Бид И Жихег даган Чүнмүро руу орлоо. Ю Санъа тавцангийн хагарч бутарсан хамгаалалтын хаалгыг хараад хэлэв.
—…Энд чинь ёстой замбараагүй уур амьсгалтай юм.
3-р шугамын рельснээс өгсөж гарахад бид хэдэн хүн сууж байхыг харлаа.
[Та Чүнмүро руу орлоо.]
[Гурав дахь даалгавар одоо явагдаж байна.]
[#GIR-8761 суваг идэвхтэй байна.]
[#BIR-3642 суваг идэвхтэй байна.]
Чүнмүрогоос хойш даалгаврын цар хүрээ томорч, доккэбигийн сувгууд олширлоо. Одооноос тэр гэнэн Бихёнд амаргүй байх болно.
Дунд эргэм насны хэдэн хүн биднийг хараад гараа даллав.
—Өө, бяцхан самурай. Шинэ хүмүүс дагуулж ирэв үү?
—Тийм.
Самурай гэнэ. Хэрэв түүний ард буй ивээн тэтгэгч нь хэн болох нь тодорхойгүй байсан бол И Жихег ингэж нэрлэж болох л байж. Гэхдээ эрт орой хэзээ нэгэн цагт тэд шийтгэл хүлээнэ. И Жихе дунд эргэм насны хүмүүс рүү хөмсгөө зангидав.
—Дахиад согтчихоо юу?
—Ха ха ха! Дэлхий ийм болчихоод байхад уухаас өөр яах юм?
Дунд эргэм насны хүмүүс гамшигт өртсөн хүмүүсээс ялгаатай нь тайван харагдаж байлаа. Тэд цэргийн дүрэмт хувцас өмссөн байсан нь аргагүй. Гымхо өртөөнөөс эндхийн байдал үнэхээр өөр байв.
Одоо л жинхэнэ эхлэл тавигдаж байлаа.
—Гэхдээ найзууд чинь хонгилоор орж ирсэн юм уу? Ямар мундаг юм бэ… Тэд их зоостой болсон байх даа?
Тэгтэл дунд эргэм насны эрчүүдийн нэг нь Ю Санъа руу эргэв.
—Тэнд байгаа залуухан бүсгүй, нэрийг чинь хэн гэдэг вэ? Хямдхан өрөө хөлслөх үү?
—…Өрөө?
—Ха ха, эндхийн тогтолцоог хараахан мэдэхгүй байгаа юм уу? Энэ газар бол—
И Жихе дунд эргэм насны эрийн үгийг таслав.
—Ах нар аа. Шинээр ирсэн хүмүүсийг хуурах гэж бүү оролд.
—Угаасаа тэд мэдчихнэ. Бүгд л ингэж амьд үлдэх гэж байгаа юм…
—Гэмтэхийг хүсэхгүй байвал зайл.
И Жихегийн үгийг сонсоод дунд эргэм насны эрийн царай цонхийв.
—Энэ жаахан хүүхдүүд чинь аль хэдийн муу муухай юм идэж сурчихжээ.
—Хөөе, Кан гуай. Боль.
Дунд эргэм насны хүмүүс цааш эргэв. Тэд 4-р шугам руу орж алга болоход И Жихе сэлмээ хураав.
—Та нарыг энд авчирлаа. Одооноос өөрсдөө болгоомжлоорой. Би хүүхэд харагч биш.
Ийм жаахан хүүхэд ингэж хөндий ярих гэж.
Би эргэн тойрноо ажиглав. Чүнмүро. Энэ бол огт өөр дүрэм үйлчилдэг гурав дахь даалгаврын талбар байлаа.
—Н-Новш! Ойртвол ална шүү…
3-р шугамын метроны тавцангийн голд нэг эр зогсож, хутгаа даллан хүмүүсийг сүрдүүлж байлаа.
Түүний хөл дор 1 пён (3.306 м²) хэмжээтэй, агаарт сунан үргэлжлэх ногоон гэрэл цацруулсан хавтан байв. Ю Санъа асуулаа.
—…Тэр яагаад ингэж байгаа юм бэ?
—Мэдэхгүй.
Таамаглаж болох байсан ч яг одоо түүнийг айлгах шаардлагагүй байлаа. 3-р шугам дээр гартаа хутгатайгаа сууж байсан хүн олон байв. Өмнөх дунд эргэм насны хүмүүсээс ялгаатай нь тэдний царай цөхрөлөөр дүүрчээ. Би тэднийг нэг гүйлгэн хараад И Жихегээс асуув.
—Ю Жүнхёк энд байгаа юу?
Явах гэж байсан И Жихе «Ю Жүнхёк» гэдэг нэрийг сонсоод толгойгоо эргүүлэв. Нүдэнд нь сэрэмж тодорчээ.
—…Чи хэн бэ?
Ю Жүнхёк энэ хүүхдийг аль хэдийн эвдэж орхижээ.
Түүнийг ойлгож болох л байлаа. Өмнөд Солонгосыг бүхэлд нь хайсан ч Тэнгисийн дайны бурхан түвшний од эрхэс олоход хэцүү. Хэрэв би Ю Жүнхёкийн оронд байсан бол Чүнмүро руу орсныхоо дараахан түүнийг олж очих байлаа.
—Би Ю Жүнхёктой хамт амьд буцаж ирсэн хамтрагч нь.
—…Хамтрагч? Яаж тэр боломжтой гэж?
И Жихе над руу сэжиглэсэн харцаар ширтэв. Би ичгүүр сонжуургүй мөрөө хавчив.
—Түүнд хэлбэл тэр ойлгоно. Ю Жүнхёк одоо хаана байгаа вэ?
—…Мастер одоохондоо энд алга.
—Үнэхээр үү? Хэцүү юм. Түүнд хэлэх зүйл надад байна.
И Жихе над руу урвасан мэт харсан хэвээр царайгаа хувиргав.
Аан, би Ю Жүнхёкийн талаар тэр юу гэж боддгийг маш сайн мэдэж байлаа. Тэгээд ч тэр аль хэдийн «мастер» гэж дууддаг болжээ… Ингэж байгаад И Жихегийн итгэлийг олно гэдэг хэцүү байх нь.
И Жихе буланд сунийн сууж байсан нэг хүүг дуудлаа.
—Хөөе, тэнд байгаа чи!
—Ээ? Тийм ээ, тийм!
—Эднийг энд харж бай! Би Мастерыг олохоор явлаа.
Хүү биднийг гайхсан нүдээр харав.
—…Тэд хэн юм бэ?
—Мэдэхгүй. Мастерын найзууд байх?
И Жихегийн үгийг сонсоод тавцан дээр байсан хүмүүсийн нүд томров. Тэд биднийг гайхаж, биширсэн харцаар ажиглав.
—…Ю Жүнхёк гуайн найзууд уу?
Хүү бидэн рүү гүйж ирээд уулга алдав. Тэр И Жихетэй ойролцоо насны бололтой байв.
—Та нар үнэхээр Ю Жүнхёк гуайн найзууд юм уу?
Хүүгийн тунгалаг нүдийг хараад худал хэлж чадсангүй. Ядаж би жирийн хүн байсан бол бүр ч худал хэлж чадахгүй байлаа.
—Тэр бол сайн найз.
Сүүлийн үед би «жирийн» хүн байхаа больсон бололтой. Ядаж энд бол тийм байлаа.
*
Ухаангүй байсан Жон Хивоныг асрангаа би хүүгээс Чүнмүро хотхоны тухай сонслоо. Энэ хүү И Жихегийн хамт Ю Жүнхёкийн дагалдагчдын нэг байв.
—…Тиймээс бид Ю Жүнхёк гуайг дагасан юм. Та намайг сонсож байна уу?
—Тийм.
Мэдээж би түүнийг сайн сонсоогүй. Психопат Ю Жүнхёкийн баатарлаг үйлсийн тухай яриа сонирхол татсангүй.
Товчхондоо иймэрхүү зүйл байлаа.
—Гурав хоногийн өмнө Ю Жүнхёк гарч ирээд та нарын заримыг, тэр дундаа И Жихег, мангасуудаас аварсан. Түүх нь ердөө л энэ биз дээ?
Хүү өөрийн ярьсан түүхийг ингэж товчилсонд хөмсгөө зангидлаа.
—Өө, түүх нь тийм ч энгийн биш…
Тэр Ю Жүнхёкт бүрэн татагдсан нь гарцаагүй.
Гэнэт асар их хүчтэй нэгэн гарч ирээд тэднийг аварчээ. Түүнийг дагахгүй байх нь харин ч хачин санагдана.
Гэхдээ хүү үүнийг мэдэхгүй байлаа. Тэр Ю Жүнхёк сайн хүн байсан учраас бус, И Жихетэй хамт таарсан азаар амьд үлдсэн юм.
—Одоо би сонирхож байгаа хэдэн зүйлээ асууж болох уу?
Би бодолдоо автаж байхад И Хёнсон эелдгээр асуулт асууж эхлэв.
—Тийм ээ. Асууж болно.
—Эндхийн хүнсний хангамж ямар байна?
—Тэрийг хэлэхэд жаахан ичмээр юм… Надтай адилхан зарим хүн Жихегээс хамааралтай. Жихе ан хийж, Ю Жүнхёк гуайгаар хоол хийлгэдэг юм…
Тэр хэзээ шалгах хуудас гаргасныг мэдэхгүй ч И Хёнсон тэмдэглэлээ гаргаж ирээд ямар нэгэн зүйл бичиж эхлэв. Тэр үнэхээр цэрэг хүн байлаа.
—Тэгвэл ундны ус чинь ямар байдаг вэ?
—Бид дээд давхарт байдаг «Байр эзэмшигчдийн холбоо»-нд хоол эсвэл зоос өгч солино.
—…Байр эзэмшигчдийн холбоо?
Би цэх суув. Одоо энэ түүх сонирхолтой болж эхэллээ. Хүү эргэлзэн амаа нээв.
—Тэд Чүнмүро орчмыг хариуцдаг байр эзэмшигчид. Дээд давхруудыг эзэлдэг болохоор бид тэднийг Байр эзэмшигчдийн холбоо гэж нэрлэдэг юм.
Чүнмүрогийн Байр эзэмшигчдийн холбоо. Энэ нэр Амьд үлдэх арга замд гардаг байлаа.
—Ямар хүмүүс байдаг юм бэ?
—За, юу гэж хэлэх вэ дээ…
Үнэндээ надад асуух ч шаардлага байсангүй. Миний таамаг зөв бол, «Арван муу ёр»-ын нэг нь яг одоо Чүнмүро хотхонд байж таарах учиртай.
—Тэд бол зүгээр л байр эзэмшигчид.
Энэ хариулт нэг талаараа зөв байлаа. Тэд үнэхээр байр эзэмшигчид. Тогтмол татвар авдаг барилгын эзэд. Энэ мөчид дуу цөөтэй И Гилён амаа нээлээ.
—Ах аа.
—Тийм?
—Би бие засмаар байна.
—Яаралтай юу?
—Тийм.
Цаг нь жаахан санаандгүй байлаа. И Гилён ер нь ийм зүйл хэлдэггүй болохоор бүр ч хачин санагдав. Тэгээд И Гилён нүүр нь улайсан Ю Санъагийн дэргэд зогсож байгааг анзаарлаа.
—Уучлаарай, би ч бас хамт явж болох уу?
Тэр мөчид Ю Санъа, Жон Хивон хоёр Яксу өртөөнд нууц хэрэгцээт зүйлсээ базааж байсан дүр зураг санаанд орлоо. Юу болоод байгааг ойлгосон бололтой. Тэр жаал И Гилён үүнийг хамгийн түрүүнд анзаарчээ.
Хүү бидний яриаг сонсоод хэлэв.
—Ариун цэврийн өрөө орохын тулд газар доорх хоёрдугаар давхар руу гарах хэрэгтэй. Гэхдээ ороход амаргүй.
—Ямар нэг юм болсон юм уу?
—Тийм ээ. Өөрсдөө очиж харсан нь дээр байх… Би дээшээ гарах гэж байна. Надтай хамт явах уу?
—Явъя.
Би ингэж хэлсэн юм. Мэдээж ариун цэврийн өрөө орох гэж биш. Дээшээ гарч хэдэн зүйлийг шалгах хэрэгтэй байлаа.
Сүүлийн үед Ю Жүнхёкийн хөдөлгөөн миний мэддэг «гурав дахь буцалт»-аас өөр байв. Тиймээс ялгааг нь тодорхой мэдэж авах хэрэгтэй байлаа.
Би найзуудынхаа хамт одоо ч ухаангүй байсан Жон Хивоныг тэвэрч үүрсээр газар доорх гуравдугаар давхар руу гарлаа.
—Өө, шинэ хүмүүс ирсэн гэж сонссон. Өрөө үзэх гэж ирэв үү?
Дөрөвдүгээр шугамын урсдаг шатны дэргэд зогсож байсан дунд эргэм насны эр исгэрлээ. Хүү толгой сэгсрэн хариулав.
—Аан, уучлаарай. Бид дээшээ гарна…
—Өө, харамсалтай юм. Болгоомжтой яваарай.
Дунд эргэм насны эр эргэлзэлгүй гараа даллав. Ю Санъа түүнийг холдон явахыг хараад асуулаа.
—Нээрээ, тэр «өрөө» нь яг юу юм бэ? Миний мэддэг өрөө биш бололтой.
—Ойлгоход амархан.
Хүү дөрвөлжин хавтанг заав.
3-р шугамын тавцан дээр ч ийм хавтангууд байлаа. Нэг пён хэмжээтэй ногоон хавтангууд. Сайтар ажиглахад хавтангийн дээд талын агаарт ямар нэгэн зүйл бичээстэй байв.
[Ногоон бүс 0/1]
—Даалгаврын нэр нь «Ногоон бүс», харин энэ хавтангуудыг өрөө гэж нэрлэдэг юм.
Хавтангийн ойролцоо хоёр эр хоорондоо зодолдож байв. Тэд хавтангийн төлөө булаацалдаж байлаа. Энэ удаа И Хёнсон асуулаа.
—Тэр юу вэ? Яагаад тэр хавтангийн төлөө зодолдоод байгаа юм?
Хүү бага зэрэг дургүйцсэн шинжтэй харав. Бидэнтэй ярилцах нь амьд үлдэх боломжид нь аюул учруулах мэт байлаа.
—Газар доорх хоёрдугаар давхарт очихоороо мэднэ.
Би дээд давхрууд руу өгсөх тусам өрөөнүүдийн төлөөх зодоон олширч байлаа. Өрөөний дугаарууд өөр өөр байв. Жижиг өрөөнүүдийг (0/1), том өрөөнүүдийг (0/7) гэж тэмдэглэжээ. Сүүлийнх нь өрөөний багтаамжийг зааж байгаа бололтой.
Би эргэн тойрноо сайтар ажиглаад асуув. —Газар доорх гуравдугаар давхраас нэгдүгээр давхар хүртэлх бүх талбай нь Газрын эзэдийн холбооных юм уу?
…Тийм ээ. Жижиг бүлэглэлүүд байгаа ч Газрын эзэдийн холбоо ихэнхийг нь эзэмшилдээ авчихсан.
Чүнмүро дахь бүх дэд бүтэц газар доорх хоёрдугаар болон нэгдүгээр давхарт байрладаг ч ганц холбоо тэр бүгдийг эзэлжээ.
—Ю Жүнхёк ямар ч арга хэмжээ аваагүй юм уу? Тэр чамайг авраагүй юм уу?
—Тэр…
Миний асуултыг сонсоод хүүгийн царай илт барайв. Хүү хэсэг дүнсгэр сууснаа арайхийн ам нээлээ.
—Бид өөрсдөө бие дааж зогс гэж хэлсэн…
Би мэдэж байлаа. Ю Жүнхёк мэдээж иймэрхүү зүйл хэлнэ. Магадгүй Ю Жүнхёк тэдэнд өөрийг нь дага гэж огт хэлээгүй байх. Тэд Ю Жүнхёкийн үзүүлсэн дийлдэшгүй хүчид татагдаж, найдвар тээн мөрөөдөж байв. Ямар өрөвдөлтэй юм бэ.
Удалгүй бид газар доорх хоёрдугаар давхарт хүрлээ. Хүүгийн царайд түгшүүр тодров.
—Эндээс цааш болгоомжтой байх хэрэгтэй.
Доод давхруудтай харьцуулахад B2-т өрөө тасалгаа хавьгүй олон байв. Тулалдаж буй хүмүүсийн бөөгнөрөл харагдсангүй. Харин хүмүүс Ногоон бүсүүдийг сүрдмээр харцаар манаж байлаа.
[Ногоон бүс 7/7]
Бид хүмүүсийн хажуугаар өнгөрч, ариун цэврийн өрөө рүү чиглэв.
—Өө… яагаад энд зогсов?
Ариун цэврийн өрөө рүү хүрэх сүүлчийн хонгилын аманд дөхөхөд бидний алхам зогслоо. Нарийхан амсар шиг тэр хонгилд хэдэн арван хүн бөөгнөрсөн байв.
—Урагшаа явъя.
Би хүмүүсийг замаасаа түлхэн холдуулсаар хэлэв.
—Пильдү гуай! Гуйя, үүнийг хүлээж аваач! Би дахиж тэгэхгүй!
—Гуйя, гуйя! Надад дахиад ганц хоног үлдэхийг зөвшөөрөөч. Зоос олохын тулд өр тавиад ч хамаагүй!
Цувааны эхэнд байсан ахлагч уур нь бадарсан хүмүүсийн өөдөөс харж байлаа.
—За, за, ухар. Ухраад бай.
Нөгөө талд Газрын эзэдийн холбооных бололтой хүмүүс цугласан байв. Үүнийг би зөнгөөрөө мэдэрч байлаа.
Арван муу ёрын нэг нь энд байлаа. Би романы дүрслэлээс “Арван муу ёр”-ын гишүүнийг танихыг оролдсон ч бүгд л тохирч байсан тул амаргүй байв.
Тэд газрын эзэд болсныхоо дараа бүгд адилхан харагддаг болдог юм уу?
Би толгой сэгсэрч байтал хэн нэгэн хөлнөөс минь зуурлаа. Тэр нь И Гилён байлаа. Аюул мэдрэгдээд мөрнөөс нь барих гэж байтал хэн нэгэн И Гилёныг түлхчихэв.
—Аа.
И Гилён тэнцвэр алдан унав.
[‘И Гилён’ дүр хувийн эзэмшилд халдсан байна!]
Гэнэт орчин хүйт даах шиг болж, Газрын эзэдийн холбооны урд талын хэд хэдэн гишүүн И Гилён руу харав.
—Энэ хүүхэд чинь юу вэ?
Бараг тэр даруйд бөөгнөрсөн хүмүүс хашхираад ухарлаа.
—Солиорсон юм уу!
—Б-Буцаад! Хурдан!
Тэд анхнаасаа тэнд байгаагүй мэт олон хүн далайн түрлэг шиг ухран давхив. Хүмүүс алга болж, тэдний зогсож байсан газарт улаан шугам гэрэлтэв. Нэг эр хил хязгаар болон И Гилён хоёр руу ээлжлэн харав.
—Хмм. Чи төөрчихсөн бололтой. Энд хаана байгаагаа мэдэж байна уу?
—Ариун цэврийн өрөө рүү явах зам уу?
—Ариун цэврийн өрөө гэж үү? Ха ха, урьд нь тийм байсан юм. Харин тэр хүү… аав ээж чинь хаана байгаа вэ?
—…Ха?
—Бусдын газар руу халдаж болохгүйг заалгаагүй юм уу?
Бусдын газар. Өө, тийм л байна.
Тэр эр И Гилёны толгойг учир битүүлэг харцаар илэв.
—Чи мэддэггүй юм байна. Одооноос би чамд зааж өгье.
[‘Гон Пильдү’ дүр ‘Зэвсэгт бүс 3-р түвшин’-ийг идэвхжүүллээ!]
Хүржигнэх чимээ гарч, гатлинг буутай төстэй жижиг бууны цамхгууд газраас өндийн гарч ирэв.
[‘Гон Пильдү’ дүр хувийн газар руу нь халдсаныхаа төлөө 500 зоос нэхэж байна.]
[Хэрэв шаардлагыг биелүүлэхгүй бол ойролцоох бүх бууны цамхаг тэр даруй гал нээнэ.]
Тэр эр хэлэв.
—Мөнгө өг.
Сумлагдсан бууны цамхгууд бүгд нэг цэг рүү онилжээ. Балмагдсан И Гилён босож ирээд миний хажууд очив. Тэр эр намайг хараад инээв.
—Аа, чи түүний асран хамгаалагч юм байна. Тэгвэл асран хамгаалагч нь 500 зоос төлөх ёстой биз дээ?
Тэр эрийн ичгүүр сонжуургүйгээр сунгасан гарыг хараад би инээмсэглэв.
…Ямар инээдтэй юм бэ, Ю Жүнхёк. Чи энэ новшнуудыг зүгээр орхисон юм уу?