Тулааны бурхан асура

82-р анги

82-р анги — Тулааны тохиролцоо

Сонсох

Шуугисхийв.

Гялалзан гялтганасан цэр яг л сүүлт одны сүүлтэй мэт байлаа. Тэр аянгын хурдаар Гун Луюнийн нүүр өөд нисэв.

Бүх зүйл дэндүү хурдан болсон байв. Түүнээс гадна ийм зайнаас Гун Луюнийн хариу үйлдэл үзүүлэх хугацаа аль хэдийн өнгөрсөн байлаа. Падхийн дуугаар цэр түүний нүүрэн дээр наалдав.

“Би чамайг ална.”

Гун Луюнь нүүрэн дээрх наалдамхай зүйлийг тэмтрэнгээ уур хилэнтэйгээр гараа атгаж, Чү Фэний толгой руу нударгаа шидэв.

Тэр нударга ердийн зүйл байсангүй. Агаар хүртэл цуурч, исгэрсэн салхины чимээ үүсэв. Нударга хараахан тусаж амжаагүй байхад Чү Фэн түүнийг тэсвэрлэхэд бэрх болжээ. Үс нь замбараагүй хийсэж, нүүр нь тэр хүчтэй дарамтын хүчний тэсрэлтэд гажих шахав. Хэрэв тэр нударга тусвал Чү Фэн зэс арьстай, төмөр ястай байсан ч заавал бут цохиулах байлаа.

Энэ дүр зургийг харсан зарим хүн тэсэлгүй нүдээ анив. Тэд Чү Фэн яг тэр газартаа алагдах нь гэж бодож байв. Гэвч үүнд бас аргагүй байлаа. Гун Луюнийг уурлуулах хэрэг түүнд юу байсан юм бэ?

Хөх Лууны Сургуулийн нэгдүгээр шавийн байр суурь тэнд туйлын өндөр байв. Түүнийг сургуулийн ирээдүйн тэргүүн гэдгийг бүгд мэднэ. Ирээдүйн тэргүүний өмнө өчүүхэн цөмийн шавийн амь ямар үнэ цэнтэй байх билээ? Чү Фэн үнэхээр алагдсан ч Гун Луюнь ямар ч шийтгэл хүлээхгүй. Хамгийн ихдээ хэдэн үг зэмлүүлээд өнгөрнө.

Гэвч харахыг тэвчээгүй хүмүүсээс ч олон хүн түүний зовлонг харан баясахыг хүсэж байлаа. Тэдний царайд өчүүхэн ч өрөвдөх сэтгэл байсангүй. Харин ч тэд үүнийг туйлын ихээр хүлээж байв.

Тэд Чү Фэнийг алагдахыг хүсэж байлаа. Цус хаа сайгүй цацрахыг хүсэж байлаа. Цуст дүр зургийг харахыг хүсэж байлаа. Тэд үүнийг хүртэх ёстой зүйл нь гэж бодож байв. Нэгдүгээр шавийг өдөөн хатгасны үр дүн өөр юу ч биш байх учиртай.

Пад!

Бүгд Чү Фэн үхлээ гэж бодож байсан яг тэр мөчид хатаж ширгэсэн, араг яс шиг туранхай алга гэнэт гарч ирэв. Тэр алга Гун Луюнийн бугуйг атган, нударгыг нь зогсоолоо.

“Тэр чинь мөн үү?”

Энэ өөрчлөлт бүгдийг цочирдуулав. Хэн болохыг нь хармагцаа хүмүүс туйлын ихэд гайхжээ. Гун Луюнийн нударгыг зогсоосон хүн нь туранхай биетэй, үс багатай, тэмээ мэт бөгтөр нуруутай нэгэн өвгөн байв. Тэр яг л амьд үхдэл шиг харагдаж, нэлээд аймшигтай байлаа.

Түүнийг хэн болохыг ч хүмүүс мэддэг байв. Тэр бол Хөх Лууны Цэцгийн Цэцэрлэгийг харж ханддаг, шинэ шавь нарыг хүлээн авах үүрэгтэй Настан байлаа. Түүний нэрийг хэн ч мэддэггүй ч бүгд түүнийг Ли Настан гэж дууддаг байв.

Ли Настны байр суурь цөмийн бүсэд өндөрт тооцогддоггүй байлаа. Хамгийн ихдээ тэр бүх Настнуудын басамжилдаг, гонг цохидог хөгшин төдий байв. Шавь нар хүртэл түүнийг дорд үзэж, хэн ч түүнийг нүдэндээ тоодоггүй байв.

Гэтэл тэр Гун Луюнийн нударгыг хүлээн авчихлаа. Тиймээс хүмүүс цочирдох нь аргагүй. Тэдний дорд үздэг байсан Настан сул дорой хүн биш, харин хүчирхэг нэгэн байсныг тэд гэнэт ухаарсан юм.

“Тавь.”

Уурласан Гун Луюнь Ли Настанд өчүүхэн ч нүүр өгсөнгүй. Тэр Нууц Бясалгалын Аргаа ажиллуулан гараа сэгсэрч, Настныг шидэж холдуулахыг оролдов.

Гэвч энэ нь бүтсэнгүй. Тэр өөрийн гараа хөдөлгөж ч чадахгүй байгаагаа гайхан мэдэв. Өвгөний гарт орсон бугуй нь бат чанга түгжигдсэн тул өчүүхэн ч хөдөлж чадсангүй.

“Гун Луюнь, Хөх Лууны Сургуулийн нэгдүгээр шавийн хувьд чи өөрөөсөө дүү нарыг хамгаалах ёстой. Асуудлыг ингэж шийддэг юм уу?”

Ли Настан үгээ яарсан ч үгүй, удаасан ч үгүй хэлэв. Түүний нүүрэнд зөөлөн инээмсэглэл тодорсон боловч тэр инээмсэглэл нь нэлээд аймшигтай байлаа.

Ли Настан ийм хүчтэй байна гэж Гун Луюнь төсөөлөөгүй ч энэ асуудлыг зүгээр орхих бодол түүнд байсангүй. Хөх Лууны Сургуулийн дотор сургуулийн тэргүүнээс гадна Зургаан Хамгаалагч болон Жугэ Настан л түүний хүндлэлийг хүртэх эрхтэй гэж тэр боддог байв. Бусад Настнууд түүнд хүндлүүлэх эрхгүй.

“Шийтгэх тухайд чи үүнийг аль хэдийн хийчихсэн. Энэ асуудлыг энд орхи.”

Ли Настан хүйтнээр инээмсэглээд гэнэт гараа сэгсрэв. Гун Луюнь шидэгдэн холдож, хүчтэй хүчний нөлөөгөөр хэдэн алхам ухарлаа.

“Энэ хөгшин үнэхээр хүчтэй юм байна.”

Тэр агшинд эргэн тойрны шавь нар цочирдов. Тэр саяхан Гун Луюнийн нударгыг тосон зогсоосон нь түүний бясалгал сул биш гэдгийг харуулж байлаа. Харин одоо хийсэн үйлдэл нь түүний хүч маш их, ядаж л Гун Луюнийнхаас илүү гэдгийг илтгэв.

Гүн шат. Хөх Лууны Сургууль дахь Гүн шатны Настнуудын тоо арав хүрдэггүй байв. Гэвч тэд бүгд чухал байр суурь, туйлын өндөр нэр хүндтэй хүмүүс байлаа. Цөмийн шавь нар тэднийг гүнээ хүндэлдэг байв.

Гэтэл ийм хүчтэй Настан яагаад ийм өчүүхэн, доод ажил хийх хэрэгтэй гэж? Хүмүүс үүнийг ойлгож чадсангүй. Гэсэн ч өнөөдрөөс эхлэн шавь нар Ли Настны талаар цоо шинэ ойлголттой болжээ.

“Чи түүнийг хамгаалж байгаа юм уу?”

Олны өмнө шидэгдэн холдсон Гун Луюнь нэр төрөө бүрэн алдсан мэт санав. Түүний царай туйлын хүйтэн болов.

“Би түүнийг хамгаалаагүй. Зүгээр л сайн үрийг хэн нэгэн хөнөөхийг хүсээгүй юм.”

Ли Настан үл ялиг инээмсэглэв.

“Сайн үр гэж үү? Чи түүнд нэлээд өндөр үнэлгээ өгч байна.”

Гун Луюнь хүйтнээр инээв.

“Энэ хүн сайн үр мөн үү, биш үү гэдгийг чи ирээдүйд мэднэ. Харин чи олон жил бясалгасан давуу талаа түшин, түүний туршлагагүйг дээрэлхэж байна. Ямартай ч энэ чинь нэг их буянтай үйлдэл биш.”

“Буянгүй гэнэ үү? Чи намайг олон жил бясалгасан давуу талаа ашиглан, бясалгасан хугацаа багатай хүнийг дээрэлхэж байна гэж хэлж байгаа юм уу?”

Гун Луюнь бүр ч их уурлав. Тэр өөрийгөө бясалгалын суут авьяастан гэж боддог бөгөөд эргэн тойрныхон нь ч тэгж боддог байлаа. Хэзээ хэн нэгэн түүнд ингэж хэлж зүрхэлж байсан юм бэ? Өөрөөс нь бага жил бясалгасан хүнийг дээрэлхэж байна гэж хэлүүлэх нь түүнд огт хүлээн зөвшөөрөхөөргүй зүйл байв.

“Тийм биш юм бол өөр юу гэж?”

Ли Настан хүйтнээр инээмсэглэв.

“За тэгвэл би түүнд арван жил өгье. Арван жилийн дараа тэр намайг ялж чадахгүй хэвээр байвал та хоёрыг газарт сөхрүүлэн, буруугаа хүлээлгэнэ.”

Гун Луюнь үнэхээр ихэд уурласан тул Настан руу хуруугаараа заан ингэж хэлэв.

Гэвч Ли Настан Гун Луюнь руу хараад тайвширсан мэт инээмсэглэсэн ч хариу хэлсэнгүй. Харин хажууд нь байсан Чү Фэн рүү хараад асуув.

“Дүү минь, чи юу гэж бодож байна?”

“Арван жил хэтэрхий урт байна. Нэг жил хангалттай.”

Чү Фэн үл ялиг инээмсэглэн хэлэв.

Эдгээр үг гарахад бусдыг байг гэхэд түүний өмнөөс ярьсан Ли Настан хүртэл ихэд цочирдов. Нэг жил гэж үү? Тэр намайг урхинд оруулах гэж байгаа юм биш биз? Тэр ялагдсан ч яах вэ. Харин ялагдвал би хүртэл түүнийг даган сөхрөх болно!

Үүнийг бодоод Ли Настан инээмсэглэсэн хэвээр яаран асуув.

“Дүү минь, нэг жил гэдэг хугацаанд чи үнэхээр итгэлтэй байна уу?”

“Нэг жил хангалттай. Учир нь би, Чү Фэн, өшөө хорслын хариуг үргэлж авдаг. Бас үүнийг хэтэрхий удаан хойшлуулах дургүй.”

Чү Фэн шийдэмгий хариулав.

“Хаха, ямар их зантай золиг вэ! Нэг жил болог. Чамайг дээрэлхсэн гэж битгий хэлээрэй. Нэг жилийн дараа чи намайг ялах шаардлагагүй. Миний гурван дайралтыг тэсэж чадвал би чамайг ялсан гэж үзье.”

Гун Луюнь Чү Фэн рүү хуруугаараа заан хүйтнээр инээмсэглэв.

Чү Фэн үл ялиг инээмсэглээд,

“Үгүй. Нэг жилийн дараа би чамайг үхтэл чинь зодно” гэж хэлэв.

82-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура82-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах