Үнэндээ тэр үед Линь Мин Бичээсийн мастер болох замыг орхиё гэж бодож байсан.
Учир нь түүний ганц хүсэл бол тулааны урлагт шамдах явдал байлаа. Харин Бичээсийн мастер болох алхам бүр төсөөлөхийн аргагүй хэцүү. Хүн өөрийгөө марттал хөдөлмөрлөх хэрэгтэй. Зузаан, нарийн төвөгтэй судруудыг богино хугацаанд ойлгож, шингээх ёстой. Дээрээс нь сүнсний хүч асар их зарцуулна.
Линь Минд тулааны зам, бичээсийн зам хоёрыг зэрэг хөөх тийм их хүч, цаг байсангүй.
Гэвч одоо байдал өөр болсон.
Учир нь түүнд мөнгө хэрэгтэй байлаа.
Биеэ өөрчилж, бясалгалаа ахиулахад “хамгийн сайн эм” гэж байдаггүй.
Зөвхөн “илүү сайн эм” л байдаг.
Одоо түүний хэрэглэж байгаа зүйлс бол хямдхан эмийн өвс төдий. Энэ ертөнцөд бясалгалын түвшнийг шууд нэмэгдүүлдэг, бүр саадыг давахад тусалдаг эм хүртэл бий.
Мэдээж ийм эмийн үнэ тэнгэрт хадна.
Үүгээр ч зогсохгүй зэвсэг, хуяг, тулааны техник гээд бүгд мөнгө шаарддаг.
Линь Миний хожсон мянган алтан лян түүний хувьд ердөө өчүүхэн мөнгө. Түүнийг Судас нягтруулах шатанд хүргэхэд огт хүрэлцэхгүй.
Хэрэв мөнгө олохыг хүсвэл Бичээсийн мастер болох хэрэгтэй.
Тиймээс Линь Мин даруй нэг өрөө түрээслээд, сүнсний хэлтэрхийнээс үлдсэн дурсамжуудыг нэгтгэж эхлэв.
Эдгээр дурсамж нь тэр жижигхэн сүнсний хэлтэрхийн ихэнх хэсгийг эзэлж байсан бөгөөд ойлгоход туйлын бүдэг, төвөгтэй байлаа.
Линь Мин тэдгээрийг нэгтгэхэд хэдэн цаг зарцуулав.
Харин Линь Шяодун ганцаараа үзэсгэлэн худалдаагаар хэсэхээс өөр аргагүй болов.
Найз нь ийм газар ирчихээд гэнэт бясалгалд сууна гэж хэн санах билээ?
Гэхдээ ийм тууштай байдал нь үнэхээр биширмээр, дэмжмээр зүйл байв.
Тэр үнэхээр тулааны солиот хүн юм.
Үдээс хойш Линь Мин эцэст нь нүдээ нээлээ.
Толгой нь хагарах мэт өвдөж байсан ч түүний нүүрэнд ер бусын инээмсэглэл тодорч, нүд нь баяр хөөрөөр гэрэлтэж байв.
Тэнгэрлэг Ороноос гаралтай бичээсийн техник нь гайхалтай нарийн, тайлагдашгүй гүн байлаа.
Доод ертөнцийн бичээсийн техникүүд түүнтэй харьцуулах тухай бодох ч эрхгүй.
Сүнсний хэлтэрхий доторх бичээсийн техникүүд үнэхээр гайхамшигтай байв.
Тэд зэвсэг, хэрэгслийн түвшнийг нэмэгдүүлж чадна.
Мөн эм, үрэл, найруулсан эмийн хүчийг өсгөж чадна.
Тэр бүү хэл хүний биед шууд бичээс сийлж, бясалгалын хурдыг нэмэгдүүлж чаддаг ажээ.
Энэ бол Тэнгэрлэг Ороны олон хэмжээст орон зайд тоо томшгүй олон мянган жилийн турш хуримтлагдсан мэдлэгийн өчүүхэн хэлтэрхий.
Зөвхөн жижигхэн хэсэг нь шүү дээ.
Доод ертөнцүүдэд үүнтэй төстэй техникүүд байсан байж магадгүй. Гэвч эртний бүлгэмүүд сүйрэх, өв уламжлал тасрах зэрэг шалтгаанаар тэдний ихэнх нь цаг хугацааны урсгалд алдагдсан нь гарцаагүй.
Тэнгэр Асгарах Тивийн бичээсийн техник нь зөвхөн зэвсгийн түвшнийг бага зэрэг нэмэгдүүлж чаддаг.
Тэгээд ч тэр өсөлт нь тун өчүүхэн.
Үүнийг Тэнгэрлэг Ороны техниктэй харьцуулна гэдэг тэнгэр, газрыг харьцуулж буйтай адил байв.
Линь Мин босох гэтэл гэнэт дотор нь муухайрав.
Асар их мэдээлэл оюун санааных нь гүнд түрэн гарч иржээ.
Энэ өвдөлт нь зовлон авчирсан ч түүнтэй хамт асар их ашиг тус дагуулж байлаа.
Тэр гурван цагийн турш сүнсний дурсамжтай нэгдсэн ч мэдээллийн ердөө талыг л шингээж чадсан.
Гэсэн ч түүний толгойд аль хэдийн тодорхой төлөвлөгөө бүрэлджээ.
Юуны өмнө материал худалдаж авна.
Дараа нь үндсэнээс нь эхэлж дадлага хийнэ.
Ялангуяа эмийн хүчийг нэмэгдүүлэх бичээс, мөн хүний биед бичээс сийлэх аргыг голлон судална.
Хязгааргүй боломжуудыг бодох тусам Линь Миний сэтгэл хөөрөн догдолж байв.
Энэ ертөнцөд зарим үрэл, эмийн өвс туйлын ховор, үнэтэй байдаг.
Мөнгө байлаа ч авч чадахгүй үе бий.
Харин эмэнд зориулсан бичээсийг хэрэглэж чадвал боломжгүй ховор нэг эмийн хүчийг хоёр эмийнхтэй тэнцүүлэх боломжтой.
Энэ ямар аймшигтай ойлголт вэ?
Харин хүний биед сийлэх бичээсийн тухайд бол бясалгалын хурд нэмэгдэнэ гэдэг өөрөө бүхнийг хэлнэ.
Энэ нь хүний авьяасын зэрэглэлийг шууд өсгөж буйтай адил.
Үнэхээр тэнгэрийн ёсыг эсэргүүцсэн техник байлаа.
Гэвч худалдаж авах ёстой үнэт материалуудыг бодоход Линь Мин өөрийн эрхгүй ёозгүй инээмсэглэв.
Тэр саяхан найман зуу гаруй алтан лян олсон.
Энэ мөнгийг маш ухаалгаар зарцуулах ёстой.
Тэнгэрийн Салхин Өвсний шүүс.
Гуравдугаар зэрэглэлийн цөл араатны цус.
Урт сүүлт царцааны гуужсан хальс.
Мөсөн сам хорхой...
Линь Мин эдгээр материалыг бараг галзуу мэт худалдан авч эхлэв.
Гэвч түүний оюун санаанд байсан материалтай таарах зүйл тун цөөн байлаа.
Магадгүй санаж буй ихэнх орц нь Тэнгэрлэг Ороны зүйлс байх.
Хэрэв тийм бол Тэнгэрийн Аз Хаант Улсад байтугай, Тэнгэр Асгарах Тивд ч тэдгээр материал байхгүй байж мэднэ.
Сайн ч бай, муу ч бай, Линь Мин бичээсийн замд нэгэнт бүхнээ тавихаар шийдсэн.
Тэр хэдэн ширхэг тэмдгийн цаас худалдаж аваад, бичээсийн техниктээ дадлага хийхээр буцав.
Энэ үнэхээр мөнгө шатаадаг салбар байлаа.
Тэр заавал бичээсээ амжилттай сийлж, хэдийг нь зарж чаддаг болох ёстой.
Эс бөгөөс дараагийн алхамд хэрэглэх мөнгөгүй болно.
Линь Мин ийн тооцоолж суутал Линь Шяодун үзэсгэлэн худалдаанаас буцаж ирэв.
Линь Миний өмнө овоорсон асар их материалыг хараад түүний нүд бүлтийв.
— Чи галзуу минь, юу хийчих вэ?!
Линь Мин юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй байсан тул үнэнээр нь хариулав.
— Би бичээсийн техникийг судалж байна.
— Су... судалж байна гэнэ ээ? Юуг судалж байна гэж?
Линь Шяодун шивнэх шахам асуув. Нүд нь өндөг шиг томорчээ. Тэр өөрийн чихэндээ бараг итгэсэнгүй.
— Бичээсийн техникийг судалж байна.
Линь Мин дахин хариулав.
— Чи... чи би-би-бичээсийн техник судалж байгаа гэнэ ээ?! Тэнгэр минь, ах минь! Миний төрсөн ах аа, чи өнөө өглөө тэнэг болчихсон юм уу? Мянган алтан лян ч хүрэхгүй мөнгөтэй байж бичээсийн техник сурна гэнэ ээ? Тэгээд багшаа хаанаас олох юм?
— Би нэг ховор, үнэтэй ном худалдаж авсан.
Линь Мин ширээ рүү заав.
Линь Шяодуны нүд дахин бүлтийв.
Тэр номын нүүрэн дээрх том үсгүүдийг уншлаа.
“Бичээсийн техник: Бичээсийн замд анхлан орох нь.”
Линь Мин энэ номыг гол нь Тэнгэр Асгарах Тивийн бичээсийн техникийг ойлгож, сүнсний хэлтэрхийнээс авсан мэдлэгтэй харьцуулахын тулд авсан юм.
Гэвч Линь Шяодун энэ дууриамал юм шиг номыг хараад бараг цусаар бөөлжих шахав.
Тэр хэлэх үггүй болов.
Тэр даруй Линь Миний өмнө Бичээсийн мастеруудын агууг гайхуулж ярьсандаа гүнээ харамсав.
Тэр харамсал нь зүрх шимшрэм байлаа.
Дараа нь Линь Шяодун материалын овоо руу дахин харлаа.
Зүрх нь ахин цус алдах шиг болов.
Мэдэхийг хүсэхгүй байсан ч тэр аргагүй Линь Мин рүү хараад асуув.
— Энэ... энэ материалуудад хэдийг зарцуулсан юм бэ?
Линь Мин аргагүйдсэн хоолойгоор хариулав.
— Ойролцоогоор далан алтан лян...
Линь Шяодун санаа алдлаа.
Далан алтан лян бол яах вэ, тэвчиж болохоор мөнгө.
Гэхдээ Линь Миний хоолойны өнгө түүнийг үгээ дуусгаагүйг илтгэж байв.
Дараагийн үг нь Линь Шяодуныг бараг цөхрөлд унагах шахлаа.
— Надад далан алтан лян үлдсэн.
Энэ мөчид Линь Шяодуны нүд харанхуйлж, тэр газар дээр тас гулсан ухаан алдав.
________________________________________
Үзэсгэлэн худалдааны арилжааны танхимд цэвэрхэн албан хувцастай нэгэн эр том язгууртан гэр бүлийн залууст инээмсэглэн бараагаа танилцуулж байлаа.
— Залуу, царайлаг ноёд оо! Энэ бол маш сайн бичээсийн тэмдгийн цаас. Алдарт Байхун Багшийн бүтээл! Хэрэв үүнийг эрдэнэс дээр хэрэглэвэл хүч чадал, сүр жавхлан нь дор хаяж хорин хувиар нэмэгдэнэ!
Бичээсийг зурж дууссаны дараа тэмдгийн цаасан дээр хадгалдаг.
Хэрэглэх үед хүссэн зэвсэг, хэрэгсэл дээрээ тамгалж, тушаалын үгээ хэлэхэд л хангалттай.
Маш тохиромжтой.
Энэ арилжааны танхим бол хэн дуртай нь орж хэсдэг газар биш.
Орох төлбөр нь тавин алтан лян.
Энгийн тулаанчийн хувьд энэ бага мөнгө биш. Хагас сарын турш хэрэглэх эмийн өвс авахад хүрэлцэнэ.
Линь Мин төлбөрөө төлөөд дотогш оржээ.
Одоо түүний бүх хөрөнгө нийлээд ердөө далан таван алтан лян л үлдсэн байлаа.
Тиймээс тэр арилжааны танхимд маш болгоомжтой, хянуур алхав.
Хэрэв санамсаргүй нэг л шил, ваар мөргөж унагаавал өөрийгөө нэгэн хөгшин язгууртан авгайд худалдсан ч төлж дийлэхгүй байж мэднэ.
Линь Мин Бичээсийн мастерууд хэрхэн мөнгө олдгийг харахыг хүссэн юм.
Гэвч бичээсийн бүтээгдэхүүн зарагддаг газар энэ давхар байсан тул аргагүй мөнгө төлж оржээ.
— Энэ Байхун Багшийн бүтээл гэж үү?
Нэгэн залуу язгууртан урагш алхав.
Алдарт мастерын нэр түүнийг илт татсан байлаа.
— Нотолгоо бий юу, худалдагч аа?
— Мэдээж бий, залуу ноёнтоон. Бүр Байхун Багшийн өөрийн багш ч зөвшөөрөх баталгаа байна. Санаа амар байгтун. Манай арилжааны танхимд зарагдаж буй бүх барааны гарал үүсэл тодорхой. Хэрэв хуурамч байвал бид арав дахин нөхөн төлнө!
— Мм... хэдэн алтан лян вэ?
— Мянга таван зуун алтан лян. Хэрэв эрхэм зочны карттай бол арван хувийн хөнгөлөлт үзүүлнэ.
— Ммм... бодоод үзвэл...
Залуу язгууртан хэсэг бодов.
Тэр илт баян хүн байсан ч мянга таван зуун алтан лян гэдэг бага мөнгө биш.
Энэ үнийг сонсоод Линь Мин сэтгэлзүйн бэлтгэлтэй байсан ч гэсэн цочирдов.
Мянга таван зуун алтан лян!
Энэ чинь тэнгэрээс алт бороо шиг асгарч байна гэсэн үг!
Гэхдээ...
Тэр бичээсийн техникийг өөрөө сурч байгаа болохоор эхний үед шууд ашиг олох хэцүү байх нь мэдээж.
Алтан борооны тухай бодмогц Линь Миний сэтгэл догдлов.
Тэр бичээсийн техникийг хурдхан сурахыг тэсэж ядан хүсэж байлаа.