Тулааны бурхан асура

38-р анги

38-р анги — Зуун бээрийн дотор алдаршив

Сонсох

Шуух!

Чү Фэн тайзнаас үсрэн буув. Тэр хүмүүсийн уухай, алга ташилтыг сонсон баярлах ч сөхөөгүй бөгөөд шууд л тулааны бэлтгэлийн талбайгаас гарч одов.

Чү Фэний холдон одох нурууг ширтсэн хүмүүс яахаа мэдэхгүй зогсоно. Харин Чү Юаньба л инээмсэглэн, намуухан дуугаар,

“Энэ залуугийн гомдол хорсол их гүн бололтой” гэж хэлэв.

Тулааны бэлтгэлийн талбайгаас гарсныхаа дараа Чү Фэн Чү Гүюйн өрөөнд очлоо. Чү Хунфэйгийн цохилт маш ширүүн байсан тул Чү Гүюйд оногдохдоо үнэхээр хүнд туссан байв. Тэр бүтэн дөрвөн цаг ухаангүй байсны эцэст аажмаар сэржээ.

“Ах аа, гадаа юу болсон юм бэ? Яагаад ийм их чимээтэй байгаа юм?” Чү Гүюй тулааны бэлтгэлийн талбайд юу болсныг мэдсэнгүй.

“Юу ч болоогүй.” Чү Фэн маш тайван инээмсэглэв.

“Аан… магадгүй зургаадугаар авга одоо овгийн тэргүүн болсон байх. Бүгд миний буруу. Хэрэв би ялж чадсан бол аав…” Чү Гүюй өөрийгөө буруутгасаар байлаа.

“Гүюй, бие чинь дээрдэж байна уу?”

Яг тэр үед Чү Юаньба орж ирэв. Түүний ард Чү Юань, Чү Жэньи, Чү Наньшань болон өндөр байр суурьтай хэд хэдэн хүн дагалджээ.

“Өвөө, би зүгээр.” Чү Юаньбаг харсан даруйдаа Чү Гүюй суун босов. Тэр өвөөгөө үл хүндэтгэж зүрхэлсэнгүй.

“Зүгээр байвал сайн байна.” Чү Юаньба аяархан инээв. Түүний царайд ховорхон үзэгддэг энэрэл тодорч, дараа нь ард нь зогсож байсан Чү Наньшань руу харлаа.

Үүнийг харсан Чү Наньшань бага зэрэг эвгүйцсэн байдалтай,

“Гүюй, тэр хүүхэд Хунфэй зохисгүйгээр довтолсноос л ийм зүйл болсон. Гэхдээ үүнийг сэтгэлдээ бүү тээ. Одоо түүний гэмтэл чамаас илүү хүнд байгаа” гэв.

“Юу? Чү Хунфэй бас гэмтсэн юм уу?” Чү Гүюй бага зэрэг цочирдов.

“Аан…” Чү Наньшань гашуунаар инээмсэглэсэн ч дахиж юу ч хэлсэнгүй. Харин Чү Фэн рүү утга учиртай харцаар ширтэв.

Чү Наньшань хаашаа харж байгааг даган Чү Гүюй эхлээд алмайран ширтэв. Гэвч удалгүй ямар нэг зүйл бодож олсон бололтой, гайхсандаа царай нь хувирлаа. Яг тэр үед Чү Юаньба ч дуугарлаа.

“Фэн минь, өнөөдөр баярлалаа. Эс тэгвээс манай Чү овгийн нэр төрийг Сюй овгийнхон үнэхээр дэвслэн гишгэх байлаа.” Чү Юаньба ийн хэлээд халааснаасаа арван Гэгээн Сүнсний өвс гарган Чү Фэнд өгөв.

“Энэ…” Үүнийг харсан хүн бүр яахаа мэдэхгүй болов. Тэмцээнд түрүүлсний шагнал ердөө хоёр Гэгээн Сүнсний өвс байсан. Гэтэл Чү Юаньба одоо арвыг гаргаж ирлээ. Энэ бол бага тоо биш байв!

“Өвөө, энэ юу гэсэн үг вэ?” Чү Фэн ойлгоогүй дүр үзүүлэв.

“Энэ бол чиний авах ёстой зүйл. Ав. Чи авбал би сэтгэл амарна.” Чү Юаньба ийн хэлэхдээ царай нь гэмшсэн байдалтай байлаа.

Тэр хэзээ ч Чү Фэнд зориуд хүнд хэцүү байдал учруулж байгаагүй. Гэвч Чү Фэн Чү овгийнхонд дээрэлхүүлж байхад нь огт болиулж байгаагүй. Учир нь маш энгийн. Тэр ч бас сэтгэл дотроо Чү Фэнд дургүй байв.

Гэвч өнөөдөр Чү Фэн байгаагүй бол Чү овгийнхон олны доог тохуу болох байлаа. Түүнчлэн Чү Фэний ачаар Чү овгийн нэр хүнд хэд дахин өссөн байв.

Дөнгөж сая өөр өөр хүчнүүдийн хэд хэдэн хүн Чү овогт найрсаг хандлагаа илэрхийлсэн. Чү Юаньба үүний шалтгаан нь Чү Фэн гэдгийг мэдэж байлаа. Тиймээс тэр Чү Фэнд улам их гэмшиж байв.

“Фэн минь.” Чү Фэн эргэлзэж байгааг харсан Чү Юань түүнийг яаравчлав.

“Тэгвэл баярлалаа, өвөө.” Чү Фэн Гэгээн Сүнсний өвснүүдийг авсан ч царайд нь инээмсэглэл тодорсонгүй.

Чү Юаньба Чү Фэний үйлдэлд дургүйцсэнгүй. Харин ч баяртай байв. Тэр эргэж хараад Чү Юаньд,

“Цаашдаа Фэнд жил бүр олгох тэтгэмжийг таван Гэгээн Сүнсний өвс болго” гэв.

Чү Юаньбагийн энэ үгийг сонсоод бусад хүмүүс төдийгүй Чү Юань хүртэл гайхав. Өмнө нь хэзээ ч ийм хандлага гарч байгаагүй. Чү Юаньба Чү Фэнийг үнэхээр сайн хөгжүүлэхийг хүсэж байгаа нь илт байлаа.

Тэр үед Чү Наньшань болон бусдын царай сайнгүй байсан ч тэд юу ч хэлж зүрхэлсэнгүй. Учир нь Чү овогт Чү Юаньба тэнгэр мэт оршдог байв. Овгийн тэргүүний байр суурь өөрчлөгдсөн ч Чү Юаньба Чү овгийн жинхэнэ эзэн хэвээрээ байсан юм.

“Та гурав үргэлжлүүлэн ярилц. Гүюйн гэмтлийг сайн анхаар. Өнөөдөр чи овгийн тэргүүн болсон ч гэр бүлийн холбоогоо үл тоомсорлож болохгүй” гэж Чү Юаньд захив.

“Ойлголоо, аав аа.” Чү Юань хариулав.

Чү Юаньба Чү Фэн рүү харлаа. Чү Фэний хүйтэн царайг хараад тэр эв хавгүйхэн инээмсэглэн, хүмүүсийг дагуулсаар гарч одов.

“Эцэг ээ, Чү Фэний хандлагыг хар л даа. Тэр арай дэндүү…” Хашаанаас гармагцаа Чү Наньшань Чү Фэнийг шүүмжилж эхлэв.

“Амаа тат!” гэж Чү Юаньба ууртайгаар зандарлаа.

Тэр хүйтэн царай гарган олныг зааж, туйлын ноцтой өнгөөр,

“Бүгдээрээ сайн сонс. Фэн хүүгийн талаар муу үг хэлэхийг би хэний ч амнаас сонсохыг хүсэхгүй байна.

“Хэрэв сонсвол хэн байх нь хамаагүй, ямар ч онцгой тохиолдолгүйгээр овгийн хуулиар шийдвэрлэнэ” гэв.

Эдгээр үгийг сонсоод Чү Наньшань болон бусдын царай цонхийв. Тэд юу ч хэлж зүрхэлсэнгүй. Учир нь цаашдаа Чү овогт Чү Фэнд халдаж болохгүй гэдгээ ойлгожээ.

“Аав аа, та одоо овгийн тэргүүн болсон юм уу?” Өрөөнд үлдсэн Чү Фэн баяртайгаар гайхан асуулаа.

“Тийм ээ. Энэ тэргүүний байр суурийг олж авсан минь бүгд чиний ачаар, миний хайртай хүү.” Чү Юань ч мөн инээмсэглэсээр байв. “Чи ийм олон зүйлийг нууж явсан гэж би хэзээ ч бодсонгүй!”

“Хэхэ.” Аавынхаа магтаалыг сонссон Чү Фэн ч маш баяртай инээмсэглэв. Тэр ийм шаргуу хичээсэн нь Чү Юаний бахархал болохын төлөө байлаа. Өнөөдөр түүний хүсэл биелсэн бололтой.

“Аав аа, ах аа, энд юу болоод байна?” гэж бүхнийг ойлголгүй байсан Чү Гүюй эцэст нь асуулаа.

Үүнийг харсан Чү Юань эхлээд инээмсэглээд, дараа нь Чү Фэн явснаас хойш тулааны бэлтгэлийн талбайд болсон бүхнийг нарийн тайлбарлав. Үүнд Сюй овгийнхон гутарсан байдалтай гарч одсон явдал, Чү Юаньба Чү Юань овгийн тэргүүний байр суурийг авна гэж зарласан явдал, мөн янз бүрийн хүчнүүдэд сайн санаагаа илэрхийлсэн явдал зэрэг бүгд багтжээ.

Энэ бүхнийг мэдсэний дараа Чү Гүюйн ам ангайж, тэр цочирдсондоо юу ч хэлж чадсангүй. Чү Фэн рүү чиглэсэн харц нь хачин ээдрээтэй болов. Тэр дүү нь ийм болсон гэж хэзээ ч бодож байгаагүй.

Ямартай ч Чү Фэний ахын хувьд тэр дүүгийнхээ төлөө үнэхээр баяртай байлаа. Учир нь дүү нь түүний хамгаалалтыг цаашид шаардахаа больсныг тэр мэдэж байв.

Цугларалтын дараа Чү Фэн зуун бээрийн доторх хүмүүсийн халуун ярианы гол сэдэв болов. Чү овогт дөнгөж арван таван настай тулааны бясалгалын суут авьяастан төрөн гарсныг олон хүн мэджээ.

Зарим хүмүүс Чү Фэнийг бүр ч хэтрүүлэн ярих болов. Тэр нэг хөлөөрөө тайзыг цөмлөсөн, нэг амьсгаагаар хүчтэй салхи үүсгэсэн гэх мэт хэтрүүлэг эцэстээ домог болон хувирчээ. Зарим нь бүр Чү Фэн хүн мөн үү, үгүй юү гэж сэжиглэж эхлэв. Гэвч юу ч болсон, Чү Фэн уулын бүс нутгийн хамгийн их анхаарал татсан сэдэв болсон нь тодорхой байлаа.

Ялангуяа Чү овгийн дотор Чү Юаньбагийн дарамтаас болж хэн ч Чү Фэний талаар муу зүйл хэлж, түүнд хүндэтгэлгүй хандаж зүрхэлсэнгүй. Тэд Чү Фэнд цоо шинэ хандлагаар хандаж, түүнийг өөрөөр хүлээн зөвшөөрөхөөс өөр аргагүй болсон юм.

Тэр өдөр Чү Фэн болон бусад хүмүүс Хөх Лууны Сургууль руу буцаж ирэв. Явахдаа Чү Фэн Чү Гүюйн гарт нэгэн цаасан зурвас өгөөд, Чү Фэн явсны дараа л нээж болно гэж хэлжээ.

“Дэрэн дор чинь нэг юм бий…”

Цаасан дээр ийм л зүйл бичээстэй байв. Морь унасан Чү Фэн болон бусад хүмүүс улам бүр холдон одохыг харсан Чү Гүюй арга буюу толгой сэгсрэв. Дүү нь өөрийг нь ямар учиртай зүйлд татан оруулаад байгааг тэр огт мэдсэнгүй.

Гэсэн ч өрөөндөө буцаж ирээд сониучирхан дэрээ өргөв. Чү Гүюй нэг их ач холбогдолгүй зүйл мэт тайван царайтайгаар дэрээ өргөсөн ч, дэрэн доор нь арван Гэгээн Сүнсний өвс байхыг хараад царайны өнгө нь далайн давалгаа шиг агшин зуур хувирлаа.

Хоёр Сүнсний Бөмбөлөг болон хэдэн арван Гэгээн Сүнсний өвс боловсруулсан Чү Фэнд энэ тоо тийм ч их биш байлаа. Харин Чү Гүюйн хувьд энэ нь асар их зүйл байв.

Цочирдсоны дараа Чү Гүюй гэнэт инээв. Тэр Хөх Лууны Сургуулийн зүг харан,

“Одооноос эхлээд ах нь дүүдээ найдахаас өөр аргагүй болох нь дээ” хэмээн бувтнав.

38-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура38-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах