Тулааны бурхан асура

42-р анги

42-р анги — Зууг ганцаараа сөрөх

Сонсох

— Юу гэсэн үг вэ?

Су Мэйгийн нухацтай өнгийг сонсоод Чү Фэн ч бас тэр хүмүүс тийм ч энгийн биш байж болохыг ойлгов.

— Хэрэв би андуураагүй бол тэр бүдүүн залууг Лю Манг гэдэг. Тэр Сүнсний шатны дөнгөж 3-р түвшинд байгаа ч Лю Эвслийн эвслийн тэргүүн мөн.

— Тэр Лю Эвсэл бол энгийн зүйл биш. Наад зах нь зуун гишүүнтэй. Тэдний дунд Сүнсний шатны 7-р түвшний хоёр хүчтэн бий. Дотоод хүрээний бүх эвслийн дундаас Лю Эвсэл ядаж л эхний аравт орно.

— Лю Эвсэл шиг хог новшийн эвсэл яагаад ийм олон гишүүн элсүүлж чаддаг гэж бодож байна? Тэр юунд найддагийг чи мэдэх үү?

— Юунд?

— Түүний өвөө Лю Чэнжэнь бол Хөх Лууны Сургуулийн Дотоод хүрээний шийтгэлийн хэлтсийн менежер. Бас Лю Манг бол Лю овогт үлдсэн цорын ганц хүү учраас өвөө нь түүнийг ихэд эрхлүүлдэг.

— Лю Манг ийм олон хүнийг өөртөө нэгтгэж чаддаг нь мэдээж өвөөтэй нь холбоотой. Дотоод хүрээнд хүн алчихгүй л бол Лю Эвслийн гишүүдийн үйлдсэн бараг ямар ч гэмт хэргийг хэн ч шалгадаггүй. Тийм учраас тэд ингэж дураараа авирлаж чаддаг юм. — Су Мэй тайлбарлав.

— Чи яагаад надад энэ бүхнийг хэлж байгаа юм бэ?

Чү Фэнгийн харц улам хүнд болов.

— Лю Эвслийнхнийг чи өдөж болохгүй. Гэхдээ чи Далавчит Эвсэлд нэгдчихвэл би чамд тусалж чадна. — Су Мэй инээмсэглэн хэлэв.

— Бид хоёулаа хүн шүү дээ. Надад өдөж чадахгүй хүн гэж байхгүй. Бас чи нэг зүйлийг буруу ойлгожээ. Би түүнийг өдөөгүй. Харин тэр намайг өдөж байгаа юм.

— Сайн санаанд чинь талархаж байна. Гэхдээ энэ бол миний гэр бүлийн хэрэг. Эр хүний хувьд би үүнийг өөрөө зохицуулна.

Ингэж хэлснийхээ дараа Чү Фэн Чү Гаод хашхирлаа.

— Чү Гао, зам заа!

— За!

Чү Гаогийн чанга хариуны дараа тэд Лю Эвслийн зүг хурдлан гүйлээ.

— Энэ залуу чинь үнэхээр зөрүүд юм. Түүнтэй давс тос хоёр шиг яавч нийлэхгүй нь.

Су Мэй Чү Фэн, Чү Гао хоёрын холдон одох нурууг харан жижигхэн уруулаа цорвойлгов. Гэвч хэсэгхэн эргэлзсэний эцэст тэр мөн л тэдний араас дагалаа.

Дотоод хүрээний нэгэн хэсэгт асар том өргөө байв. Энэ нь Лю Мангийн гэр төдийгүй Лю Эвслийн төв байр байлаа.

Тэр үед Лю Эвслийн гадна Дотоод хүрээний хэдэн зуун шавь цугларсан бөгөөд үзэгчдийн тоо улам бүр нэмэгдэж байв. Учир нь Лю Эвслийн асар том хаалганы өмнө арав гаруй шавийг дүүжилсэн байлаа.

Тэдний мах нь ярж, бие нь шинэхэн цусаар будагдсан байв. Зарим нь аль хэдийн ухаан алдсан байлаа. Тэдгээр хүмүүс бол Чү Вэй, Чү Чэн, Чү Жэнь болон бусад хүмүүс байв.

— Хурдан харцгаа. Лю Эвслийнхэн шавь нарыг ингэж дээрэлхэн сүр үзүүлж байна. Үүнийг зохицуулах хүн алга уу?

— Зохицуулах уу? Хэн тэднийг зохицуулах юм? Дотоод хүрээний шийтгэлийн хэлтсийн менежер нь Лю Мангийн өвөө. Дотоод хүрээнд хэн түүнийг зохицуулж зүрхлэх юм бэ? Тэр чинь Дотоод хүрээний жижигхэн дарангуйлагч шүү дээ!

— Чшш, дуугаа тат. Лю Эвслийнхэн чамайг сонсчихвол чи ч бас энэ хүмүүсийн адил болно.

— Аяа, харамсалтай юм. Тэр хоёр залуу охин ямар хөөрхөн юм бэ. Гэхдээ Лю Мангт сүйдүүлчих вий дээ.

Ажиглагч шавь нар уурласан ч үг хэлж зүрхэлсэнгүй. Дотоод хүрээний бүх эвслийн хүчнүүдийн дундаас Лю Эвсэл хамгийн хүчтэй нь биш боловч тэдний ар тал үнэхээр гүн байлаа.

— Новш гэж. Тэр Лю Манг чинь үхлээ эрж байна.

Тэр агшинд Чү Фэн болон бусад нь хурдлан хүрч ирэв. Аймшигтайгаар шархадсан Чү овгийнхныг харсан Чү Фэн уураа барьж чадалгүй Лю Эвслийн зүг шууд дайран гүйлээ.

— Зогс! Энэ бол Лю Эвслийн төв байр. Лю Эвслийн гишүүн биш хүн орохыг хориглоно!

Хэн нэгэн ойртож ирж байгааг харсан хаалга манасан гишүүн чангаар хашхирлаа.

— Новш минь!

Чү Фэн үсрэн босож, тэр хүнийг өшиглөн газарт унагав.

Дараа нь Чү Фэн түүний хувцасны захнаас зуурч татан, нүүр рүү нь гурван удаа цохилоо. Гурван удаагийн цохилтын чимээ дараалан тас нясхийв. Тэр хүний нүүр цусанд будагдаж, хамар нь мурийжээ.

Үүний дараа Чү Фэн гараа даллан, тэр хүнийг элсний уут шидэж байгаа мэт агаарт чулуудлаа. Тэр хүн агаарт үзэсгэлэнтэй нум татан нисээд Лю Эвслийн хашаан дотор унав.

— Лю Эвслийнхэн, сонсож ав! Чү Юэ, Чү Сюэ хоёрыг хурдан сулла! Үгүй бол би танай эвслийг гишгэлэн дэвслэх болно!

Чү Фэнгийн дуу аянга мэт нижигнэв. Ойр хавийн үзэгчид байтугай Лю Эвслийн өргөө доторх хүмүүс хүртэл түүний үгийг тод сонслоо.

— Новш гэж. Тэр хэн юм бэ? Лю Эвслийг ингэж шууд өдөж зүрхэлдэг байна шүү!

— Мэдэхгүй. Би өмнө нь огт харж байгаагүй. Гэхдээ наснаас нь харахад энэ жилийн шинэ шавь бололтой.

— “Шинэ төрсөн тугал барсаас айдаггүй” гэдэг л болж байна. Тэр ганцаараа бүхэл бүтэн Лю Эвслийг өдөж зүрхэлж байна. Амьдралаас залхсан бололтой.

Олон хүн Чү Фэнд хүндэтгэл үзүүлсэн ч, бүгд түүнийг үхэл эрж байна гэж бодож байлаа.

Үнэхээр ч Чү Фэн үгээ хэлж дуусмагц Лю Эвслийн өргөөний хаалга хүчтэй онгойв. Яг нэг зуун хүн түрэмгийлэн дайран гарч ирлээ.

Тэд бүгд залуу, өндөр нуруутай, том биетэй байв. Хүч чадал нь ч сул биш. Хамгийн сул нь Сүнсний шатны 4-р түвшинд, хамгийн хүчтэй нь 6-р түвшинд байлаа.

— Лю Эвсэлд хэн ингэж дураараа авирлаж байгаа новш вэ? Түүнийг нухчин дар!

Тэдний нэг нь хашаан доторх хамар нь мурийж, нүд нь хазайсан гишүүнийг харав. Тэр юу ч хэлэлгүй Чү Фэнгийн зүг дайран гүйлээ.

— Өнөөдөр намайг хаахыг зүрхэлсэн хэн боловч үр дагаврыг нь амсана!

Бараг зуун Лю Эвслийн гишүүнтэй нүүр тулсан уур хилэнтэй Чү Фэн өчүүхэн ч ухарсангүй. Тэр галзуу бар мэт Лю Эвслийн хүмүүсийн дунд үсрэн орлоо.

Чү Фэнгийн довтолгоо туйлын хэрцгий байв. Түүний гарт өртсөн хүмүүсийн хөнгөн шарх нь хүнд гэмтэл болж, хүнд шархадсан нь тэр даруй ухаан алддаг байлаа. Хөдөлгөөн бүрээс нь цус урсаж, түүнтэй эн зэрэгцэх хүн байсангүй.

Түүний өмнө 4-р түвшнийх байсан ч, 6-р түвшнийх байсан ч нэг ч цохилтыг нь тэсэж чадсангүй. Агшин зуур хаа сайгүй өвдсөндөө орилох дуу цуурайтав.

— Тэнгэр минь, энэ залуу хэн юм бэ? Яаж ийм хүчтэй байдаг байна?

— Дэндүү аймшигтай юм! Ийм залуу насандаа аль хэдийн ингэж өршөөлгүй байж чаддаг байна. Ясыг нэвт сүлбэх мэт алах санаархал нь хүний сүнсийг хүртэл чиглэн, айдас төрүүлж байна.

Чү Фэн Лю Эвслийн дунд дайран орж байлаа. Нүд ирмэхийн зуур бүхэл бүтэн Лю Эвсэл бүрэн ялагдав. Бүгд гайхан уулга алдсан бөгөөд зарим үзэгчид хүртэл айсандаа чичирч байв.

Тэр зуу орчим залуу эрчүүд хүмүүсийг нэрээрээ айлгадаг Лю Эвслийн гишүүд мөн гэж үү? Чү Фэнгийн өмнө тэд зүгээр л номхон бяцхан хонин сүрэг байлаа.

Барын өмнө чоно хүртэл номхорно. Чөтгөрийн өмнө муу хүмүүс хүртэл сайхан сэтгэлтэй болдог.

— Энэ залууг би үнэхээр дутуу үнэлжээ.

Чү Фэнгийн Лю Эвслийг хэрхэн бут ниргэж байгааг ажигласан олны нэг буланд зогсох Су Мэйгийн үзэсгэлэнт нүдэнд нууцхан гэрэл гялалзаж байв. Түүний хөөрхөн царай өмнөх шигээ тайван байхаа больжээ.

Тулааны чадлыг нь яриад ч хэрэггүй. Ийм залуу насандаа тэр аль хэдийн ингэж хэрцгий байлаа. Су Мэй өөрөө байсан ч үүнийг хийж чадах эсэх нь эргэлзээтэй. Эцсийн эцэст, тэд одоо ч дэндүү залуу байв.

Гэвч Чү Фэн үүнийг хийж чадлаа. Хэрэв Хөх Лууны Сургуулийн дүрэм байгаагүй бол Чү Фэн тэнд байсан бүх хүнийг алах байсан гэдэгт Су Мэй огтхон ч эргэлзэхгүй байв.

Энэ нь Чү Фэн уур хилэнд автсан ч ухаан санаа нь саруул хэвээр байсныг илтгэж байлаа. Гэвч ийм их уурласан нөхцөлд ухаанаа саруул байлгаж чадсан нь Чү Фэнгийн аймшигтай чанарыг бүр ч тод харуулж байлаа.

Тэр ийм насандаа аль хэдийн ийм байгаа юм чинь цааш өсөж том болоход юу болох бол?

Тэр агшинд Су Мэй Чү Фэний талаар цоо шинэ ойлголттой болжээ.

42-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура42-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах