Тулааны бурхан асура

94-р анги

94-р анги — Ёс суртахуун ба чадвар

Сонсох

— Тэр хүн лавтайяа Гүн шатанд байсан. Үгүй бол Гао Лэгийн бясалгалын түвшнээр хэн нэгэнд агшин зуур алагдах боломжгүй. Тэр тусмаа дарамтын дор бүр ч боломжгүй! — хэмээн Лю Бин айсандаа чичирч, нүүр нь сандралд автсан байдалтай хэлэв.

Тэр өдөр Лю Бин, Гао Ле хоёр ямар нэг зүйл буруу болсныг олж мэдсэн ч Лен Ужуйгийн шийтгэлээс зайлсхийхийн тулд Чү Фэнийг үргэлжлүүлэн хөөхөөр шийдсэн байв. Замд амарч байх үеэр Гао Ле бие засахаар явжээ. Гэвч явснаас нь удалгүй Лю Бин туйлын хүчтэй эрчим хүчний долгионыг мэдэрсэн бөгөөд тэр долгион Гао Ле явсан зүгээс ирж байв.

Лю Бин тэр зүг рүү очих зуураа чагнаж явсан ч Гао Ле аль хэдийн нас барсныг олж мэдэв. Түүний үхэл Жао Шийн ах дүүсийнхтэй яг адил байлаа. Гадна талд нь ямар ч шарх байгаагүй боловч дотор эрхтнүүд нь аль хэдийн бут үсэрсэн байв. Түүнийг асар их дарамтын улмаас нас барсан нь илт байлаа.

Тиймээс Лю Бин цаашид хөөж зүрхэлсэнгүй. Харин чадах бүх хурдаараа буцан зугтаж, болсон бүхнийг Лен Ужуйд хэлжээ. Тэр мөчид түүний өрсөлдөгч нь өөрийнх нь дийлж чадах хүн биш байв.

— Би тэр Чү Фэнийг дутуу үнэлсэн бололтой.

Лен Ужуй гүн бодолд автав. Харин Лю Бин айсан харцаар түүн рүү ширтэн, зогсож байсан газраасаа хөдөлсөнгүй. Тэр ганц ч үг хэлж зүрхэлсэнгүй. Түүний Лен Ужуйгаас үнэхээр их айдаг нь илт байлаа.

— Лю Бин, энэ асуудлыг би өөрөө шийдье. Чи амар.

Гэнэт Лен Ужуй Огторгуйн Уутаасаа жижигхэн цагаан хаш лонх гарган Лю Бинд өгөв.

— Баярлалаа.

Цагаан хаш лонхыг харсан Лю Бин баярлан, яаран авав. Тэр юу ч бодолгүйгээр лонхны тагийг онгойлгож, доторх бүх шингэнийг нэг амьсгаагаар уучихлаа.

— Лю Бин, энэ удаагийн хор тайлагчийн амт өөр байна уу? — Лен Ужуй гараа ардаа авч, босон зогсохдоо Лю Бин рүү хачин харцаар ширтэв. Түүний уруулын буланд хүйтэн, ёжтой инээмсэглэл тодорч байлаа.

— Энэ удаа арай чихэрлэг юм шиг санагдлаа.

Лю Бин уруулаа арчсан ч гэнэт царай нь ихэд хувирч, Лен Ужуй рүү заан хашхирлаа.

— Чи... чи... чи...

— Өө~

Удалгүй Лю Бин өөр юу ч хэлж чадахаа болив. Царай нь эхлээд цонхийж, дараа нь ногоорч, улмаар нил ягаан болж хувирав. Биеэс нь цагаан уур савсаж эхэллээ. Тэр шингэнийг буцаан гаргах гэсэн мэт гараа хоолой руугаа чихсэн ч үйлдэл нь ямар ч үр дүн өгсөнгүй.

Лю Бин өвдөж байгааг харсан ч Лен Ужуйгийн нүүрэнд өчүүхэн ч өрөвдөх сэтгэл байсангүй.

— Зөвхөн гай тарьдаг хүнийг амьд үлдээгээд яах вэ дээ.

Лю Бин шалан дээр унаж, амьсгал хураасны дараа л Лен Ужуйгийн нүүрэнд үл ялиг хүйтэн инээмсэглэл тодров.

