Тулааны бурхан асура

76-р анги

76-р анги — Тэднийг хугал. Ойлголоо.

Сонсох

тататата…

Хонгилд хөнгөн хөлийн чимээ цуурайтана. Су Мэй уян зөөлөн биеэ хөнгөн хөдөлгөн догдлон гүйж байв. Түүний гялалзсан хөлсний дуслууд доош унаж, Хөх Лууны Цэцгийн Цэцэрлэгийн хаалга яг нүднийх нь өмнө харагдана.

Тэр хаалгыг нээж чадвал шалгалтад тэнцэж, үндсэн шавь болохтой адил байлаа. Хамгийн гол нь түүний хамгийн ихээр үзэхийг хүссэн Долоон Өнгийн Цэцэг хаалганы цаадах ертөнцөд байсан юм.

чииирр~

Гүн чимээ гарч, зузаан хүнд хаалгыг Су Мэй аажмаар нээлээ. Нарны гэрэл асгарч, дулаан агаар нүүрийг нь илбэхэд Су Мэй өөрийн эрхгүй нүдээ анив.

Гэвч нүдээ дахин нээгээд өмнө нь харагдсан дүр зургийг олж үзмэгц, саяхан инээмсэглэж байсан царай нь тэр даруй хөшив. Түүнийг оронд нь хүнд цочрол эзэллээ.

Ойролцоох газарт нэг хүн сөхөрсөн байв. Царай нь цусанд будагдаж, өвдөлтөө тэссэн хэвээр биеэ тулан босох гэж хичээж байлаа. Тэр бол Далавчит Эвслийн тэргүүн Сыту Юй байв.

пүү

Гэвч Сыту Юй бүрэн өндийж амжаагүй байхад нэгэн хүчирхэг хөл түүний бие дээр харгисаар гишгэлээ. Асар их хүч түүнийг буцаан доош нь дарж, амнаас нь цус цацрав.

Сыту Юй дээр гишгэсэн хүн бол Сэлмийн Эвслийн тэргүүн Жян Фэнъи байлаа. Жян Фэнъигийн хажууд өөр нэг хүн зогсож байсан нь Ертөнцийн Эвслийн тэргүүн Лоү байв.

—Та нар юу хийж байгаа юм бэ?! —гэж Су Мэй тэр дүр зургийг хараад гайхахын зэрэгцээ хязгааргүй их уурлан хашхирлаа.

—Өө? Энэ чинь дотоод хүрээллийн нэгдүгээр гоо бүсгүй Су Мэй биш гэж үү? —Лоү Су Мэйг хараад догдлон инээлээ.

—Су Мэй, зугт! Тэд гар нийлээд Далавчит Эвслийг довтолж байна! —гэж Сыту Юй Су Мэйг хараад чангаар хашхирлаа.

—Дуугүй бай!

Үг нь дуусаагүй байхад Жян Фэнъи Сыту Юйн гэдэс рүү дахин хүчтэй өшиглөв. Сыту Юй өвдсөндөө бөмбөг шиг атирч, үг ч хэлж чадахаа болилоо.

—Та хоёр новшнууд!

Өмнө нь ийм зүйл болж байхад Су Мэй яаж зугтаж чадах билээ? Тэр ууртайгаар тэдэн рүү дайран очив.

Гэвч Сүнсний шатны 8-р түвшинд байсан Су Мэй Жян Фэнъи, Лоү хоёрын эсрэг яаж дийлэх билээ? Тэр маш хурдан тэдэнд дарагдсан ч, тэд түүнд гэм хор учруулсангүй. Харин тусгай материалаар хийсэн олс гарган түүнийг хүлэв.

—Та нар юу хийхээр төлөвлөж байна?! —гэж Су Мэй ууртайгаар архирлаа.

Сыту Юй Чү Фэн шиг түүнд ойр дотно биш байсан ч гэсэн сайн найз нь байв. Түүнийг энэ хоёр хүн ингэж зодож байгааг хараад Су Мэй үнэхээр тэвчиж чадахгүй байлаа.

—Хэ хэ, Су Мэй, ингэж битгий уурла. Бид зүгээр л танай Далавчит Эвслийн гишүүдийг энд нэг бүрчлэн хугалж орхихыг хүсэж байна.

—Юу хэлж байгааг минь ойлгохгүй байвал тайлбарлая. Далавчит Эвслийн гишүүн бүр энэ жилийн шалгалтад унах болно.

Жян Фэнъи инээмсэглэн хэлэв.

—Новш минь, энэ чинь дүрэм зөрчиж байна! Шалгалт дуусмагц би эгчдээ хэлнэ. Тэгээд чи төлөөсөө төлнө!

—Ха ха, Су Мэй, чи эгчийнхээ хүчийг хэт өндрөөр үнэлж байна. Дотоод хүрээлэлд бид түүнээс эмээдэг нь үнэн. Гэхдээ бид үндсэн шавь болчихвол тэр бидэнд юу хийж чадах юм? —гэж Лоү түүний үгийг няцаав.

—За тэгвэл, чи өөрөө ингэж хэллээ шүү. Үүнийг харж л байя. —Су Мэй хүйтнээр хэлэв.

—Эгчээрээ сүрдүүлэх хэрэггүй. Чамайг үндсэн бүсэд олон найзтайг бид мэднэ. Гэхдээ бид энэ бүхнийг хийхээр шийдсэнээс хойш чамаас ч, эгчээс чинь ч айхгүй нь мэдээж. —Жян Фэнъи үл тоомсорлон хэллээ.

Энд хүрч ирээд саад тотгоруудыг давсан шавь нар Хөх Лууны Цэцгийн Цэцэрлэгт орж эхлэв. Харин Далавчит Эвслийн гишүүн бүр Жян Фэнъи, Лоү хоёрын ширүүн зодуурыг амслаа.

Удалгүй шалгалтад оролцсон Далавчит Эвслийн арван хоёр гишүүний арван нэг нь Ертөнцийн Эвсэл болон Сэлмийн Эвслийн гарт оржээ.

Су Мэй болон бусдыг хамгийн их гайхшруулсан зүйл нь Ертөнцийн Эвсэл, Сэлмийн Эвслийн бүх гишүүн газар доорх ордныг давсан явдал байв. Бүр Сүнсний шатны 7-р түвшний гишүүд хүртэл түүнийг давсан бөгөөд тэдний хурд ч үнэхээр цочирмоор байлаа.

Тэр мөчид Ертөнцийн Эвсэл болон Сэлмийн Эвслийн гишүүд Далавчит Эвслийн гишүүдийг ээлж дараалан доромжилж байв. Бараг бүгдийнх нь хамар хөхөрч, нүүр нь хавдсан байлаа. Биеийнх нь энд тэндгүй шархадсан ч хэн нь ч орилсонгүй. Тэд шүдээ зуун тэсэж байв.

—Хөөе, сонин юм аа. Тэр хүү яагаад одоо болтол гараагүй байгаа юм бэ? Шалгалтад уначихсан юм биш биз? —гэж Лоү нээгдээгүй хаалга руу харан бага зэрэг урам нь хугарсан янзтай хэлэв.

—Тэр унасан байсан нь дээр. Үгүй бол энд хамгийн өрөвдөлтэй байдалд орох нь тэр. —Жян Фэнъи хүйтнээр ёжлов.

—Та нар биднийг одоо суллаад, газар сөхрөн сууж, бидний өмнө толгойгоо мөргөн уучлал гуйсан нь дээр. Үгүй бол Чү Фэн энд ирэхдээ та нарыг зүгээр өнгөрөөхгүй.

Су Мэй ингэж маш догшин хэлэв. Тэр мөчид Су Мэй туйлын их уурласан байлаа. Нөхөд нь ингэж зодуулж байгааг хараад тэр үнэхээр тэднийг алахыг хүсэж байв.

—Өө, тэгэхээр тэр жаал Чү Фэн байсан юм байна. Су Мэй, чи тэр Чү Фэнд их итгэдэг бололтой. Чи түүнд дурлачихсан юм уу? —гэж Лоү инээд алдан Су Мэйгийн дэргэд очив.

—Мэдээж дурласан. Тэр хүү Су Мэйгийн амраг нь. —Жян Фэнъи хажуугаас нь хэллээ.

—Тийм үү? Су Мэй, хүний сонголт чинь арай муу юм байна. Ийм сул дорой хүнд яаж дурладаг байна аа? Түүнээс илүү над шиг хүнд дурлавал яасан юм? Хэ хэ…

Лоү сөхөрч суугаад гараараа Су Мэйгийн эрүүг өргөв.

—Зайл! Надад гар хүрвэл эгчийгээ дуудаж чамайг алуулна!

—Үнэхээр үү? Чамайг харж байхад, би чамд юу ч хийгээгүй байсан ч эгчдээ очоод намайг муу хэлэх нь лавтай биз дээ?

—Гэхдээ айх хэрэггүй. Би зүгээр л чамайг үнсэхийг хүсэж байна. Нааш ир, хонгор минь. Нэг үнсээд авъя.

Лоү уруулаа долоон, амаа цорвойлгов. Илжиг шиг том уруул нь Су Мэйгийн цагаахан, ялдам, үзэсгэлэнт царай руу ойртож эхлэв.

—Үх!

Гэвч тэр Су Мэйд хүрч амжаагүй байтал аянга ниргэх мэт ууртай хашхираан цуурайтлаа. Салхи исгэрэн өнгөрч, Чү Фэн сүнс мэт Лоүгийн дэргэд гарч ирэв.

вүү

Чү Фэний гар бүргэдийн савар мэт болж, Лоүгийн хоолойг чанга атган газарт дарлаа.

—Үнсэхийг хүсэж байна уу? Үнсүүлж л орхиё. Чамайг ёстой үнсүүлж өгье.

Чү Фэн Лоүг газарт дарсныхаа дараа зүүн гараа өргөн нударга зангидаж, ам руу нь хэд хэдэн удаа хүчтэй цохив. Тас няс хийх чимээ гарч, удалгүй Лоүгийн ам цусаар дүүрэн, бүх шүд нь бутарч, эрүү нь хүртэл хугарчээ. Тэр цус нулимах гэж амаа ангайв.

—Буцаагаад залги!

Чү Фэн ууртайгаар хашхираад Лоүгийн амыг гараараа таглав. Лоү хэчнээн тэмцсэн ч нэмэр болсонгүй. Эцэст нь ам дүүрэн цус, бутарсан шүдийг хоолой руугаа залгихаас өөр арга түүнд үлдсэнгүй.

—Энэ… Энэ залуу чинь…

Чү Фэн, Лоү хоёрыг харсан Ертөнцийн Эвсэл болон Сэлмийн Эвслийн гишүүд айсандаа балмагдан хоцров. Бүр Жян Фэнъигийн царай хүртэл эрс хувирлаа.

Тэр Лоүгийн хүчийг маш сайн мэдэж байв. Лоү Сүнсний шатны 9-р түвшинд хүрсэн бөгөөд Нууц Бясалгалын Арга, 4-р зэрэглэлийн Тулааны Ур Чадварыг эзэмшсэн нэгэн байлаа. Тэгээгүй бол тэр хоёр Сыту Юйг ингэж амархан дийлэх боломжгүй байсан.

Гэвч ийм хүчирхэг Лоү Чү Фэний өмнө ямар ч эсэргүүцэл үзүүлж чадахгүй байв. Энэ нь юу гэсэн үг вэ? Энэ нь Чү Фэний хүч Лоүгийнхээс хол давсан гэсэн үг байлаа.

Тэд балмагдан ширтэж байтал Чү Фэн гэнэт босов. Лоү рүү дахин харахад амнаас нь цагаан хөөс савирч, нүдний цагаан нь ил гарсан бөгөөд тэр ухаан алдсан байлаа.

Тэр үеийн Чү Фэний царай мөстсөн, нүдэнд нь хүйтэн харц тодорч, бүх биеэс нь хүйтэн жавар ялгарч байв. Хэдий орчин хүйтэн биш байсан ч түүн рүү ганц харахад л хүмүүсийн бие арзайж, чичрэхээр байлаа.

—Бяцхан Мэй, эд нарыг яах вэ?

—Хугал.

—Ойлголоо.

76-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура76-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах