Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

22-р анги

22-р анги — Сүүдрийн сахиул (4)

Магадгүй, бид нэлээд удаан тулалдах байсан байх.

[«Номын хавчуурга» онцгой чадварыг одоо идэвхжүүлж болно.]

[Хоёрдугаар номын хавчуургыг идэвхжүүллээ.]

[«Номын хавчуурга» чадварын түвшин бага тул идэвхжих хугацаа богиносно.]

[Идэвхжих хугацаа: Нэг минут.]

—Ямартай ч надад энэ байсан. Үгүй бол яс минь тасарч, эсвэл цус минь бүлэгнэж мэдэх байлаа.

[Таны дүрийн талаарх ойлголт бага тул дүрийн чадварын зөвхөн нэг хэсэг идэвхжинэ.]

[Зэвсгийн бэлтгэлийн түвшин 1 идэвхжлээ.]

Гэхдээ тэгсэнгүй. Яг үнэндээ, тэгэх боломж надад байсангүй. Би байсан бүх хүчээ шавхсан. Бүх хүчээ шахан гаргаж, тэмтрүүлүүдийн дундуур гүйлээ.

Сүкак!

Эргэн тойрны дүр зураг нүдний өмнө жирэлзэн өнгөрөв. Үлдсэн ганц зүйл нь хурц цагаан гэрлийн дүрс болон ямар нэгнийг огтолсон мэдрэмж байлаа.

[«И Хёнсон» дүрийн талаарх таны ойлголт нэмэгдлээ.]

[Хоёрдугаар номын хавчуургыг идэвхгүй болголоо.]

Би хүч чадлаа алдчихсан мэт санагдав. Бүхнээ ганц цохилтоор шавхчихсан байлаа. Тэгээд хэсэг хугацааны дараа агаарт чичирсэн дуу сонсогдов.

[…О-Од эрхсүүд ээ. Та нар бүгд харсан биз дээ? Б-Би буруу хараагүй биз…?]

Үүргээ мартсан Доккэби Бирю гарч ирэв. Үнэндээ гайхах нь аргагүй байлаа.

[Цөөн хэдэн од эрхэс нүдэндээ итгэхгүй байна.]

[«Ёроолгүй ангалын хар дөлт луу» од эрхэс ширүүн дүрэлзэж байна.]

Миний өмнө тэмтрүүлүүд нь гэмтсэн, хүчирхэг 7-р зэрэглэлийн чөтгөр хэвтэж байв.

[«Алтан бүслүүрт хоригдол» од эрхэс баярласан мэт үсээ зулгааж байна.]

[500 зоос ивээн тэтгэлээ.]

Тасарсан тэмтрүүлүүд газарт хөглөрч, тулалдааны дараа эргэн тойрны газрын хархнууд аль хэдийн үхсэн эсвэл зугтсан байв. Гагцхүү Харанхуйн сахиул л газар хэвтэн хүндээр амьсгалж, уруул нь татвалзаж байлаа.

—…Ки. Кии. Ки.

Уг нь 7-р зэрэглэлийн чөтгөр бол миний дийлж чадахгүй дайсан байв. Тиймээс би бэлтгэлтэй ирсэн. Би Ю Жүнхёк шиг хүчтэй ч биш, И Хёнсон шиг сайн ивээн тэтгэгчтэй ч биш байлаа.

[Хэт нямбай од эрхэс таны бэлтгэлтэй байдлыг магтаж байна.]

[200 зоос ивээн тэтгэлээ.]

Зүгээр л надад байсан «мэдээлэл» бусдаас илүү давуу байв. Гэхдээ заримдаа «мэдээлэл» энэ дэлхий дээрх бүхнээс хүчтэй байдаг.

Кииинг!

Тэр мэдээллийн бодит үр дүн нь одоо миний гарт байсан цагаан гэрлийн илд байлаа.

[Э-Эхний даалгаврууд дээрх «эфирийн илд»… О-Од эрхсүүд ээ. Энэ үнэн түүх мөн үү?]

Аз болоход, доккэби ам хуурайгүй ярьж байсан тул би тайлбарлах шаардлагагүй байлаа.

Эфирийн илд. Энэ бол хамгийн дээд түвшний ивээн тэтгэгчийн дэмжлэгтэй хувилгаадын гол техник байв. Мүримийн зохиолуудад энэ техникийг ихэвчлэн «энергийн илд» гэж нэрлэдэг.

—Яг үнэндээ жинхэнэ эфирийн илд биш. Жинхэнэ нь үүнээс хавьгүй хүчтэй.

[Т-Тийм ээ! Яг нарийн хэлбэл, Цагаан ариун одны энергийг шингээж илд болсон зүйл нь «Эвдэрсэн итгэл» юм…]

Доккэбиг харахад тэр бүр тэнэг биш бололтой.

[Гайхалтай… Тэр муу Бихёны сувагт ийм нөхөр байна гэж…]

Яг үүнийг хүлээж байсан мэт Итгэлийн ир унтарлаа.

[«Эвдэрсэн итгэл»-ийн эдэлгээ дууслаа. Энэ эд зүйлийг дахин ашиглах боломжгүй.]

Харамсалтай байсан ч үүргээ гүйцэтгэсэн байв.

—Нэмэлт даалгавар гүйцээсний шагналаа өг.

[Өө, тийм шүү. Х-Хүлээ!]

Бирю яаран агаарт ямар нэг зүйл бичихэд удалгүй мэдэгдэл гарч ирэв.

[Нэмэлт даалгаврыг гүйцээх нөхцөлийг хангалаа!]

[500 зоос оллоо.]

[Цөөн хэдэн од эрхэс таны даалгаврыг биширч байна.]

Шагнал бодсоноос бага байлаа. Аргагүй. Би Харанхуйн сахиулыг алаагүй болохоор тэр.

[Дашрамд хэлэхэд, чи тэр нөхрийг алахгүй юм уу?]

Бирю хүлээлт дүүрэн харцаар намайг ширтэв.

Би ядарсан амьсгаа гарган газар хэвтэж буй Харанхуйн сахиулыг харав. Тэгээд эелдэгхэн хэллээ.

—Би хүн алахгүй байх үзэл баримталдаг.

[Х-Хүн алахгүй байх…?]

—Би хүнийг амархан хөнөөдөг хүн биш.

[«Чөтгөр мэт галын шүүгч» од эрхэс үүнийг биширч байна!]

[100 зоос ивээн тэтгэлээ.]

Мэдээж, энэ бол худал байв.

[«Нууц хуйвалдагч» од эрхэс таныг зальтайгаар инээмсэглэн харж байна.]

[100 зоос ивээн тэтгэлээ.]

Гайхсан Бирю ээрэн хэлэв.

[Г-Гэхдээ энэ нөхрийг алчихвал шагнал чинь асар их болно шүү дээ? 7-р зэрэглэлийн чөтгөрийг хамгийн анх алсан хүн болж, би чамд 7,000 зоос өгнө! 7,000 зоос гэдэг ямар их мөнгө болохыг чи мэдэх үү?]

—Би алахгүй. Шагналын хайрцгийг нээх хэрэгтэй байна, тиймээс хажуу тийшээ болоорой.

Би ядаргаатай Бирюг өмнөөсөө зайлууллаа. Харанхуйн сахиул миний энд ирсэн жинхэнэ шалтгаан биш байв. Тиймээс…

Пуок!

[7-р зэрэглэлийн «Харанхуйн сахиул» чөтгөр алагдлаа.]

…Юу?

Үхтлээ инээх гэж байгаа мэт харагдсан доккэби, цээжиндээ хутга зоолгосон чигтээ үхсэн Харанхуйн сахиул хоёрын дараа. Тэгтэл…

—Хаха, хахахаха! О-Одоо би хүчтэй болж чадна! Ким Дугжа, муу новш минь! Чи үүнийг мэдээгүй байсан юм байна!

Хан Мёно хутга барьж байв. Юу болсныг би ерөнхийд нь гадарлав. Тэгтэл чихэнд минь дэлбэрэх мэт мэдэгдлүүд сонсогдов.

[7-р зэрэглэлийн чөтгөрийг анх удаа агналаа!]

[Боломжгүй үйлсийг гүйцээлээ.]

[8,000 зоос оллоо.]

[Хувь нэмэр: Ким Дугжа, Хан Мёно]

Эдгээр мэдэгдэл Хан Мёнод ч очсон байх. Сүүлчийн цохилтыг би хийгээгүй учраас хэдхэн зоос л авсан ч…

Мэдэгдлүүдийг хараад Хан Мёно баярласандаа үхэх шахаж байгааг би олж харлаа.

—Хүн алахгүй байх үзэл гэнэ үү? Тэнэг амьтан! Ийм шатаж буй ертөнцөд хүн алахгүй байна гэж юу байх вэ? Чам шиг хүн гэж байхгүй! Чи мэдэж байгаа биз дээ—

Тэгээд Хан Мёно дуугүй болов. Одоо тэр юу хийснээ ойлгожээ.

[7-р зэрэглэлийн «Харанхуйн сахиул» чөтгөр алагдаж, Чөтгөрийн хаан «Асмодей» алуурчны байгааг анзаарлаа.]

[Чөтгөрийн хаан Асмодей сүүлчийн цохилт хийсэн хүнийг үхтэл нь нэхэн хөөнө.]

[Чөтгөрийн хаан Асмодей сүүлчийн цохилт хийсэн хүнд аймшигт хараал тавилаа!]

[Сүүлчийн цохилт: Хан Мёно]

—Ю-Юу? Энэ ямар мэдэгдэл вэ?

Хан Мёно айсандаа хашхирлаа.

[«Нууц хуйвалдагч» од эрхэс таны муу санааг биширч байна.]

—Аан… Би чамд хэлээгүй бил үү? Би зориуд алаагүй юм.

[«Нууц хуйвалдагч» од эрхэс таны даалгаврыг Оддын урсгалд санал болголоо.]

Хан Мёно сүнсээ алдсан мэт агаарыг ширтэв.

Чөтгөрийн хаан «Асмодей»-н хараал бол алуурчинд тохиож болох хамгийн аймшигт зүйл байлаа. Яг ямар хараал болохыг нь би мэдэхгүй ч лавтай аймшигтай байсан.

Би эргэж харахад И Гилён, Ю Санъа хоёр гайхсан янзтай энэ зүг харж байв. Би юу ч болоогүй мэт инээмсэглэлээ.

—Шагналуудаа хамт нээе.

          *

Хэсэг хугацааны дараа бид эрдэнэсүүдийг нэгжиж, тус бүр нэгийг нь сугалж авав.

—Би энийг авлаа.

—Би үүнийг…

Ю Санъа, И Гилён хоёр тус тус жижигхэн бугуйвч, хуучин бамбай олжээ.

[Ид шидийн хүч сэргээх бугуйвч]

[Хуучин төмөр бамбай]

Хоёулаа D зэрэглэлийн эд зүйл байсан ч юу ч үгүй байснаас дээр. Ид шидийн хүч сэргээх бугуйвч хүн бүрт хэрэгтэй эд зүйл, харин Хуучин төмөр бамбай И Хёнсонд тохирох байлаа.

Нэрэнд нь орсон «төмөр» гэдгийг үл тоох хэцүү байв. Энэ төмөр дэлхийн төмрөөс хавьгүй хатуу байлаа.

Ю Санъа бага зэрэг гонсгор дуугаар хэлэв.

—Бодсоноос бага байна.

Бага байлаа. Түүний хэлсэнд буруу байсангүй. Үүнийг «эрдэнэсийн сан» гэж нэрлэхэд ч дэндүү ичмээр байв.

Ю Жүнхёк.

Өчигдөр явсан тэр нөхөр энэ газрыг аль хэдийн туулсан байх. Чөтгөртэй тулалдвал ядарна гэдгээ мэдэж байсан болохоор боломжийг ашиглаад эрдэнэсийг нь авчээ.

Эцэст нь бид аль хэдийн дээрэмдүүлчихсэн газрыг дахин дээрэмдэж байв.

—Гэхдээ хамгийн гол зүйл нь үлдсэн учраас зүгээр.

Би агуулахын голд байсан хар хайрцгийг харав. Бид дахиж цаг алдалгүй хайрцгийг нээлээ.

Хайрцаг доторх зүйл нь зуух байв. Халаасанд багтахаар жижигхэн тул үүнийг зуух гэж нэрлэхэд ч ичмээр байлаа.

[Шидийн хүчний зуух].

Хүлээж байсанчлан, энэ эндээ байж байв. Үнэндээ энэ эд зүйл нэмэлт даалгаврын гол түлхүүр байлаа.

[Шидийн хүчний зуухыг хүн бүр нэг л удаа ашиглаж болно.]

Мэдээж, Ю Жүнхёк нэгийг нь авсан байсан тул нийтдээ хоёр Шидийн хүчний зуух байв.

—…Тэр чинь юу вэ?

—За, үүргийг нь бага зэрэг мэдэж байх шиг байна.

Би зориуд чичирсэн дүр үзүүлээд, зуухыг ид шидийн хүчээр идэвхжүүлж, үхсэн газрын хархны нэг хөлийг өргөв.

Хоолны тавагнаас ч жижигхэн байсан нь инээдтэй ч, тавхан секундын дотор газрын хархны хөлд гайхалтай өөрчлөлт гарлаа.

—Хөөх! Ямар сайхан үнэр вэ!

Чихэрлэг үнэр анхилж, газрын хархны хөл алтан өнгөтэй болов.

—Мах!

И Гилён догдлон хашхирлаа. Ю Санъа яаран асуув.

—И-Идэж болох юм уу?

—Би эхлээд амсаж үзье.

Би тос даасан арын хөлийг шүүрэн авч, махнаас нь тас хазлаа. Махнаас шүүс гоожиж байв… Би зажлахаа ч мартан нүдээ анив. Амсаж үзэх нь номоос уншихаас огт өөр байлаа.

[Цөөн хэдэн од эрхэс шүлсээ гоожуулж байна.]

[Од эрхэс танд 100 зоос ивээн тэтгэлээ.]

[«Ёроолгүй ангалын хар дөлт луу» од эрхэс шүлсээ залгив.]

[«Алтан бүслүүрт хоригдол» од эрхэс хумсаа мэрж байна.]

·····.

Мэдэгдлүүд ар араасаа гарч ирсээр байв. Үнэхээр, хоолны нэвтрүүлэг хамгийн шилдэг нь байлаа. Хоолны өмнө хүн бүр нэг санаатай болдог ажээ.

—Ид. Зүгээр байх шиг байна.

Намайг хэлмэгц хоёр хүн мах руу ухасхийв. Тэд гурав хоног олигтой хоол идээгүй тул нэлээд өлссөн байх. Хан Мёно ч тэнхэрч ирээд эргэлзэн дөхөв.

—Д-Дугжа аа… Б-Би түр зуур солиорчихсон…

—Ид. Нөгөө юмыг битгий бод.

—Б-Баярлалаа!

—Идсэнийхээ дараа сүнс болно.

—Ю-Юу…?

Хан Мёно үхсэн хүн шиг цонхийлоо. Би тоглоом болгож хэлсэн ч Хан Мёно үнэхээр үхэхээр байлаа. Асмодейн мөшгөлтийг Ю Жүнхёк хүртэл дийлэхэд амаргүй.

Бид тус бүр нэг нэг хөлийг нь барьж аваад идэж эхлэв. Бүх зүйл эхэлснээс хойш өлссөн тул бид хамтдаа мах идэж байлаа. Хүмүүс яалтай билээ.

Бүгд чимээгүйхэн хоолоо идэв. Шидийн хүчний зуухнаас зөөлөн тархах гэрэл нөлөөлсөн юм болов уу? Би бага зэрэг уярч байлаа.

Амьд үлдэхийн тулд ямар нэгнийг алж, иднэ. Энэ бол хүний амьдрал байв. Өдий хүртэл ийм л байсан атлаа яагаад ингэтлээ шинэ содон санагдсаныг би гайхав.

Гэнэт би дээш харж, Ю Санъатай харц тулгарав. Аа, Ю Санъа ухаан орж, гэнэт дуу алдав.

—Би өрөвдмөөр юм.

—…Аан?

—Дугжа аа, чи ингэж их хичээж байхад би гахай шиг л идээд… Ямар ч тус болж чадсангүй…

—Үгүй ээ, Санъа аа. Тэр…

—Гэхдээ чи энэ бүхнийг яаж мэддэг юм бэ? Араатныг хэрхэн хоол болгохоо хүртэл мэддэг, бас…

—Аан, тэр чинь…

—Тийм ээ! Чи уран зөгнөлт зохиол их уншдаг болохоор л тэр байх, тийм үү? Үнэхээр, дэлхий ийм болохыг би мэдсэнгүй. Харин би ямар тэнэг юм бэ, испани хэл цээжлээд л сууж байдаг.

Ю Санъа ингэж хэлэхийг сонсоод надад нэг л сонин санагдав. Түүнийг тайвшруулахаар ам нээв.

—Санъа аа, чи гадаад хэл үзсэн болохоор чөтгөрийн төрөл зүйлийн хэлийг сурч чадсан юм.

Мэдээж, энэ нь нэг их тус болсонгүй.

—Тийм үү… Баярлалаа, Дугжа аа…

Би Ю Санъад инээмсэглээд сууж байсан газраасаа босов. Бүлгийнхэн дахиад л хоолондоо умбав. Би түр амсхийчхээд бүлгийн ар тал руу явлаа.

Үнэндээ Шидийн хүчний зуух чухал байсан ч миний жинхэнэ зорилго өөр эд зүйл байв. Шидийн хүчний зуухыг агуулж байсан “хар хайрцгийг” би анхааралтай ажиглав. Энэ мөн байлаа. Ямар ч эргэлзээгүй.

Шидийн хүчний зуухыг авсан Ю Жүнхёк үүнийг мэдээгүй байх. Агуулахын жинхэнэ эрдэнэ нь энэ “хар хайрцаг” байв.

Эх зохиолд Ю Жүнхёк энэ тухай буцалтын зургаа дахь тойргийн дараа л мэддэг болсон.

Үүнийг анх хэн олж мэдсэн билээ? “Тэнгэрлэг шивэгчин Хори” байсан уу? За, сайн санахгүй байна. Яг таг биш ч, ерөнхийдөө ингэж хэлсэн байх:

「Тэнд. Эхний бүсүүдэд хачин хайрцгууд байдаг. Түүнд ямар нэг зүйл хийвэл…」

Энэ үед би Ю Санъатай харц тулгарав.

—Энэ хайрцаг юунд зориулалттай вэ?

—Аан? Өө, энэ чинь…

Ю Санъа хайрцгийг харан хэлэв. Хайрцаг дээр үл мэдэгдэх үсгүүд бичээстэй байлаа.

…Тэр тэдгээрийг уншиж чаддаг юм болов уу?

—Санамсаргүй... эд зүйлийн хайрцаг?

Новш гэж. Гадаад хэлний мэдлэг яагаад чухал байдгийг одоо л ойлголоо.

—Өө... тэр... аан. Тэгж гэсэн үг юм байна.

Би бага зэрэг ичэв. Ю Санъа дуу алдав.

—Хурдан ашигла, Дугжа аа!

—…Зүгээр үү?

И Гилён хүчтэй толгой дохив.

—Бидний төлөө санаа зовох хэрэггүй. Эндээс олдсон бүх эд зүйл чинийх. Тэр нь ойлгомжтой.

Тийм ээ, намайг барьж авлаа, хурдан хийе.

—Тэгвэл би үүнийг сайн ашиглая.

[Цөөн хэдэн од эрхэс таны шийдвэрт толгой дохиж байна.]

Би долдугаар зэрэглэлийн чөтгөрийн цөмийг халааснаасаа гаргав. Үүнийг Харанхуйн сахиулын үхсэн цогцсоос огтолж авсан юм. Дээр нь эдэлгээ нь дууссан Эвдэрсэн итгэлийг ч гаргаж ирэв. Эх зохиолын үйл явдлаар бол энэ хайрцгийг ашиглах арга энгийн байлаа.

「Хэн мэдлээ? Хязгаарлагдмал хувилбарын зоосон эд зүйл гарч ирнэ гэж.」

Би чөтгөрийн цөм болон Эвдэрсэн итгэлийг хайрцагт хийв.

「Ха, миний үгэнд итгэхгүй байна уу? Үнэн гэж үү? Дэд эд зүйлсийг дотор нь хийгээд хайрцгийг хаа!」

Үнэндээ энэ хоёр эд зүйлийг дотор нь хийхэд юу болохыг би мэдэж байсангүй. Гэхдээ ямар нэгэн асар том зүйл гарч ирнэ гэдэгт итгэлтэй байлаа.

「Дээд зэрэглэлийн эд зүйл заавал гарч ирнэ!」

Хэсэг хугацааны дараа хаалттай хайрцгаас нүд гялбам гэрэл сад тавин цацрав.

22-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг22-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах