Тулааны ертөнц

10-р анги

10-р анги — Ариун газарт цугласан тэнгэрлэг бүсгүйчүүд

Сонсох

Линь Мин сүнсний хэлтэрхийн дурсамжтай нэгдсэн ч бичээсийн техник гэдэг зүйлийг хөнгөнөөр авч үзэж болохгүй гэдгийг сайн мэдэж байлаа.

Илүү их мэдлэг олж, хоосон зайгаа нөхөхийн тулд тэр бие, оюун, сүнсний хүчээ нэгэн хэмнэлд оруулах хэрэгтэй. Ингэж байж сүнсний дурсамжуудыг өөрийн биед бүрэн шингээж чадна.

Бичээсийн материал бүр түүний хөлсөөр олсон алттай адил.

Тиймээс ганц ширхэгийг ч дэмий үрж болохгүй.

Одоогоор Линь Мин үнэт материалаасаа ашиглаж зүрхэлсэнгүй. Харин өөрийн биед буй жинхэнэ эх хүчийг цуглуулан дадлага хийж эхлэв.

Тэр эх хүчээ бие дотроо эргэлдүүлнэ.

Энергийн урсгал сүнсний хэлтэрхийн дурсамжтай нийцэх мэт санагдах бүрд тэр мэдрэмжийг оюун санаандаа гүн сийлж авав.

Энэ бол уйтгартай, бас сүнсний хүч ихээр шавхдаг үйл явц байлаа.

Гэвч Линь Миний оюун дотор хэдэн арван мянган хуудас ном нэг нэгээрээ эргэн, дахин дахин давтагдаж буй мэт. Сүнс, бие хоёр нь аажмаар дасаж, хөдөлгөөн нь улам жигд болж байв.

Шаардагдах сүнсний хүч хэтэрхий их байсан тул Линь Мин үе үе богинохон амарна.

Амарч байхдаа тэр хачин хуурамч мэт харагдах “Бичээсийн техник: Бичээсийн замд анхлан орох нь” гэсэн гарын авлагыг уншина.

Ингэхэд сэтгэл нь бага зэрэг тайвширдаг байв.

Хэдийгээр тэр ном сүнсний хэлтэрхийнээс авсан мэдлэгээс нь давсан зүйл өгч чадахгүй ч Тэнгэр Асгарах Тивийн бичээсийн техникийн талаар илүү бодитой ойлголт өгч байлаа.

Бүтэн өдөр дадлага хийсний дараа Линь Мин тэр гарын авлагыг хаав.

Номон дотор Тэнгэрийн Хорхойн Торго-той төстэй зүйлийн тухай ганц ч тайлбар байсангүй.

Тэнгэрийн Хорхойн Торго бол Линь Миний хувьд хамгийн чухал материалуудын нэг.

Тэр үзэсгэлэн худалдаан дээр олон материал харсан ч үүнийг олж хараагүй. Гэхдээ бага зэрэг сэжүүр олсон байв.

Тэнгэрийн Аз Хаант Улсад Тэнгэрийн Хорхой байдаг ажээ.

Гэвч тэдгээрийг ихэвчлэн чин хөгжмийн чавхдас хийхэд ашигладаг.

Гэхдээ Линь Мин энэ хоёр үнэхээр нэг ижил зүйл мөн эсэхэд итгэлтэй байж чадсангүй.

Учир нь газар нутаг, эх хүчний чанар, бясалгалын орчны ялгаанаас болж Тэнгэрлэг Оронд ижил нэртэй материал Тэнгэр Асгарах Тив дээрхтэй адил байх албагүй.

Тэнгэрлэг Орны Тэнгэрийн Хорхойн Торго Тэнгэр Асгарах Тивийнхээс огт өөр байж ч болно.

Линь Мин зөвхөн нэрээр нь танихгүй.

Харин хэлбэр, өнгө, үнэр зэрэг шинжээр нь ялгах хэрэгтэй.

Хэрэв эдгээр нь таарч байвал нэг зүйл байх магадлал өндөр.

Гэвч Линь Миний оюунд зөвхөн Тэнгэрлэг Ороны Тэнгэрийн Хорхойн Торгоны дурсамж байсан. Тэнгэр Асгарах Тивийн хувилбарыг хараагүй тул ижил эсэхийг баталж чадсангүй.

Линь Мин Тэнгэрийн Хорхойн Торгыг хаанаас олох талаар нухацтай бодов.

Эцэст нь тэр нэг газрыг санаанд оруулав.

Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордон.

Ихэнх тулаанчид сэлэм хэрэглэдэг.

Зарим нь илд, нум зэрэг зэвсэг сонгоно.

Гэвч маш ховор, онцгой зэвсэг хэрэглэдэг хүмүүс ч бий.

Жишээлбэл, чин хөгжим.

Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны “Долоон Гүн” гэх нэр нь Долоон Гүн Ухааны Хөндийгөөс үүдэлтэй.

Харин Долоон Гүн Ухааны Хөндийн нэр ч мөн долоон хүний бүлгээс гаралтай байв.

Тэр долоон хүн тус тусдаа өөр өөр зэвсэг хэрэглэдэг байсан гэдэг.

Тэдний нэг нь эмэгтэй хүн байсан бөгөөд түүний зэвсэг нь чин хөгжим байжээ.

Тиймээс чин хөгжим ч Долоон Гүн Ухааны Хөндийн өв уламжлалын нэг хэсэг болон өнөөг хүртэл уламжлагдан ирсэн.

Үүний улмаас Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордонд чин хөгжмийн тусгай салбар хүртэл байгуулагдсан байв.

Гэвч чин хөгжмийн замд алхахад бэрхшээл тоочоод баршгүй.

Авьяас маш өндөр байх шаардлагатайгаас гадна сэтгэл тайван, төрх байдал эрхэмсэг байх ёстой.

Ийм шаардлагаас болж Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны энэ салбар бусад алдартай салбартай харьцуулахад үргэлж нам гүм, цөөн хүнтэй байлаа.

Чин хөгжим сурахаар ирдэг хүмүүсийн дор хаяж ерэн есөн хувь нь эмэгтэйчүүд.

Тэдний ихэнх нь ааш зангаа төлөвшүүлж, хөгжмийн ур чадвараа хөгжүүлэхээр ирдэг бөгөөд цуст тулаан, ширүүн бясалгалд төдийлөн сонирхолгүй.

Линь Мин даруй хөдөллөө.

Түүний зорьсон газар бол Чин хөгжмийн салбарын олон нийтэд нээлттэй сонсголын танхим.

Жил бүр Тэнгэрийн Аз Хаант Улсад байгуулсан Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордон шилдэг авьяастнуудыг сонгон авч, Долоон Гүн Ухааны Хөндий рүү илгээдэг.

Хааны гэр бүлийн хүсэлтээр тус ордон оюутан биш хүмүүст ч тодорхой зөвшөөрлөөр нээлттэй танхимд сууж лекц сонсох боломж олгодог байв.

Гэхдээ олон нийтийн сонсголын танхимд орохын тулд тусгай нэвтрэх үнэмлэх хэрэгтэй.

Эс бөгөөс хүн болгон, бүр гэр бүлээ хүртэл дагуулаад ирэх биз.

Тиймээс зөвшөөрөлгүй хүн оруулахгүй хатуу журамтай байлаа.

Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордон орох нөхцөлийг тодорхой тогтоосон.

Хүн дор хаяж Бие бэхжүүлэх түвшний гуравдугаар шатанд хүрсэн байх, эсвэл язгууртан гаралтай байх, эсвэл Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордон болон Тэнгэрийн Аз Тулааны Ордны шавь байх ёстой.

Бусад хүн олон нийтийн сонсголын танхимд орох эрхгүй.

Лекцүүд үнэхээр алдартай, эрэлт ихтэй байсан ч жинхэнэ гол агуулга нь зөвхөн гол шавь нарт зориулагддаг байв.

Одоогоор Линь Миний гар дахь нэвтрэх үнэмлэхийг Линь Шяодун зээлдүүлсэн юм.

Линь овог эцсийн эцэст том овог.

Тулааны замаар бясалгадаг олон залуу, ахмад гишүүд Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордонд байдаг.

Линь Шяодуны холбоо сүлбээгээр нэвтрэх үнэмлэх олох тийм ч хэцүү байсангүй.

Линь Мин анх Линь Шяодун дээр очиход тэр шууд уулга алджээ.

— Ах минь! Миний төрсөн ах минь! Чи эцэст нь тэнэглэлээсээ эдгэрсэн юм уу?

Линь Шяодун үнэндээ Линь Миний бичээсийн техник дээр гаргаж буй тэвчээр, хөдөлмөрийг биширч байв.

Түүний зүрх сэтгэлд энэ ах нь ирээдүйд тулаанчдын хамгийн дээд хязгаарт хүрч, газар даяар алдаршсан домог болно гэсэн итгэл үргэлж байсан.

Гэвч бичээсийн техник гэдэг зөвхөн хүсэл зоригоор хүрдэг зүйл биш.

Хэчнээн тууштай байлаа ч төрөлхийн тохирох чадвар хэрэгтэй.

Хэрэв ердөө найман зуу орчим алтан лян зарж материал аваад, дээрээс нь “Бичээсийн техник: Бичээсийн замд анхлан орох нь” гэх эргэлзээтэй ном бариад Бичээсийн мастер болж болдог байсан бол Бичээсийн мастерууд шоргоолж шиг олшрох байсан биз.

Линь Шяодуны нүдээр бол Линь Мин бичээсийн техник судална гэдэг хоосон мөрөөдөл.

Мөнгөө дуусгаж гуйлгачин болохоос гадна үнэтэй цаг хугацаагаа ч алдана.

Гэвч Линь Шяодун Линь Миний жинхэнэ ах дүү шиг анд.

Түүнийг ятгаад нэмэргүй тул тэр арга буюу нэвтрэх үнэмлэхээ зээлдүүлж, дотроо өөр арга бодож эхэлжээ.

Тэр нэг сайн өдөр сонгож байгаад Линь Минийг эмийн танхим руу аваачиж, нэртэй эмчид үзүүлэхээр шийдсэн байв.

Өөр юу байх вэ дээ?

Линь Миний тархи булингартсан эсвэл сүнс нь тавгүйтсэн байх!

Ингээд Линь Мин Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны Чин хөгжмийн салбарын олон нийтийн сонсголын танхимд ирлээ.

Энэ бол гурван давхар, дэгжин хийцтэй барилга байв.

Лекцийн талбай нь уужим саруул ажээ.

Гэвч өрөвдмөөр бөгөөд заримдаа хэт шулуун бодолтой Линь Мин нэг зүйлийг огт мэдсэнгүй.

Долоон Гүн Ухааны Тулааны Ордны Чин хөгжмийн салбарын сонсголын танхим бараг эмэгтэйчүүдийн ариун газар шиг тооцогддог байлаа.

Эрчүүд орохыг огт сайшаадаггүй онцгой газар гэсэн үг.

Учир нь Чин хөгжмийн салбарын шавь нарын бараг бүгд эмэгтэйчүүд.

Чин хөгжмийн Дао-г сурахыг хүсдэг эдгээр бүсгүйчүүд ихэвчлэн язгууртан гэр бүлээс гаралтай.

Тэд багаасаа хөгжим аялгууны нарийн нандин орчинд өссөн тул төрх байдал нь ч жирийн бус.

Тэдний дунд үнэхээр гоо үзэсгэлэнгээрээ ялгарах бүсгүйчүүд олон.

Үүний улмаас олон язгууртан залуу ноёдын сэтгэл хөдөлж, зохисгүй санаа өвөрлөн энэ салбар руу ойртох болсон байв.

Тэд өөрсдийн байр сууриа ашиглан нэвтрэх үнэмлэх авч, Чин хөгжмийн салбараар байнга эргэлдэнэ.

Гаднаа лекц сонсох нэртэй боловч үнэндээ тэдний харц нь хөгжмийн урлаг дээр биш, харин эмэгтэй шавь нар дээр тогтдог байлаа.

Лекц дууссан хойно хүртэл тэд дагаж, ойр хавьд нь хооллож, худалдаа хийхэд нь хүртэл төвөг удна.

Эцэст нь Чин хөгжмийн салбарын бүсгүйчүүдийн тэвчээр барагдсан.

Тэд Чин хөгжмийн Дао-г сурахаар ирсэн хүмүүс.

Тэдэнд тайван зүрх, амгалан оюун хэрэгтэй.

Гэтэл ийм төвөгтэй хүмүүс байнга дагаж, анхаарлыг нь сарниулбал яаж сурах билээ?

Ингэсээр Чин хөгжмийн салбар эрчүүдийг оруулахыг аажмаар хориглож эхэлжээ.

Ялангуяа харц нь тогтворгүй, санаа нь цэвэр биш хүмүүсийг шууд хөөн гаргадаг болов.

Өршөөлгүй.

....

Линь Мин Чин хөгжмийн салбарын лекцийн танхимд орлоо.

Гэхдээ лекц эхлэх цаг хараахан болоогүй байв.

Дотор хэдэн эмэгтэй шавь чимээгүй суун, хоорондоо ярилцаж, чин хөгжмийн ур чадвараа солилцож байлаа.

Гол хэсэгт нэгэн охин шинэ аялгуу тоглож байв.

Аялгуу нь хөнгөн, шинэлэг бөгөөд дэгжин уянгатай.

Нот бүр урсан гарах тусам сонсогчийн сэтгэлд аядуу зөөлөн үлдэнэ.

Линь Мин ойртон харлаа.

Тэр чавхдас нь түүний таамаглаж байсанчлан Тэнгэрийн Хорхойн Торго биш байв.

Эцсийн эцэст Тэнгэрийн Хорхойн Торго бол үнэтэй, ховор зүйл.

Түүнээс гадна чавхдас нь маш хатуу, хүчтэй байдаг.

Бясалгалын түвшин хэт доогуур хүн түүгээр тоглох гэж оролдвол өөрөө ч гэмтэж мэднэ.

Чин хөгжмийн салбарын эдгээр залуу, эмзэг бүсгүйчүүд тийм хүчтэй чавхдас ашиглаж чадахгүй болов уу.

Чин хөгжим тоглож буй охин урлагтаа хэт төвлөрсөн тул Линь Минийг анзаарсангүй.

Харин сонсож суусан өөр хоёр эмэгтэй шавь эрэгтэй хүн орж ирснийг шууд мэдэв.

Тэд хөмсгөө үл ялиг зангидсан ч юу ч хэлсэнгүй.

Учир нь үе үе заавал нэг хоёр эрэгтэй хүн янз бүрийн шалтаг гарган энд эргэлддэг байв.

Тэд өөрсдийгөө чин хөгжмийн сонирхогч мэт дүр эсгэж, ойртон ирдэг.

Гэвч үнэндээ тэдний санаа цэвэр биш гэдгийг охид мэддэг байлаа.

Чин хөгжмийн Дао-г судалдаг эмэгтэй шавь нар ихэвчлэн ичимхий, нэр төрөө эрхэмлэдэг хүмүүс.

Тэд иймэрхүү хүмүүстэй маргалдаж, өөрсдийгөө эвгүй байдалд оруулахыг хүсдэггүй.

Иймээс зарим бүдүүлэг хүмүүс улам даварч, ойртон төвөг удах нь ч байсан.

Багагүй хугацааны дараа ахлах номын эгчийн удирдлага дор охид нэгдэж, ийм хүмүүсийг нэг бүрчлэн хөөн гаргадаг болжээ.

Гэсэн ч ичих нүүргүй зарим хүмүүс хөөгдсөний дараа ч буцаж ирдэг байв.

“Бид чин хөгжмийн Дао-г чин сэтгэлээсээ сурах гэсэн юм”, “эмэгтэй шавь нартай хамт хөгжмийн замыг судлах гэсэн юм” гэх мэт шалтаг хэлнэ.

Гэвч тэдний үнэн санаа хэнд ч тодорхой.

Энэ бүхний улмаас ахлах номын эгч ч нэлээд хатуу болжээ.

Маргааш нь тэр хаалганы дээр том самбар байрлуулж, дээр нь:

“Эрчүүд болон нохой орох хориотой.” гэж бичсэн гэдэг.

Энэ хэрэг улам ноцтой болж, эцэст нь салбарын дээд түвшний хүмүүс оролцохоос өөр аргагүй болсон.

Ингээд эрчүүдийг Чин хөгжмийн салбарын лекцийн танхимд оруулахыг хориглов.

Гэхдээ онцгой тохиолдол бий.

Хэрэв эрэгтэй оюутан үнэхээр сурахаар ирсэн бол оруулж болно.

Гэвч түүний зан байдал, санаа зорилгыг Чин хөгжмийн салбарын эмэгтэй шавь нар өөрсдөө үнэлнэ.

Хэрэв өчүүхэн ч эвгүй, зохисгүй санаа илэрвэл тэр даруй хөөгдөж, дахин орох эрх нь бүрмөсөн цуцлагдана.

Иймээс цаг хугацаа өнгөрөх тусам Чин хөгжмийн салбарын лекцийн танхимд эрэгтэй хүний сүүдэр ч үзэгдэхээ больжээ.

Линь Мин мэдээж Чин хөгжмийн салбарын энэ будлиантай түүхийг огт мэдэхгүй.

Тэр хэсэг тойруулан харсан боловч Тэнгэрийн Хорхойн Торго ашигласан ганц ч хөгжим олсонгүй.

Тиймээс танхимын нэг талд байрлах номын тавиур руу алхав.

Магадгүй энд түүний хайж буй зүйлтэй холбоотой мэдээлэл байх.

Түүнийг холдох үед хэдэн шавь тоглож дуусаад, номын тавиурын дэргэд зогсож буй Линь Минийг харав.

Тэд шивнэлдэж эхлэв.

— Энэ хүн чин хөгжим сурдаг хүн шиг харагдахгүй байна.

— Мм. Сая тэр Сяо Сяний гар руу харж байх шиг санагдсан.

— Гэхдээ тийм ч том хүн биш байна. Арван тав, арван зургаа орчим настай байх.

— Хмф. Энэ чинь манай газар. Арван зургаатай эр хүн бол аль хэдийн гэрлэсэн байх нас. Миний насны хүн бүр ээж болсон байхыг ч үгүйсгэхгүй.

Ингэж хэлсэн охин өөрөө дөнгөж арван долоотой байлаа.

Тэнгэрийн Аз хотод арван наймтай хүмүүс ихэвчлэн гэрлэсэн байдаг.

Хотын зах, хөдөө нутагт бүр нэг хоёр жилийн өмнө гэрлэх нь ч түгээмэл тул арван зургаатай гэрлэсэн эр хүн ховор биш.

— За яах вэ, энэ бидний шийдэх зүйл биш. Номын эгч удахгүй лекц дээр ирнэ. Хэрэв энэ хүн эвгүй санаатай бол номын эгч шууд гаргачихна.

Линь Мин эдгээр охидын яриаг сонсоогүй.

Хэрэв сонссон бол хэлэх үггүй болох байсан биз.

Тэр үнэхээр Сяо Сяний гар руу харсан.

Гэхдээ зөвхөн чавхдасны материалыг шалгах гэсэндээ л тэр.

Тэр Тэнгэрийн Хорхойн Торготой холбоотой мэдээллээ үргэлжлүүлэн хайлаа.

Аз болоход Чин хөгжмийн салбарын лекцийн танхим маш том байв.

Зөвхөн нэг талд нь л гэхэд нэлээд өргөн номын хэсэг гаргажээ.

Тэнд хөгжмийн түүх, хөгжмийн мэдлэг, эртний хөгжимтэй холбоотой олон төрлийн ном байлаа.

Мэдээж Линь Мин хөгжимд огт сонирхолгүй.

Тэр хайсаар хайсаар эцэст нь хүссэн зүйлээ оллоо.

“Тэнгэрийн Чин Хөгжмийн Жагсаалт” нэртэй нэгэн гарын авлага.

“Тэнгэрийн Чин Хөгжмийн Жагсаалт” нь эртний төрөл бүрийн хөгжмийн зэмсгийн нэвтэрхий толь байлаа.

Үүнд хөгжмийн гарал үүсэл, хэрэглэж байсан хүмүүс, урласан мастерууд, ашигласан материал, нууцлаг мэдлэг гээд бүхнийг нарийвчлан тайлбарлажээ.

Мэдээж эдгээр ховор материалын дунд Тэнгэрийн Хорхойн Торго ч багтсан байв.

Линь Мин асар их догдолж, номыг шимтэн уншиж эхлэв.

“Тэнгэрийн Чин Хөгжмийн Жагсаалт” Тэнгэрийн Хорхойн Торгоны шинж чанар болон түүнийг хэрхэн цуглуулах аргыг танилцуулжээ.

Харамсалтай нь Тэнгэрийн Хорхойн Торгоны зураг байсангүй.

Гэвч тайлбарыг уншаад Линь Мин энэ нь өөрийн хайж буй Тэнгэрийн Хорхойн Торго мөн байх магадлал өндөр гэж дүгнэв.

Линь Мин гэмгүй, чин сэтгэлээсээ номоо уншиж байлаа.

Тэр лекцийн танхимд эмэгтэй шавь нарын тоо аажмаар нэмэгдэж байгааг огт анзаарсангүй.

Харин тэдний хувьд буланд ганцаараа суусан Линь Мин тодхон харагдана.

Тэнгэрлэг үзэсгэлэнтэй эдгээр бүсгүйчүүдийн дунд бохирдуу хувцастай ганц эр хүн суух нь өдөр шиг ил байлаа.

Аз болоход Линь Мин эргэн тойрон руугаа хараагүй.

Түүний бүх анхаарал номонд төвлөрсөн байв.

Эмэгтэй шавь нар түүнийг дүр эсгэж байж магадгүй гэж бодсон ч хөөн гаргах нотолгоо байсангүй.

Уг нь лекц тайван явагдах ёстой байлаа.

Гэвч Чин хөгжмийн салбарт эрчүүдийн талаар маш хатуу байр суурьтай нэгэн домогт номын эгч байдаг.

Язгууртан залуу ноёдын хүрээнд тэр номын эгчийн нэр аянга мэт сонсогддог.

Тэд түүнийг сонсоход уур нь хүрдэг байв.

“Эрчүүд болон нохой орох хориотой” гэсэн самбар тэдний хувьд шууд доромжлол байлаа.

Тэр самбараас болж тэд Чин хөгжмийн салбарын үзэсгэлэнт бүсгүйчүүдтэй ойртох боломжоо алдсан гэж бодож, номын эгчийг насан туршдаа ганц бие үлдэг гэж хараадаг байсан гэдэг.

Үнэндээ тэр номын эгч өөрөө ч гоо бүсгүйчүүдийн дундах гоо бүсгүй.

Ойролцоогоор хорин настай.

Өө сэвгүй зууван царайтай, эрхэмсэг төрхтэй, урт нарийхан хөлтэй, биеийн галбир нь язгууртны бардам байдлыг санагдуулна.

Гэвч харамсалтай нь номын эгч эрчүүдэд огт сонирхолгүй.

Бас амархан уурладаг, түргэн зантай.

Түүний үзэсгэлэнг хэт ил тод ширтсэн ямар ч эр хүн шийтгэлгүй өнгөрдөггүй байв.

Номын эгч ирмэгцээ Линь Минийг шууд олж харлаа.

Түүний нарийн хөмсөг тэр даруй зангирч, чин хөгжмөө тавиад Линь Миний өмнө алхаж ирэв.

Тэр хуруугаараа Линь Миний ширээн дээр гурван удаа тогшоод асуулаа.

— Чи энд яаж орж ирсэн юм?

10-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Тулааны ертөнц10-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах