—Энд, айдсаа дарахын тулд нэг аяга цай уу! —Су Рөү Чү Фэнд анхилуун үнэртэй цай аягалж өгөв.
—Баярлалаа, Су Рөү настан. Би үнэхээр их цангаж байна. —Чү Фэн цайг авч, бүгдийг нь амандаа цутгав. Тэр бүр дахин цай байвал уухсан гэж бодоод:
—Дахиад байна уу? —гэж асуув.
—Байгаа.
Су Рөү Чү Фэнд дахиад хэд хэдэн аяга цай аягалж өгөхөд тэр бүрийг нь нэг залгилтаар дуусгав. Бүхэл бүтэн данх цайг ууж дууссаныхаа дараа амаа сэтгэл хангалуун арчив. Арчиж байхдаа бүр хэхэрчихэв.
Чү Фэнийг ингэж байгааг харсан Су Рөү гайхав.
«Энэ залуу яаж айсан байх вэ дээ? Илэрхий л цангасан байна шүү дээ.»
Ийм залуу насандаа ийм сүрдмээр нөхцөлд айж эмээлгүй байж чаддаг түүний зориг, алсын хараа, мэргэн ухаан нь Су Рөүгийн түүнийг өөр нүдээр харахад хүргэлээ. Тэр энэ тухай бодох тусам өнөөдөр зөв хүнийг аварчээ гэж улам бүр мэдэрч байлаа.
—Су Рөү настан, өнөөдөр надад тусалсанд баярлалаа. Тэгээгүй бол өчүүхэн амиа үнэхээр алдах байжээ. —Чү Фэн босож, чин сэтгэлээсээ талархав.
Гэхдээ Су Рөү түүнийг өөртөө татахыг хүссэн учраас аварсан байх гэж Чү Фэн таамаглаж байлаа. Гэсэн ч эцсийн эцэст тэр амийг нь аварсан. Хэрэв талархлаа илэрхийлэхгүй бол өөрийгөө хуурсан хэрэг болно.
—Талархах хэрэггүй. Энэ нөхцөлд Лю Манг эхэлж буруудсан. Би Хөх Лууны Сургуулийн настан хүний хувьд чамайг хамгаалах нь хэвийн зүйл. Ямартай ч чи ийм ховорхон, онцгой сайн шавь шүү дээ.
Су Рөү зөөлөн инээмсэглээд Чү Фэн рүү гараа сунгав.
—Чи Гурван Аянгын Хэлбэрийг аль хэдийн мэддэг болсон юм чинь буцаагаад өг. Ийм Тулааны Ур Чадварыг гадагш тарааж болохгүй.
—Ээ, Су Рөү настан, үнэнийг хэлэхэд Гурван Аянгын Хэлбэрийн эхний хоёрыг л ашиглаж чадна. Гурав дахь хэлбэрийг нь одоо хүртэл ойлгож чадаагүй байна. —Чү Фэн Гурван Аянгын Хэлбэрийг гаргаж ирсэн ч түүнээс салахдаа бага зэрэг дургүй байв.
Су Рөү Гурван Аянгын Хэлбэрийг аваад инээмсэглэн Чү Фэнд хэлэв:
—Үүнийг чамаас нуухгүй. Хөх Лууны Үүсгэн Байгуулагчаас өөр хэн ч гурав дахь хэлбэрийг үнэхээр ойлгож чадаагүй. Тиймээс эхний хоёрыг эзэмшсэн байхад хангалттай.
—Өө?
Су Рөүгийн үгийг сонсоод Чү Фэн дотроо баярлав. Учир нь гурав дахь хэлбэрт өөрийнх нь одоо хүртэл бүрэн ойлгоогүй нэгэн чухал цэг бий гэдгийг тэр бүдэг бадаг мэдэрдэг байлаа.
Гэхдээ Чү Фэн хэзээ нэгэн өдөр үүнийг бүрэн ойлгож чадна гэдгээ бас мэдэрч байв. Тэр үед Хөх Лууны Үүсгэн Байгуулагчаас гадна гурав дахь хэлбэрийг мэддэг цорын ганц хүн нь өөрөө болох биш үү?
Үүний дараа Су Рөү Чү Фэнтэй хэсэг ярилцсан ч тэр яриа нь ердөө л настан хүний шавийнхаа төлөө санаа тавьсан энгийн яриа байлаа. Тэр Чү Фэнийг өөртөө татах талаар огт дурдаагүй.
Настнуудын байрнаас гарсны дараа Чү Фэн дотроо дүгнэв. Су Рөү Су Мэйгээс хавьгүй зөөлөн харагддаг ч бодол санаа нь Су Мэйгээс хавьгүй гүн байв.
—Өө, чи эцэст нь гарч ирэв үү?
Чү Фэн Настнуудын байрны том хаалгаар дөнгөж гарч ирэхэд уянгалаг хоолой сонсогдов.
Тэр харвал эрвээхэй мэт дүр төрхтэй нэгэн өөрт нь ойртон ирж байлаа. Энэ нь Су Рөүгийн дүү, Су Мэй байв.
—Энэ удаа чамд баярлалаа. —Чү Фэн инээмсэглэв.
Су Рөү түүнд тусалсан гол шалтгаан нь энэ охин байх магадлалтайг Чү Фэн мэдэж байлаа. Ядаж л Су Мэй Су Рөөд мэдэгдсэн нь тодорхой.
—Өө? Чамайг ийм сэтгэлтэй гэж мэдсэнгүй. Гэхдээ надад талархах гэж байгаа бол зөвхөн амаараа хэлээд өнгөрч болохгүй биз дээ? Үүнийгээ арай бодитоор илэрхийлэх ёстой биш үү?
—Чамайг үнсэх үү?
—Зайл!
—Тэврэх үү?
—Яг одоо зайл!
—За яах вэ. Би хохирол амсаад чамтай гэрлэе.
—Шууд одоо зайл!
Су Мэйгийн жижигхэн царай уурласандаа улайв. Чү Фэнийг ичдэггүй хүн гэдгийг мэддэг байсан ч ийм ичгүүргүй гэж огт бодоогүй байлаа. Тиймээс тэр цаашид түүнд анхаарал хандуулалгүй эргэж хараад явж одов.
Су Мэй уруулаа цорвойлгон явахыг хараад Чү Фэн инээлээ. Тэр Су Рөүг шоолж зүрхэлдэггүй ч энэ жаахан охиныг шоолж чаддаг байв.
Гэхдээ хэсэг инээснийхээ дараа Чү Фэн араас нь гүйцэн очоод инээмсэглэн хэлэв:
—Би Далавчит Эвсэлд нэгдчихвэл ямар вэ?
—Үнэхээр үү?
Эдгээр үгийг сонссон Су Мэй тэр даруй алхахаа зогсоов. Түүний хос гялалзсан нүд Чү Фэн рүү ширтэж байлаа.
—Мэдээж. Би та хоёр эгч дүүд өртэй. Тэр ачийг эрт орой хэзээ нэгэн цагт хариулна. Гэхдээ энэ нь ачийг тань хариулж байгаа хэрэг биш. Зүгээр л чиний жижигхэн хүслийг биелүүлэх гэсэн юм.
Чү Фэний эдгээр үг сэтгэлийнх нь угаас гарсан байв. Су Мэй түүний боломжийг олж харсан ч одоогоор тэр юу ч биш байлаа.
Хэрэв тэд түүнийг авраагүй бол Чү Фэн амиа ч хадгалж үлдэхгүй байсан. Хүн ач тусыг таньж, хариу барих ёстой. Чү Фэн тийм хүн байв.
Анх Луу, Бар хоёр ах дүүгээс татгалзах үедээ тэр төрөлхийн авьяасаа ил гаргахаас санаа зовж байсан. Харин одоо төрөлхийн авьяас нь аль хэдийн ил болжээ.
Өнөөдөр татгалзсан шалтгаан нь Су Мэй өөрийг нь сүрдүүлсэнд дургүйцсэн хэрэг байлаа. Гэхдээ одоогийн хүч чадлаараа тэр дотоод хүрээнд байгаа Чү Юэ болон гэрийнхнийг хамгаалж чадахгүй байв.
Тиймээс Чү Фэн яг одоо Далавчит Эвсэлд элсэх нь зуу зуун ашиг тустай бөгөөд ямар ч хор хөнөөлгүй гэж үзэв. Энэ нь Чү овгийн хөгжилд ч ихээхэн тус болно.
Түүнчлэн Су Мэй, Су Рөү хоёрын гарал угсаа энгийн биш, Су гэх овог ч энгийн биш гэдгийг Чү Фэн маш бүдэгхэн мэдэрч байлаа.
Нууц Бясалгалын Аргууд эзэмшдэг овог лав жирийн хүч байх боломжгүй. Наад зах нь Хөх Лууны Сургуультай эн зэрэгцэхүйц хүч байх ёстой.
Тиймээс Су Рөү, Су Мэй хоёр Хөх Лууны Сургуульд ирсэн шалтгаан нь өөрсдийн овогт татан оруулж болохуйц хүчирхэг хүнийг олох явдал гэж Чү Фэн бодов.
Тухайлбал, Лю Чэнгэн Су Рөүгээс ингэж асуусан шүү дээ: «Тийм хүч чадалтай атлаа яагаад дотоод хүрээнд үлдсэн юм бэ? Яагаад цөмийн настан болоогүй юм бэ?»
Учир нь цөмийн шавь нарыг бусад хүмүүс амархан өөртөө татаж чаддаггүй. Харин дотоод хүрээний шавь нарын ихэнх нь шинээр ирсэн хүмүүс. Тэднийг татахад амархан, өөрийн талд оруулах бүр ч амархан.
Эцсийн эцэст, тэр эгч дүүс овгийнхоо хүчийг хөгжүүлж байв. Чү Фэн ч тэдний овогт нэгдэхээр шийдлээ.
—Бага ч гэсэн мөс чанартай юм байна. —Чү Фэн үнэхээр зөвшөөрснийг сонсоод Су Мэй намуухан инээмсэглэн түүнд хэлэв. —Маргааш манай Далавчит Эвсэлд яг нэг даалгавар байна. Чи ч бас хамт яв.
—Даалгавар уу? Ямар даалгавар ийм олон хүн оролцохыг шаарддаг юм?
Чү Фэн гайхаж байлаа. Далавчит Эвслийн гишүүдийн чадварыг харвал тэдний хүн бүр өндөр төвөгтэй даалгаврыг ганцаараа ч дуусгаж чадахуйц хүчтэй. Тэгэхэд яагаад түүнийг бас оролцуулах хэрэгтэй гэж?
—Чи үүнийг Даалгавар Сонгох Газарт байдаг шиг хогийн даалгавар гэж бодож байна уу? Чамд хэлье. Далавчит Эвсэл тийм даалгаврыг хэзээ ч хийдэггүй. Бидний хийдэг даалгавар цөмийн шавь нарын хийдэг даалгавраас огтхон ч амар биш. Тиймээс өөрийгөө сайн бэлд.
—Түүнчлэн энэ даалгаврын шагнал ч маш өгөөмөр. Учир нь хэн нэгэн бидэнд даалгавар өгч байгаа юм биш. Харин даалгаварт байгаа бүхнийг бид өөрсдөө авна. —Су Мэй нухацтай хэлэв.
—Новш гэж. Бид олуулаа нийлж дээрэм хийх гэж байгаа юм биш биз дээ? —гэж Чү Фэн инээмсэглэн хэлэв.
—Тэнэг ээ. Маргааш үд дунд энд ирээд намайг олоорой. Бас Хөх Лууны Сургуулийн хувцас бүү өмс.
Су Мэй Чү Фэнд нэг цаасан зурвас болон нэг тэмдэг өгөв. Зурвас дээр маргааш уулзах газрын байршлыг бичсэн байлаа. Харин тэмдэг нь Далавчит Эвслийн бэлгэ тэмдэг байв.