Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

16-р анги

16-р анги — Хоёр нүүрт байдлын шугам (2)

Би энэ тухай байнга боддог байлаа.

Яагаад сүйрлийн дараах түүхүүдэд ингэтлээ олон «урьдчилан таахад амархан хорон санаатан» гардаг юм бол? Ийм нөхцөлд хүчингийн хэрэг, хулгай зэрэг гэмт хэрэг замбараагүй гарна гэж боддог нь зохиолчдын залхуурал л байх. Жинхэнэ «сүйрэл» нүүрлэвэл хүмүүс өөрсдийн төсөөлж байснаасаа илүү ухаалаг үйлдэхгүй гэж үү?

—Өгөхгүй бололтой. Хөөе, шууд алчих!

Хариулт яг өмнө минь байлаа. Над руу дөхөж ирсэн эрчүүд болон ард зогсоод ажиглаж буй эрийг би анзаарав.

[«Чөтгөр мэт галын шүүгч» од эрхэс шударга шийдвэрийг хүлээж байна.]

Хүн төрөлхтний төсөөлөл хэвшмэл байдаг ч бодит хүмүүс төсөөллөөсөө ч илүү хэвшмэл байдгийг би дахин ухаарлаа.

Швиик!

Төмөр хоолой агаарт хачин нумран нисэв. Алах санаатай хийсэн цохилт биш байлаа. Үнэндээ тийм ч их өвдсөнгүй.

—Х-Хэрэв зугтахгүй бол үнэхээр үхнэ шүү. Зайл!

Дөрвөн эр намайг бүслэв. Тэдний нэг нь чичирч байсан ч бусад нь өмнөхөөсөө илүү тайван харагдана. Тооны давуу талтай болсонтой нь холбоотой биз.

—Энэ нусгайчууд юу хийгээд байна?

Уаааа! гэж хашхирахад нэг эр урагш дайрав. Тэр илт хамгаалалтгүй байрлалтай байлаа. Би өргөсөө хөдөлгөлөө.

Пүок!

—Аааа! Миний хөл! Миний хөл!

—Новшийн амьтан!

—Бүгдээрээ нийлж цохь!

Уур нь хүрсэн эрчүүд зэрэг дайрсан ч би айсангүй. Тэдний Хүчний түвшин дөнгөж 5-аас дээш байлаа. Ирж буй дайралтуудыг тэсээд, би өргөсөөр чимээгүйхэн хатгав.

Танг! Каанг!

Пүок! Пүок!

Эрчүүдийн гуяыг ээлж дараалан өргөсөөр хатгаж, тэднийг орилуулан өвдөг сөхрүүлэв. Гэхдээ би тэднийг алсангүй. Учир нь даалгаврыг дуусгах нөхцөл нь тэднийг «саармагжуулах» байлаа.

[Үнэмлэхүй сайн системийн од эрхсүүд таны шийдвэрийг сайшаан толгой дохиж байна.]

[Цөөн хэдэн од эрхэс таны хүн чанарыг шоолон инээлдэж байна.]

[Од эрхсүүд танд 100 зоос ивээн тэтгэв.]

Хэрэв би алуурчин болбол од эрхсүүдийн анхаарлыг хэсэг хугацаанд татаж чадах байлаа. Гэхдээ энэ нь хэсэгхэн зуурынх л байлаа. Сэтгэл хөөрлийн босгыг гэнэт өсгөх нь урт хугацаандаа сайн зүйл биш.

[Даалгавар дуусахад гурван минут үлдлээ.]

Хоёр минут өнгөрчээ. Хугацаатай даалгаварт цагийг зөв тооцоолох нь чухал.

—Э-Энэ новш чинь ер нь юу вэ? Яагаад үхдэггүй юм бэ?

Тэр үед ард зогсоод нөхцөл байдлыг ажиглаж байсан бүлгийн ахлагч урагш гарч ирэв.

—Чи нэлээд хаттай нөхөр байна. Бүгд ухар. Би түүнтэй үзье.

—Чольсү ах аа! Энэ залуу нэлээд хүчтэй ивээн тэтгэгчтэй бололтой!

—Сайн байна. Түүнд зоос их байгаа бололтой.

Хар гялбаа татсан төмөр нударганууд. Ердийн төмөр нударга биш байлаа. Ивээн тэтгэгчээсээ авсан юм болов уу?

Тасхийв.

Төмөр нударга өмссөн гарын хурууны үе тайван гэгч нь тачигнав.

[Дүр «Чольсү» «Сүрдүүлэх» ашиглалаа.]

[Нийт чадварын зөрүү хэт их тул «Сүрдүүлэх» үйлчилсэнгүй.]

—Хөөх, чи ч бас гайгүй юм аа? Огт айхгүй байна.

Түүнийг ярьж дуусахаас өмнө нударга нь хөдөллөө. Цохилт яг миний эрүүг чиглэж байв. Би хурдхан ухарлаа. Тэр залуу инээмсэглэв.

—Чи ч бас гайгүй юм аа? Дасгал хийдэг үү?

Хөлийн хөдөлгөөний тусгай чадваргүй байсан ч авхаалж самбаа нь 10-р түвшнээс давсан хэн ч үүнийг хийж чадна. Эд зүйл авсныхаа дараа үлдсэн зоосныхоо ихэнхийг үзүүлэлтүүддээ зарцуулсан тул биеийн үзүүлэлтүүдийн минь нийлбэр одоо 33 хүрсэн байв.

Энэ залууг нэг харчих уу?

[Онцгой чадвар болох «Дүрүүдийн жагсаалт» идэвхжлээ.]

[Дүрийн мэдээлэл]

Нэр: Бан Чольсү.

Нас: 34.

Од эрхсийн ивээн тэтгэгч: Жижиг сажгийн хаан.

Хувийн онцлог: Довтолгооны хүчний ахлагч (Ерөнхий зэрэг)

Онцгой чадварууд: Гардан зодоон 2-р түвшин, Хуурамч сүрдүүлэг 2-р түвшин.

Тамга: [Сүрдүүлэх 1-р түвшин]

Нийт үзүүлэлтүүд: Тэсвэрийн түвшин 6, Хүчний түвшин 7, Авхаалж самбааны түвшин 6, Ид шидийн хүчний түвшин 2.

Ерөнхий үнэлгээ: Ердийн нэг жижиг сажгийн гар. Ивээн тэтгэгчтэй болсон азтай ч бодит байлдааны хүчтэйгээ харьцуулахад чадвараа хэтрүүлэн дөвийлгөх хандлагатай.

Аан... тийм байна. Одоо саначихлаа.

—Чольдү бүлгэмийн Бан Чольсү.

—Юу, чи намайг таньдаг юм уу?

—Тэгвэл харъя даа?

Тэр энэ түүх эхлэх үед салхи шиг алга болсон тул миний ой санамж бүдэг байсан ч Бан Чольсү гэдэг дүр байсныг бүдэг бадаг саналаа.

Тэр Гымхо өртөөн дээрх бүлгэмийн хамгийн тэнэг нь байсан.

Миний мэдэж байгаагаар эднийг Ю Жүнхёк аль хэдийн алчихсан байх ёстой. Яагаад одоо хүртэл амьд байгаа юм бол?

—Оху, чи магадгүй «тэр» ангиллынх уу? Хүн алж үзсэн биз? Тийм биз дээ? Тийм ээ, бид хоёр ямар нэг байдлаар адилхан юм шиг санагдлаа.

[Дүр «Бан Чольсү» «Хуурамч сүрдүүлэг» ашиглалаа.]

Хуурамч сүрдүүлэг. Энэ бол танхай этгээд бүрийн эзэмшдэг чадвар. Өрсөлдөгчийн довтлох хүчийг сулруулдаг сайн сөрөг нөлөөтэй чадвар боловч энэ удаа өөр байлаа.

[Дөрөв дэх хана Бан Чольсүгийн дүрийн «Хуурамч сүрдүүлэг»-ийг хаалаа.]

[Дүр Бан Чольсүгийн өөртөө итгэх итгэл огцом буурч байна.]

—Намайг үл тоож байна уу? Үхэх гээд байна уу?

Бан Чольсү Грек-Ромын бөхийн сүрдмээр байрлалд ороод над руу дайрав. Гэхдээ тэр нь зүгээр л хуурамч сүрдүүлэг байлаа. Учир нь түүнд «бөхийн» чадвар байгаагүй.

—Тойруу ярихаа болиод хүрээд ир.

—Новшийн амьтан!

Бан Чольсүгийн гол чадвар нь Гардан зодоон 2-р түвшин байлаа. Гардан зодоонд орохгүй л бол түүний байлдааны хүч өчүүхэн.

—Үх!

Авхаалж самбааны зөрүү асар их байсан тул түүний дайралт надад бараг хүрсэнгүй. Би түүнийг бага зэрэг өрөвдсөн харцаар харлаа.

Бүх од эрхэс хувилгаанаа даалгаврын «гол дүр» болгохыг хүсдэггүй.

Жишээлбэл, түүний «Жижиг сажгийн хаан» од эрхэс хувилгаануудаа гамнадгаараа алдартай. Тэнэгүүдийг хувилгаанаа болгон ашиглаж, тэднийг өөр хувилгаадуудад нухлуулж байхыг харах дуртай мазохист байлаа.

Тэр бол «Жижиг сажгийн хаан» байв.

[«Жижиг сажгийн хаан» од эрхэс баярлаж байна.]

[«Жижиг сажгийн хаан» од эрхэс танд 100 зоос ивээн тэтгэв.]

Түүний хувилгаан бяц ниргүүлсэн ч тэр дайсанд тусалсаар байв. Би анх хугацаатай даалгаврыг нэг цохилтоор дуусгахаар бодож байсан ч одоо нөхцөл байдал арай өөр болжээ.

[Нэмэлт даалгавар дуусахад хоёр минут үлдлээ.]

Тэгвэл үлдсэн хугацааг бүрэн ашиглах хэрэгтэй.

—Муу новш!

Түүний хэлсэн үг бүр Жижиг сажгийн хааны өнгө аястай байлаа. Ямар өрөвдөлтэй юм бэ.

Пиок!

—Хаха! Би чамайг оносон!

Дайралт нь азаар оносон ч хохирол бага байв. Оносон газар нь жаахан л хорсож байлаа.

—Яаж байгаа юм?

Яагаад гэж үү? Миний Тэсвэрийн түвшин 12. Түүний Хүчний түвшин ердөө 7. Нийт үзүүлэлтүүдийн зөрүү асар их байсан тул байлдааны хүчний зөрүү ч мөн асар их байлаа.

—Одоо миний ээлж үү?

Би балмагдсан Бан Чольсүгийн хацрыг илээд, дараа нь чадлынхаа хэрээр цохилоо. Бан Чольсү орилох үед хэдэн шүд нь нисэн гарч ирэв. Би эргэлзэлгүйгээр гарыг нь өргөсөөр яг таг хатгалаа.

—Аааа!

Би нэг гарыг нь өргөсөөр хананд тогтоогоод, тасралтгүй балбаж эхлэв. Ухаан алдуулахгүйгээр нуруу, гуя, дунд чөмөг, хажуу зэрэг хамгийн их өвддөг хэсгүүдийг нь сонгон цохилоо.

[«Жижиг сажгийн хаан» од эрхэс баярлаж байна.]

[«Жижиг сажгийн хаан» од эрхэс нэмэлт даалгаврын хугацааг сунгахыг хүсэв.]

[Нэмэлт даалгаврыг нэг минутаар сунгалаа.]

Би өнөөх эмэгтэйн гэмтсэн хэсгүүдийг ч бас орхилгүй онилов.

—Хах! Хүх! Хүх!

Цус, мах энд тэндгүй үсэрч, хугарсан шүд газарт унаж, хугарсан яснууд хэвийн бус мурилзана. Гэсэн ч би өшиглөсөөр байлаа.

—З-Зогсооч! Гуйя! Ахаа тавь!

Хажууд зогсож байсан эрчүүд сандарсан дуугаар хашхирлаа. Би хааяа тэдэн рүү харж байв. Дараа нь өнөөх эр газар хэвтэж буй хагас нүцгэн эмэгтэй рүү харав.

Хүн гэдэг сул дорой. Ийм сул дорой хүмүүс яаж ийм хэрцгий зүйл хийж чаддаг байна аа? Тэд дэлхий сүйрсэн гэх шалтаг гарган хүн алж, эмэгтэйчүүдийг хүчирхийлж, бусдын юмыг дээрэмдсэн.

Зөнгөөрөө үйлдсэн хэрэг байсан юм болов уу?

Бан Чольсүгийн нүд өөрөөс нь хавьгүй хүчтэй хүчирхийлэлтэй нүүр тулсан айдсаар дүүрэхийг хараад би гэнэт сониучирхав.

—Яагаад ингэв?

Энэ асуулт гэнэт амнаас гарчихсан юм. Үнэндээ би хариу сонсоно гэж огт бодоогүй. Гэвч түүнийг дахин өшиглөх гэж байтал Бан Чольсү нүдээ нээлээ.

—Новш... зүгээр л намайг алчих, новш минь.

Тэр нүдийг харах мөчид би асуултад минь өөрийнхөөрөө хариулсныг ойлгосон. Амьдралтай зууралдах өчүүхэн ч шинжгүй харц байлаа. Тийм ээ. Энэ нь зөнгөөрөө үйлдсэн хэрэг биш байв.

Бан Чольсү сульдсан хоолойгоор хэлэв.

—Нохой долоосон энэ ертөнц...

Энэ залуу дэлхий сүйрэхээс бүр өмнө цөхөрчихсөн хүн байжээ. Яг л над шиг.

[Нэмэлт даалгавар дуусахад 10 секунд үлдлээ.]

Би цааш сааталгүй хүзүүг нь хүчтэй өшиглөв.

Цохилтоор амьсгаа нь дарагдаж, Бан Чольсү эцэст нь ухаан алдав.

[Та нэмэлт даалгаврыг гүйцээх нөхцөлийг хангалаа.]

[Та 300 зоос оллоо.]

Та бүгд аз жаргалтай байгаасай.

[‘Жижиг сажгийн хаан’ од эрхэс сэтгэл ханаж, танд 100 зоос ивээн тэтгэв.]

Бусад эрчүүд мөлхсөөр нэг нэгээрээ над руу дөхөж ирэв.

—Я-Ямар хэрцгий юм бэ...

Тэд ноорхой алчуур мэт болгосон Бан Чольсү рүү, дараа нь айсан харцаар над руу харав. Нядалгааны газарт аваачихыг хүлээж буй ноход шиг харагдаж байлаа.

Би ухаан алдсан эмэгтэй болон дэлгүүрийн уутнуудыг өргөж авлаа. Ямар ч байсан дэлхий сүйрсэн, би амьдралаа шинээр эхлүүлэх ёстой байв.

—Бүлгэм байгаа газар руу намайг аваач.

          *

Гымхо өртөө нь анх Ю Жүнхёк зохион байгуулсны дараа бүс нутгийн түшиц газар болон өргөжих учиртай байлаа.

Ю Жүнхёк анхны буцалтдаа Гымхо өртөөний бүлэгтэй хамт хоёр дахь үндсэн даалгаврыг давж, тус бүлгийнхэнд шинэ эринд байр суурь эзлэх боломж олгожээ.

Гэвч тэр бол анхны түүх байлаа. Буцалтын гурав дахь тойрогт Ю Жүнхёк өөр хүн болсон байв.

Буцалтын гурав дахь тойргийн Ю Жүнхёк бол бүхнийг ганцаараа эзэмдсэн мангас байлаа.

…Гэсэн ч наад захын цэвэрлэгээг хийчихдэг хүн байсан.

—Аан?

Намайг дагуулж явсан эр гайхсан бололтой.

—Би зүгээр л өөртэйгөө ярьсан юм. Дадал болчихсон юм.

[Нууц хуйвалдагч гэх од эрхэс таны ганцаараа ярьдгийг таашааж байна.]

—Тийм ээ... Ямартай ч, энэ замаар.

Бие биеэ түшин явсан Чольдү бүлгэмийн эрчүүд хөдөлгөөнөө зогсоов. Бид харанхуй тавцангийн доод талд бууж, гэрэл асаалттай хэвээр байгаа газар оллоо.

Шатаар буух зуур хүмүүсийн шуугилдах чимээ сонсогдов.

—Чольдү бүлгэм! Хүмүүс шархаджээ!

Хэд хэдэн хүн Бан Чольсүгийн бүлгийг түшиж авахаар яаран ирэв. Хүмүүс эмх цэгцтэй хөдөлж байсан нь энд миний бодсоноос илүү зохион байгуулалттай дэг журам байгааг харуулж байв.

Тэр хооронд танил царайтай хүмүүс гүйж ирж байгааг би олж харав.

—Бурхан минь. Дугжа аа! Дугжа аа!

Аз болоход юу ч болоогүй бололтой.

—Ю Санъа аа.

—Баяртай байна. Үнэхээр, үнэхээр баяртай байна!

Ю Санъа баяр хөөртэй царайгаар миний өмнө зогсов. Би цочирсон ч эв хавгүйхэн гар барихаар гараа сунгав. Ю Санъа өнгөрсөн дөрвөн хоногт нэлээд хүндийг туулсныг гарынх нь ар талд үлдсэн олон зураас илтгэж байлаа.

Нэг чимээ сонсогдоход, нэг зүйл хөлд минь наалдав.

—Та амьд байна.

Тэр нь И Гилён байлаа. Би хүүгийн толгойг илэв.

—Сайн байсан уу?

И Гилён толгой дохив. Хацар нь ихэд хонхойсон байснаас өлсөж байгаа нь илт. Би цүнхнээсээ шоколад гаргаж, И Гилёны гарт тавив.

—Таныг амьд гэдгийг мэдэж байсан шүү, Дугжа аа. Ха…

Эцэст нь би И Хёнсон руу харлаа. Биеийнх нь дээд хэсгийн булчин улам чангарсан мэт харагдав. Магадгүй И Хёнсон энэ хоёрыг хамгаалсан бололтой.

—Үнэхээр уучлаарай. Тэр үед би Дугжа гуайг орхиод…

—Зайлшгүй нөхцөл байдал байсан.

—Ашгүй, Ю Жүнхёк гуайн зөв байж.

…Ю Жүнхёк? Яагаад энд тэр нэр сонсогдож байгаа билээ?

И Хёнсон хэсэг азнасны дараа сая анзаарсан бололтой ингэж хэлэв.

—Ю Жүнхёк Дугжа гуайг амьд байгаа байх гэж хэлсэн юм…

—…Ю Жүнхёк одоо хаана байгаа вэ?

—Одоо энд байхгүй.

Энд байхгүй гэж үү?

—Ю Жүнхёк гуай өчигдөр өртөөг орхисон. Тиймээс…

И Хёнсон үгээ гүйцээж амжаагүй байхад би олон зүйлийг ойлгочихов. Аан, тийм байж. Үнэхээр л тийм байжээ. Тэр яарсан хүн байсан.

—Тэр ч санаанд орлоо, бас нэг хүн байгаа.

—Аан, хэлтсийн дарга.

Ю Санъа үгээ гүйцээж амжилгүй байтал хэсэг эрс гэнэт дайран орж ирэв. Гэхдээ энэ нь харин ч сайн хэрэг байлаа.

—Бүгд замаас гар!

Юу болсныг тайлбарлуулах шаардлагагүй байв. Би тэр дороо ойлголоо. Алх, эсвэл төмөр хоолой барьсан гурав, дөрвөн эр намайг бүслэж эхлэв. Тэдний дунд танил царай байлаа.

—Ч-Чи…!

Хан Мёно намайг Тэгш гүүрэн дээр орхичхоод, одоо сүнс харсан хүн шиг харагдаж байв. Хан Мёно энэ бүлэгт нэгдсэн бололтой.

—Т-Тэр нөхрийг зайлуул! Тэр маш муу хүн! Энд байх ёсгүй!

Гэмтэй хүн гэлбэлзэнэ гэгчээр Хан Мёно учир зүггүй хашхирч эхлэв.

Гэвч бусад эрчүүд бие бие рүүгээ хараад, тэр дороо хөдөлсөнгүй. Нэг л хачин байлаа. Хан Мёно голд нь зогсож байхад тэд яагаад түүний үгэнд орохгүй байв?

—Ха ха, Хан ах аа. Бүгд эвтэй байх ёстой биз дээ, тэгэхээр болиоч.

—Аан, т-тэр чинь…

—Та шинээр ирсэн хүн байна.

Эрчүүд хоёр тийшээ хуваагдаж, дундуур нь зам гарлаа. Тэдний дундаас туранхай эр гарч ирэв. Нүд рүү нь харахад л би мэдэж байлаа. Энэ залуу ивээн тэтгэгчтэй байв.

—Тантай танилцсандаа таатай байна. Нэрийг тань асууж болох уу?

—Ким Дугжа.

—Дугжа гуай. Тийм үү. Би Чон Инхо.

Чон Инхо? Санаж явах ёстой нэр мэт санагдав. Би өргөс атгасан гартаа хүч нэмэв. Энэ залуу Чольдү бүлгэмийн удирдагч бололтой. Тэр надаас болж хүмүүсийнхээ талыг алдсан тул энд хэрэг төвөг тарихаар иржээ.

—Тантай хамт ирсэн хүмүүсээс таны тухай сонслоо. Та мангасыг ялж, манай бүлгийн гишүүдийг аварсан гэсэн.

…Юу?

—Бүгд цуглар! Манай зоригт шинэ гишүүн ирлээ!

Чон Инхогийн үгний дараа хүмүүс нэг нэгээрээ энэ зүг рүү эргэж эхлэв.

Тэр үед л би ойлгосон юм. Хан Мёногийн нэр нөлөө ийм олон хүнийг нэгтгэж чадахгүй. Энэ бүлгийн жинхэнэ удирдагч нь Чон Инхо байлаа.

—Ваа! Хоол байна!

Өлсгөлөн нүд дэлгүүрийн уутнууд дээр тусав. Тэгэхэд Чон Инхо яг үүнийг хүлээж байсан мэт ярив.

—Тэр үүнийг яг бидэнд авчирч өглөө. Ховорхон тохиох сайн хүн байна.

Түүний үгнээс болж бүгд намайг аврагч мэт харж эхлэв. Хүүхэд тэвэрсэн эх, хөлөө гэмтээсэн хөгшин эр хоёр ч над руу чин сэтгэлээсээ харж байлаа.

Чон Инхо… Би түүнийг санах шиг боллоо. Тийм ээ, Гымхо өртөөний бүлэгт энэ залуу байсан.

[«Нууц хуйвалдагч» гэх од эрхэс хөөрч байна.]

Энэ сүйрсэн ертөнцөд жинхэнэ аюул нь Бан Чольсү шиг хүмүүс биш байлаа. Цөхрөлд автсан чигтээ хөдөлж буй хүмүүс надад өчүүхэн ч аюултай санагдахгүй байв.

Жинхэнэ аюултай хүмүүс бол бусдын цөхрөлийг эрх мэдлээ өсгөх бордоо болгон ашигладаг хүмүүс. Яг энэ залуу шиг.

—Гымхо өртөөнд тавтай морил, Ким Дугжа гуай.

Чон Инхо над руу ширтэн инээд алдаж байлаа. Тэр надтай гар барих зуураа дотроо инээв.

Чон Инхо үүнийг хэзээ ч мэдэхгүй. Яг энэ мөчид түүний ирээдүй шийдэгдчихсэн байлаа.

16-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг16-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах