Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

47-р анги

47-р анги — Ирээдүйн дайн (6)

Энэ хуурмаг зүйл биш байлаа. Нэрийг минь сонсмогц тэр залуугийн нүд тэр даруй томров.

—Битгий хэл…?

Тэр миний царайг анхааралтай ажиглав. Тэгэхэд надад Ю Жүнхёгийн дүрслэл Амьд үлдэх арга замд ямар байсныг сануулав. Тэнд түүний төрхийг дэлгэрэнгүй бичээгүй ч «царайлаг» гэдэг үг дагалдсан байсан. Тэгээд миний царай...

Үүнийг зохиолын хүрээнд зөвшөөрөгдөх зүйл гэж үзэж болох уу?

—Юу вэ?

—Аан, юу ч биш.

Түүний өнгө аяс илүү эелдэг болов. Тэнд юу болж байгааг би мэдэхгүй ч толгой нь яг одоо ихэд будилж байгаа нь лавтай.

Нэг зүйл л тодорхой байлаа. Миний өмнө зогсож буй эр Амьд үлдэх арга замыг гарцаагүй уншсан байв.

Би түүнийг Дүрүүдийн жагсаалтад бүртгэгдээгүй, бас Ю Жүнхёгийн нэрийг сонсоод гайхсаныг нь хараад бүр ч итгэлтэй болсон.

Түүний харц миний хажууд байсан И Хёнсон руу яаран шилжив.

Тэр шинжийг шалгаж байна... ойлголоо. Мэдээлэл ухаж байна уу? Би зориуд ам нээхээсээ өмнө түүнд И Хёнсоныг ажиглах жаахан хугацаа өглөө.

—Даварсан этгээд. Хараагаа хааш нь чиглүүлж байгаадаа болгоомжтой бай.

—…Хэк?

Тэр И Хёнсоны нэрийг баталгаажуулж, мөн Онцлог илрүүлэх чадвараар миний дүрийн цонхыг харж чаддагаа анзаарсан бололтой. Тэр Амьд үлдэх арга замыг хэр их уншсаныг би мэдэхгүй ч Ю Жүнхёкийг танихад ашиглаж болох хэд хэдэн шинж байсан.

Тэдгээрийн нэг нь бүхнийг илрүүлэхийн зэрэгцээ илрүүлэлтийн чадвараас хамгаалдаг SS зэрэглэлийн чадвар болох Мэргэдийн нүд байлаа. Одоо тэр намайг Мэргэдийн нүдтэй гэдэгт итгэх болно.

—Намайг B зэрэглэлийн чадвараар сэм харснаа би мэдэхгүй гэж бодоо юу?

Тэр залуугийн нүднээс эхэлсэн татвалзалт нүүрээр нь тархав.

Дараа нь түүний харц миний нуруун дээр үүрсэн улаан туг руу шилжив. Миний таамаг зөв байлаа. Түүний Ю Жүнхёгийн талаар олж чадах баримт хязгаартай байв.

—Новшийн бацаан...!

Бүлгийн нэг эр нөхцөл байдлыг ойлгоогүй хэвээр жадаа над руу чиглүүлэв. Яг тэр мөчид Жон Хивон, И Хёнсон хоёр урагш гарах гэж байлаа.

—Пийок!

Тэр эрийн толгой хагарч, улаан цус оргилуур шиг цацрав. Бүлгийнхэн тэр даруй хашхиралдав. Цусны цаанаас царай нь хүндэрсэн нэг эрийг би олж харлаа.

…Энэ муу бацаан чинь? Тэр олны дундуур аажуухан алхсаар над руу ирэв.

—Уучлаарай. Ийм нэр хүндтэй хүн аймшигтай дүр зураг харах хэрэг гарчихлаа.

—Чи хэн бэ?

Тэр миний хүйтэн өнгөнд царайныхаа хувирлыг барихыг хичээлээ. Нэлээд сайн байв. Миний оронд байсан бол зүрх нь дэлсээд тэсрэх гэж байгаа мэт харагдах байлаа.

—Албан ёсоор танилцуулъя. Намайг И Сонгүк гэдэг. Би Дунмё өртөөг хариуцсан орлогч.

Тэр над руу дөхөж ирээд бөхийв. Энэ надад таалагдлаа. Тэгээд би Ю Жүнхёкийн дүрд бүрэн орж эхлэв.

Би түүн рүү огцом дуугарсныхаа дараа хүйтэн өнгөөр ам нээлээ.

—Дунмё өртөө юу? Ойлголоо. Тэгвэл зайл.

—…Юу?

—Одооноос энэ бол миний өртөө. Тиймээс зайл.

Түүний ам ангайж орхив.

—Юу...

—Чи миний үгэнд орохгүй юм уу?

Би Дунмёгийн туг баригч руу доош харав. И Сонгүк сая л миний хэлэх гэсэн санааг ойлголоо.

—Т-Тэр боломжгүй. Нэгэнт эзэлсэн өртөөг шилжүүлж болохгүй...

—Намайг тэнэг гэж бодоо юу? Чи орлогч нь биз дээ.

—Тийм үү?

—Чи орлогчийн эрх мэдэлтэй л бол өртөөг дураараа шилжүүлж чадна. Мэдээгүй юм уу?

“…!”

—Хэрэв гурав хүртэл тоолоход өгөхгүй бол хоолойг чинь огтолно. Нэг.

И Сонгүгийн царай хөшив. Эрчүүд таагүй уур амьсгал бүрдүүлэн намайг аажмаар бүслэв. Жон Хивон, И Хёнсон хоёр намайг яагаад гэнэт ийм солиотой үйлдэл хийж байгааг ойлгоогүй тул сандарч байлаа. Би үргэлжлүүлэн ярив.

—Би тоглоод байгаа юм шиг сонсогдож байна уу? Хоёр.

Арван жилийн өмнө романыг уншсан болохоор санахад хэцүү байсан юм болов уу? Тэр Ю Жүнхёк гэж хэн болохыг мартсан бололтой. Тэгвэл би түүнд сануулах хэрэгтэй байлаа.

[«Цагаан ариун одны энерги Lv. 2» онцгой чадвар идэвхжлээ.]

[Итгэлийн ир идэвхжлээ!]

Жингэнэээн!

Би шатаж буй цагаан ирийн цаанаас И Сонгүгийн цонхийсон царайг олж харлаа. Энэ бол хэн нь түрүүлж буулт хийхийг үзэх тоглоом байв.

Ю Жүнхёкийг санаж байгаа нь тэр Ю Жүнхёк гэж хэн болохыг бага ч гэсэн мэддэг гэсэн үг.

Хэрэв тэр эхний үеийн Ю Жүнхёк ямар хэрцгий байсныг мэддэг бол энэ тоглоомыг цааш үргэлжлүүлж хэзээ ч чадахгүй.

Харин Ю Жүнхёкийг сайн мэддэггүй байсан бол хамаагүй. Ялагдах шинжтэй бол би энэ тоглоомыг үргэлжлүүлж байгаа дүр үзүүлээд зугтана. Одоо надад хангалттай хүч байсан.

Энэ мөчид И Сонгүк яаран хашхирлаа.

—Х-Хүлээгээрэй! Б-Би өгье!

Энэ бацаан Амьд үлдэх арга замыг уншсан байлаа. Гэхдээ сайтар уншаагүй бололтой.

—Хэрэггүй.

—…Юу?

—Чи хэтэрхий орой хариуллаа.

—Тийм үү?

—Энэ өртөө дангаараа хүрэлцэхгүй байна. Тундэгүнийг ч бас өг.

Миний хажууд байсан Жон Хивон гайхсан царай гаргав. Тэр үйлдэл хийхэд бэлэн мэт харагдаж байсан ч урагш гарч болохгүй байлаа.

Үгүй ээ, би дүр эсгэсээр байх ёстой байв. Учир нь би одоо Ю Жүнхёк байсан. Түүнийг намайг Ю Жүнхёк гэдэгт итгүүлэхийн тулд би бүр ч утгагүй зүйлс ярих хэрэгтэй байлаа.

Би илдээ И Сонгүк рүү чиглүүлэн зарлав.

—Хэрэв чи үүнийг хийхгүй бол тохиролцоо байхгүй.

—Г-Гэхдээ...!

—Дахиад гурав хүртэл тоолно. Нэг.

И Сонгүгийн царай нүдэн дээр минь хувирч байлаа. Тэр намайг Ю Жүнхёк мөн гэдэгт итгэж эхэлжээ. Романы гол дүр яг өмнө нь зогсож байв.

Тэр үүнийг яаж даван туулах бол? Түүний энд гаргах хандлага цаашид энэ хүмүүстэй ямар харилцаатай байхыг минь тодорхойлно.

—Би Тундэгүний Түүх, соёлын цэцэрлэгт хүрээлэнг өгч чадна! Гэхдээ...

—Гэхдээ?

—Тундэгүнийг шилжүүлэн өгөх эрх надад байхгүй... дургүйцэхгүй бол манай төлөөлөгчтэй уулзах уу?

Хариу нь үнэхээр сайн байлаа. Яг миний хүссэн хэмжээнд таарсан олз байв.

И Сонгүк үргэлжлүүлэн ярив.

—Ю Жүнхёк гуайн нэр хүндийг бүгд мэднэ. Манай төлөөлөгч Ю Жүнхёк гуайтай уулзахыг тэсэн ядан хүлээж байгаа. Манай бүлэгт Ю Жүнхёк гуайтай ярилцах боломж олгоно уу.

—Чи намайг мэддэг юм уу?

—Ю Жүнхёк гуайг яаж мэдэхгүй байх билээ?

И Сонгүк үүнийг хэлмэгцээ амаа таглав. Тэр өөрийнх нь хэлсэн зүйл хачин сонсогдсоныг ойлгожээ. Ю Жүнхёк ингэж эрт алдартай байх учиргүй байв.

—Я-я... Ямартай ч, надтай хамт явбал нэр төрийн хэрэг болно.

Би түүн рүү ширтээд хариулав. Тийм ээ, энэ хэмжээнд байхад болно.

—За, замаа заа.

И Сонгүгийн царай сэргэж, хэрэггүй үг нэмж хэлэв.

—Санаа зоволтгүй. Би Ю Жүнхёк гуайд хор хүргэхгүй гэж Хааны нэр төрөөр тангараглая.

[Дунмё өртөөний орлогч И Сонгүк Хааны нэр төрөөр тангараг өргөлөө.]

[Хэрэв тэр энэ тангаргаа зөрчвөл та И Сонгүкийг шийтгэж болно.]

Ямар сайн залуу вэ. Гэхдээ тэр намайг үнэхээр Ю Жүнхёк гэж бодсон бол зөв зүйл хийжээ. Түүний Ю Жүнхёгийн тухай ойлголт миний бодсоноос дээр юм биш үү?

Тэгвэл тэр үүнийхээ төлөөсийг төлөх болно.

—Надад гар хүрэх юм уу? Та нар?

—Мэдээж үгүй. Бидний хэн нь ч Ю Жүнхёк гуайд гар хүрч чадахгүй. Ха, ха ха. Тэгвэл... энэ замаар.

—Түр хүлээ.

—Тийм үү?

Би туг баригчийг заалаа.

—Үүнийг надад өг.

“…”

[Тундэгүний Түүх, соёлын цэцэрлэгт хүрээлэнг шилжүүлэн авлаа.]

[Одоогоор эзэлсэн: Чүнмүро (Үндсэн бааз), Мёндун, Тундэгүний Түүх, соёлын цэцэрлэгт хүрээлэн]

[Улаан тугийн амжилтын оноо нэмэгдэж байна.]

Туг нүдний өмнө хувирч байлаа.

Сайхан эхлэл байв.

Үгүй ээ, энэ дэндүү амархан байсан юм биш үү?

—Тэгвэл явцгаая.

Би И Сонгүгийн чичирч буй мөрийг ажиглаад хачин санагдав.

Ю Жүнхёк хэвээр амьдраад байж болохгүй гэж үү?

  *

И Сонгүк биднийг Дунмё өртөө рүү дагуулж явлаа.

Дунмёгийн гишүүд миний хэн болохыг мэдэхгүй байсан ч И Сонгүгийн хандлага хэт зөрүүд байсан тул эсэргүүцэж чадахгүй байв.

Би багийнхантайгаа цувааны ард алхаж байлаа. И Хёнсон над руу харан ам нээхээсээ өмнө хэсэг эргэлзэв.

—Өршөөгөөрэй, Дугж...

—Күк!

Жон Хивон тэр дор нь анзаарч, И Хёнсоны гэдэс рүү цохив. Уушгинаас нь агаар шахагдан гарах чимээ сонсогдож, И Хёнсон ёолов.

Жон Хивон ч аргагүй дээ. Тэр яг юу болоод байгааг мэдэхгүй байсан ч уур амьсгалд хэрхэн нийцэхээ мэддэг байв.

Би амныхаа булангаар бувтнав.

‘Намайг хэлэхээс өмнө юу хийхээ мэддэг юм байна, тийм үү?’

‘Тийм ээ, ерөнхийд нь.’

Би Жон Хивон руу, дараа нь И Хёнсонд үүрүүлсэн Кан Ильхүн рүү харлаа. Одоо хамгийн чухал хүн нь яг тэр байв.

‘Тэр нөхрийг сайтар хүл. Ойлгов уу?’

Жон Хивон толгой дохин хачин дохио үзүүлэв. Тэгээд миний өмнө өвдөг сөгдөж, хэтрүүлсэн дуугаар хашхирлаа.

—Тийм ээ, Жүнхёк оо! Таны хэлснээр хийе!

Үүнийг харсан хэн боловч дундад зууны хүлэг баатруудыг санах байв. Хамгийн инээдтэй нь гайхсан И Хёнсон ч мөн адил үйлдэл хийсэн явдал байлаа.

—Би ч бас таны хэлснээр хийе...!

Цувааны эхэнд явсан И Сонгүк энэ хоёрын дууг сонсоод гайхав. Ичмээр байсан ч үр дүн нь сайн байлаа. Би И Сонгүгийн дотоод бодлыг уншиж чадахгүй байсан ч чаддагсан бол ингэж харагдах байв.

「Тэр лав Ю Жүнхёк мөн байна.」

И Сонгүк надтай харц тулгарангуутаа толгойгоо хурдан буруулж, урагшаа харав. Гол дүр байх ийм л мэдрэмжтэй байдаг аж.

Удалгүй бид Дунмё өртөөнд ирлээ.

Тавцан дээр олон хүн байсан тул тэд нэлээд хүчирхэг бүлэг бололтой. И Сонгүгийн бүлгийнх шиг зэвсэгтэй хүмүүс байсан ч ихэнх нь зэвсэггүй байв.

Тэд өөр өртөөнүүдээс ирээд бүлгээсээ хагацсан тэнүүлчид бололтой.

—Хурдлаарай!

—О-ойлголоо.

Тэд Дунмёгийн гишүүдийн хяналт дор газрын хархнуудыг хядаж, эсвэл тоног хэрэгсэл хийхээр мангасуудын сэгийг задалж байлаа.

Ийм хүмүүсийг «боолын» анги гэдэг байв. Хаадын эрин үеийн нийтлэг дүр зураг байлаа.

Жон Хивон хөмсгөө зангидлаа.

—Энэ чинь жинхэнэ хаант улс биш шүү дээ...

Би Жон Хивонд хандан хэлэв.

—Зэвүүцэх хэрэггүй. Энд хүлээгээд нөхцөл байдлыг хар.

—Тийм ээ-ээ...

Жон Хивоныг үл тоомсорлон, эргэн тойрноо ажиглаж эхлэв. Нэмэлт хувьсагчдыг тооцох гэсэн хэрэг.

Дунмё анхны зохиолд нэлээд чухал байр суурьтай байсан. Хэрэв зөв санаж байвал... энэ газрын төлөөлөгч нь “хүчингүй нэгэн” байсан.

Гэхдээ Зөнчид оролцсон бол үйл явдал өөрчлөгдсөн байх магадлалтай. Би И Сонгүгийн толгойн ар талыг ширтэв.

Энэ үед надад хоёр асуулт төрөв. Нэгдүгээрт, И Сонгүг өөрийн гэсэн бичвэрийн хувилбартай байсан уу? Хоёрдугаарт, хэчнээн зөнч байсан бэ?

Гурав дахь асуулт гэвэл, тэд надтай адилхан “чадвар”-тай байсан уу...

Тийм биш бололтой. Тэгсэн бол эхэндээ Онцлог илрүүлэхийн оронд Дүрүүдийн жагсаалтыг ашиглах байсан.

Түүнээс гадна, би Дүрүүдийн жагсаалтыг ашиглахад түүнд Дөрөв дэх хана байсан шинж огт харагдаагүй. Өөрөөр хэлбэл, тэр И Гилёнтой адил тохиолдол байв.

Би чинь 3,000 гаруй бүлэг уншсан хүн. Тэд хэдхэн бүлэг уншчихаад надтай адилхан давуу тал хүртэнэ гэдэг шударга бус.

Тэгээд бодоход, тэдэнд бичвэрийн хувилбар байгаагүй бололтой...

Дашрамд, энэ хүн юуг ингэтлээ анхааралтай харж байв? И Сонгүг ухаалаг утсаа харж байлаа.

[Авхаалж самбаанд 5,000 зоос хөрөнгө орууллаа.]

[Авхаалж самбаа 20-р түвшин → Авхаалж самбаа 30-р түвшин]

[Таны биед гайхалтай авхаалж самбаа шингэжээ.]

Би И Сонгүгт сүнс шиг сэмхэн дөхөж очив.

—Юуг ингэтлээ анхааралтай харж байгаа юм бэ?

—Ю-юу? Юу ч биш!

Тэр залуу сандран ухаалаг утсаа нуув. Дэлгэц нь хоромхон зуур л харагдсан ч би олж харлаа. Шар дэвсгэр дээр танил ярианы бөмбөлгүүд байв.

Нэг л эвгүйцэв. Хараа минь андуураагүй бол... би дэлгэцэн дээр чатын өрөө байсныг лав харсан.

…Интернэт үү? Яг энд?

47-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг47-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах