— Чи хаашаа яваад ирэв? Яагаад ингэж оройтож буцаж ирдэг байна аа... — Су Мэй толгойгоо өргөн, уруулаа цорвойлгон бага зэрэг гомдолтой хэлэв.
— Мм, жаахан төвөгтэй зүйлтэй тулгарсан юм.
Нүдэндээ нулимс цийлэгнүүлсэн Су Мэйг хараад Чү Фэний зүрхэнд халуун дулаан мэдрэмж төрөв. Тэр өөрийн эрхгүй гараа дэлгэн, Су Мэйгийн зөөлөн бяцхан бэлхүүсээр тэвэрч аваад, тэр гоо бүсгүйг чанга тэврэв.
— Новш юмаа.
Чү Фэний тайван бус гарын хөдөлгөөнийг мэдэрч, мөн ард нь зогсож буй Бай Тун болон бусдыг хараад Су Мэй сая л өөрсдийнх нь хөдөлгөөн бага зэрэг зохисгүй болсныг анзаарав. Тиймээс тэр яаран Чү Фэнийг түлхэн холдууллаа. Түүний жижигхэн царай алим шиг улайжээ.
— Хэхэ.
Су Мэй бүхэлдээ улайсныг хараад Чү Фэн уруулаа долоон, бодлогошров. Түүнийг тэврэх мэдрэмж үнэхээр сайхан байлаа.
Үүний дараа Су Мэй болон бусад нь Чү Фэнээс юу ч асуусангүй. Мэдээж Чү Фэн ч өөрт нь Тэнгэр Захирах Арга олдсон, Мянган Салхины Сургуулийн тэргүүнд нь хөөгдөж явсан, баригдахаас зайлсхийхийн тулд тойруу замаар явсаар Эртний Хотод буцаж ирэхэд бүтэн гурван өдөр зарцуулсан тухайгаа хэлсэнгүй.
Харин Чү Фэн бунхны байршилд гэнэт галын далай үүсэж, Мянган Салхины Сургууль ихээхэн хохирол амссан тухай мэдээг сонсоод ихэд цочирдов. Тэр ч байтугай сургуулийн тэргүүн хаана байгаа нь ч тодорхойгүй болсон байлаа.
Энэ явдал үнэхээр хачирхалтай байв. Цөлийн дунд тойргийн урт нь 10 миль хүрэх галын далай үүссэн бөгөөд тэр нь бунхны яг байршилтай давхцаж байлаа. Галын далай сарнисны дараа ч тэнд асар өндөр халуун хэвээр үлджээ. Гүн шатны мэргэжилтнүүд ч нэвтэрч чадахааргүй тэр газар хориотой бүс болсон бөгөөд үнэхээр аймшигтай байв.
Зарим хүн үүнийг Тэнгэр Захирагч мэргэний тавьсан урхи гэж ярьж байлаа. Өөрийнх нь бунханд орж, амгалан нойрыг нь алдагдуулах зориг гаргасан хүмүүсийг өөртэй нь хамт булшлахын тулд тэр урхийг тавьсан гэсэн үг.
Гэвч үүнээс ч олон хүн, тэр нь үнэхээр Тэнгэр Захирагч мэргэн байсан ч амьд байхдаа ийм арга хэрэглэж чадахгүй байсан гэж үзэж байв. Тэр нас барсныхаа дараа яаж ийм урхи бий болгож чадах юм бэ? Тиймээс өөр ямар нэгэн шалтгаан заавал байх ёстой гэж тэд боджээ. Зарим нь бүр үүнийг тэнгэрээс ирсэн гамшиг гэж үзэж байлаа.
Гэвч хүмүүс юу гэж таамагласан нь хамаагүй, Чү Фэн Мянган Салхины Сургуулийн тэргүүн ингэж алга болж, галын далайд булагдсан бол тус сургууль гуравдугаар зэрэглэлийн сургууль хүртэл доройтож, Хөх Лууны Сургуультай дахин тэмцэх чадваргүй болж мэднэ гэдгийг мэдэж байв.
Тэр өдөр Чү Фэн болон бусад нь Хөх Лууны Сургууль руу яаран буцаж ирлээ. Хэдхэн хоногийн дараа үндсэн шавийн шалгалтын өдөр болох байв. Угаасаа Бай Тун болон Су Мэй уг шалгалтад заавал оролцох байсан. Харин энэ удаад Далавчит Эвслээс бас нэг хүн оролцох бөгөөд тэр нь Чү Фэн гэдгийг тэд мэдэж байлаа.
— Хөөх, 600 Сүнсний Сувд байна. Үүгээр би хэддүгээр түвшин хүртэл ахиж чадах бол?
Хөх Лууны Сургуульд буцаж ирснийхээ дараа Чү Фэн тэвчээр алдан Огторгуйн Уутаа нээж, 600 Сүнсний Сувдыг гаргаж ирэв. Алтан өнгөөр гялалзах Сүнсний Сувдуудыг хараад сэтгэл нь ихэд ханав.
600 Сүнсний Сувдтай болсон Чү Фэн одоо жинхэнэ баян хүн гэж тооцогдохоор байв. Хэр баян байсан бэ гэвэл, энэ нь бүхэл бүтэн Чү овгийн хөрөнгөтэй дүйцэхүйц байлаа. Энд бүхэл бүтэн овгийн хөрөнгө гэдэгт мэдээж Чү овгийн бүх аж ахуй, үйлдвэрлэл ч багтсан байв.
Гулгив.
Чү Фэн атга дүүрэн Сүнсний Сувд аваад ам руугаа хийв. Түүнд Тэнгэрлэг Аянга байсан учраас Сүнсний Сувдуудыг шингээж чадахгүй байх вий гэж тэр огт санаа зовсонгүй. Түүний санаа зовж байсан цорын ганц зүйл нь эдгээр нь хүрэлцэхгүй байх явдал байв.
Чү Фэний таамагласнаар, Сүнсний Сувдууд биед нь ормогцоо Тэнгэрлэг Аянгад татагдан, бараг тэр даруй боловсруулагдав. Хязгааргүй сүнсний эрчим даньтянь руу нь цутгаж, даньтянь нь бага зэрэг дүүрэх шиг болов. Гэвч тэр мэдрэмж хормын төдийд л үргэлжилжээ. Яагаад гэвэл бүх сүнсний эрчмийг Тэнгэрлэг Аянга тэр чигээр нь залгичихсан байв.
Нэг атганд 50 Сүнсний Сувд багтдаг байлаа. Түүний тооцоолсноор 50 Сүнсний Сувд нь Сүнсний шатны 7-р түвшин рүү ахихад хангалттай байх ёстой байв. Эцсийн эцэст тэр 5-р түвшнээс 6-р түвшин хүртэл ахихдаа дөрвөн Сүнсний Сувд ч хэрэглээгүй. Гэвч Чү Фэн шунахай Тэнгэрлэг Аянгыг илт дутуу тооцоолжээ.
50 Сүнсний Сувд биед нь орсны дараа Чү Фэний даньтянь доторх сүнсний эрчим үнэхээр хэд хэдэн удаа дүүрсэн мэт болов. Гэсэн ч түвшин ахих ямар ч шинж илэрсэнгүй.
— Би чамайг цаттал чинь тэжээж чадахгүй гэж үү?!
Чү Фэн дахин нэг атга Сүнсний Сувд авлаа. Энэ удаа ч мөн 50 ширхэг байв. Тэдгээрийг ходоод руугаа оруулмагц, Чү Фэний удаан хүлээсэн өөрчлөлт эцэст нь даньтяньд нь бий болов.
Есөн Аянгын Араатан чих цоргим архираан гаргав. Гадаад ертөнцөд өчүүхэн ч чимээ дуулдаагүй боловч тэр архираан Чү Фэний чихэнд тасралтгүй цуурайтна. Тэр мэдрэмж улам бүр хүчтэй болж, Есөн Аянгын Араатан түүнд улам ойртон ирж байгаа мэт санагдана. Мөн тэд аажмаар нэг бүхэл зүйл болон нэгдэж буй мэт байлаа.
Түвшин ахилаа. Эцэст нь тэр түвшин ахилаа.
Сүнсний эрчимд гарсан чанарын өөрчлөлтөөс үзэхэд энэ нь гарцаагүй Сүнсний шатны 7-р түвшин байв. Гэвч үүний төлөөс нь бүтэн 100 Сүнсний Сувд байлаа. Хэрэв өөр хүн байсан бол ийм зүйлийг төсөөлөхийн ч аргагүй.
Сүнсний Сувд гэж юу вэ? Энэ бол дээд зэргийн Сүнсний Эм байв. Олон хүн Сүнсний шатны 9-р түвшний оргилд хүрсэн үедээ л үүнийг хэрэглэхийг хүсдэг. Тэд Сүнсний Сувдаар асар их сүнсний эрчим олж, Эх Үүслийн шат руу нэвтрэхийг зорьдог байлаа.
Гэтэл Чү Фэн Сүнсний шатны 6-р түвшнээс 7-р түвшин рүү ахихын тулд 100 Сүнсний Сувд хэрэглэв. Хэрэв энэ тухай тархвал, сонссон хүнийг хүртэл айлгаж үхүүлэхээр байлаа. Нэгхэн түвшин ахихын төлөө 100 Сүнсний Сувд хэрэглэнэ гэдэг дэндүү үрэлгэн хэрэг байв.
Мэдээж Чү Фэний 7-р түвшин энгийн хүний 7-р түвшинтэй зүйрлэхийн аргагүй байлаа. Ялангуяа Нууц Бясалгалын Аргыг бясалгасныхаа дараа тэр Сүнсний шатны 9-р түвшний мэргэжилтэнтэй нүүр тулсан ч өчүүхэн ч айхгүй болсон байв. Тэр тэднийг нүдэндээ ч тоохгүй байлаа.
Өрсөлдөгч нь түүнтэй адил бусдыг давсан чадвартай биш л бол Сүнсний шатанд Чү Фэнтэй тулалдаж чадах хүн гэж үгүй. Түүн рүү халдаж чадах хүмүүс зөвхөн Эх Үүслийн шатныхан байж болох байв. Гэвч тэр түвшний хүч бүр ч цочирдом байлаа.
— Аан, хэрэв ингэж үргэлжилбэл би чамайг цаашид яаж тэжээж барах вэ?
Чү Фэн арга барагдсан царай гаргав. Түүний өмнө байсан 500 Сүнсний Сувдыг хараад цааш нь боловсруулсангүй. Харин тэднийг Огторгуйн Уутандаа буцаан хийв.
Тэнгэрлэг Аянгын хэрэгцээ улам бүр аймшигтай болохыг тэр мэдэж байлаа. Магадгүй 500 Сүнсний Сувдыг бүгдийг нь зарцуулсан ч даньтянь нь хамгийн ихдээ тал хүртлээ л дүүрч, түвшин ахиж чадахгүй байх байв.
Хэрэв тийм бол тэдгээрийг цааш нь боловсруулаад хэрэггүй. Сүнсний Сувдуудаа ирээдүйд хадгалсан нь дээр. Эцсийн эцэст хэрэг болох үед нь бусдаас мөнгө зээлэхийг тэр хүсэхгүй байв. Эр хүний хувьд энэ нь сайн зүйл биш.
— Тог, тог. Чү Фэн... чи байна уу?
Яг тэр үед гэнэт гаднаас Чү Юэгийн дуу сонсогдов.
Үүнийг сонсоод Чү Фэн тэр даруй гүйж очин хаалгаа нээлээ. Үнэхээр Чү Юэ хаалганы өмнө зогсож байв. Түүний ард Чү Сюэ ч мөн байлаа.
— Чү Фэн, чи эцэст нь буцаж иржээ. Үнэнээ хэл. Өнгөрсөн хэдэн өдөр хаашаа явсан юм бэ?
Чү Фэнийг харсан Чү Юэ эхлээд гайхсан боловч дараа нь маш их баярлав.
— Би хаашаа ч яваагүй ээ. Зүгээр л элдэв даалгавар гүйцэтгэсэн юм.
Чү Фэн инээмсэглэн, хайш яйш хариулав.
— Даалгавар гэнэ ээ? Зүгээр л даалгавар байсан гэж үү? Чамайг дотоод хүрээний нэгдүгээр гоо бүсгүй Су Мэйтэй хамт явсан гэж сонссон.
Чү Юэгийн уруулын буланд эрхэлсэн инээмсэглэл тодров.
— Ээ...
Чү Юэ ингэж хэлэхэд Чү Фэн хэсэгтээ үггүй болж, тэр даруйд хэрхэн тайлбарлахаа мэдсэнгүй.
— Хаха, за за. Чамайг дахиж тоглоом хийхээ больё. Үнэндээ бид энэ удаа зүгээр л хажуугаар нь өнгөрч явсан юм. Чи энд байгаа юм чинь бидэнтэй хамт явж, хөл хөдөлгөөн үз л дээ.
— Ямар хөл хөдөлгөөн?
— Чү Фэн, чи Бясалгалын Бүрдэл гэж сонсож байсан уу?