“Бясалгалын Бүрдэл гэж цөмийн шавь нар тулааны ур чадвараа бясалгадаг газар мөн үү?”
Мэдээж, Чү Фэн өмнө нь Бясалгалын Бүрдэлийн тухай сонсож байсан. Энэ нь зөвхөн Хөх Лууны Сургуулийн цөмийн шавь нарын эдэлж чадах бясалгалын орчин байв. Дотор нь ормогц даралт хэд дахин нэмэгддэг ч тулааны ур чадвараа бясалгах, бие, сүнсээ бэлтгэх аль алинд нь илүү сайн үр дүн гардаг байлаа.
“Тийм ээ. Одоо Бясалгалын Бүрдэл зөвхөн цөмийн шавь нарт зориулагдахаа больж, дотоод ордны шавь нар ч ашиглаж болно. Өнөөдөр Бясалгалын Бүрдэл албан ёсоор нээгдэж байгаа учраас бид Тулааны Ур Чадварын Байшин руу очиж үзээд, өөрсдөө мэдэрч үзэхээр явж байна.” Чү Юэ инээмсэглэн хэлэв.
“Ийм зүйл бас байдаг юм байна.”
Чү Фэн дотроо баярлав. Түүнд Тэнгэр Захирах Арга байсан ч хаана бясалгах вэ гэж санаа зовж байлаа. Гэтэл яг энэ үед Бясалгалын Бүрдэлийг дотоод ордны шавь нарт нээсэн байв. Яг л түүнд зориулж бэлдсэн мэт санагджээ.
Гурвуулаа хамтдаа Тулааны Ур Чадварын Байшин руу алхав. Замд Чү Фэн сүнсний хүчээ ашиглан шалгахад Чү Юэ одоо ч Сүнсний шатны 4-р түвшинд гацсан хэвээр байлаа. Тэр 5-р түвшин рүү ахиж чадахгүй байв.
“Чү Юэ, чи одоо хүртэл ахиж чадаагүй юм уу?” гэж Чү Фэн асуулаа.
“Тийм ээ. Яагаад ч юм ахиж чадахгүй байна. Магадгүй миний ойлголт хангалттай сайн биш байх.” Энэ тухай ярих үед Чү Юэгийн царай бага зэрэг барайв.
“Чү Юэ, эдгээрийг боловсруулж шингээчихвэл чи гарцаагүй ахина.” Чү Фэн Огторгуйн Уут руу гараа дүрж, хоёр Сүнсний Сувд гаргаж ирэв.
“Энэ... энэ чинь...” Чү Фэний гарт буй Сүнсний Сувдыг харсан Чү Юэ, Чү Сюэ хоёр амаа ангайж, нүдэнд нь гайхшрал тодров.
Хэдийгээр тэд анх удаа харж байгаа ч өөрсөд рүү нь цутган ирэх сүнсний эрчмээс нь харахад энэ нь дээд чанарын эм бэлдмэл болох Сүнсний Сувд гэдгийг таамаглаж чаджээ.
“Эдгээр бол Сүнсний Сувд. Залгисны дараа сүнсний эрчим болон хувирч, шингээлтийг дээд хэмжээнд хүргэдэг.” Чү Фэн Чү Юэгийн жижигхэн гарыг барин, Сүнсний Сувдуудыг алганд нь хийв.
“Чү Фэн, энэ дэндүү үнэтэй. Би авч болохгүй.”
“Чи одоо дөнгөж Сүнсний шатны 6-р түвшинд байгаа. Тиймээс эдгээр нь чамд бас хэрэг болно. Өөртөө хадгалсан нь дээр.”
Чү Юэгийн анхны хариу нь татгалзах байлаа. Тэр Сүнсний Сувдын үнийг мэднэ. Ийм үнэтэй зүйлсийг, тэр тусмаа хоёр ширхэгийг хүлээж авахад түүнд үнэхээр эвгүй байв.
“Би чамд өгч байгаа юм бол ав. Надад өөр бий. Хэрэв авахгүй гэвэл намайг басамжилж байна гэсэн үг.” Чү Фэн хоёр Сүнсний Сувдыг хүчээр Чү Юэгийн бэлхүүсний уутанд хийв.
“Чү Фэн, энэ чинь...”
Чү Юэ яахаа мэдэхгүй байлаа. Гэвч зүрхнийхээ гүнд тэр үнэхээр авахыг хүсэж байв. Сүнсний Сувд! Энэ нь түүнийг Сүнсний шатны 5-р түвшин рүү гарцаагүй ахиулах байлаа. Түүнчлэн биед нь их хэмжээний сүнсний эрчмийн үлдэгдэл үлдэх учир бясалгалд нь асар их тус хүргэнэ. Тэр ч бүү хэл, хоёр ширхэг байв.
Чү Фэн байгаагүй бол ийм зүйлсийг хэзээ хэрэглэж үзэхээ тэр үнэхээр мэдэхгүй байлаа. Ядаж л аав нь амьдралдаа нэг ч удаа Сүнсний Сувд хэрэглэж үзээгүй.
“Хэрэв хүсвэл дараа нь надад буцааж төлж болно.” Чү Юэ сэтгэлдээ дарамт авах вий гэж санаа зовсон Чү Фэн тоглоом шоглоомоор хэлэв.
“Мм.”
Ихэвчлэн сэргэлэн цовоо байдаг Чү Юэ маш нухацтайгаар толгой дохив.
Чү Юэгийн энэ байдалд Чү Фэн бага зэрэг аргагүйдэв. Гэхдээ үүнийг ойлгож байлаа. Хэрэв өөр хүн түүнд хэтэрхий үнэтэй зүйл өгвөл тэр ч бас сэтгэлдээ дарамт авах байсан.
Гэвч яг тэр үед Чү Фэн Чү Сюэгийн царай нэг л сонин болсныг анзаарав. Охин уруулаа жимийн, том нүд нь тогтож ядан жирэлзэж байлаа. Тэрхүү төрхийг нэг үгээр хэлбэл бишрэл, хоёр үгээр хэлбэл их бишрэл, гурван үгээр хэлбэл туйлын их бишрэл гэж нэрлэж болохоор байв… Ямартай ч Чү Юэг биширсэндээ тэр бүрэн автсан нь илт байлаа.
“Чү Сюэ, ийм олон жил өнгөрсөн ч ах нь чамд бараг юу ч өгч чадсангүй. Тиймээс үүнийг ахынхаа чамд өгч буй анхны бэлэг гэж аваарай.” Чү Фэн дахиад нэг Сүнсний Сувд гаргаж, Чү Сюэд өгөв.
“Энэ...”
“Энэ тэр гэж цаг алдалгүй ав. Би чамд өгч байгаа юм. Авахгүй бол намайг басамжилж байна гэсэн үг.”
“Чү Фэн, баярлалаа.”
Чү Сюэ Сүнсний Сувдыг галзуурсан мэт баяртайгаар авч, цагаан царайд нь инээмсэглэл тодров. Тэр хэсэг зуур Сүнсний Сувдыг энхрийлэн атгасныхаа дараа алчуур гарган ороож, болгоомжтойгоор бэлхүүсний уутандаа хийв.
“Чү Фэн, чиний уут их онцгой юм шиг байна. Энэ чинь...” Яг тэр үед Чү Юэ Чү Фэний бэлхүүснээс зүүсэн зүйл ер бусын болохыг гэнэт олж харав.
“Энэ бол Су Мэйгийн надад өгсөн Огторгуйн Уут.” Чү Фэн аяархан инээгээд түрүүлэн алхав.
Харин Чү Юэ, Чү Сюэ хоёр байсан газраа гөлрөн зогсов. Царайд нь гайхшрал дүүрч, урд нь алхаж буй залууг харан, хоёул ижилхэн мэдрэмжтэй болж эхлэв.
Тэд болон Чү Фэний хоорондох зай улам бүр холдож байгаа мэт санагджээ. Чү Фэн тэдэнд улам бүр сайн хандаж байсан ч тэдний байр суурь, зэрэг зиндаа аль хэдийн нэг түвшинд байхаа больсон байв. Яг л хоёр өөр ертөнцийн хүмүүс мэт.
Гурвуулаа замдаа инээлдэн ярилцсаар удалгүй Тулааны Ур Чадварын Байшинд хүрч очив. Тэгтэл байшингийн гадна аль хэдийн хүн багтахгүй болтлоо дүүрсэн байлаа. Хүмүүс байшинг давхарлан хүрээлжээ.
Чү Фэн зам гарган, Чү Юэ, Чү Сюэ хоёрыг дагуулсаар олныг түлхэн зайлуулав. Үүнээс болж олон хүн дургүйцэн бувтналдав. Гэвч эргэж хараад Чү Фэний цээжин дээрх Далавчит Эвслийн тэмдгийг үзмэгц хэн ч ганц ч үг гомдол хэлж зүрхэлсэнгүй. Тэр ч бүү хэл, Чү Фэнд өөрсдөө зам тавьж өгөв.
Хүний ханыг нэвтлэн гарсны дараа Чү Фэн хүмүүсийн юу ширтэн байсныг эцэст нь олж мэдэв.
Тулааны Ур Чадварын Байшингийн үүдэнд нэлээд өндөр чулуун тавцан байв. Чулуун тавцан дээр нэгэн Настан зогсож байсан бөгөөд Настны ард хачин байшин байлаа.
Тэр байшин онцгой атлаа хачин харагдана. Бүхэлдээ хаш чулуу шиг хар ногоон өнгөтэй байв. Гэвч хамгийн хачирхалтай нь Чү Фэний сүнсний хүч нэвтэрч чадахгүй байлаа. Тиймээс энэ л хүмүүсийн нэрлээд буй Бясалгалын Бүрдэл гарцаагүй мөн байв.
Ойр хавьд байгаа хүмүүсийн яриаг сонссоныхоо дараа Чү Фэн Бясалгалын Бүрдэлийн талаар арай илүү ойлгож авлаа. Тэнд ердөө ганцхан Бясалгалын Бүрдэл байсан бөгөөд нэг удаад ганцхан хүн дотор нь байж болдог байлаа. Хэрэв бүрдэл дотор бясалгахыг хүсвэл нэг Ариун Сүнсний Өвс төлөх ёстой ажээ.
Ийм өндөр үнэтэй байсан учраас ажиглан зогссон олон хүний дундаас дотогш орох хүсэлтэй ганц ч хүн байсангүй.
Эцсийн эцэст олон хүний хувьд ганц Ариун Сүнсний Өвс гэдэг асар их үнэ байлаа. Бясалгах боломжийн төлөө үүнийг өгөхийг хүсэх хүн бараг байсангүй. Харин Чү Фэний хувьд үүнээс илүү тохиромжтой зүйл гэж үгүй байв.
“Зайлаарай, зайлаарай!”
Чү Фэн тавцанд ойртож очих мөчид ард нь байсан олны дундаас хашхирах дуу гарлаа.
Тэр толгойгоо эргүүлэн харахад хэсэг бүлэг хүн орж ирж байв. Тэд Сэлмийн Эвслийн хүмүүс бөгөөд урьд нь Чү Фэнтэй зөрчилдөж байсан Жянь Чэнь ч тэдний дунд байлаа. Гэвч Чү Фэний харцыг хамгийн ихээр татсан хүн нь Жянь Чэний хажууд явж байсан том биетэй залуу байв.
Тэр хүн Жянь Чэньтэй тун адилхан төрхтэй байлаа. Гэвч биеэс нь тархах аура аль хэдийн Сүнсний шатны 9-р түвшинд хүрчээ. Ийм хүч чадалд олон цөмийн шавь ч хүрээгүй байв.
Хүмүүс түүн рүү айдас, хүндлэл дүүрэн харцаар харж байгааг үзээд Чү Фэн түүний хэн болохыг бодох ч шаардлагагүйгээр мэдэв. Тэр бол Жянь Чэний ах, Сэлмийн Эвслийн тэргүүн Жянь Фэнъи байлаа.
“Чи юм уу!” Яг тэр үед Жянь Чэнь ч Чү Фэнийг танив.
“Чи түүнийг таньдаг юм уу?” гэж Жянь Фэнъи толгойгоо бага зэрэг хазайлгаад асуулаа.
“Ах аа, тэр өдөр над руу халдсан хүн энэ байна.” Жянь Чэнь ууртайгаар хашхирлаа.
“Өө?”
Энэ үгийг сонсоод Жянь Фэнъи харцаа дахин Чү Фэн рүү чиглүүлэв. Гэвч тэр мөчид түүний нүдэнд аль хэдийн өтгөн алах санаархал илэрч байлаа.