— Намайг ухраахын тулд зориуд түүнийг буцааж, надад бэрхшээлийг мэдэгдүүлсэн хэрэг үү? Сонирхолтой юм. Надтай тоглоод байгаа хүн чинь хэн болохыг, мөн тэр Чү Фэнийг хамгаалж чадах эсэхийг нь үнэхээр мэдмээр байна.

Ингэж бодоод Лен Ужуй ширээний өмнө очин, цаас гаргаж ирээд бичиж эхлэв. Тэр захидал дээр:

“Эрхэм эцэг минь, Хөх Лууны Сургуульд надад бэрхшээл тулгарлаа. Энэ асуудлыг шийдэхээр манай өвөг Ленгийг илгээж болох уу?” хэмээн бичжээ.

Цаг хугацаа өнгөрч, нүд ирмэхийн зуур хоёр өдөр өнгөрөв. Энэ өдөр Чүгийн гэр бүл Уулын бүсийн төрөл бүрийн хүчнийг урьсан байлаа.

Налуу Уулын хотын гадна Вү, Ма, Ван овгуудын тэргүүнүүдийн толгойнууд одоо ч өлгөөтэй хэвээр байв. Ганцхан харсан ч аймшигтай дүр зураг байлаа.

Налуу Уулын хотын доторх тулааны бэлтгэлийн талбайн голд, хаа сайгүй зоог дэлгэж, төрөл бүрийн газраас хүрэлцэн ирсэн зочдыг угтан авч байв.

Хүмүүс бүгд баяр хөөртэй инээмсэглэн, ууж идэн, хөгжилтэй хууч хөөрч байсан ч уур амьсгал бага зэрэг хачирхалтай байлаа.

Эцсийн эцэст Чүгийн гэр бүл хар төмрийн уурхайг ухаж байгааг мэдсэн явдал Уулын бүсийг бүхэлд нь донсолгосон. Мөн Чүгийн гэр бүл Сюй, Ван, Ма овгуудтай тулалдсан хэрэг ч нэлээд өргөн хүрээнд тархсан байв.

Чүгийн гэр бүл гурван овогтой тулалдсан ч ялагдалгүйгээр зогсохгүй, Эх Үүслийн шатанд байсан гурван овгийн тэргүүнийг цаазалсан нь тэдний хүч Уулын бүсийн хэмжээнд хамгийн хүчтэй болсныг харуулж байлаа.

Чүгийн гэр бүл төрөл бүрийн хүчнийг найранд урьсан үед тэдний зорилгыг ухаантай хүн бүр харж байв. Тиймээс хүн бүр инээмсэглэн суусан боловч үнэндээ хэн нь ч чин сэтгэлээсээ ирэхийг хүсээгүй. Тэднийг энд авчирсан цорын ганц шалтгаан нь Чүгийн гэр бүлээс айсан явдал байлаа.

— Чү Юаньба яагаад энд алга вэ? Ийм чухал өдөр энэ найрыг Чү Юаньба зохион байгуулах ёстой биш гэж үү?

— Чү Юаньба үнэхээр хүчтэй хүн. Тэр гурван хүнийг ганцаараа ялж чадсан. Гэхдээ өнөөдөр тэр нүүрээ харуулаагүй байна. Тиймээс хүнд шархадсан бөгөөд өөрийгөө харуулахад тохиромжгүй байгаа байх гэж бодож байна.

— Чиний зөв. Би ч бас яг адилхан тааж байна. Гэхдээ Чү Юань энд ганцаараа байгаа юм чинь энэ бүхнийг хянаж чадах болов уу? Энд ирсэн хүмүүсийн дунд Эх Үүслийн шатныхан байгаа биз дээ?

— Шаардлагатай мөчид Чү Юаньба өөрөө гарч ирнэ гэж би бодож байна. Чүгийн гэр бүл бүрэн итгэлтэй биш л бол хүн бүрийг энд урихгүй байсан. Гэхдээ тэр залуу хэн юм бэ? Яагаад ийм чухал байр сууринд сууж байгаа юм?

Хүмүүс ингэж ярилцангаа Чү Юаний дэргэд сууж байсан Чү Фэн рүү хуруугаараа зааж байв. Чү Фэний нэр хаа сайгүй түгсэн байсан ч зарим хүн түүнийг урьд нь огт харж байгаагүй ажээ.

— Тэр бол Чүгийн гэр бүлийн суут Чү Фэн. Хувцсыг нь харвал аль хэдийн үндсэн шавь болсон бололтой. Энэ үнэхээр гайхалтай хэрэг.

— Тэгвэл Хөх Лууны Туг жинхэнэ гэсэн үг үү? Тиймээс л Чүгийн гэр бүл ийм том хөдөлгөөн хийсэн байх нь. Хөх Лууны Туг хамгаалж байгаа цагт Уулын бүсэд Чүгийн гэр бүлд халдах зоригтой хүн үнэхээр гарахгүй.

— Тийм ч байж мэдэхгүй. Ван, Сюй, Ма овгуудын хүч ихэд суларсан ч Уулын бүсэд Ли овог, Жао овог бас байгаа. Тэдний хүч урьд нь байсан Сюй овгийнхоос огт сул биш. Өнөөдөр тэр хоёр овгийн Эх Үүслийн шатны тэргүүн хүртэл хүрэлцэн иржээ.

— Хэрэв Чүгийн гэр бүл зүгээр л хар төмрийн уурхайд санаархахаа боль гэж бусдад сүр хүчээ харуулах гэсэн бол асуудалгүй. Харин Уулын бүсийг нэгтгэж, өөрсдөө тэргүүлэхийг хүсэж байгаа бол олон хүч үүнтэй санал нийлэхгүй байх гэж айж байна. Бүгд гар нийлбэл Чүгийн гэр бүлд нэлээд толгойны өвчин болно гэж би бодож байна.

Хүмүүс найрын зорилгыг таамаглаж байлаа. Олон хүч аль хэдийн сэм мэдээ авсан байв. Хэрэв Чүгийн гэр бүл уулын бүс дэх бүх хүчнийг нэгтгэхийг үнэхээр хүсэж байгаа бол тэд гар нийлэн эсэргүүцэхээр төлөвлөжээ.

— Аав аа, эхлэх цаг болжээ.

Чү Фэн Чү Юань руу хяламхийн харлаа.

— Мм.

Чү Юань босож, чанга бөгөөд тод дуугаар хэлэв.

— Юуны өмнө энд хүрэлцэн ирж, энэ найранд оролцсон та бүхэнд баярлалаа.

— Хоёр өдрийн өмнө манай Чүгийн гэр бүл гай гамшигтай тулгарсныг олон хүн мэдэж байгаа байх. Гурван том овог манай Чүгийн гэр бүлийн өмчийг дээрэмдэхийн тулд биднийг бүслэн довтолсон. Харамсалтай нь, тэд өөрсдийн хийсэн муу үйлийнхээ төлөөсийг төлсөн.

— Хэдийгээр манай Чүгийн гэр бүл энэ тулаанд ялсан ч хотын олон иргэн хохирч, олон гэр бүл гай зовлонд учирсан. Энэ явдал надад ихийг эргэцүүлэн бодоход хүргэлээ. Уулын бүсийн олон хүч уулын бүсийн нөөцийг хуваан эзэмшдэг. Уг нь бид нэг гэр бүл мэт байх ёстой. Тийм байхад яагаад бие биеэ хөнөөх ёстой гэж?

— Эцэст нь би нэгэн шийдэл бодож оллоо. Луужин, дөрвөлжин хэмжүүргүй бол тойрог, дөрвөлжнийг зөв хийж болдоггүй гэдэг. Үүнтэй адил Уулын бүсэд бидэнд тодорхой дүрэм журам байх ёстой бөгөөд тэр дүрмийг бүгдээрээ сахин хамгаалах учиртай.

Үүний дараа Чү Юань дүрэм гэгч хэд хэдэн зүйлийг танилцуулав. Гэвч үнэн хэрэгтээ тэдгээр дүрэм нь төрөл бүрийн хүчний хөгжлийг хязгаарлаж, Чүгийн гэр бүлд хамгийн их ашиг хүртээх зорилготой байлаа.

Панг!

Гэнэт нэгэн ширээ цохилтод бут үсэрлээ. Есөн фут өндөр, хар арьстай, нүүр дүүрэн хажуу сахалтай том биетэй хүн босож, Чү Юань руу заан чангаар хашхирлаа.

— Чү Юань, чи биднийг нэгтгэхийг хүсэж байна гэж үү? Үүнийг хийх ямар ёс суртахуун, ямар чадвар чамд байна?

94-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны бурхан асура94-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах