— Өнөөдөр манай Чү овогт халдан довтолсон хүн бүр үхнэ!
Чү Фэний хоолой сүр хүчээр дүүрэн цуурайтав. Түүний хэлсэн үг бүр сонссон хүмүүсийн сүнсэнд шингэх мэт байлаа. Тэр өгүүлбэрийг сонссон бараг хүн бүр өөрийн эрхгүй чичирч, нуруугаар нь хүйт даав. Чү овгийнхон хүртэл үүнээс ангид байсангүй.
Тэдний өмнө зогсож буй залуу дэндүү аймшигтай байлаа. Бүх бие нь цусаар бүрхэгдэж, амьсгал боогдуулам алах санаархал нь бусдыг түүнийг залуу гэж харахыг ч зүрхлүүлсэнгүй. Тэд өөрийн эрхгүй түүнийг чөтгөр хэмээн үзэв. Нүд цавчилгүйгээр хүн алдаг чөтгөр.
— Чи хэн бэ? — хэмээн Сюй овгийн тэргүүн хамгийн түрүүнд хашхирлаа. Энэ бол тэнд байсан хүн бүрийн яаралтай мэдэхийг хүсэж байсан хариу байв.
Хувцаснаас нь харахад Чү Фэн Хөх Лууны Сургуулийн гол шавь гэдгийг тэд мэдэж байлаа. Мөн Хөх Лууны Тугнаас нь ч түүнийг Хөх Лууны Сургуулийн гол шавь болохыг таньж болохоор байв.
Гэвч одоо Чү Фэний бүх бие цусаар будагдсан байлаа. Царай нь хүртэл тодорхой харагдахгүй байв. Түүнийг хэн болохыг хүмүүс огт мэдэхгүй байлаа. Саяхан тэр өөрийгөө Чү овгийн хүн гэж нэрлэсэн тул хүмүүс яахаа мэдэхгүй болсон хэрэг.
Чү овогт хэзээ ийм залуу гарч ирснийг тэд мэдэхгүй байв. Чү овгийнхон өөрсдөө хүртэл хэзээ гол шавьтай болсноо мэдээгүй байлаа.
— Чү овгийн Чү Фэн! — хэмээн Чү Фэн хүйтнээр хариулав.
— Юу? Чү Фэн гэж үү?
— Фэнэр мөн үү?!!
Эдгээр үг гармагц олны дунд асар их үймээн дэгдэв.
Чү Фэн гэдэг нэр уулын эргэн тойронд зуу гаруй бээрийн зайд цуурайтсан байлаа. Түүнийг мэдэхгүй хүн гэж бараг үгүй хэмээн хэлж болохоор байв.
Гэвч тэдний мэддэгээр Чү Фэн дөнгөж арван таван настай бөгөөд Сүнсний шатны 6-р түвшинд л хүрсэн нэгэн байсан. Тэгвэл тэр яаж гол шавь болсон юм бэ? Яаж 8-р түвшний мэргэжилтнүүдийг ийм амархан алж чадаж байв?
Тэд үүнд итгэж зүрхлэхгүй байсан ч нарийвчлан ажигласныхаа дараа гайхан мэдэв. Түүний биеийн галбир ч бай, дүрс төрх ч бай, Чү Фэнтэй туйлын адилхан байлаа.
Хамгийн чухал нь Чү Фэн үнэхээр Хөх Лууны Сургуулийн шавь байв. Хэрэв Чү овогт гол шавь гарч ирсэн юм бол тэр хүн нь Чү Фэн байх хамгийн өндөр магадлалтай.
— Тэгэхээр миний ач хүү Сюй Тяньи-гийн бэлхүүсийг хугалсан тэр жаал чөтгөр чи юм байна, тийм үү? — хэмээн Сюй овгийн тэргүүн ууртайгаар асуув.
— Ур чадвар нь дутуу байсан. Бэлхүүсийг нь хугалсан маань өршөөл үзүүлсэн хэрэг, — хэмээн Чү Фэн тоомжиргүй хэлэв.
— Чи!!!
Сюй овгийн тэргүүн хилэгнэж бараг тэсэрлээ. Тэр үгээ хэлэнгүүтээ дайрахыг завдав.
Гэвч тэр амжихаасаа өмнө Ван овгийн тэргүүн болон Ма овгийн тэргүүнд зогсоогдов. Тэд туйлын нухацтайгаар хэлэв.
— Чиний гарт юу барьсныг харахгүй байна уу? Тэр чинь Хөх Лууны Туг шүү дээ!!
— Хөх Лууны Туг байлаа гээд яах юм? Энэ хүн миний ач хүүг гэмтээсэн. Тэр орноосоо босож чадахгүй болсон, өнөөдрийг хүртэл орноосоо бууж алхаж ч чадахгүй байна. Цаашдаа тулааны бясалгал хийж чадах эсэх нь ч эргэлзээтэй. Өнөөдөр би энэ хүнийг заавал ална! — хэмээн Сюй овгийн тэргүүн ууртайгаар архирав.
— Та хоёр өөрсдөө солиорчихсон юм уу? Хөх Лууны Туг бол Хөх Лууны Сургуулийн бэлгэ тэмдэг! Тугийг эзэмшиж байна гэдэг Хөх Лууны Сургуулийн хамгаалалтад байна гэсэн үг! Чү Фэнд гар хүрвэл зөвхөн та биш, манай хоёр овог ч бас гай гамшигт өртөнө гэдгийг ойлгохгүй байна уу?
Хоёр овгийн тэргүүн туйлын их айж байлаа. Тэд Чү овгоос айгаагүй. Харин Хөх Лууны Сургуулиас айхаас өөр аргагүй байв. Хөх Мужийн хэмжээнд Хөх Лууны Сургууль ердөө хоёрдугаар зэрэглэлийн сургууль байсан ч тэдний хувьд асар том мангас хэвээр байлаа.
Хөх Лууны Сургууль их цэрэг илгээх ч шаардлагагүй. Дотоод ордны хэдхэн Настанг явуулахад л тэдний овгийг бүрмөсөн устгаж чадна. Тэд Хөх Лууны Сургуулийг өдөөн хатгаж, гомдоохыг огтхон ч зүрхлэхгүй байв.
— Солиорсон нь та хоёр өөрсдөө. Одоо бидэнд буцах ямар зам үлдсэн юм бэ? Биднээс болж Чү овог ямар байдалд орсныг харахгүй байна уу?
— Одоо бидэнд ухрах зам байхгүй. Чү Фэнийг албал Хөх Лууны Сургуулийг гомдооно. Аллахгүй бол Хөх Лууны Сургууль биднийг бас зүгээр орхихгүй.
— Гэхдээ яг одоо Чү Фэнийг алчихвал Хөх Лууны Сургууль энэ мэдээг тэр даруй сонсохгүй. Бид эд зүйлсээ баглаад зугтах амжина. Харин түүнийг алалгүй орхивол Хөх Лууны Сургууль маш хурдан хүмүүсээ илгээж, биднээс юу ч үлдээхгүй, — хэмээн Сюй овгийн тэргүүн нухацтай хэлэв.
Эдгээр үгийг сонсоод хоёр овгийн тэргүүн мөн гүн бодолд автав. Гэнэт тэд Сюй овгийн тэргүүний зөв байж магадгүйг ойлголоо. Өнөөдөр тэд Чү овгийг ийм байдалд хүртэл шахсан. Хөх Лууны Сургуулийн дэмжлэгтэй Чү овог тэднийг яаж өршөөх билээ?
Тэд үнэхээр мухардалд оржээ. Эцсээ хүртэл алалцвал өчүүхэн ч болов найдвар үлдэнэ. Харин энэ мөчид зогсвол үхлээс өөр замгүй.
— Фэнэр, зугт! Биднийг орхи! — хэмээн нөхцөл байдал таагүй болсныг мэдэрсэн Чү Юань чангаар хашхирлаа.
— Фэнэр, зугт! Амьд үлдэж байж л манай Чү овгийн өшөөг авч чадна! — хэмээн Чү овгийн тэргүүн Чү Юаньба мөн тэр агшинд чангаар хашхирлаа.
Үүнийг сонсоод Сюй, Ван, Ма гэсэн гурван овог Чү Фэнийг зугтаалгахгүйн тулд бэлтгэлээ базаав. Гурван овгийн тэргүүн хүртэл Эх Үүслийн шатны аурагаа цацруулж, Чү Фэн рүү дайрахад бэлэн болов.
Тог.
Гэвч яг тэр үед Чү Фэн ухарсангүй. Харин бүр урагш нэг алхав. Цусаар дүүрсэн нүүрэн дээр нь өөртөө итгэлтэй инээмсэглэл тодрон, тэр хэлэв.
— Би аль хэдийн хэлсэн. Манай Чү овогт халдан довтолсон хүн бүр үхнэ.
Шуух.
Түүнийг үгээ хэлж дуусахаас ч өмнө салхи исгэрч, Чү Фэн алга болов.
— Аа-а~!
Чү Фэн алга болсон тэр агшинд хашаан дотор хэд хэдэн орилох дуу зэрэг цуурайтав. Эргэн харвал Сюй овгийн хэд хэдэн хүн толгойгоо тасдуулан, Чү Фэний гарт амиа алдсан байлаа.
Шуух.
Тэд үүнийг олж мэдмэгц Чү Фэн дахин алга болов. Үүний дараа Ма овгийн хэд хэдэн хүн нас барлаа.
— Новш! Хамтарч байгаад түүнийг ал!
Тэр агшинд Сюй овгийн тэргүүн архиран, Чү Фэн рүү ухасхийн дайрав. Удалгүй Ван овгийн тэргүүн болон Ма овгийн тэргүүн ч араас нь нягт дагалаа.
Энэ үед Чү Юаньба, Чү Юань болон бусад хүмүүс туйлын түгшиж байв. Тэд Чү Фэний төлөө хүйтэн хөлсөө арчив. Учир нь дөнгөж Сүнсний шатны 7-р түвшинд байгаа Чү Фэн Эх Үүслийн шатны гурван мэргэжилтний дайралтаас мултарч чадна гэж хэн ч бодоогүй.
Сүнсний шат болон Эх Үүслийн шат нэрэндээ ганцхан үгээр ялгаатай боловч энэ хоёрын хоорондох зөрүү нь тэнгэр, газрын зайтай адил байлаа. Энэ бол нэвтрэхийн аргагүй асар том завсар байв. Тэднийг хооронд нь харьцуулах ч боломжгүй.
Шуух, шуух, шуух.
Гэвч санаанд оромгүй нь, гурван овгийн тэргүүн сүр хүч нь солонго мэт бадарч, хурд нь туйлын өндөр, хүч нь бүр ч их байсан ч Чү Фэний хурдыг гүйцэж чадсангүй. Тэд үргэлж нэг алхмаар хоцорч байв.
Тэд өөрсдийн овгийн хүмүүс нэг нэгээрээ Чү Фэний гарт өрөвдөлтэйгөөр амиа алдахыг л харж чадлаа. Тэд юу ч хийж чадсангүй. Учир нь Чү Фэн дэндүү хурдан байв. Түүний хурд ердийн ойлголтоос давсан тул тэд түүнийг гүйцэх ямар ч аргагүй байлаа.
Ийм нөхцөлд хэсэгхэн хугацааны дараа бүхэл хашаанд Чү овгийнхноос гадна Сюй, Ван, Ма гэсэн гурван овгоос ердөө гурван хүн л үлджээ. Тэд гурван овгийн тэргүүн байв. Бусад нь бүгд амиа алдсан бөгөөд бүгдийнх нь үхэл толгойг нь тасдуулснаас болсон байлаа.
— Новш! Би чиний цогцсыг арван мянган хэсэг болгон жижиглэнэ! — хэмээн гурван овгийн тэргүүн газар дүүрсэн цогцсуудыг, овгийнхон нь нэг нэгээрээ үхэж буйг хараад туйлын ихэд хилэгнэв.
Тог.
Гэвч яг тэр үед Чү Фэн ийш тийш хөдөлж байсан хөдөлгөөнөө гэнэт зогсоож, Чү Юаньба болон Чү Юаний өмнө зогсов. Тэр мөсөн мэт хүйтэн харцаа гурван овгийн тэргүүн рүү чиглүүлээд хүйтнээр хэлэв.
— Одоо та нарын ээлж!