Дуудлага худалдааны ордон бараагаа шалгахдаа туйлын хатуу журамтай.
Ялангуяа зарах гэж буй эд зүйлс дээрээ бүр ч анхаарна. Эс бөгөөс хуурамч бараа, дууриамал зүйлс шургалан орж ирж, Дуудлага худалдааны ордны нэр хүнд унах аюултай.
Дуудлага худалдааны ордны хувьд нэр хүнд бол бүх зүйл.
Линь Минийг дунд эргэм насны нэгэн эр угтав.
Илүү зөв хэлбэл, замыг нь хаалаа.
Тэр асуув.
— Эрхэм ээ, танд юугаар туслах вэ?
Линь Мин цэвэрхэн, цэмцгэр дээл өмссөн байсан тул харахад боломжийн айлын энгийн иргэн мэт харагдана.
Гэвч биеийн өндөр нь насанд хүрсэн эр хүнээс хэдэн цунь намхан. Дээрээс нь хоолой нь бүрэн бүдүүрч амжаагүй тул арван тав, арван зургаатай хүү гэдгийг нуух аргагүй байв.
Тиймээс Линь Мин өөрийн дуугаар шууд хэлэв.
— Би бичээсийн тэмдгээ үнэлүүлэхээр ирсэн.
— Өө?
Дунд эргэм насны эр Линь Минийг бага зэрэг сэжиглэнгүй харав.
— Бичээсээ үзүүлж болох уу?
Үнэндээ тэр хүний хандлага нэлээд эелдэг байлаа.
Арван тав, арван зургаатай жаал Дуудлага худалдааны ордонд бичээс үнэлүүлэхээр ирнэ гэдэг өөрөө хачин хэрэг.
Ийм бичээсүүдийн үнэ ихэвчлэн мянган алтан лянаас дээш гардаг.
Ихэнх хүн үүнийг хүүхдийн тоглоом, эсвэл элэг доог гэж бодох нь гарцаагүй.
Линь Мин тэмдгийн цаасаа гаргаж ирэхэд дунд эргэм насны эр хөмсгөө зангидав.
Тэр цаасны чанар муу байгааг даруй анзаарчээ.
Энэ бол зах дээр арван хоёр ширхэг нь нэг хоёр алтан лян хүрдэг хамгийн энгийн, хамгийн хямд тэмдгийн цаас.
Хэдийгээр тэмдгийн цаасны үнэ бичээсийн чанарт шууд нөлөөлөхгүй ч Бичээсийн мастерын байр суурийг илтгэдэг нэг зүйл.
Жинхэнэ мастерууд хэзээ ч ийм цаас хэрэглэдэггүй.
Тэд ихэвчлэн ширхэг нь хэдэн арван алтан лян хүрдэг өндөр чанартай тэмдгийн цаас ашиглаж, өөрийн бичээсийн үр дүнг илүү сүртэй харуулдаг.
Гэвч тэмдгийн цааснаас үл мэдэг энерги цацарч байсан тул дунд эргэм насны эр энэ нь бүрэн бүтэн, жинхэнэ бүтээгдэхүүн болохыг мэдэрч чадлаа.
Энэ бол тоглоом биш.
Тэр Линь Мин рүү хараад асуув.
— Энэ бичээсийг аль Бичээсийн мастер бүтээсэн тухай баталгаа, гэрчилгээ бий юу?
Линь Мин толгой сэгсэрлээ.
— За, тэгвэл намайг дага.
Дунд эргэм насны эр Линь Минийг дагуулан хонгилоор өнгөрч, Дуудлага худалдааны ордны ар талын үнэлгээний өрөөнд орлоо.
Үнэлгээний өрөөнд сууж буй хүн доторгүй хар дээл өмссөн, тавь жар орчим настай, хатуу ширүүн төрхтэй өвгөн байв.
Линь Мин түүний өмнөх самбар дээр:
“Ахлах үнэлгээчин” гэж бичсэн байхыг олж харав.
Хар дээлт өвгөн тэмдгийн цаасыг гартаа авч үзэв.
Тэр бичээс нь дорд чанарын цаасан дээр буусан болохыг анзаарсан ч дургүйцсэн, эсвэл үл итгэсэн шинж огт харуулсангүй.
Харин тайван, төвлөрсөн хэвээр байв.
Тэр чимээгүйхэн цагаан бээлий өмсөж, бүх анхаарлаа төвлөрүүлэн бүтээлийг нухацтай үнэлж эхэллээ.
Энэ нь түүнийг жинхэнэ мэргэжлийн хүн гэдгийг харуулж байв.
Гэвч үнэлгээчин дөнгөж эхэлмэгцээ толгойгоо өргөж, царай нь үл ялиг төв болж, Линь Мин рүү харав.
— Хэрэв би андуураагүй бол энэ бичээсийн тэмдгийг бүтээсэн хүний хүч Бие бэхжүүлэх түвшний гуравдугаар шатаас хэтрээгүй байх ёстой.
Бичээсийн тэмдэгт бүтээгчийн сүнсний хүчний ул мөр бага зэрэг үлддэг.
Чадварлаг үнэлгээчин тэр ул мөрөөр бүтээгчийн тулааны бясалгалын түвшнийг таамаглаж чадна.
Энэ тэмдгийн цаасыг Линь Мин өөрөө бүтээсэн тул сүнсний хүчний ул мөр нь мэдээж сул байлаа.
Гэхдээ тэр Жинхэнэ Эх Хаосын Арга-ыг бясалгадаг учраас түүний сүнсний хүч энгийн тулаанчдаас илүү нягт, зузаан мэдрэгдэж байв.
Хэрэв үнэлгээчин энэ бичээсийг Бие бэхжүүлэх түвшний нэгдүгээр шаттай жаахан хүү бүтээсэн гэдгийг мэдсэн бол эрүү нь газарт унах байсан биз.
Линь Мин үүнийг үгүйсгэх аргагүй гэдгээ мэдэж байсан тул толгой дохив.
Өвгөн огцом амьсгаа аваад, дараа нь санаа алдав.
— Залуу үеийн дунд ийм авьяастан байна гэж бодсонгүй. Бие бэхжүүлэх түвшний ердөө гуравдугаар шаттай хүн бичээсийн тэмдэг зурж чадна гэдэг үнэхээр гайхалтай юм.
Ерөнхийдөө Бичээсийн мастерууд ихэвчлэн ахмад үеийн хүмүүс байдаг.
Тэдний олонх нь Яс бэхжүүлэх шатыг давсан байдаг.
Зарим нь бүр Судас нягтруулах шатыг нэвтэрсэн, цөөн нь Шяньтянь түвшинд хүрсэн байх нь ч бий.
Магадгүй энэ гуравдугаар шатны залуу Бичээсийн мастерын шавь бөгөөд санамсаргүй аз таарч нэг бичээс амжилттай бүтээсэн байж болох юм.
Гэвч энэ хүү нэг биш, адилхан дөрвөн бичээс авчирсан нь үнэхээр гайхалтай.
Линь Мин өвгөний магтаалыг сонсоод ажил бүтэх нь гэж бодов.
Гэвч өвгөн удалгүй ярианыхаа өнгийг өөрчиллөө.
— Энэ бол бүрэн бүтэн, жинхэнэ бичээсийн тэмдэг мөн. Гэхдээ бүтээгч нь зөвхөн шавь түвшний хүн байна. Тиймээс бид энэ бичээс хүчийг хэр хэмжээгээр нэмэх, мөн бүтцийнх нь тогтвортой байдлыг баталж чадахгүй. Чи мэдэж байх ёстой. Шавь нарын сүнсний хүч ихэвчлэн тоо, чанарын хувьд хязгаарлагдмал байдаг. Тэд нарийн төвөгтэй олон бичээсийн загварыг бүрэн гүйцээхэд маш хэцүү. Хэрэв энэ тэмдэг арван хувийн хүч нэмлээ ч дээд зэрэглэлийн хэрэгсэл дээр тогтвортой сууж чадахгүй бол бид үүнийг дуудлага худалдаанд оруулж болохгүй. Бүтэлгүй бүтээгдэхүүн Дуудлага худалдааны ордны нэр хүндэд сэв суулгана.
Бичээсийг зөвхөн дээд зэрэглэлийн хэрэгсэл дээр ашигладаг.
Учир нь зөвхөн дээд зэрэглэлийн хэрэгсэл л тулааны үед тулаанчийн сүнсний хүч, энергийг шингээн тогтоох хангалттай бат бөх байдаг.
Бичээс нь сүнсний хүчтэй холбоотой нөлөө үзүүлдэг тул хэрэгсэл дор хаяж тэр түвшний байх ёстой.
Иймээс бичээс сийлүүлэх хамгийн доод чанарын зэвсэг хүртэл хэдэн мянган алтан лян хүрнэ.
Ийм зэвсгийг жирийн хүн авч чадахгүй.
Язгууртан гэр бүлийн залуус хүртэл дор хаяж Булчин өөрчлөх эсвэл Яс бэхжүүлэх шатанд хүрсний дараа л ийм чанартай зэвсэг эзэмших боломжтой.
Жишээлбэл, Ван Игаогийн гэр бүлийн суурь сайн.
Гэвч бясалгал нь доогуур байсан тул тэр хэдийгээр сайн чанарын хөх сэлэм хэрэглэж байсан ч тэр нь жинхэнэ эрдэнэс гэсэн үг биш.
Тэр хөх сэлэм ердөө хоёр зуун алтан лянгийн үнэтэй байлаа.
Нэг зэвсэг дээр бичээс сийлж болох тоо хязгаартай.
Ихэнхдээ ердөө нэг удаа.
Нэгэнт бичээс суусны дараа хоёр дахь бичээс тавих боломжгүй.
Бодоод үз.
Хэн хэдэн мянган алтан лянгаар зэвсэг авчхаад, гарал үүсэл нь эргэлзээтэй бичээс түүн дээр тавих билээ?
Тиймээс шавь түвшний Бичээсийн мастеруудын бүтээл зах зээл дээр бараг оршин тогтнодоггүй.
Линь Мин ийм хариу ирэхийг урьдчилан таамаглаж байв.
Тэр хэлэв.
— Би дөрвөөс гурвыг нь л дуудлага худалдаанд оруулмаар байна. Үлдсэнийг нь та нар туршилтад ашиглаж болно.
Бичээс нэгэнт бүтсэний дараа үр дүнг нь шалгах маш хэцүү.
Бүтээгч өөрөө ч зөвхөн ойролцоогоор л таамаглаж чадна.
Тулаанч хүн бичээс худалдаж авахдаа үнэндээ өөрийн азанд мөрий тавьж буй хэрэг.
Тиймээс өндөр түвшний Бичээсийн мастерууд ихэд эрэлттэй байдаг. Тэдний нэр хүнд өөрийн бүтээлийн үр нөлөөг баталдаг.
Харин нэргүй мастерын бичээсийг авах хүн тун цөөхөн.
Шавь түвшний хүний бичээс бол бүр ч хэлэх зүйлгүй.
Энэ нь өөрийн үнэт мөнгөөр аз туршиж буй хэрэгтэй адил.
Үнэлгээчин хэлэв.
— Мэдээж туршиж болно. Гэхдээ туршилтыг өөрийн чинь хэрэгсэл дээр хийх шаардлагатай.
Линь Мин тэр даруй чимээгүй болов.
Хэдэн мянган алтан лянгийн үнэтэй зэвсэг үү?
Дуудлага худалдааны ордон хэдэн мянган алтан лянгийн зэвсгээ зүгээр нэг туршилтад гаргаж өгөхгүй нь мэдээж.
Хэрэв Линь Мин жинхэнэ алдартай Бичээсийн мастер байсан бол байдал өөр байх байлаа.
Мастерууд нэр хүндтэй учраас бичээсээ туршуулах шаардлагагүй.
Дээрээс нь Дуудлага худалдааны ордон тийм хүнтэй сайн харилцаа тогтоохыг хүсэж, бүр өөрсдийн зэвсгийг ч гаргаж өгөх байсан.
Харин Линь Миний хамгийн баян байсан үе нь ердөө найман зуун алтан лянтай байсан.
Тэр хэдэн мянган алтан лянгийн зэвсэг хаанаас олох билээ?
Тэр маргаж, илүү үг хэлсэнгүй.
Тэр тухайн хэрэгсэл ямар ч гэмтэл амсахгүй гэж хэлж болох байсан.
Гэвч түүний үгэнд итгэх шалтгаан бусдад байхгүй.
Учир нь бичээс дээр үлдсэн сүнсний хүч үнэхээр сул байв.
Ингээд Линь Мин дөрвөн тэмдгийн цаасаа аваад Тэнгэрийн Аз хотын албан ёсны Дуудлага худалдааны ордноос гарч одов.
________________________________________
— Уучлаарай, гэхдээ бидэнд Бичээсийн холбооноос олгосон баталгаа, эсвэл Бичээсийн мастерын гарын үсэгтэй нотариатын бичиг хэрэгтэй.
Тэнгэрийн Аз хотын үзэсгэлэн худалдаан дээр худалдаачин Линь Миний насыг хараад шууд татгалзав.
Энэ бол харьцангуй эелдэг татгалзал байлаа.
Үүний дараа Линь Мин хэд хэдэн хувийн дэлгүүрээр орлоо.
Тэндхийн хүмүүсийн хандлага бүр ч муу байв.
Тэр Худалдааны холбооны харьяанд байдаг бичээсийн арилжааны асарт очиж үзэв.
Тэр дэлгүүр зургаан давхар, сүрлэг тансаг барилгатай.
Давхар бүр нь дээд зэрэглэлийн дэлгүүрүүдээр дүүрсэн бөгөөд бүх зүйл нь цэвэрхэн, эрхэмсэг уур амьсгалтай байлаа.
Тэнд хямд зүйл гэж үгүй.
Бараанууд нь хэдэн зуун алтан лянаас хэдэн мянган алтан лян хүртэл үнэтэй.
Дэлгүүрийн ажилчид хүртэл хэрэггүй ихэмсэг.
Хэрэв баян залуу ноён ирвэл тэд эелдгээр цай барьж, сайхан үг хэлж, эцэс төгсгөлгүй долигонож өгнө.
Харин ядуу, энгийн хүн ирвэл түүнийг шууд өшиглөөд гаргахтай ялгаагүй ханддаг.
Зарим нь бүр үг ч хэлэлгүй, тэвчээргүйхэн гараа саван хөөнө.
— Хөөе жаал аа, энд битгий төвөг удаад бай. Миний ажилд саад болж байна.
— Чи ээ, энэ чинь жаахан хүүхэд ирдэг газар биш... Өө, эрхэм үйлчлүүлэгч ээ, танд юу хэрэгтэй вэ? Наашаа морил...
— Хаха, хүүхэд минь, намайг энд битгий тоглоом болго. Би өнөөдөр хангалттай инээсэн. Энэ чинь зүгээр л муу цаас байна! Тэгээд чи энэ муу цаасан дээр хэдэн жижигхэн дөл зурчхаад бичээс гэж бодоо юу? Хаха...