Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

11-р анги

11-р анги — Гэрээ (1)

Ус уушгинд минь орж байгааг мэдрэхэд бие минь гэнэт хүндэрлээ. Тэгээд хаа нэг тийшээ сорогдчихлоо. Би яг тохирсон мөчид унасан тул тасарч бутраагүй. Гэхдээ энд ухаан алдаж болохгүй байлаа.

Ухаан санаагаа алдчихалгүй байх ёстой. Хэсэг хүлээх хэрэгтэй байлаа.

Яаж ийгээд биеэ хумиж, амьсгалаа түгжив. Арван секунд, хорин секунд, гучин секунд... Амьсгаа бараг авч чадахгүй байх үед гар минь харанхуйд ямар нэгэн хатуу хананд туллаа.

—У-Увэк.

Голын усыг хэд хэд ханиалган гаргасны дараа арайхийн амьсгалж байлаа. 10-р түвшний тэсвэр хатуужил усны мандалд мөргөж үхэхээс аварсан ч бүх биеэр тархсан том жижиг хөхрөлт маш их өвдөж байв.

Сандарч тэвдэхгүйн тулд амьсгалаа хянаад, ухаалаг утсаа асаав.

Унаж байхдаа эвдэрчихсэн байж магадгүй гэж санаа зовж байсан ч азаар асаалт нь хэвийн байлаа. Усны хамгаалалттай ухаалаг утас авах гэж их мөнгө зарцуулсан нь сайн болжээ.

Пахат.

Гар утасны гэрэл асаж, эргэн тойрны дүр зураг нүдэнд туслаа. Асар том хананууд харагдаж, бетон хаягдал хөвж байв. Ихтиозаврын ходоод дотор миний төсөөлснөөс ч заваан байлаа.

—Хараал ид.

Ю Жүнхёк эргэлзэлгүйгээр гараас минь тавин гүүрнээс буусан тэр үеийн царайны хувирал нүдэнд минь тодхон байлаа. Би ийм зүйл болно гэж таамагласан ч бодсоноос хавьгүй цочирдом байв.

…Түүний хамтрагч болохыг хүсвэл амьд үлдэх ёстой байлаа.

Ойлгоогүйдээ биш.

Хамтрагч. Энэ үг Ю Жүнхёкт хэтэрхий хүнд байлаа. Буцалтын эхний тойрог бүтэлгүйтсэнээс хойш Ю Жүнхёк жинхэнэ утгаараа «хамтрагчтай» болж үзээгүй.

Хүн буцагчийн өсөлтийг амархан дагаж чаддаг нь ховор. Тиймээс тэр бүхнийг ганцаараа шийдэж, аврагч хэмээн хүндлэгдэн, аяндаа ганцаардсан.

Ю Жүнхёгийн хувьд «хүн» гэдэг нь захирагдагч эсвэл дайсан л байв.

Тиймээс энэ бол нэг төрлийн шалгалт байлаа. Түүнтэй эн тэнцүү байр суурьтай байхыг хүсвэл би үүнийг ганцаараа шийдэх ёстой.

…За, энэ бол Ю Жүнхёгийн өнцгөөс харсан хэрэг л дээ.

—Чам шиг хамтрагч гэж... солиотой психопат.

Би арайхийн нохой сэлэлтээр хөвж буй хөөсөнцөр хавтан дээр хүрч очоод, дээр нь гарч хэвтэв. Ходоодны дулааны ачаар даараагүй. Гэхдээ асуудал одоо л эхэлж байлаа.

Би нүдээ аниад, сонссон мэдэгдлүүдийн жагсаалтыг дахин тоглуулав.

[Та даалгаврыг биелүүлж чадсангүй.]

[Төлбөртэй тооцоо эхэлнэ.]

[Сувгийн ашиглалтын хураамжид 100 зоос хасагдлаа.]

[«Алтан бүслүүрт хоригдол» од эрхэс таны догдлуулсан үгэнд толгой дохилоо.]

[100 зоос ивээн тэтгэгдлээ.]

[«Чөтгөр мэт галын шүүгч» од эрхэс таны сонголтыг сайшаан толгой дохиж байна.]

[100 зоос ивээн тэтгэгдлээ.]

[«Нууц хуйвалдагч» од эрхэс таны бодлогогүй үгэнд сэтгэл дундуур байна.]

Нэлээд олон мэдэгдэл байлаа. Түүнчлэн, хэд хэдэн ил гарсан од эрхэс намайг ивээн тэтгэлээ. Энэ нь Ю Жүнхёк бид хоёрын сүүлчийн ярианаас болсон байж магадгүй.

Од эрхсийн мэдэгдлүүдийг нэг нэгээр нь уншин, зоос цуглуулахдаа сэтгэл бага зэрэг гуньжээ. Хэрэв анхны «Ивээн тэтгэгч сонголт»-ын үеэр эдгээр од эрхсийн аль нэгийг сонгосон бол ийм зүйл тохиолдохгүй ч байсан байж мэднэ.

Гэхдээ сонголтдоо харамссангүй.

Ю Жүнхёктой нүүр тулан уулзсаны дараа би итгэлтэй болсон.

«Тэнгэртэй эн тэнцэх их мэргэн» хамгийн дээд зэрэглэлийн ивээн тэтгэгч байж болох ч тэр хангалтгүй байлаа. Ю Жүнхёктой сөргөлдөхийг хүсвэл надад зүгээр нэг «ивээн тэтгэлэг»-ээс илүү зүйл хэрэгтэй.

Тэгээд би үүнийг эндээс олж авна.

Ходоодны хана хүржигнэж, дотор нь жижиг давалгаа үүсэв. Далайн жанжин хаашаа ч юм хөдөлж байгаа бололтой. Би ухаалаг утсаа асаагаад цагийг тооцоолов.

«Амьд үлдэх арга зам»-ын дагуу ихтиозавр хоол залгиснаас хойш ойролцоогоор гурван цагийн дараа ходоодны хүчил ялгаруулж эхэлдэг.

Өөрөөр хэлбэл, надад үлдсэн цаг тун бага байлаа.

[Хаха, ийм байдалд орчихсон нь харамсалтай юм. Маш сонирхолтой байлаа.]

Доккэбигийн дуу сонсогдохын өмнө дууны эффект сонсогдов.

—…Доккэби?

[Тийм ээ, зөв. Чи огт сандарсан шинжгүй байна?]

—Чамайг ирнэ гэдгийг мэдэж байсан.

[Хмм. Намайг хүлээж байсан бололтой?]

—Мэдээж, хүлээж байсан.

Гэрэл асаж, доккэби гарч ирэв. Зөвхөн царайны хувирлаас нь тодорхой хэлэхэд хэцүү байсан ч энэ нөхөр илт сонирхож байлаа.

Би зориуд тайван дуугаар ярив. Энд шахагдчихвал хоолоо идэж чадахгүй шүү дээ.

—Чи надаас зоос авах гэж байгаа юм уу?

[…Зоос уу?]

—Даалгавар бүтэлгүйтсэний хариуд надаас зоос авах ёстой биз дээ.

[Хмм, амийг чинь биш гэж үү?]

—Хэрэв миний амь байсан бол бүтэлгүйтлийн үр дүнгийн хүснэгтэд гурван асуултын тэмдэг биш, «үхэл» гэж бичих байсан. Энэ нь тохиролцох боломж байгаа гэсэн үг биш үү?

[…Хаха. Ямар сонирхолтой юм бэ.]

Үнэндээ миний үгэнд цоорхой байсан. Даалгаврын мэдэгдэл «Бүтэлгүйтэл: ???» гэж байлаа. Энэ нь бүтэлгүйтлийн шийтгэл тодорхойгүй гэсэн үг төдий байв. Үүнийг зоосоор төлөх шийтгэл гэж бодсон нь зөвхөн миний таамаг байсан. Гэсэн ч би ингэтлээ итгэлтэй байсан нь учиртай.

—Би буруу байна уу?

Учир нь би энэ даалгаврын талаар аль хэдийн мэдэж байсан юм. Доккэби хэсэг зуур тээнэгэлзсэний эцэст толгой дохилоо.

[Чиний зөв. Гайхалтай юм. Ийм өчүүхэн сэжмээр үүнийг тогтоож чадсан нь… Од эрхсийн анхаарлыг татдаг хүнээс ийм л зүйл гарна.]

Доккэбигийн өнгө аяс чин сэтгэлийн бишрэлээр дүүрэн байлаа.

[Чиний хэлсэнчлэн, бүтэлгүйтсэн ч зоос төлвөл энэ нэмэлт даалгаварт амьд үлдэж болно.]

—Хэдийг?

[5,100 зоос төл. Тэгвэл чамайг амьд үлдээнэ.]

Би одоо хэдэн зоостой байгаагаа харлаа.

[Эзэмшиж буй зоос: 5,100 C]

Би өөрийн эрхгүй инээмсэглэв. Энэ новш надтай тоглож байжээ.

—Хэтэрхий их байна.

[Хаха, тэгвэл үхэхгүй юм уу? Зоосыг чинь авах эсэх нь надаас шалтгаална. Чи ямар нэгэн буруу зүйл хийвэл энд л дуусгаж чадна.]

—Тэгвэл намайг ал.

[…Ха?]

—Намайг ал.

[······.]

—Чи намайг алж чадахгүй юм уу?

Доккэби хөдөлсөнгүй. Тэгэх нь ч аргагүй байлаа. Тэр яг одоо надтай ихэд зугаацаж байв. Түүнчлэн намайг алах гэж байсан бол энд бууж ирж уулзахгүй байсан. Энэ нөхрийн хувьд би энд амьд үлдэх, эсвэл ядаж өрөвдөлтэйгөөр үхэх ёстой байв.

[Хаха. Чи үнэхээр уурыг минь хүргэж байна. Хар даа, одоо...]

Доккэбигийн хавтгай хөмсөг ууртайгаар татвалзав. Доог тохуугаа зогсоож, гол асуудалдаа орох цаг болжээ.

—Доод зэрэглэлийн доккэби Бихён. Нэвтрүүлэгчийн ажил чинь хэр байна?

Нүүрэнд нь ан цав гарчихсан мэт яг ийм харагдав. Доккэби Бихён анх удаа будилсан төрх үзүүллээ.

[Чи-Чи миний нэрийг яаж мэддэг юм бэ?]

—Нэвтрүүлэг чинь сүүлийн үед таатай байхаа больсон биз? Од эрхэс дэндүү харамч байна.

[Чи-Чи чинь ер нь хэн юм бэ? Хүн яаж... ]

Бихёнгийн эвэр чичирлээ. Энгийн хүн Оддын урсгалын системийн талаар мэдэх боломжгүй нь мэдээж. Гэхдээ би энгийн хүн биш байв.

[Цөөн хэдэн од эрхэс таны оршин байгаад эргэлзэж байна.]

[«Нууц хуйвалдагч» од эрхсийн нүд таны төлөвлөгөөг хараад гялалзаж байна.]

Эндээс цааш энэ нь од эрхсийн үзэх түүх байхаа больсон.

Би Бихён руу дуугүйхэн уруулаа хөдөлгөв. —Сувгаа хаасныхаа дараа ярилцвал ямар вэ?

Бихён түгшсэн байдалтайгаар сувгаа хаав.

[#BI-7623 суваг хаагдлаа.]

Од эрхэс сувгийг орхин явмагц Бихён жинхэнэ төрхөө гаргав.

[Ярьж болно. Чи энгийн хүн атлаа Оддын урсгалын нэвтрүүлгийн талаар яаж мэддэг байна?]

—Тэр чухал биш.

[Юу?]

—Бихён, чи «доккэбигийн хаан» болмоор байна уу?

[Одоо юу—]

—Дуггак, Гилдал хоёрыг давж, сүлжээн дэх хамгийн шилдэг нэвтрүүлэгч болмооргүй байна уу?

Бихёнгийн царайны өнгө хувирав.

—Доккэби Бихён, надтай гэрээ байгуул. Тэгвэл би чамайг доккэбигийн хаан болгоно.

11-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг11-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах