Тулааны бурхан асура

88-р анги

88-р анги — Үх

Сонсох

Чү Фэн болон бусад нь явсан тэр хугацаанд Чү овогт асар том хэрэг явдал болжээ. Уулан дахь уурхайн бүсээс ховор, хар төмрийн хүдэр олборлон гаргасан байна. Цааш нь судалж үзэхэд, тэр хүдрийн нөөц маш их болохыг олж мэджээ.

Хар төмрийн хүдэр нь зэвсэг бүтээхэд ашигладаг хамгийн сайн материал байв. Түүний үнэ цэнэ алтны хүдрээс ч өндөр бөгөөд тэр уурхай үнэхээр асар үнэтэй ашигт малтмалын орд байлаа. Энэ нь Чү овгийн ашгийг хэдэн зуу дахин нэмэгдүүлэх боломжтой байв.

Тиймээс хар төмрийн хүдэр илэрсэн даруйд Чү овог баярласан төдийгүй хүдрийг нууцаар олборлож эхлэн, чанд нууцлалын арга хэмжээ авчээ.

Гэвч энэ дэлхийд салхи нэвтрэхгүй хана гэж үгүй. Хар төмрийн хүдрийн тухай мэдээг хэн тараасан нь тодорхойгүй ч мэдээлэл алдагдсан даруйд хөрш хотуудын олон хүчний атаархлыг маш хурдан төрүүлэв.

Чү овгийн олон жилийн дайсан болох Сюй овгоор удирдуулан, тэд уулын бүсийн хамгийн хүчирхэг хоёр овог болох Ма овог болон Ван овогтой нэгдэв. Тэд хүч хавсран Чү овог руу довтолж, хар төмрийн уурхайг хоорондоо тэнцүү хуваахыг хүсжээ.

Чү Жэнь-и уг нь хотын гадна ажил хэргээ зохицуулж явсан аж. Мэдээ авмагцаа тэр даруй буцан яарсан боловч Ма овгийн отолттой таарна гэж хэзээ ч бодоогүй байв. Хэрэв яг цагтаа хүрч ирсэн Чү Фэн байгаагүй бол тэр гарцаагүй алагдах байлаа.

— Энэ Сюй овог амьд явахаас залхжээ.

Юу болсныг сонсоод Чү Фэн уурласандаа шүдээ хавирав. Түүний харцнаас алах санаархал дүүрэн цацарч байлаа. Тэр моринд ч мордолгүй, Чү овгийн зүг салхи татуулан галзууран гүйлээ.

— Фэн-эр, битгий яв. Хэтэрхий аюултай, — хэмээн Чү Жэнь-и түүнийг яаран болиулахыг оролдов.

Гэвч энэ нь талаар болов. Чү Фэний хурд дэндүү хурдан байсан тул салхи татуулан давхисаар тэр нүд ирмэхийн зуур алга болжээ. Тэр мөчид хэлэх гэсэн үгээ залгихаас өөр аргагүй болсон Чү Жэнь-и хэсэг хугацааны дараа сая ухаан орсон мэт болж, хэмжээлшгүй цочирсон өнгөөр хэлэв.

— Фэн-эрийн хурд... Түүний хүч аль хэдийн Сүнсний шатны хүчийг давсан юм биш үү?

Чү Жэнь-игийн үгийг сонссон, хүнд шархадсан Чү овгийн гишүүд амаа ангайлган цочирчээ. Тийм насандаа Сүнсний шатны хүчийг давсан байна гэдэг ямар утгатайг тэд ойлгож байв. Энэ нь тэдний оюун ухаан тэсэхээргүй зүйл байлаа.

Налуу Уулын Хот Чү овогт түшиглэн оршин тогтнодог байв. Хотын дэг журмыг Чү овог сахиулж, иргэдийг нь Чү овог хамгаалдаг байлаа. Тиймээс энэ бяцхан хотыг жижиг хэмжээний улс гэвэл огт хэтрүүлсэн болохгүй.

Түүнчлэн саяхан илэрсэн хар төмрийн уурхайгаас болж Чү овог Налуу Уулын Хотод өөрсдөд нь муу санаатай хэн бүхнээс хамгаалах хэд хэдэн давхар хамгаалалт бэлтгэсэн байв.

Гэвч Сюй, Ма, Ван овгийн довтолгооны өмнө Налуу Уулын Хотын олон давхар хамгаалалт цөмөрч, хотын доторх бараг бүх иргэн хүйс тэмтрүүлэв. Зөвхөн Чү овгийнхон л тэмцсээр үлджээ.

Гэсэн ч Чү Юаньба хэчнээн хүчтэй байсан ч Сюй, Ма, Ван овгийн гурван тэргүүнтэй тулгарсан тул аргагүй эрхэнд сул талд орсон байв. Одоо түүний царай цаас шиг цонхийж, бүх бие нь цусаар будагдсан байлаа. Тэр шалны дэргэд хагас сөхрөн сууж, хүчтэй амьсгаадан, ханиалгаж байв.

— Аав аа.

Чү Юаньба тулалдах ямар ч хүчгүй болсныг харсан Чү Юань даруй түүний дэргэд ирэв. Тэр эргэн тойрноо сонор сэрэмжтэй ажиглаж байлаа. Хэн нэгэн аавыг нь алах вий хэмээн гүнээ эмээж байв.

Чү Юаньба ялагдмагц хаа сайгүй тулалдаж байсан хүчнүүд ч мөн байлдахаа зогсоов. Ийнхүү цус урсгасан тулааны дунд богинохон амар амгалан тогтлоо.

— Чү Юаньба, чамайг бас олигтой хүн гэж үздэгийнхээ хувьд би чамд нэр төртэй үхэл өгье. Амиа хорло, — хэмээн хүмүүсийн дунд зогсох, намхан биетэй, бага зэрэг тарган, хар сахалтай нэгэн хөгшин хэлэв. Тэр бол Сюй овгийн тэргүүн байлаа.

Өмнөө зогсох гурван өвгөнийг харж, дараа нь хүнд шархадсан болон үхсэн Чү овгийн гишүүд рүү харцаа гүйлгэснийхээ дараа Чү Юаньба гуниг дүүрэн царайгаар хэлэв.

— Би, Чү Юаньба, амиа хорлож чадна. Гэхдээ манай Чү овгийг өршөөгөөч.

— Би Чү овог уулыг орхин явж, дахин хэзээ ч эргэж ирэхгүй гэдгийг баталъя.

— Хаха! Чи тэнэг юм уу, эсвэл биднийг тэнэг гэж бодоо юу? Чү овгийг чинь зүгээр явуулна гэж үү? Барсыг ууланд нь тавьж, өөрсдөдөө гай зовлон үлдээх хэрэг үү?

— Чү Юаньба, хэрэв ямар нэг зүйлийг буруутгах хэрэгтэй бол зөвхөн өөрийн чинь учир зүйг ойлгож чадаагүйг буруутга. Хэрэв чи бидэнд амлаж, хар төмрийн уурхайг хуваалцсан бол өнөөдрийн хэрэг явдал яаж гарах байсан юм бэ? Чү овог ийм байдалд орсон цорын ганц шалтгаан нь чи.

— Чү овгийн нэг ч хүн эндээс амьд гарахгүй. Та нар бүгд амиа хорло. Бид та нарт цогцсыг чинь бүрэн бүтнээр нь үлдээнэ.

Сюй овгийн тэргүүний өнгө хүйтэн, харгислал нь хэмжээлшгүй байв. Тэр Чү овгийнхонтой олон жилийн турш дайсагнаж, тэднийг яс махандаа тултал үзэн ядсан хүн. Тэгэхэд Чү овогт амьсгаа авах өчүүхэн ч боломжийг яаж өгөх билээ?

— Аа-а-а-а!

— Ваа-а-а!

Гэтэл яг тэр үед Чү овгийн өргөөний гаднаас гэнэт орилох дуу сонсогдов. Тэрхүү орилолт нэгнийхээ араас цувран гарч, зарим нь бүр нэгэн зэрэг сонсогдож байлаа. Тасралтгүй үргэлжлэх тэр хашхираан үнэхээр аймшигтай байв.

Тэр мөчид Чү овгийн хашаан дотор байсан хүн бүрийн царай ихэд хувирлаа. Ялангуяа Сюй, Ван, Ма овгийнхон тэр даруй түгшиж эхлэв.

Учир нь Чү овгийнхон аль хэдийн Чү овгийн өргөөний дотор шахагдан орсон бөгөөд гадна талд зөвхөн тэдний хүмүүс үлдсэн байлаа.

Гэвч тэр зовлонт хашхираанууд ердөө хормын төдий үргэлжлээд, удалгүй нам гүм ноёлжээ. Гэсэн ч тэр нам гүм хүмүүсийг улам түгшээж байв.

тог, тог, тог

— Овгийн тэргүүн ээ, намайг авраач!

Гэвч тэр хүн гуравхан алхам гүйж амжаад байтал ардаас нь хүйтэн салхи исгэрэн өнгөрч, хар төмөр ир нисэн ирэв.

Пүдийн дуу гарахад тоо томшгүй олон харцны өмнө Сюй овгийн тэр гишүүний толгой агаарт шидэгдлээ. Эцэст нь толгой нь тарвас шиг газарт унасан боловч бие нь гүйж байсан байрлалаа хадгалсаар зогсож байв.

— Энэ...

Тэр мөчид Сюй овог ч бай, Ван овог ч бай, бүгд эцэс төгсгөлгүй цочирдов. Тэдний царай цасан цагаан болсон нь алагдсан Сюй овгийн гишүүн Сүнсний шатны 8-р түвшний мэргэжилтэн байсантай холбоотой байлаа.

Сүнсний шатны 8-р түвшин. Тийм хүн ингэж амархан алагджээ. Түүгээр ч барахгүй гурван овгийн тэргүүний нүдэн дээр алагдсан байна. Тэгэхээр довтолсон хүний хүч ямар аймшигтай болохыг төсөөлөхөд ч бэрх байв.

Бүгдийнх нь мэдрэл чангарч байх тэр үед Чү овгийн өргөөний гаднаас тодхон алхах чимээ гэнэт цуурайтан, одоогийн нам гүмийг эвдэв.

Гэвч тэр удаан, яаруу биш алхмын чимээ хүмүүсийг тавгүйтүүлж, бүр айлгаж байлаа. Тэр хүн алхам бүрээрээ тэдний зүрхийг хүчтэй цохилуулж байгаа мэт санагдана.

Эцэст нь олны харцны дор тэдний хараанд нэгэн дүр гарч ирэв. Тэр бол залуу эр байлаа.

Хөх урт дээл өмсөж, гартаа том туг барьсан залуу.

Тэр туг маш онцгой байв. Түүн дээр ногоон өнгийн ороолдон мушгирсан луу дүрслэгдсэн бөгөөд голд нь гурван том үг бичээстэй байлаа. Энэ бол Хөх Лууны Сургуулийн бэлгэ тэмдэг болох «Хөх Лууны Туг» байв.

Гэвч сүрлэг Хөх Лууны Тугтай харьцуулахад залуу өөрөө илүү аймшигтай байлаа. Түүний залуухан нүүр цусаар будагдаж, бүх биеэс нь цусны үнэр ханхалж байв. Мөн туйлын дарамттай алах санаархал бүх биеэс нь цацарч байлаа.

Тас!

Гэнэт залуугийн гар дахь том туг доош унав. Тэр тугаа чулуун хавтангуудын завсар хүчтэй зоход доргилтын хүчээр хэд хэдэн ан цав үүсэв.

— Өнөөдөр миний Чү овог руу халдсан бүхэн үх!

88-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура88-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах