—Ахлах Гун, цаашдаа ч гэсэн төвийн бүсэд эвсэл байгуулахыг зөвшөөрөхгүй юм уу? —Хань Сюэ Гун Луюньгээс айж байгаа мэт аяархан асуулаа.
—Мэдээж. Би өмнө нь хэлсэн. Төвийн шавь байхдаа Хөх Лууны Сургуульдаа үнэнч байхад л болно. Өөрийн хүчийг бий болгохын тулд эвсэл байгуулахыг зөвшөөрөхгүй.
—Дотоод хүрээнийхнийг би тоодоггүй. Тэд бол ердөө хамаагүй хүмүүс, манай Хөх Лууны Сургуульд ямар ч хэрэггүй. Харин төвийн бүсэд би, Гун Луюнь, ямар ч утгагүй эвсэл байгуулах оролдлогыг зөвшөөрөхгүй.
—Хань Сюэ, нэр төрийг чинь бодоод тэр хүмүүсийг мөрдөн шалгахгүй. Очоод тэдэнд Далавчит Эвслийн тэмдгүүдээ яаралтай тайлахыг хэл. Мөн цаашдаа Далавчит Эвслийн гишүүд гэж байхгүй. Тэд зөвхөн төвийн шавь гэсэн ганцхан статустай байна. —Гун Луюньгийн өнгө бага зэрэг хүйтэн байлаа.
—Ойлголоо. Би одоо очоод хэлчихье.
Хань Сюэ удахыг зүрхэлсэнгүй. Тэр толгой дохин Чү Фэн болон бусад руу алхлаа.
—Хань Сюэ, чамайг их саналаа.
Хань Сюэ ойртонгуут Су Мэй түүний тэвэр рүү үсрэн орлоо. Хань Сюэ ч мөн инээмсэглэлээр дүүрэн байсан бөгөөд тэдний харилцаа нэлээд дотно бололтой байв.
—Бяцхан Мэй, чи үнэхээр төвийн бүсэд Далавчит Эвслээ үргэлжлүүлэхээр төлөвлөж байгаа юм уу? —Хань Сюэ инээмсэглэн асуулаа.
—Мм, бид тэгэхээр төлөвлөж байгаа. Ямар нэгэн асуудал байна уу?
Ухаалаг Су Мэй Хань Сюэгийн үгийн цаадах утгыг шууд ойлголоо.
—Өмнө нь бол болох байлаа. Гэвч саяхан ахлах Гун тушаал буулгасан. Тэр нь төвийн бүсэд ямар ч эвсэл, хүч байгуулахыг хориглосон тушаал байсан. Тиймээс төвийн бүсийн бүх эвслүүд тарсан.
—Ахлах Гун? Тэр Гун Луюнь мөн үү?
Эдгээр үгийг сонсоод Сыту Юй болон бусад нь аргагүй эрхэнд ойролцоо зогсож байсан Гун Луюнь рүү харлаа. Тэдний нүдэнд айдсын өнгө тодров.
—Түүнээс өөр хэн ийм эрх мэдэлтэй байх билээ? Тиймээс...
—Ахлах Хань Сюэ, бид таны хэлэх гэсэн зүйлийг ойлголоо. Бид төвийн бүсэд Далавчит Эвслийг байгуулахгүй.
Сыту Юй цээжин дээрх тэмдгээ шийдэмгий тайлав. Үүнийг харсан Далавчит Эвслийн бусад гишүүд ч мөн тэмдгүүдээ тайллаа.
Харин Су Мэй хөмсгөө зангидан,
—Хань Сюэ, энэ асуудлыг огт ярилцаж болохгүй гэж үү? —гэв.
—Бяцхан Мэй, чамд Далавчит Эвсэлдээ ямар гүн сэтгэлтэй байдгийг би мэднэ. Надад ч бас түүнтэй холбоотой гүн сэтгэл бий. Гэхдээ төвийн бүсийн нөхцөл байдал өөр. Энд хувь хүний хүч л чухал. Эвслүүдийн ашиг тус тийм ч их биш. Ямартай ч ахлах Гун аль хэдийн хэлсэн байна. Түүний үгийг дагахгүй зүрхлэх хүн гэж хэн байх вэ? —Хань Сюэ чин сэтгэлээсээ ятгалаа.
—Эцсийн эцэст Гун Луюнь бол зүгээр л шавь биз дээ? Тэр ахмад настнуудын эсрэг явж чадахгүй. Тэгэхээр ийм үг хэлэх ямар эрх түүнд байгаа юм бэ?
Тэр үед Чү Фэн үг хэлэв.
Тэр Су Мэйг сайн ойлгодог байлаа. Су Мэй Далавчит Эвслийг төвийн бүсэд үргэлжлүүлэн оршин тогтноосой гэж хүсэж байгааг ч маш тодорхой мэдэж байв. Хэдийгээр тэр нарийн учрыг нь мэдэхгүй байсан ч Су Мэй юу бодож байгааг ойлгож байлаа.
Тийм ч учраас Далавчит Эвсэл өөрт нь ямар ч үнэ цэнгүй болсон ч тэр дотор нь үлдэхээр сонгосон юм. Энэ бүхэн Су Мэйгийн төлөө байв.
—Энэ хэн бэ? —Чү Фэнг үг хэлэхийг сонсоод Хань Сюэ хөмсгөө зангидан, түүн рүү хачирхсан харцаар харав.
—Аан, би танилцуулахаа мартчихаж. Тэр бол Чү Фэн. Далавчит Эвслийн хамгийн шинэ гишүүн. —Су Мэй яаран танилцуулав.
—Өө, тэр одоо ч нэлээд залуу харагдаж байна. Бас хорвоо ертөнцийг сайн үзэж туулсангүй бололтой. Зарим асуудлын ноцтой байдлыг ойлгохгүй байх нь хэвийн.
—Бяцхан Мэй, түүнийг чи өөрөө анхаараарай. Санаж яв. Далавчит Эвсэл заавал тарах ёстой.
Ингэж хэлээд Хань Сюэ эргэж, явах гэж байлаа.
—Үнэндээ, тэр гэгч ноцтой байдал нь хэр ноцтойг би их сонирхож байна.
Чү Фэн дахин үг хэлэв. Учир нь Чү Фэн бусад хүмүүс өөрийг нь сүрдүүлэхийг хамгийн их тэвчиж чаддаггүй байлаа.
Эдгээр үгийг сонсоод Хань Сюэ ямар нэгэн зүйл хэлэх гэсэн мэт гэнэт толгойгоо эргүүлэв. Гэвч Су Мэйг хараад түүнийгээ дарж, ингэж хэллээ.
—Бяцхан Мэй, би чамд сануулаагүй гэж битгий хэлээрэй. Одоогийн төвийн бүсэд хэн ч Гун Луюньгийн эсрэг явахыг зүрхэлдэггүй. Тиймээс Далавчит Эвслээсээ татгалзсан нь дээр. Энэ нь та хоёрт ч бас сайн хэрэг.
—Хань Сюэ, чи асуудалтай тулгарсан юм уу?
Яг тэр үед Гун Луюньгийн дуу гэнэт сонсогдов. Хөх Лууны Сургуулийн номер нэг шавь тэдний зүг алхаж ирлээ.
Тэр агшинд Сыту Юй болон бусдын царай эрс хувирав. Тэд дотоод хүрээнд байсан бол ууртайгаар эсэргүүцэн хариулах байлаа. Гэвч Гун Луюньтэй нүүр тулсан даруйдаа тэд үнэхээр айж байв.
—Ахлах Гун, ямар ч асуудал алга. Би зүгээр л дүү нартай жаахан удаан ярилцчихлаа. —Хань Сюэ хагас дутуу хариулав.
—Өө? Миний нүдэнд бол тийм энгийн харагдахгүй байна.
Гун Луюнь үл ялиг инээмсэглээд Су Мэй, Чү Фэн хоёрын өмнө очив. Дараа нь огт маргах аргагүй өнгөөр хэллээ.
—Хань Сюэ хэлэх ёстой бүхнийг хэлсэн гэж бодож байна. Би та хоёрт ганцхан сонголт өгч байна. Цээжин дээрх тэмдгүүдээ тайлчихвал юу ч болоогүй мэт өнгөрөөнө.
Эдгээр үгийг сонсоод Су Мэй хэсэг эргэлзэв. Гэвч Гун Луюнь сайн санаатай биш гэдгийг аль хэдийн тодорхой мэдэрсэн тул гараа аажмаар өргөн, тэмдгээ тайлахад бэлдлээ.
Гэтэл яг тэр үед Чү Фэн Су Мэйгийн гараас атгаад, инээмсэглэн Гун Луюньд хэлэв.
—Ахлах Гун, манай Далавчит Эвсэл бусдад ямар ч нөлөө үзүүлэхгүй. Заавал тараах хэрэг үнэхээр байна уу?
Шуух! Гэвч хэн ч төсөөлөөгүй байтал Гун Луюнь юу ч хэлэлгүй гараа өргөж, Чү Фэнгийн нүүр рүү алгадлаа.
Сүн! Тэр агшинд Чү Фэн цочив. Тэр даруй Тэнгэр Захирах Аргыг ашиглаж, хөлийнх нь доорх салхи түүнийг өргөн хөөргөв. Чү Фэн агшин зуур алга болоод, арван метрийн цаана дахин гарч ирлээ.
—Энэ залуу хурдан юм.
Энэ дүр зургийг харсан бүх төвийн шавь нар цочирдов. Энгийн хүн Гун Луюньгийн гараас ингэж мултарч чадахгүй байлаа.
—Хмф.
Гун Луюнь хүйтнээр хамраа ухасхийлээ. Түүний бие шууд урагшлан, сүнс мэт Чү Фэнгийн ард гарч ирэв. Тэгээд гараа сунган Чү Фэнгийн нуруу руу доош атгалаа.
—Муу юм боллоо.
Тэр агшинд Чү Фэн өөрийн биеийг хүчтэй эрчим бүрхэж байгааг мэдэрч, зугтах ямар ч боломжгүй шахам болов. Гүн шатны мэргэжилтэнтэй нүүр тулсан үед тэр үнэхээр дэндүү сул байлаа.
Бан! Гун Луюнь Чү Фэнгийн хүзүүнээс атгасныхаа дараа түүнийг гэнэт доош дарлаа. Тэр Чү Фэнг хүчээр газарт шахахад асар хүчтэй даралт Чү Фэнг хад чулуунд шигдээлээ. Агшин зуур түүний эргэн тойронд том ан цавууд гарч ирэв.
—Үүнийг сана. Энэ төвийн бүсэд хэн ч миний эсрэг явахыг зүрхэлдэггүй. Миний эсрэг явсан хүмүүсийн төгсгөл ганцхан байдаг. Чам шиг нохой адил газар сөхөрч үлдэх.
—Чөтгөр гэж!
Чү Фэн хоёр гараараа газрыг түлхэн, Нууц Бясалгалын Аргыг ажиллуулж, бүх биеийнхээ хүчээр өөрийгөө буцаан босгохыг хичээлээ. Гэвч хүзүүнийх нь ард дарсан алга асар том уул шиг түүнийг дарж байв. Босох нь байтугай амьсгалах хүртэл улам бүр хүндэрч байлаа.
—Ахлах Гун, бид Далавчит Эвслээ тараана. Бид тараана, тиймээс түүнийг тавиач!
Хад чулуунд шигдсэн Чү Фэнг харсан Су Мэй айсандаа уйлав. Тэр цээжнийхээ өмнөх тэмдгийг тайлан, Гун Луюньгийн өмнө гүйн очиж гуйлаа.
—Энэ дүү минь, чи гуйгаад нэмэргүй. Тэр өөрөө надад хэлэх ёстой.
Гун Луюнь ингэж хэлээд Чү Фэнг хаднаас нь суга татан босголоо.
—Пах!
Гэвч Чү Фэн хаднаас салсан даруйдаа толгойгоо эргүүлэв. Тэгээд том бөөн цэр Гун Луюнь рүү нисэн очлоо.