Тулааны бурхан асура

9-р анги

9-р анги — Би Түүний Өмнөөс Гэрчилнэ

Сонсох

—Чү Юэ, энэ чинь... —Чү Фэн юу хэлэхээ мэдсэнгүй.

—Тийм ээ, энэ. Би чамд өгч байгаа юм. Бас энэ жилийн миний нэмэлт хувь. —Чү Юэ ийн хэлээд Ариун Сүнсний Өвсийг Чү Фэний гарт хүчээр атгуулав.

—Тийм бол би авч болохгүй. Би чамд хоёр Ариун Сүнсний Өвс өртэй хэвээрээ гэдгийг чи мартчихсан юм уу? —Чү Фэн Ариун Сүнсний Өвсийг буцаан түлхээд, халааснаасаа нэгийг гаргангаа хэлэв.

Бүрэн бүтэн хэвээр байгаа Ариун Сүнсний Өвсийг харсан Чү Юэ үүнийг өөрийнхөө Чү Фэнд өгсөн өвс гэж бодов.

—Чү Фэн, чи Ариун Сүнсний Өвсийг боловсруулаагүй юм уу?

—Мм, би аль хэдийн түвшин ахиулсан болохоор одоохондоо хэрэггүй. Тиймээс чамд буцаасан нь дээр байх.

—Би чиний Ариун Сүнсний Өвсийг яаж авч болох юм бэ? Энэ чинь чинийх. Хурдан ав.

—Чү Юэ, би хоёр ширхэгийг буцааж өгнө гэж хэлсэн. Тиймээс хоёр ширхэгийг буцааж өгнө. Чи ч бас зөвшөөрсөн биз дээ? Чи ингэхээр надад үнэхээр хэцүү байдал үүсгэж байна.

—Гэхдээ чи надад өгсөн Ариун Сүнсний Өвсийг ч ашиглаагүй байж, өөрийнхийгөө надад өгч байна. Энэ чинь би чамаас ашиг хонжоо олж байгаа хэрэг биш гэж үү?

—Чү Юэ, чиний сайхан сэтгэлийг би ойлгож байна. Чү овгийнхны дундаас миний ах, аав хоёрыг эс тооцвол надад хамгийн сайн ханддаг хүн бол чи. Үүнийг дүү нь эгчдээ хүндэтгэл үзүүлж байна гэж бод.

Энэ үг Чү Фэний сэтгэлийн угаас гарсан байлаа. Чү овгийнхон бүгд түүнийг үл тоомсорлодог байсан тул Чү Юэ түүнд сайхан сэтгэлээр хандах бүрд энэ нь түүнд үнэхээр их хүрдэг байв.

Чү Фэн ингэж шийдэмгий байгааг харсан Чү Юэгийн царайд ичсэн өнгө тодорч, тэр аяархан хэлэв.

—Чү Фэн, чи ингэж байгаа нь намайг үнэхээр их ичээж байна. Үнэндээ... энэ Ариун Сүнсний Өвс минийх биш. Чү Гүюй надаар дамжуулан чамд өгөхийг хүссэн юм.

—Миний ах уу? —Чү Фэн хэсэг зуур алмайран түүн рүү харав.

Чү Гүюй бол Чү Юаний төрсөн хүү бөгөөд Чү Фэний ах байлаа.

Тэр Хөх Мужийн номер нэг сургууль болох Линьюнь Сургуульд бэлтгэл хийж байв. Арван долоон настайдаа Сүнсний шатны 6-р түвшинд хүрсэн тэрээр Чү овгийн залуу үеийн хамгийн хүчирхэг хүн байлаа.

Чү Фэн Чү Юаний төрсөн хүү биш байсан ч Чү Гүюй түүнийг төрсөн дүү шигээ үздэг байв. Тиймээс тэр Чү Фэний хамгийн их хүндэлж, хайрладаг хүмүүсийн нэг байсан юм.

—Чамд дарамт болох вий гэж санаа зовсон учраас түүнээс ирсэн гэж чамд хэлж болохгүй хэмээн надад захисан. Гэхдээ одоо би үнэнийг хэлэхээс өөр аргагүй боллоо. —Чү Юэгийн царай улайсан бөгөөд тэр үнэхээр их ичсэн нь илт байв.

—Чү Юэ, тийм байсан ч би чамд талархах ёстой. Энэ Ариун Сүнсний Өвс чинийх биш байж болох ч энэ олон жилийн турш надад хандсан сэтгэл чинь чинийх шүү дээ. Миний хэлсэнчлэн, үүнийг дүү нь эгчдээ хүндэтгэл үзүүлж, хоёр Ариун Сүнсний Өвс өгч байна гэж бод.

—Түүнээс гадна чи удахгүй Сүнсний шатны 5-р түвшинд орох гэж байна. Тиймээс энэ Ариун Сүнсний Өвс чамд илүү хэрэгтэй. Ийм учраас энэ өвснөөс бүү татгалзаарай. —Чү Фэн Ариун Сүнсний Өвсийг Чү Юэгийн гарт өгөхөөр зүтгэсээр байв.

Чү Фэн ингэж зүтгэсээр байгааг харсан Чү Юэ шүдээ хавиран, эцэст нь Ариун Сүнсний Өвсний нэгийг л авав.

—Тэгвэл би үүнийг нэг Ариун Сүнсний Өвс зээлж авсан гэж бодъё. Гэхдээ би ганцыг нь л буцааж өгч чадна.

Үнэндээ Чү Фэний хэлсэн зөв байлаа. Чү Юэ удахгүй Сүнсний шатны 5-р түвшинд орох гэж байсан бөгөөд тэр үе нь шийдвэрлэх шат байв. Тиймээс энэ Ариун Сүнсний Өвс түүнд үнэхээр их хэрэгтэй байлаа.

—Ингээд боллоо. —Чү Фэн инээмсэглэв.

—Тийм ээ, Чү Фэн. Чү Гүюй чамд дамжуулж өгөөрэй гэсэн захидал бас байна. —Чү Юэ бэлхүүснээсээ захидал гаргав.

Чү Фэн захидлыг хүлээн авахдаа сэтгэл нь хүчтэй хөдөллөө. Тэр Чү овогт таван жилийн турш буцаж ирээгүй байв. Өөрөөр хэлбэл, аав, ах хоёрыгоо таван жил хараагүй гэсэн үг.

Тэр тэдэнтэй уулзах нүүргүй гэж боддог байсан учраас буцаж ирээгүй юм.

Гэсэн ч энэ таван жилийн хугацаанд ах, аав хоёр нь бараг сар бүр түүнд захидал бичдэг байлаа. Энэ нь тэр хоёр Чү Фэнийг хэр их боддог байсныг харуулж байв.

—За, гэртээ харьж очоод захидлаа уншаарай. Харин одоо хурдан надтай хамт яв. Өнөөдөр бол баярлах ёстой сайхан өдөр! —Чү Юэ Чү Фэний гараас барин, түүнийг өргөө рүү чирэв.

Гэвч тэд өргөөнд ойртохоосоо ч өмнө Чү Фэн хөмсгөө зангидав. Тэр өргөөнөөс олон танил дуу чимээ сонссон бөгөөд тэдгээрийн эзэд нь бүгд Чү Фэний дургүй хүмүүс байлаа.

Үнэхээр ч өргөөний хаалга нээгдэх мөчид тэнд гучин хоёр хүн байв. Тэдний нэлээд олон нь танил царайтай байлаа. Хөх Лууны Сургуулийн шавь болсон Чү овгийн гишүүдийн бараг бүгд энд цугларсан байв.

Харин цөөн хэдэн танихгүй хүний хаанаас ирснийг Чү Фэн тааж байлаа. Тэд Чүгийн Эвсэлд шинээр элссэн гишүүд байх ёстой.

—Бүгдээрээ! Энд хэн ирснийг хараач! —хэмээн Чү Юэ баяртайгаар хашхирлаа.

Олны харц тэр зүгт чиглэхэд Чү Фэн тэдгээр харцнаас үл тоомсорлол, үзэн ядалтыг мэдэрч байв.

—Өө, хэн байгааг нь гайхаж байлаа. Манай Чү овогт ийм агуу гавьяа байгуулсан хүн биш үү? —Нэгэн залуу Чү Фэн рүү дөхөж ирэв.

Тэр бол Чү Жэний ах Чү Чэн байлаа. Тэр Чү Юэтэй нэгэн зэрэг Хөх Лууны Сургуульд элссэн бөгөөд мөн Сүнсний шатны 4-р түвшинд байв.

—Чү Фэн, чи өөрөө ямар “агуу гавьяа” байгуулснаа мэдэж байгаа биз дээ? —Чү Чэн Чү Фэн рүү хуруугаараа заахад харц нь огтхон ч найрсаг байсангүй.

—Чү Чэн, чи юу яриад байгаа юм бэ? Өнөөдөр баяртай өдөр учраас дэмий юм битгий ярь. —Чү Юэ яаран хэлэв.

—Яасан юм, Чү Юэ? Чи намайг түүний байгуулсан “агуу гавьяаг” ярихыг зөвшөөрөхгүй байгаа юм уу? —Чү Чэн Чү Юэ рүү хяламхийн хараад, дараа нь Чү Фэн рүү эргэв. —Чү Фэн, чи өөрөө ямар “агуу гавьяа” байгуулснаа мэдэж байгаа биз дээ? Хараал ид, чи үнэхээр агуу гавьяа байгуулжээ.

—Чи Хөх Лууны Сургуульд бүтэн таван жил гадна хүрээний шавь хэвээр байж, Чү овгийн нэр хүндийг гутаасан. Гэтэл одоо хүртэл энэ Чүгийн Эвслийн цуглаанд ирэх нүүртэй байдаг байна. Яасан зузаан нүүртэй юм бэ?

—Чү Чэн, амаа тат! —Чү Юэ бага зэрэг уурласан боловч цааш хэлж амжаагүй байтал Чү Фэн түүнийг татаж зогсоов.

Чү Фэний царай огт өөрчлөгдсөнгүй. Харин эцэст нь үл ялиг инээмсэглэн хэлэв.

—Чи хэтрүүлэн бодож байна. Би танай цуглаанд огт сонирхолгүй. Би өнөөдөр энд нэг төлөөс нэхэхээр ирсэн.

—Төлөөс үү? Ямар төлөөс? —Энэ үгийг сонсонгуут Чү Чэний царай тэр даруй хувирав.

—Хачин инээдтэй юм. Манай Чү овогт өргөмөл болсон хүн Чү овгоос төлөөс нэхэж байна. Чи одоо байгаа бүхнээ хэн өгснийг мэддэггүй юм уу?

—Тийм ээ, дэндүү ичгүүргүй юм. —Чү овгийнхон тэр агшинд Чү Фэнийг шүүмжилж эхлэв.

Чү Фэн олны үгийг үл тоон өргөөнд алхаж орохдоо хэлэв.

—Хэд хоногийн өмнө нэг хүн надтай мөрий тавьсан юм. Тэр намайг дотоод хүрээний шавийн шалгалтад тэнцэж чадахгүй гэж мөрийцсөн. Хэрэв ялагдвал энэ жилийн нэмэлт Ариун Сүнсний Өвсийг надад өгнө гэж хүртэл хэлсэн.

—Чү Жэнь, чи үүнийг мартаагүй биз дээ? —Чү Фэн Чү Жэний өмнө очиж зогсов.

Чү Жэнь сандал дээр суун, амандаа жимс зажилж байлаа. Гэвч амных нь булан татвалзаж, царай нь туйлын муухай болов.

Мэдээж, Чү Жэнь тэр өдөр хэлсэн үгээ мартаагүй. Чү Фэн энэ явдлыг сөхөх вий гэж айсан учраас Чү Жэнь энд номхон сууж байв. Үгүй бол Чү Жэний аашийг бодоход аль хэдийн Чү Фэнийг өөрөө хайж очоод асуудал тарьсан байх байлаа.

—Чү Фэн, хэлсэн үгэндээ нотлох баримт хэрэгтэй. —Тэр үед Чү Жэний хажууд байсан нэгэн залуу ам нээв.

Өргөөнд байсан эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүсийн ихэнх нь Чү Фэнтэй чацуу насных байлаа. Гэвч энэ залуу Чү Фэнтэй чацуу насных биш байв. Үнэхээр ч тэр Чү Вэй байлаа.

—Чү Вэй зөв хэлж байна. Хэрэв чи Чү Жэньтэй мөрий тавьсан юм бол нотлох баримтаа гаргаж ир. Үгүй бол чи зүгээр л үндэслэлгүй гүтгэлэг тарааж байна гэсэн үг. —Чү Чэн Чү Жэний ах учраас хамгийн түрүүнд дуу нийлүүлэв.

—Тийм ээ, нотлох баримтаа гаргаж ир. Үгүй бол өнөөдөр эндээс гарна гэж битгий бодоорой. —Чү Чэний араас танхимд байсан Чү овгийн бараг бүх хүн хашхирч эхлэв.

Чү овгийн гишүүд биш хүмүүс хүртэл тэдэнтэй нэгдэв. Хэдийгээр тэд Чү овгийнхон биш байсан ч Чү Фэний овог доторх байр суурь маш доогуур гэдгийг харж байлаа. Өөрийнх нь гэр бүлийнхэн түүнийг дорд үзэж байгаа юм чинь тэд ч мөн адил дорд үзэх нь аргагүй байв.

—Би Чү Фэний өмнөөс гэрчилнэ. —Гэвч удаан хугацаанд дуугүй байсан Чү Юэ гэнэт ингэж хэлэв.

9-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура9-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах