Тулааны бурхан асура

70-р анги

70-р анги — Хардалт

Сонсох

Тэнгэрт бүтэн сар өндөрт манджээ. Газарт нэгэн эрэгтэй, нэгэн эмэгтэй байлаа.

Харанхуй, нам гүм шөнөөр чулуун замаар Чү Фэн, Су Мэй хоёр мөр зэрэгцэн алхаж байв. Чү Фэн тодхон тусах сарны гэрлийг ашиглан хажуудаа яваа Су Мэй рүү хааяа сэмхэн харна. Тэр өөрийн эрхгүй дотроо санаа алдав. Энэ охин үнэхээр үзэсгэлэнтэй ажээ.

Урт нарийхан хөмсөг, ус мэт тунгалаг нүд, өндөр сайхан хамар, ягаахан зөөлөн уруул, цээжнийх нь урд хэсгийн төгс товойсон муруйлт, дээр нь цас шиг цагаан арьс нь хүний зүрхийг хүчтэй цохилуулах аж. Түүнийг тэнгэрээс буусан дагина гэвэл ч үнэмшмээр байлаа.

Чү Фэн харсаар байгаад тэссэнгүй. Тэр хоёр гараа дэлгэн, бузартай гараа Су Мэй рүү сунгав. Тэгтэл дахин нэг өвдөлттэй хашхираан сонсогдлоо.

“Аа~~~”

“Энэ чинь зүгээр л тэврэх гэсэн хэрэг шүү дээ. Ингэж чанга хазах хэрэг байсан юм уу...” Чү Фэн гар дээрээ үлдсэн хоёр төгс эгнээ жижигхэн шүдний мөрийг харан өвдсөндөө ярвайв.

Аз болоход түүний арьс зузаан, ширүүн бөгөөд ган шөрмөс, төмөр ястай хүнтэй адил байлаа. Эс бөгөөс Су Мэй үнэхээр түүний махнаас том хэсгийг тас хазах байсан нь тодорхой. Тэр үүнийг үнэхээр хийж чадах хүн байв.

“Чамайг ингэхийг хэн зөвшөөрсөн юм? Золигийн новш.” Су Мэй Чү Фэн рүү ширүүн харснаа, “Чамайг бясалгалын бүрдэлд найман цаг байсан гэж сонссон. Үнэн үү?” хэмээн асуув.

“Мм. Тэгээд яасан юм?”

“Чи үнэхээр мангас юм. Бясалгалын бүрдэлд үндсэн шавь нар хүртэл ердөө зургаан цаг л байж чаддаг гэдгийг мэдэхгүй гэж үү? Чи одоо дотоод ордонд аль хэдийн гаж нэгэн гэгдэж байна.”

“Тийм гэж үү? Тэгэхээр тэр нөхдүүд зүгээр л хог гэсэн үг биз дээ?”

Чү Фэн онгирч хэлсэнгүй. Хэрэв тэр Тэнгэр Захирах Аргынхаа эхний шатыг аль хэдийн бүрэн эзэмшсэнээ мэдээд, цааш цаг үрэх шаардлагагүй гэж үзээгүй бол бясалгалын бүрдэлд дахиад хэдэн цаг байх ямар ч асуудал түүнд байгаагүй.

“Тэд хог биш ээ. Зүгээр л чи хэтэрхий гаж хүчтэй юм.” Су Мэй уруулаа мурийлгаснаа нүдээ нарийсган инээв. “Хэсэг хугацааны дараа чи Далавчит Эвслийн бүх гишүүдтэй уулзана. Сандарч байна уу?”

“Юунаас нь сандрах юм?” Чү Фэн үүнийг үгүйсгэв.

Су Мэй ийм орой өөрийг нь хайж ирсэн болохоор Чү Фэн анхандаа түүнд ямар нэгэн сайхан зүйл өгөх гэж байна гэж боджээ. Гэвч энэ нь Далавчит Эвслийн гишүүдийн уулзалт байсныг тэр мэдсэнгүй. Харин шалтгаан нь мэдээж маргааш болох үндсэн шавийн шалгалт байлаа.

Чү Фэнийг оролцуулаад Далавчит Эвсэл ердөө гучин гурван гишүүнтэй. Харин энэ жилийн үндсэн шавийн шалгалтад тэднээс дор хаяж арван хоёр хүн оролцоно. Тэр арван хоёр хүнийг Далавчит Эвслийн доторх хамгийн хүчирхэг хүмүүс гэж хэлж болно.

Энэ нь дотоод ордны Далавчит Эвсэлд нэлээд их өөрчлөлт гарах гэж байна гэсэн үг байв. Тэд шинэ эвслийн эзнийг сонгохоос гадна шалгалтын төлөвлөгөөгөө ч гаргах хэрэгтэй болжээ.

Энэхүү үндсэн шавийн шалгалтыг Далавчит Эвсэл удаан хүлээсэн төдийгүй Сэлмийн Эвсэл болон Дэлхийн Эвсэл ч мөн адил удаан хүлээсэн байв. Шалгалт гаднаас харагдаж байгаа шигээ энгийн зүйл биш. Энэ нь дотоод ордны шилдэг шавь нарын хоорондох тулаан болох магадлал маш өндөр байлаа.

“Чамайг хүн бус гэдгийг би аль хэдийн мэднэ. Тиймээс тэднээс болж сандрахгүй гэдгийг чинь мэдэж байна.” Су Мэй зөөлөн инээмсэглэхэд нүдэнд нь бишрэл тодров.

Су Мэйг дагалдан Чү Фэн нэгэн өргөөнд хүрч ирэв. Тэр бол Далавчит Эвслийн эвслийн эзний суудаг газар төдийгүй Далавчит Эвслийн цугладаг газар байлаа. Тэдний өмнө Далавчит Эвслийн бүх гишүүн аль хэдийн өргөөнд цуглачихсан байв.

Өргөөнд ормогц Чү Фэн тоо томшгүй олон харц өөр дээр нь тусаж, биеийг нь дээр дооргүй ажиглаж байгааг мэдэрлээ. Заримынх нь харцанд гайхал, заримд нь хачирхал, бас заримд нь үл тоосон байдал, сэжиг агуулагдаж байв.

Гэхдээ Чү Фэний хамгийн түрүүнд мэдэрсэн зүйл нь тэдгээр хүмүүсийн хүчирхэг аура байлаа. Далавчит Эвсэл үнэхээр суутнуудын эвсэл гэж нэрлэгдэхүйц ажээ. Луу, Барын ах дүүс Далавчит Эвслийн дотор ердөө хамгийн доод түвшинд нь байдаг хүмүүс байсныг тэр сая л ойлгов.

Гучин нэгэн хүний дундаас Чү Фэн танил хэд хэдэн царай олж харлаа. Жишээлбэл, Бай Лун, Бай Ху, Е Таози, Жан Тинзи, Бай Тун болон бусад хүмүүс байв. Чү Фэн тэднийг өмнө нь харж байсан юм.

“Чи Чү Фэн мөн үү? Би Далавчит Эвслийн эвслийн эзэн Сы Тү Юй байна.” Царайлаг залуу Чү Фэн рүү алхаж ирэв. Тэр бол Далавчит Эвслийн бүх гишүүнийг удирддаг хүн байлаа.

Сы Тү Юйгийн нас Жянь Фэн Итэй ойролцоо бөгөөд бясалгалын түвшин нь ч мөн Сүнсний шатны 9-р түвшин байв. Гэхдээ түүний аура Жянь Фэн Игийнхээс арай өтгөн байлаа. Гаднаа эелдэг харагдаж байсан ч Чү Фэн түүнийг харагдаж байгаа шигээ сайхан сэтгэлтэй хүн биш гэдгийг мэдэрч байв.

“Хөөе! Ах чинь чамтай ярьж байна. Сонсохгүй байна уу?” Чү Фэн гөлрөн зогстол Сы Тү Юйн ард байсан бараан царайтай залуу урагш давхин гарч ирэв.

Тэр залуугийн нас Чү Фэнийхтэй ойролцоо байлаа. Ахмад байсан ч түүнээс хоёр жилээс илүү ахгүй нь лавтай. Тийм насандаа Сүнсний шатны 8-р түвшинд хүрсэн нь муугүй хэрэг байв.

Гэвч одоогийн хандлага нь туйлын муухай байлаа. Тэр Чү Фэн рүү хуруугаараа заан, хамраа сарталзуулж, нүдээ бүлтийлгэн хашхирна. Түүний байдлыг харахад Чү Фэнийг зодохыг үнэхээр хүсэж байгаа мэт байв.

“Лян дүү.”

Үүнийг харсан Сы Тү Юй бараан царайтай залууг арагш татав. Дараа нь Чү Фэн рүү уучлал хүссэн өнгөөр, “Энэ бол миний дүү Сы Тү Лян. Зан ааш нь бага зэрэг догшин боловч угтаа муу хүн биш. Үүнийг нь битгий тоогоорой” гэв.

“Санаа зоволтгүй. Би, Чү Фэн, үргэлж их уужуу хүн байдаг.” Чү Фэн үл тоосон янзтай гараа даллав.

“Чи...” Сы Тү Лян Чү Фэний доромжлол дүүрэн үйлдлээс болж шүдээ хавиран, уур нь хамраас нь суунаглах шахав. Гэвч тэр уураа гаргаж амжаагүй байхад Сы Тү Юй түүнийг зогсоов.

Үүний дараа Сы Тү Юй Далавчит Эвслийн бүх гишүүнийг Чү Фэнд танилцууллаа. Тэд гаднаа нэлээд эелдэг байсан боловч Чү Фэн тэдгээр хүмүүс өөрт нь илт дургүй байгааг мэдэрч байв.

Чү Фэнд дургүй хүмүүсийн ихэнх нь эрэгтэй байлаа. Шалтгааныг таахад түүнд хэцүү байсангүй. Сүүлийн үед тэр Су Мэйтэй тун ойр байсантай холбоотой нь гарцаагүй. Эцсийн эцэст Су Мэй рүү харж буй эрчүүдийн харц нэг л биш байв.

Харин эрэгтэй гишүүдээс ялгаатай нь эмэгтэй гишүүд Чү Фэнд нэлээд найрсаг хандаж байлаа. Гэвч Чү Фэн тэднийг яагаад өөрт нь найрсаг байсныг мэдсэнгүй. Чү Фэний нэр хүнд дотоод ордонд улам бүр өсөж байсан учраас тэр байв. Эцсийн эцэст эмэгтэйчүүд илүү гарамгай эрчүүдэд тайлбарлашгүй таатай сэтгэгдэлтэй болдог ажээ.

“Бүх гишүүн ирсэн болохоор одоо ажил хэрэгтээ оръё. Бүгдээрээ сууцгаа.” Хэсэгхэн ярилцсаны дараа Сы Тү Юй нухацтайгаар хэлэв.

Тэр даруй Далавчит Эвслийн бүх гишүүн суудалдаа суулаа. Гэвч Чү Фэн гэнэт нэг асуудал байгааг олж мэдэв. Танхимд байсан гучин гурван сандлаас гучин нэгэнд нь аль хэдийн хүн суучихсан байв. Харин хоёр суудал үлджээ.

Нэг нь Сы Тү Юйтэй ойрхон, дээд талд байрлаж байлаа. Тэр үед Сы Тү Юй, Сы Тү Лян ах дүү хоёр Су Мэйг дагуулан тэр суудал руу очиж байв.

Сүүлийн суудал танхимын хамгийн захад байлаа. Уг нь энэ нь нэг их чухал зүйл биш. Эцсийн эцэст зүгээр л нэг суудал шүү дээ.

Гэвч Чү Фэн суудлуудын байрлал учиртай болохыг олж мэдэв. Дээд талд суусан хүмүүс нь хүчирхэг хүмүүс, харин хамгийн захад суусан хүмүүс нь Луу, Барын ах дүүс шиг харьцангуй сул хүмүүс байлаа. Энэ нь Далавчит Эвсэл түүнийг ямар ч хэрэггүй түлээ мэт үзэж байна гэсэн үг байв.

“Чү Фэн, энд суу.” Яг тэр үед захын суудлын дэргэд суусан залуу эмэгтэй түүнд хэлэв.

Тэр эмэгтэй нэлээд царайлаг байлаа. Цагаан царай дээр нь үнэг шиг хос нүд тодорно. Урт үс нь мөрөөр нь асгарч, түүнийг нэгдүгээр зэрэглэлийн үзэсгэлэнт бүсгүй гэж хэлж болохоор байв. Ялангуяа цээж нь үнэхээр содон харагдана. Нил ягаан дээл нь цээжнийх нь хэсгээр товойн дүүрч, яг л дотроосоо түрэн гарч ирэх гэж байгаа мэт байлаа.

Хамгийн чухал нь тэр том цээжтэй үзэсгэлэнт бүсгүй Чү Фэн рүү нүдээ ирмэж байв. Тэр Чү Фэнийг уруу татахыг оролдож байгаа нь илт байлаа.

Чү Фэн эцсийн эцэст эрэгтэй хүн хэвээрээ. Хэдийгээр шулуун шударга зантай ч эмэгтэй хүний сээтэгнэлийг татгалздаг гэсэн үг биш. Тиймээс тэр нэг их юм бодолгүй зөөлөн инээмсэглээд захын суудалд суулаа.

“Чү Фэн, чамайг өмнө нь их догшин, Лю Эвслийг бүрэн даран гарсан гэж сонссон.” Чү Фэн суусны дараа том цээжтэй үзэсгэлэнт бүсгүй үнэхээр түүний гарыг шүүрэн авч, хоёр бөөрөнхий зөөлөн зүйлээ гар дээр нь чанга наав.

“Ваа...” Чү Фэн дотроо уулга алдав. Тэр хоёр бөөрөнхий зөөлөн зүйл гар дээр нь дарагдах тэр мэдрэмжийг ганцхан үгээр дүрслэх боломжтой байлаа.

Тав тухтай!

Жинхэнэ том цээж гэдэг ийм байдаг ажээ! Су Мэйгийнх одоохондоо ингэж хөгжөөгүй тул түүнтэй харьцуулахын аргагүй байв.

“Чи бос.”

Яг тэр үед хажуухнаас нь ширүүн хашхираан сонсогдов.

Толгойгоо өргөн харсан Чү Фэн, том цээжтэй эмэгтэй хоёр төдийгүй танхимд байсан бүх хүн мэл гайхжээ.

Тэд Су Мэйг нэг гараа жижигхэн бэлхүүс дээрээ тавьж, нөгөө гараараа Чү Фэний хажууд буй том цээжтэй үзэсгэлэнт бүсгүйг зааж байхыг харлаа. Су Мэй жижигхэн амаа мурийлгаж, нүдээ ууртайгаар бүлтийлгэжээ. Түүний хөөрхөн царай дээр хардалт илт тодорч байв.

70-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура70-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах