—Ах аа! Энэ чинь…
И Гилён эрдэнэсийн хайрцгийг олмогц би түүний жаахан амыг таглав.
—Чшш, түр хүлээ.
Амьд үлдэх арга замын ертөнц өршөөлгүй байлаа. Од эрхэс дүрүүдийн зовлон зүдгүүрийг зугаа болгон үзэж, зүгээр л хүмүүсийг зовоохын тулд даалгавруудад саад тотгор нэмдэг байв.
“Намайг бариарай!” гэж байгаа зүйлс ихэвчлэн урхи байдаг бөгөөд системийн мэдэгдэлд ч итгэж болохгүй байв.
—Эрдэнэсийн санд зөвхөн эрдэнэс байдаггүй.
[“Ёроолгүй ангалын хар дөлт луу” од эрхэс сэтгэл дундуур байна.]
Ёроолгүй ангалын хар дөлт луу… Тэр намайг үхээсэй гэж нэлээд удаан хүсэж байгаа.
Тиймээс би хүлээлээ. Удалгүй эрдэнэсийн авдрын эргэн тойронд сүүдрүүд гарч ирж эхлэв.
Гррр…
Тэд газрын хархнууд байлаа. Тэд хонгилоор ямар нэгэн зүйл зөөж ирээд шидэн, хоорондоо мэдээлэл солилцож байв.
Хаваррук.
Тодорхой тооны газрын харх цугламагц эргэн тойрныг гэрэлтүүлэх гэрлийн тоо нэмэгдэв. Энэ нь хар эфирээр бий болгосон хар гал, дөл байлаа.
Энэ газар Харанхуй үндэсний цөм гэдэг бөгөөд тиймээс шатаах хар эфир ихтэй гэж ярьдаг байв. Тэр үед хэн нэгний дуу сонсогдов.
—Бүгд Ю Санъа гуайгаас болсон!
Түүнийг хэн болохыг хэлэх шаардлагагүй байлаа. Би тэр дууг шууд танина. Гайхсан И Гилёны мөрийг чанга атгав. Одоо болоогүй.
—Надаас болсон гэж юуг хэлээд байгаа юм бэ?
Бүдэг гэрэлд газрын хархнуудад баригдсан хоёр хүн харагдав. Тэднийг газраас ургасан мөчрөөр чанга хүлжээ.
—Х-Хэрвээ Ю Санъа гуай метроор яваагүй бол нөхцөл байдал ийм болохгүй байсан!
—Одоо метро ямар хамаатай юм бэ?
Тэр энэ бүх утгагүй яриаг яаж тэвчиж байв аа? Магадгүй Ю Санъа гэгээнтэн шиг хүн байсан байх. Эсвэл түүний ард байдаг ивээн тэтгэгч нь гэгээнтэн шиг хүн байсан ч байж болох юм.
—Т-Тэр… Тэр, Ю Санъа гуай, та дандаа дугуй унадаг шүү дээ…
Хан Мёно утгагүй зүйл бичих зуураа дуу нь чичирч байлаа.
Ю Санъа хүйтэн өнгөөр хэлэв. —Түр хүлээ. Миний дугуйг хулгайлсан хүн та байсан юм уу?
—Э-Энэ чинь ямар хүн бэ? Би чамайг машинаараа хүргэж өгнө гэж тодорхой хэлсэн биз дээ! Хүний тусыг хүлээж авч сур!
—Надад хариул. Миний дугуйг хулгайлсан уу?
Гэнэт бүх зүйл учиртай болов. Мерседес-Бензийн S ангиллын машин унадаг хүн яагаад 3-р шугамаар метроор явсны учир энэ байжээ.
Ер нь бол гайхах зүйл биш. Ю Санъа руу зөвхөн компанид нь ч биш, Гымхо өртөөнд ч нүд унагадаг эрчүүд цөөнгүй байв.
Үнэндээ Ю Санъа тийм анхаарал татахуйц хүн байлаа. Ааш араншин нь дулаахан, бас хүмүүст тал засаж чаддаг.
[“Чөтгөр мэт галын шүүгч” од эрхэс “Хан Мёно” гэдэг дүрийг үзэн ядаж байна.]
Хан Мёногийн царай бүдэг гэрэлд ч тод харагдахаар улайжээ. Аюултай харагдав.
—Тийм ээ, новш гэж! Би хийсэн! Тэгээд яах юм?
—Яагаад ийм чухал биш юм шиг ярьж байгаа юм бэ? Чи өөр хүний юмыг авсан. Энэ бол хулгай.
—Хулгай гэнэ ээ? Новш гэж, дэмий юм бүү ярь! Анхнаасаа миний машинд суухгүй яасан юм бэ!
[“Алтан бүслүүрт хоригдол” од эрхэс энэ өчүүхэн маргааныг үзэн ядаж байна.]
Би ингэх санаатай байгаагүй ч одоо өөр арга байсангүй. Би чимээгүйхэн өргөс атгав.
—Би чамаас ганцхан удаа гуйсан юм биш. Чамайг гэрт чинь хүргэж өгье гэж байн байн хэлсэн ч чи дандаа хараал идсэн юм шиг татгалзсаар байсан…
Би өргөсийг чадлынхаа хэрээр шидэв. Өргөс Хан Мёногийн амны буланг зураад харанхуй руу цааш нисэв.
—Уаааааа! Юу вэ?
[“Алтан бүслүүрт хоригдол” од эрхэс баяртай байна.]
[100 зоос ивээн тэтгэгдлээ.]
—Дугжа гуай!
Ю Санъа над руу дуудсан ч би тэдэн рүү харсангүй.
Куооооо…
Өргөс газрын хархнуудын амьдрах орчныг хөндлөн нэвтэлж, харанхуйг зүслээ. Тэгээд тэр хараал идсэн нөхөр гарч ирэв. Харанхуй үндэст ийм зүйл байхгүй байх аргагүй байлаа.
[“Харанхуйн сахиул” гарч ирж болзошгүй!]
[Нэмэлт даалгавар шинэчлэгдлээ!]
[“Хамгаалагчийг ал” нэмэлт даалгавар эхэллээ!]
Хаанд бууж өгч буй боолууд шиг айсан газрын хархнууд газарт наалдан унав. Бүдэг гэрэлд бараан дүрс гарч ирэв. Үхлийн бурхныг санагдуулам, тэмтрүүлтэй мангас байлаа.
И Гилёны царай огцом хувирав.
—Өө, ах аа, тэр…
—Зүгээр ээ.
Эцэст нь И Гилён газарт унаж, огиулж эхлэв. Энэ нь гайхах зүйл биш байлаа.
Ийм холоос харахад ч асар их дарамт мэдрэгдэж байв. Эргэн тойронд мөлхөж байсан жоомнуудын гэдэс хагарч орхижээ. Жоомнуудтай холбогдсон И Гилён сэтгэл санааны асар их хохирол амссан нь гарцаагүй.
—Гилён. Олон төрөлт харилцааг дахиад хэдэн удаа ашиглаж чадах вэ?
—…Нэг, эсвэл хоёр удаа нэмж чадна гэж бодож байна.
—Ойлголоо. Тэгвэл энд хэсэг амар.
Би Гилёныг хажуугийн хананд түшүүлээд Ю Санъа, Хан Мёно хоёр руу очив. Сандарсан Хан Мёно мөчрүүдээс мултрах гэж тэмцэлдэж байлаа.
—Ө-Өхүк! Энэ чинь юу вэ…?
Би Швейцар хутгаа гарган, тэр хоёрыг ороосон мөчрүүдийг огтлов. Хутгыг хэдхэн удаа хөдөлгөхөд л хангалттай байв. Дараа нь хутга хүрсэн мөчрийн хэсэг гэнэт зэврэн муудаж, ир нь хайлж алга болов. Тийм ээ, энэ бол чөтгөрийн төрлийн хүч байлаа.
—Хойш суу.
Би газрын хархны сээр нуруугаар хийсэн зэвсэг өргөнгөө хэлэв.
7-р зэрэглэлийн чөтгөрийн төрөл зүйл болох Харанхуйн сахиул. Сүйтгэл эхэлснээс хойш гарч ирсэн олон мангасын дундаас чөтгөрийн төрөл зүйлүүд хортой байлаа.
Үнэндээ газрын хархнуудын эрдэнэс чөтгөрт өргөсөн “өргөл”-тэй бараг адил байв. Ижил зэрэглэлтэй байсан ч чөтгөрийн төрөл зүйлүүд бусад мангасын төрлөөс өөр байлаа.
[Харанхуйн сахиул өөрийн дагадаг Чөтгөрийн хаанаас ивээл хүртлээ.]
—Камюн. Дер. Йитур.
Чөтгөрийн төрөл зүйлүүд өөрсдийн хэлтэй, өөр өөр Чөтгөрийн хаадыг шүтэж, Харанхуй үндсээр дамжуулан Чөтгөрийн хааныхаа хүчний нэг хэсгийг өвлөн авдаг байв.
[Харанхуйн сахиул “Айдас”-ыг цацрууллаа.]
[“Дөрөв дэх хана” онцгой чадвар “Айдас”-ын нөлөөний ихэнхийг саармагжууллаа.]
Тиймээс нэг чөтгөрийг ална гэдэг тэдний Чөтгөрийн хааны дайсан болно гэсэн үг байлаа.
—Йитур!
Тэр юу хэлж байгааг би мэдэхгүй ч нөхцөл байдал сайнгүй харагдав. Боломжтой бол тулалдмааргүй байлаа.
—Э-Ээж үү?
Ю Санъа. Тэр одоо хүртэл яваагүй байсан юм уу?
—Би чамд хойш суу гэж хэлсэн.
—Тэр мангас сая “ээж” гэж хэллээ…
Энэ юу гэсэн үг болохыг хэсэг бодов. Үгүй, түр хүлээ.
—Аан, би… К-Каруд, йемирэн? Аан, ингэж дууддаг юм уу? Акэту?
Би хэсэг зуур андуурсан байх гэж бодлоо. Гэхдээ буруу сонсоогүй байв.
—Каллиту!
Гайхмаар нь Харанхуйн сахиул эцэст нь толгой дохив.
[“Ю Санъа” дүр “Хэлмэрч” 3-р түвшний чадварыг идэвхжүүллээ.]
…Бурхан минь, тэр испани хэлээр сайн байгаад зогсохгүй юм байна. За, юу болохыг харъя.
—Тэр юу хэлээд байна?
—Тэр… “ээж бол” гэж давтаад байна…
…Ээж болох? Харанхуйн сахиул дахин хашхираад Ю Санъа руу заав.
—Каллиту!
Ю Санъа нулимс дүүрсэн царайтай байлаа.
—Ээ, ээж гэж үү? Би чинь хараахан гэрлээгүй байгаа!
Энэ удаа Харанхуйн сахиул Хан Мёно руу заав.
—Каллиту!
Хан Мёно амаа арчингаа царай нь цонхийв.
—Я-Яагаад би ээж нь гэж? Аав аа!
Чөтгөрийн төрлийн тэмтрүүлүүд дээш өргөгдөв.
Пүшү!
—Өөөөөх!
Тэмтрүүлүүдийн нэг нь Хан Мёногийн ам руу орж, тэр бүхлээрээ харлан хувирав. Хан Мёногийн хоолойгоор ямар нэгэн зүйл доош гулсан орох чимээ сонсогдов.
Тийм ээ. Ээж болно гэдэг нь энэ байжээ. Чөтгөрийн төрөл зүйлүүд өөр төрлийн амьтны биед үр төлөө тээдэг байсныг би сая л санав.
—Ю Санъа гуай, та одоохондоо хүүхэдтэй болох төлөвлөгөөгүй биз дээ?
—Мэдээж!
Ю Санъа гуай үгийг шууд ойлгоод ухасхийн холдов. Би газрын хархны жадаа даллан, Хан Мёнод шигдсэн тэмтрүүлүүдийг тас татав.
Харанхуйн сахиул ууртайгаар архирав.
—Каллитуо!
Фүшү! Тонг!
Чөтгөрийн төрлийн тэмтрүүлүүд газрын хархны жадыг аажмаар буталж байлаа. Ихтиозаврын ходоодыг нэвт сүлбэж чадсан Чулуун гахайн өргөс хүртэл чөтгөрийн биед шигдсэн даруйдаа сүйрэх байв.
Нэг мэдэхэд Хан Мёно холдчихсон, харин Ю Санъа над руу харав.
「Боломж байна уу?」
Түүний нүд надаас ингэж асууж байгаа мэт санагдав. Үнэнийг хэлэхэд надад ямар ч боломж байгаагүй.
Пүшү! Пүшүү! Тонг!
Хэдхэн удаа цохиулсны дараа газрын хархны жад бараг бүрэн сүйрэв. Жад атгасан гар өвдөж байлаа.
Дунхо гүүрний ихтиозавр шиг эрдэнэсийн авдрыг манаж буй энэ мангасыг барьж дийлэхгүй байв. Тиймээс анхны төлөвлөгөө нь энэ мангастай тулалдах биш, алга болсных нь дараа эрдэнэсийн авдрыг авах явдал байсан.
Гэвч урьдын адил төлөвлөгөө гэдэг зүйл буруугаар эргэх гэж л байдаг.
—Доккэби. Харж байна уу?
[Ө-Өө. Чи мэдэж байсан юм уу?]
Доккэби харанхуй дундаас гарч ирэв. Нэрийг нь мэдэхгүй ч Бихёны нэг үеэл бололтой байлаа.
—Одоо гэхэд надад ирчихсэн байх ёстой нэг илгээмж байна. Яаравчлаад надад өг.
[Хихит. Энэ миний хариуцах зүйл биш. Б-Бихёны хийх ёстой ажил.]
—Одоо чи Бихёны оронд ажлыг нь хийж байгаа. Од эрхэс гомдоллож байгааг харахгүй байна уу?
[“Алтан бүслүүрт хоригдол” од эрхэс доккэби “Бирю”-г загнамаар байна.]
[“Чөтгөр мэт галын шүүгч” од эрхэс доккэби “Бирю”-г заналхийлж байна.]
Доккэби Бирю сандарсан янзтай залгив.
[…З-За. Энэ удаа л болъё. Сонирхолтой байх шиг байна!]
Доккэби ямар нэгэн зүйл бувтнаж, дуудлага эхэллээ.
[Арилжаанаас эд зүйл ирлээ.]
[“Эвдэрсэн итгэл” эд зүйлийг олж авлаа.]
[Гэрээний нөлөөгөөр зуучлалын хураамжийг чөлөөлөв.]
Эвдэрсэн итгэл. “Доккэбигийн уут”-ны арилжаанд бүртгэлтэй байсан “ихтиозаврын цөм”-өөр арилжсан эд зүйл эцэст нь иржээ.
—Кик.
Харанхуйн сахиул хоосон агаараас эд зүйл гарч ирэхийг хараад инээлээ. Инээх нь аргагүй байв. Надад оногдсон нь D зэрэглэлийн эд зүйл байлаа. Дундуураа хугарсан хутга.
[Энэ эд зүйл ашиглахад хэтэрхий хуучирсан байна. Эдэлгээ муу бөгөөд хүчин чадлаа бүрэн гаргахад хэцүү.]
Надад уг эд зүйлийг өгсөн доккэби хүртэл инээмсэглэн хөхөрч байлаа.
[Т-Тэр хуучин юмаар яаж тулалдах юм бэ? Тэгээд тусгай чадваргүй бол ашиглаж ч чадахгүй…]
Үүнийг би мэдэлгүй яах вэ. Мэдээгүй бол худалдаж авахгүй байсан.
—Уф...
Би амьсгаа авч, оюун бодлоо төвлөрүүлэв.
Кииинг!
Бариул хүчтэй чичирч эхлэв. Бирю цочсондоо хашхирлаа.
[Өө? Яаж?]
Гайхах нь аргагүй. Учир нь энэ бол би түүний найзаас асар их 10,000 зоосоор худалдаж авсан чадвар байлаа. Цэнхэр эфир эвдэрсэн ирний гадаргуу дээр аажмаар тогтож эхлэв.
[Цагаан ариун одны энерги]
Ихтиозаврыг устгасныхаа дараа би энэ чадварыг Бихёноос худалдаж авсан. Бусад дээд зэргийн энергийн техникүүдтэй харьцуулахад хэдэн сул талтай ч тэдгээр дээд зэргийн техникүүдийг одоохондоо олж авах боломжгүй байв.
[Эвдэрсэн итгэл таны одны энергид хариу үйлдэл үзүүллээ!]
[Итгэлийн ир идэвхжлээ!]
Удалгүй эвдэрсэн ирний үзүүрээс гялалзсан цагаан хийсвэр ир урган гарч ирэв.
Эвдэрсэн итгэл. Одны энерги түүнд шингэхэд л жинхэнэ хүчин чадал нь илэрдэг байв.
Пүшүүк!
Тэмтрүүлүүдийн тоо хэдэн арваар олширч, харах хүрээг минь бүрхэв. Эдгээр довтолгооноос одоогийн тэсвэрийн түвшнээрээ би эсэн мэнд мултарч чадахгүй байлаа. Аймшигтай байв. Гэхдээ одоо боломж гарч иржээ.
Кииинг!
Учир нь Итгэлийн ир чөтгөрийн төрөл зүйлсийн эсрэг хэрэглэхэд хамгийн чанартай зэвсэг байлаа.
Пачучучучут!
Ирэнд хүрсэн тэмтрүүлүүд исэлдэн тасарч унав. Тэмтрүүлүүд нь сүйдэхэд Харанхуйн сахиул аймшигтайгаар ориллоо. Ид шидийн хүч минь шавхагдаж байгааг мэдэрсэн ч би яарсангүй.
Сукакак!
Би ирийг тайван хөдөлгөв.
Тэр “Тулааны мэдрэхүй” чадваргүй, би “Илдний сургалт” чадваргүй байсан тул тэмтрүүлүүдийг олон удаа оноож чадсангүй. Ирийг далайж байгаа байдал маань үнэхээр тааруу байв. Тэгэх нь аргагүй. Би сэлэмчин биш, уншигч байсан.
Тэгээд уншигч хүн уншигчийн л арга барилаар тулалддаг.
[Шинжийн нөлөөгөөр өмнө нь уншсан хуудсуудын талаарх таны ой санамж сайжирлаа.]
Сүйрлийн арга замын хуудсууд толгойд минь цахиллаа.
「…Харанхуйн сахиулын довтолгооны хэв маяг энгийн. Ямар ч тохиолдолд баруун дээд талын тэмтрүүл эхэлж… 」
「 …Довтолгооны дараа доод талд ганц тэмтрүүл… 」
「 …Түүний тэмтрүүлүүд дахин ургадаг ч хэдэн минут шаардагдана… 」
Би хичээнгүйлэн уншиж, уншсанаа ашиглав.
—Куааах!
Тэмтрүүлүүд нь таслагдах бүрд Харанхуйн сахиул орилж байлаа.
Харах хүрээний минь нөгөө талд И Гилён байлаа. Жаал хүү намайг биширсэн харцаар харж байв. Харамсалтай нь, түүний хүссэнээр болсонгүй—би энэ ертөнцийн гол дүр биш байлаа. Гэхдээ ядаж нэг зүйлд би итгэлтэй байсан.
—Кар. Миэн. Дэр.
Харанхуйн сахиул цочролоосоо арайхийн гарч, бувтналаа. Би юу ч асуугаагүй байхад Ю Санъа ардаас минь чичирхийлсэн хоолойгоор бувтнав.
—Чи миний бүх сул талыг яаж мэддэг юм бэ...?
Энэ нь чухам ийм утгатай байжээ. Би хөнгөхөн хариулав.
—Би ер нь их ном уншдаг юм.
Би энэ ертөнцийн талаар хэнээс ч илүү ихийг мэддэг байлаа.