“Далавчит Эвсэл гишүүн элсүүлэх нь тун ховор. Гэхдээ элсүүлсэн хүмүүс нь бүгдээрээ хүмүүсийн дундах луу мэт хүмүүс байдаг.”
“Далавчит Эвсэл ердөө гучин хоёрхон хүнтэй боловч Дотоод хашаанд тэд маш их алдартай хүмүүс.”
“Түүнчлэн, тэдний сэтгэл зүрх нь нэг бөгөөд бие биенээ гар, хөлийнхөө үргэлжлэл мэт үздэг. Далавчит Эвслийн гишүүдийн аль нэгнийх нь эсрэг хэн ч халдаж зүрхэлбэл, тэр хэн байх нь хамаагүй, тэд заавал өшөөгөө авдаг.”
“Хоёр жилийн өмнө Хөх Мужийн гуравдугаар зэрэглэлийн нэгэн сургууль Далавчит Эвслийн гишүүнд халдсан юм. Тэр сургуулийг устгасан нь мөн л Далавчит Эвсэл байсан.”
“Тийм хүчтэй гэж үү?” Үүнийг сонсоод Чү Фэн ч бас ихэд гайхав. Гуравдугаар зэрэглэлийн сургуулийг Хөх Лууны Сургуультай харьцуулах аргагүй ч тэнд бас багагүй хүч байсан. Тэр сургуулийг бүхэлд нь устгаж чадсан гэдэг нь Далавчит Эвсэл үнэхээр хүчирхэг болохыг харуулж байлаа.
“Түүнчлэн, Дэлхийн Эвсэл болон Сэлмийн Эвслийг үүсгэн байгуулагчид маш хүчтэй ч Далавчит Эвслийн үүсгэн байгуулагчтай харьцуулбал асар их зөрүүтэй.”
“Цуу яриагаар бол Далавчит Эвслийн үүсгэн байгуулагч арван нэгэн настайдаа Дотоод хашаанд орж, арван дөрвөн настайдаа гол шавь болсон бөгөөд арван зургаан настайдаа Хөх Лууны Сургуулийн номер нэг шавь болжээ.”
“Гэвч харамсалтай нь тэр одоо Хөх Лууны Сургуульд байхаа больсон. Арван зургаан настай байсан жилээ эндээс явсан бөгөөд хаашаа явсныг нь хэн ч мэддэггүй.” Ийм зүйлсийн тухай ярихдаа дүү нь ихэд харамссан шинжтэй байв.
“Тэр хүнийг хэн гэдэг юм?” Чү Фэн бүр ч ихэд гайхав. Гол шавь нар бол Хөх Лууны Сургуулийн чухал хүмүүс бөгөөд тэдний хүн бүрийг тулааны бясалгалын суут ухаантан гэж хэлж болно.
Далавчит Эвслийн үүсгэн байгуулагч арван зургаан настайдаа гол шавь нарын дундаас хамгийн хүчирхэг нь болсон байлаа. Тэр хүн хэчнээн гайхалтай байсан бол?
“Түүнийг Жан Тяньи гэдэг.” Дүү нь түүний нэрийг үг бүрийг нь салган хэлэв.
“Жан Тяньи.” Чү Фэн тэр нэрийг тогтоон санав. Учир нь тэр хүн Чү Фэний дурсамжид үлдэхүйц нэгэн байлаа.
“Тийм ээ. Манай Дотоод хашааны үзэсгэлэнт Настан Су Рөү ч бас Далавчит Эвслийн гишүүдийн нэг гэж сонссон. Тэр бас гол шавь нарын дундах хамгийн хүчирхэг хүмүүсийн нэг.”
“Түүнчлэн, Настан Су Рөүгээс гадна өнөөгийн гол шавь нарын дунд Далавчит Эвсэлд харьяалагддаг олон хүн бий. Тэдний амжилт Дэлхийн Эвсэл болон Сэлмийн Эвслийн үүсгэн байгуулагчдаас огт дутуугүй. Далавчит Эвсэл хүчирхэг байгаа биз?” гэж дүү нь үргэлжлүүлэн хэлэв.
“Чиний хэлснээр бол энэ Далавчит Эвсэл үнэхээр хүчирхэг юм байна. Далавчит Эвслийн гишүүдэд ямар нэгэн онцгой тэмдэг байдаг уу?” Чү Фэн Далавчит Эвслийг улам их сонирхож эхлэв.
“Далавчит Эвслийн хүмүүсийг харах ховор. Гэхдээ тэд цээжин дээрээ жижиг тэмдэг зүүдэг. Тэр тэмдэг дээр хос далавч байдаг.”
Гурвуулаа ярилцсаар алхсаар удалгүй хүмүүсээр дүүрсэн талбайд хүрэв. Энэ нь Сүнсний Эмийн Ан авд бүртгүүлдэг газар байлаа.
Үнэндээ, бүртгэл гэж нэрлэсэн зүйл нь ханын хуйлмал дээр өөрийн нэрийг бичээд, дараа нь нэгэн пайз авах төдий байв. Тэнд ямар ч Настан байсангүй.
“Дүү минь, Сүнсний Эмийн Ан ав маргааш эхэлнэ. Тиймээс чи нэг эвсэлд элсээд, хамгаалалт хүссэн нь дээр гэж бодож байна.”
“Чамд нэг зөвлөгөө өгье. Далавчит Эвсэл шиг эвсэлд элсэх тухай бүү бод. Бид насан туршдаа тийм боломж олж ч чадахгүй.”
“Далавчит Эвслийг бүр дурдах ч хэрэггүй. Дэлхийн Эвсэл, Сэлмийн Эвсэлд ч бас ороход амаргүй.”
“Тиймээс эвсэлд элсэхийг хүсэж байвал нүдээ сайтар нээж сонго.” Бүртгүүлж дууссаны дараа ах дүү хоёр энэ боломжийг ашиглан дахин зөвлөж эхлэв.
“Хүчирхэг эвслүүдэд ороход хэцүү ч сул дорой эвсэл сонгож болохгүй. Жишээ нь, нэг нэг хүний араас очиж өөрсдийн эвсэл ямар сайн болохыг ярьдаг тийм эвслүүдэд хэзээ ч бүү элс. Тийм эвслүүд чамайг хамгаалж чадахгүй. Харин чи л дээрэлхүүлнэ.”
“Жишээлбэл, хүн бүрт хулсан хуудас тарааж байгаа тэр охиныг хар. Нэг харахад л тэр ямар нэгэн сул дорой жижиг эвслийнх бөгөөд тэд шинэ шавь нарыг хуурахаар энд ирснийг мэдэж болно.” Ингэж хэлээд ах нь ойролцоо байсан нил ягаан хувцастай залуу эмэгтэйг заав.
Түүний заасан зүгийг харсан Чү Фэн алмайран зогсов. Нил ягаан хувцастай тэр залуу эмэгтэй нь Чү Юэ байлаа.
“Чү Юэ!” Түүнийг харсан Чү Фэн баяртайгаар хашхирлаа.
Чү Фэний дууг сонссон Чү Юэ толгойгоо эргүүлэн харав. Чү Фэнийг олж хармагцаа тэр ч бас баярлан гараа даллаад, “Чү Фэн!” гэж хашхирлаа.
Чү Фэн Чү Юэг олохыг хүсэж байсан ч ийм газар түүнтэй уулзана гэж огт бодоогүй байв. Тиймээс тэр яаран Чү Юэ рүү алхав.
“Аан, тэр бүтчихлээ. Бас нэг тэнэг хууртагдчихлаа. Түүнтэй ийм удаан ярьсан бидний цаг дэмий өнгөрчээ.” Үүнийг харсан ах дүү хоёр дөрвөн нүдээрээ бие бие рүүгээ хараад толгой сэгсрэв.
“Чү Фэн, чи эцэст нь Дотоод хашаанд орж ирлээ. Ямар сайхан юм бэ! Бид эцэст нь хамтдаа бясалгаж эхэлж болох нь.” Чү Юэ Чү Фэний нил ягаан хувцсыг хараад зүрх нь үсрэх шахам баярлав. Тэр Чү Фэний өмнөөс чин сэтгэлээсээ баярлаж байлаа.
“Чү Юэ, чи юу хийж байгаа юм?” Чү Фэн түүний гар дахь хулсан хуудсуудыг сониучирхан ширтэв.
“Өө, чи одоо хүртэл мэдээгүй юм уу? Чү Вэй Дотоод хашаанд Чү Эвсэл гэдэг эвсэл байгуулсан.”
“Чү овгийн бүх хүн энэ Чү Эвсэлд байдаг. Гэсэн ч манай эвсэлд хүн дэндүү цөөн байна.”
“Тиймээс энэ жил Дотоод хашаанд орж ирж буй шинэ шавь нарыг далимдуулан, хэдэн хүн нэмж Чү Эвсэлд элсүүлж, хүчээ нэмэгдүүлэхийг хүсэж байна. Эцсийн эцэст Чү Эвсэл сайн хөгжвөл ирээдүйд Чү овогт ихээхэн тус болно.” Чү Юэ инээмсэглэн тайлбарлав.
Чү Юэгийн дурдсан Чү Вэй нь Чү овгийн залуу ах байлаа. Тэр энэ жил хорин настай бөгөөд арван жилийн өмнө Хөх Лууны Сургуульд орсон аж.
Гэвч Чү Фэн Чү Вэйд тийм ч таатай ханддаггүй байв. Учир нь Чү Вэй нь Чү Фэнийг бага байхад нь байнга дээрэлхдэг хүмүүсийн нэг байсан юм.
“Би чамд тусалъя.” Чү Фэн Чү Вэйд дургүй байсан ч Чү Юэг хэт их ажиллаасай гэж хүссэнгүй.
“Зүгээр ээ, үнэхээр зүгээр. Чи Чү Эвслийн нөхцөл байдлыг мэдэхгүй болохоор би өөрөө хийчихнэ.” Чү Юэ инээмсэглэн татгалзаад, санаа тавьсан өнгөөр асуув. “Тийм ээ, Чү Фэн. Чи Сүнсний Эмийн Ан авд бүртгүүлсэн үү?”
“Үүнийг хар.” Чү Фэн инээмсэглэн Сүнсний Эмийн Ан авын пайзыг гаргаж ирэв.
“Ямар сайхан юм бэ! Энэ удаа би чамтай хамт явж, сүнсний эм түүж чадна. Чамд хэлэхэд, сүнсний эм түүх нь ухаан болон зоригийг сорьсон зүйл бөгөөд их сонирхолтой.” Чү Юэ Сүнсний Эмийн Ан авын тухай ярихдаа үнэхээр их догдолж байлаа.
“Чү Фэн, би одоо завгүй боллоо. Орой над дээр хүрээд ир. Чамд хэлэхийг хүссэн зүйл байна. Тиймээс заавал ирээрэй.”
Чү Юэ өөр нэгэн шинэ шавь хажуугаар нь өнгөрөхийг хараад Чү Фэний гарт яаран нэг хулсан хуудас атгуулав. Дараа нь тэр шинэ шавь руу очин, Чү Эвслийн тухай танилцуулж эхлэв.
Чү Юэ ингэж зүтгэж байгааг харсан Чү Фэн түүнийг хүчлээгүй. Хулсан хуудсан дээр Чү Юэгийн оршин суух газрын байршлыг бичсэн байлаа.
Талбайгаар алхаж, олны дундуур ажиглах зуур Чү Фэн Чү Юэтэй адил эвслээ сурталчилж буй цөөнгүй хүн байгааг олж мэдэв.
Гэвч тэднийг анхаарч буй хүн маш цөөхөн байлаа. Учир нь хүн бүр тэнэг биш. Хүчирхэг эвслүүдэд орж чадахгүй л бол хэн ч ийм жижиг эвслүүдэд элсэхийг хүсэхгүй.
Гэгддэг Чү Эвсэлд зөвхөн Чү Юэ өөрөө гишүүн элсүүлж байв. Тэр ч байтугай үүсгэн байгуулагч Чү Вэй нь ч гарч ирсэнгүй. Энэ нь Чү овгийнхны төлөө зөвхөн Чү Юэ л санаа тавьж байгааг харуулж байлаа.
Орой болж, Чү Фэн тохирсон ёсоороо Чү Юэгийн оршин суух газарт очив. Чү Юэ байрныхаа гадаа нааш цааш алхаж байсан бөгөөд хэн нэгнийг хүлээж байгаа нь илт байлаа.
Чү Юэ Чү Фэнг хараад хоёр гараа ардаа нууж, дэгдэн харайн түүн рүү ирэв.
Чү Юэ Чү Фэнээс нэг насаар ах байсан ч залуу насныхаа ид үедээ байлаа. Тэр үзэсгэлэнтэй төрхтэйгээс гадна зан ааш нь ч цовоо, хөгжилтэй.
Чү овогт Чү Юэг алиа нэгэн гэж хэлж болно. Хөгшин залуу гэлтгүй бүгд энэ этгээдхэн охинд дуртай байлаа.
Чү Фэний өмнө хүрч ирээд Чү Юэ хоёр гараа дэлгэн инээж, “Хөөе, хурдан аваарай” гэв.
Түүний хоёр цагаан алганы хооронд Ариун Сүнсний Өвс байлаа.