— Бас Сэлмийн Эвсэл манай гэр бүлийнхнийг эрж, төвөг удахгүй биз? — Чү Фэн өөртөө санаа зовсонгүй. Тэр зөвхөн Чү Юэ болон бусдын төлөө санаа зовж байлаа.
— Тийм байх албагүй. Сэлмийн Эвсэл бол зөвхөн ар талдаа найддаг Лю Эвсэл шиг хогийн эвсэл биш. Тэд үнэхээр тодорхой хэмжээний хүч чадалтай.
— Гэхдээ тэд үнэхээр төвөг удахаар зоригловол Далавчит Эвсэл Дотоод хүрээнд хэн нь эзэн болохыг тэдэнд харуулна.
Ингэж хэлээд Су Мэй дэвхрэн холдож одлоо. Түүний сэтгэл санаа нэлээд сайхан байгааг харж болохоор байв.
— Далавчит Эвсэл ямар хүч чадалтай юм бол?
Чү Фэн гар дахь тэмдгийг харахад зүрхэнд нь өөрийн эрхгүй багахан догдлол төрөв.
Су Мэйгийн өмнө хэлсэн үгнээс Чү Фэн нэг зүйлийг мэдэж авчээ. Далавчит Эвсэл Сэлмийн Эвслийг нүдэндээ ч тоодоггүй байв. Энэ нь Далавчит Эвсэл үнэхээр энгийн нэг эвсэл биш гэдгийг харуулж байлаа.
Үүний дараа Чү Фэн Далавчит Эвслийн тэмдгийг зүүв. Тэгээд зориуд Дотоод хүрээгээр тойрон алхлаа. Үүний шалтгаан нь өөрийгөө Далавчит Эвслийн гишүүн болсон гэдгийг мэдэгдэж, Сэлмийн Эвслийнхэнд гэр бүлийнхнийг нь довтлохгүй байхыг сануулах явдал байв.
— Хараач, тэр чинь Чү Фэн биш үү?
— Лю Эвслийг гишгэлэн дарж, Лю Мангийг тахир дутуу болгосон Чү Фэн мөн үү?
— Яалт ч үгүй тэр байна. Тэр үед би өөрөө тэнд байсан болохоор андуурахгүй.
— Гэхдээ түүнийг Шийтгэлийн хэлтэс авч явсан биз дээ? Яаж энд эсэн мэнд гарч ирсэн юм бол?
— Бас цээжийг нь хар даа! Тэр чинь Далавчит Эвслийн тэмдэг биш үү? Тэр аль хэдийн Далавчит Эвсэлд нэгдчихсэн байна!
— Анх Далавчит Эвслийн урилгыг татгалзсан биз дээ. Гэтэл одоо тэдний эгнээнд нэгдээд зогсохгүй, Шийтгэлийн хэлтсийн шийтгэлээс ч мултарчихлаа. Энэ Чү Фэний ар тал ямар гүн гүнзгий юм бэ?
— Тийм байна, тийм байна. Тэр Лю Мангид тийм зүйл хийхээс айгаагүй нь аргагүй юм байна. Энэ Чү Фэн гаднаа харагддаг шигээ энгийн хүн биш бололтой. Цаашдаа бүгдээрээ энэ хүнийг битгий өдөөрэй.
Чү Фэн ийнхүү тойрон алхахад түүнийг таньдаг хүмүүс зогсолтгүй гайхан хашхирч байлаа. Тэд Чү Фэний хүч чадлыг гайхан бишрэхээс гадна, түүний ард байгаа хүчийг ч тунгаан бодохоос өөр аргагүй байв.
Чү Фэн удаан алхсаны эцэст Сэлмийн Эвслийн нэлээд хэдэн хүнтэй таарсан ч тэдний хэн нь ч түүн рүү халдсангүй. Энэ нь Далавчит Эвслийн гишүүн гэх байр суурь үнэхээр хэрэг болж байгааг харуулж байв.
Чү Фэн байрандаа буцаж ирэхэд байр нь гэрэлтэй хэвээр байгааг олж харлаа. Үүдний өмнө хэдэн хүн нааш цааш холхилдож байв. Аураг нь мэдрэхэд, тэд Чү Вэй болон бусад нь байлаа.
— Чү Вэй, та нар энд юу хийж байгаа юм бэ?
Чү Вэй болон бусдыг харахад тэдний бие боолтоор ороогдсон, хөхөрч хавдсан байв. Тэд өөрсдийн байранд амрахын оронд энд ийнхүү саатаж байлаа. Чү Фэн яагаад гэдгийг нь ойлгосонгүй.
— Чү Фэн, чи эцэст нь ирлээ. Ямар сайн юм бэ! Чи зүгээр байвал л боллоо.
— Чү Фэн, хурдан ор. Бүгд чамайг хүлээж байгаа.
Чү Фэнийг харсан Чү Вэй болон бусад нь яг л сэтгэлээсээ том ачаа буулгасан мэт санаа нь амарчээ. Тэд нэг их юм хэлэлгүй, инээмсэглэсээр Чү Фэнийг байр руугаа чирэн оруулав.
Байрны хаалгыг нээмэгц Чү Фэн Чү Юэ, Чү Сюэ болон бусад бүгд тэнд байгааг харав. Тэр ч бүү хэл Чү Эвслийн бусад гишүүд ч хүрэлцэн иржээ.
Танхимын голд асар том ширээ тавьсан байв. Ширээн дээр олон янзын амттай хоол өрсөн бөгөөд ихэнх нь Чү Фэний дуртай хоол байлаа.
Дараа нь Чү Фэн учрыг нь мэдэв. Түүнийг авч явсны дараа Чү Юэ болон бусад нь Чү Фэнд тусламж гуйхаар Настнуудын байр руу очжээ. Гэвч өөрсдөө бараг хоригдчих шахсан байна.
Аз болоход Су Рөү хүрч ирээд тэдэнд тусалжээ. Тэр бүр амттай хоол бэлдэн, Чү Фэний байранд хүлээж байхыг хэлсэн байна. Чү Фэн гарцаагүй эсэн мэнд буцаж ирнэ гэжээ.
Чү Фэн өмнө нь гэр бүлийнхэнтэйгээ хамт хооллож байсан удаатай. Гэхдээ энэ удаа анх удаа гэр бүлийн халуун дулаан уур амьсгалыг үнэхээр мэдэрч байлаа.
Хүн бүрийн түүнд хандах сэтгэл зүрхнийх нь угаас гарсан байв. Бүгд чин сэтгэлээсээ хандаж байлаа. Олон хүн Чү Фэнд талархаж байсан бөгөөд Чү Фэн тэрхүү чин сэтгэлийн хандлагад үнэхээр дуртай байв.
Маргааш өглөө нь Чү Фэн эртлэн сэрээд, өчигдөр олж авсан бүх даалгаврын пайзаа гаргаж ирэв.
Тэр Су Мэй болон бусдын хамт даалгаварт явах гэж байгаа тул эдгээр пайз түүнд нэг их хэрэг болохгүй байлаа. Тиймээс буцааж өгөхөөр бэлдэж байв.
Гэвч дөнгөж гарч иртэл Чү Фэн нэг дүрсийг олж харав. Тэр нь даалгаврын пайз булаацалдан түүнтэй маргалдаж байсан Дуань Юйшуань байлаа.
Тэр агшинд Чү Фэн дотроо баярлаад, Дуань Юйшуань руу заан чангаар хашхирлаа.
— Хөөе, чи тэнд байна. Зогс!
Тэр хашхирааныг сонсоод Дуань Юйшуаний бие өөрийн эрхгүй чичирчээ. Тэр толгойгоо эргүүлэн харахад царай нь бүр ч цонхийв.
Чү Фэний тухай явдал аль хэдийн Дотоод хүрээгээр нэг тархсан байлаа. Тиймээс Дуань Юйшуань ч мөн мэдсэн нь гарцаагүй бөгөөд Чү Фэнээс туйлын их айж байв.
Ялангуяа өчигдрийн явдлыг бодох бүрд тэр улам их айна. Тэр Чү Фэнд хүндэтгэлгүй хандаж, түүнийг өдөөн хатгасан тул Чү Фэн өөрийг нь эрж ирээд төвөг удах вий хэмээн айж байлаа. Үүнээс болоод тэр өнгөрсөн шөнө огт унтаж чадаагүй бөгөөд айдас түгшүүр нь сэтгэлээс нь салахгүй байв.
Одоо Чү Фэнийг хармагц хөл нь хүртэл сулран, хүчгүй болов. Лю Мангийн “өндгийг” хүртэл устгаж зүрхэлсэн хүн өөрт нь юу хийхийг тэр огт төсөөлж чадахгүй байлаа.
Чү Фэн Дуань Юйшуаний өмнө очиход тэр шууд л пал хийтэл өвдөг сөгдөн, шаналсан царайгаар гуйв.
— Чү Фэн дарга аа, би өчигдөр таныг таньсангүй, тиймээс таныг өдөөн хатгасан юм. Намайг тоохгүй өнгөрөөж, энэ удаа өршөөгөөч...
— Юу? Чи тэр тухай ярьж байна уу?
Чү Фэн хэлэх үггүй болов. Дараа нь цүнхээ Дуань Юйшуаньд өгөөд инээмсэглэн хэлэв.
— Дуань ах аа, хэрэв чи дургүйцэхгүй бол эдгээрийг Даалгавар сонгон авах газар руу буцаагаад өгөөч.
— Аан? Чи намайг үүний төлөө дуудсан юм уу?
Дуань Юйшуань цүнхийг эв хавгүйхэн авч, бага зэрэг сандарч балмагдав.
— Үнэндээ чамд хэлэх гэсэн зүйл маань энэ байлаа. Чиний сонирхсон даалгавар энд байгаа юм. Чамд төвөг удаж байгаад уучлаарай.
Чү Фэн Дуань Юйшуаний мөрийг алгадаад, даалгаварт цуглах цэг рүүгээ гүйн одов.
Агшин зуур алга болсон Чү Фэн рүү, мөн өөрийг нь хачин харцаар ширтэн хүрээлсэн олныг хараад Дуань Юйшуань дотроо хараал урсгав.
— Новш гэж! Ямар ичмээр юм бэ!
Су Мэйгийн уулзах цэг рүү явж байсан Чү Фэн Хөх Лууны Сургуулийг орхисныхоо дараа энгийн хувцас өмсөв. Үд болохоос өмнө тэр орхигдсон нэгэн сүмд хүрч очжээ.
Сүмд орохын өмнө Чү Фэн сүнсний хүчээ ашиглан дотор нь долоон хүн байгааг мэдэрлээ.
Тэр сүмд орвол үнэхээр долоон эрэгтэй, эмэгтэй байв. Тэдний дундаас Чү Фэн танил гурван царай олж харав. Нэг нь Су Мэй, үлдсэн хоёр нь Луу, Барс ах дүүс байлаа.
Харин нөгөө дөрвөн хүнийг Чү Фэн танихгүй байв. Тэдний хүч чадлыг баттай тогтоож чадахгүй байсан ч царай төрхөөс нь харахад тэр дөрвүүлээ энгийн хүмүүс биш гэдгийг мэдэж байлаа.
Нэг эрэгтэй, нэг эмэгтэй нь эргэн тойронд нь хэн ч байхгүй мэт энхрийлэн наалджээ. Тэд үерхэж байгааг нь бусад хүн мэдэхгүй өнгөрөх вий гэхээс айж байгаа мэт харагдана.
Гэхдээ дурдах ёстой зүйл нь, тэр эрэгтэй ягаан өнгийн урт дээл өмссөн байв. Толгой дээрээ хүртэл тоорын цэцэг зүүсэн байсан нь яг л завхай этгээд шиг харагдуулжээ.
Харин эмэгтэй нь нэлээд эрэгтэйлэг хувцас өмссөн байв. Гэсэн ч царай нь эмэгтэй хүнийх хэвээрээ байлаа. Су Мэй шиг үзэсгэлэнтэй биш боловч царай зүс сайтайд тооцогдохоор байв.
Хосоос гадна цагаан хувцас өмссөн нэг залуу байлаа. Тэр өтгөн хөмсөг, том нүдтэй, царайлаг нэгэн байв. Чү Фэнг хармагцаа үл ялиг инээмсэглэн толгой дохив. Тэр нэлээд нөхөрсөг бололтой.
Харин хөх хувцастай нэг эрэгтэй түүнээс тэс өөр байлаа. Чү Фэнг хармагцаа үл тоосон харцаар ширтэж, хүйтнээр хамраа шогшров. Дараа нь амныхаа буланг дээш өргөв. Тэр Чү Фэнтэй ямар нэгэн гүнзгий өш хонзонтой мэт байлаа.