байсан хүмүүс ч бүгд цочирдов.
Чү Юаньба хүртэл нүдээ томруулж, нүүрэнд нь гайхшрал тодрохыг барьж чадсангүй.
Харин Чү Фэний эцэг Чү Юань гэнэт босож, сэтгэл нь хөдөлсөндөө бүх бие нь чичирлээ.
Чү Фэн довтолсон тэр агшинд бараг хүн бүр түүний дарамт Сүнсний шатны жинхэнэ 6-р түвшнийх болохыг мэдэрч чадсан юм.
“Яаж ийм зүйл болж байна вэ? Чү Фэн Чү овгийн хог биш бил үү? Тэр яаж 6-р түвшний хүчтэй байж чадах юм бэ? Тэгвэл тэр Чү Гүюй, Чү Хунфэй нартай адилхан гэсэн үг биш үү?”
Чү овгийнхны дундаас цочирсон дуу хоолой тасралтгүй цуурайтав. Тэд үүнийг огт хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байлаа.
“Чү Фэн, тэр…”
Үнэндээ Чү Юэ, Чү Вэй, Чү Сюэ, Чү Чэн, Чү Жэнь, Чү Гао болон бусад Хөх Лууны Сургуулийн хүмүүс хүртэл цочирдсон байв.
Тэд Чү Фэн туйлын хүчтэйг мэддэг байлаа. Тэр ганцаараа дөчин догшин араатныг алж, дотоод хашааны шавийн шалгалтад нэгдүгээрт орсон догшин нэгэн болсон.
Гэхдээ тэд Чү Фэнийг Сүнсний шатны 5-р түвшний хүчтэй л гэж таамаглаж байв. Түүнийг 6-р түвшинд хүрсэн байна гэж хэн ч бодож байсангүй.
Сүнсний шатны 6-р түвшин. Түүний үеийнхний дунд тэр аль хэдийн суут ухаантанд тооцогдох байлаа. Тэр жил Чү Фэн дөнгөж арван таван настай байсан бөгөөд арван таван насандаа Сүнсний шатны 6-р түвшинд хүрсэн нь түүний ирээдүйн боломж хязгааргүйг илтгэнэ.
“Хөөх~~~~~~”
Чү овгийнхон төдийгүй, бүхэл бүтэн тулааны бэлтгэлийн талбай Чү Фэний хүчийг хараад уулга алдан, цочирдон байлаа.
Чү овогт Сүнсний шатны 6-р түвшинд хүрсэн арван таван настай хүүхэд гарч ирсэн нь маш цочир мэдээ байв. Нэг талаар Чү Фэний хүч Чү Гүюй, Чү Хунфэй нарынхаас ч илүү цочирдом байлаа.
Эцсийн эцэст Чү Фэн тэр хоёрынхоос бүтэн хоёр насаар дүү. Чү Фэн ийм хүчтэй хэвээр байвал хоёр жилийн дотор Сүнсний шатны 7-р түвшинд нэвтрэх нь боломжгүй зүйл биш байв.
“Суут ухаантан. Жинхэнэ суут ухаантан байна. Чү овог ийм суут ухаантныг нууж байсан гэж үү? Итгэхэд үнэхээр бэрх юм.”
“Чү овогт зохистой залгамжлагчтай болжээ. Авьяастнуудын дундаас авьяастнууд төрдөг. Тэдний ирээдүйн амжилт энэ өчүүхэн Налуу Уулын хотоор хязгаарлагдахгүй.”
Янз бүрийн хүчний хүмүүс эцэс төгсгөлгүй биширч байлаа. Чү Фэн болон бусдын үзүүлсэн амжилтаас Чү овгийн ирээдүй харагдаж байв. Гэвч тэдний харьяалагддаг хүчнүүдийн аль нь ч ийм шилдэг залуу үетэй байсангүй.
“Тэгэхээр тэр ийм хүчтэй байсан юм байна.”
Тайзан дээр хэвээр байсан Чү Гүюй ч Чү Фэний хүчний илрэлд татагджээ. Түүний нүүрэнд нууж үл чадах баяр хөөр тодров.
“Яаж тийм байж болох юм… Яаж ийм зүйл болов… Энэ… энэ… энэ чинь үнэхээр…”
Гэвч бусдын цочирсонтой харьцуулахад нэгэн хэсэгт Чү овгийн эр газар дээр сулран сууж байв.
Тэр агшинд Чү Сюэ, Чү Гао, Чү Чэн, Чү Жэнь нар яагаад үргэлж буулт хийж байсныг тэр эцэст нь ойлгов. Тэд зүгээр ч нэг ингэж байгаагүй. Чү Фэн тийм туйлын хүчтэй болсныг тэд аль хэдийн мэдэж байсан ажээ.
“Маш их баярлалаа.”
Том биетэй эр хүрч ирээд хоёр Ариун Сүнсний Өвсийг авав.
Ариун Сүнсний Өвснүүдийг нь өөр хүн авч явахыг харсан Чү овгийн тэр эрийн нүд нь амьгүй болж, сэтгэл нь бүрэн мохожээ.
Гэнэт тэр гараа хөдөлгөн өөрийн нүүрийг хоёр удаа алгадаад, нам дуугаар,
“Тэнэг” хэмээн хэллээ.
Ойр хавийн хүмүүс түүний үйлдлийг ойлгож байв. Энд ядуу хүн байгаагүй ч хэт баян хүмүүс ч бас байгаагүй. Хоёр Ариун Сүнсний Өвсийг хураалгах нь хэнд ч хүнд цохилт болно.
Ойлгож байсан ч хэн ч түүнийг өрөвдсөнгүй. Чү овгийн ахмад гишүүн атлаа тэр өөрийн овгийн залуу үеийн нэгнийг гүтгэсэн. Бусдын нүдээр бол энэ нь өөрийн тарьсныг өөрөө хүртсэн хэрэг байлаа. Түүнд яг тохирсон байв.
Бэлтгэлийн талбайн гадна байсан хүмүүс Чү Фэний хүчнээс болж хашхирч байхад Чү Фэн аль хэдийн өөр нэг тайзан дээр гарчээ.
Гэвч тэр агшинд Чү Фэний царай ихэд барайсан байв. Учир нь түүний өмнө зогсож буй өрсөлдөгч нь ах Чү Гүюй байлаа.