Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг

46-р анги

46-р анги — Ирээдүйн дайн (5)

Театраас буусныхаа дараа би И Хёнсон, Ю Санъагийн хамт шууд Мёндун өртөө рүү явлаа. Дунмё өртөө чухал байсан ч түүнээс өмнө хийх ёстой зүйл байв.

Би Мёндунгийн төлөөлөгчийг хөнөөж, тугийг нь авсан тул хоосон үлдсэн өртөөг яаралтай эзлэх хэрэгтэй байлаа.

И Хёнсон санаа зовсон өнгөөр хэлэв.

— Зөвхөн бид гурав байхад зүгээр юм уу?

— Тулалдаан болохгүй. Тэднийг яахыг би шийднэ. Зүгээр нь орхивол удахгүй үхнэ.

Бүлгээсээ хагацсан «тэнүүлчид» аз таарахгүй л бол бусад бүлгийн олз болно. Чүнмүро өртөөг орхин явсан Байр эзэмшигчдийн холбооны гишүүдтэй яг адилхан.

Гэвч Мёндун өртөөнд очсон даруйд санаанд оромгүй дүр зурагтай тулгарлаа. Мёндун өртөөний хүмүүс аль хэдийн хэн нэгний дайралтад өртсөн байв. Бас үнэхээр аймшигтай харагдаж байлаа.

Мёндун өртөөний дэргэд хэсэг эрчүүд зогсож байхыг би харав. Тэд сандарсан байдалтай байсан бөгөөд Хвехён өртөөний зүг яаран зугтлаа. Дугуйтай байсан тул тэднийг хөөх амаргүй байв.

Намайг ирэхийг тэд мэдэж байсан мэт. Сэжигтэй зүйл нэг хоёроор тогтохгүй байлаа.

И Хёнсон асуув.

— Энэ хүмүүс хэн юм бэ? Юу болсон юм?

— Сайн мэдэхгүй.

— Дугжа аа ч бас мэдэхгүй байгаа юм байна...

И Хёнсон сандарсандаа залгив. Аз болоход Мёндун өртөөний туг баригч нь хоосон байлаа.

[Одоогоор Мёндун өртөөг эзэлсэн бүлэг алга.]

[Та энэ өртөөг эзлэхдээ итгэлтэй байна уу?]

Би тугаа туг баригчид зоогоод буцаан сугалав. Тэгтэл туг баригч дотор минийхтэй яг адилхан туг гарч ирэв.

[Та Мёндун өртөөг эзэллээ.]

[Эзлэгдсэн өртөөг «үндсэн бааз»-ыг нь эсвэл тугийг нь булаан авсан тохиолдолд л танаас салгаж болно.]

[Одоогоор эзэлсэн: Чүнмүро (Үндсэн бааз), Мёндун]

[Улаан тугийн амжилтын оноо нэмэгдэж байна.]

Тугийн улаан өнгө улам бараан болов.

[Шинэ өртөөг эзэлснээр таны нөлөө хүрээгээ тэллээ.]

[Нууц даалгавар ирлээ!]

[Хааны зам эхэллээ!]

+

[Нууц даалгавар – Хааны зам]

Ангилал: Нууц

Хүндрэл: A

Биелүүлэх нөхцөл: Хугацааны хязгаар дотор хамгийн багадаа 10 өртөөг эзлэх.

Хугацааны хязгаар: 10 хоног

Шагнал: «хаан»-ы шинж.

Бүтэлгүйтэл: Өдөрт дор хаяж нэг өртөө эзэлж чадахгүй бол та болон бүлгийн бүх гишүүн үхнэ.

+

Би эцэст нь тэр аймшигт нууц даалгавартай нүүр туллаа. Энэ даалгаврыг эхлүүлсэн л бол буцаж чадахгүй. Хаанд хоёрхон хувь тавилан бий.

Хаан болох, эсвэл үхэх.

[Шинэ хааны нэр дэвшигч замаараа алхаж эхэллээ!]

Эндээс тугийн төлөөх жинхэнэ тэмцэл эхэллээ.

  *

Би Чүнмүро руу буцаж очоод бүлгийн гишүүдийг цуглуулан нууц даалгаврын тухай хэлэв. Жон Хивон сонирхсон янзтай байсан бол И Хёнсон будилсан харагдана. Ю Санъа урьдын адил түгшүүртэй байлаа.

— Нэлээд хүнд даалгавар шиг санагдаж байна... Дугжа аа, зүгээр болов уу?

— Зүгээр ээ.

Тэнгэрийн элч ч юм уу, тэнэг ч юм уу. Ийм нөхцөлд тэд нууц даалгаварт атаархахаасаа илүү санаа зовж байлаа.

И Хёнсон хэлэв.

— Дугжа аа хааны нэр дэвшигч болсонд баяртай байна.

— Баярлалаа.

— Тэгвэл таныг Эрхэм дээдэс гэж дуудах уу?

И Хёнсоны чин сэтгэлийн үгэнд уярч байтал Жон Хивон толгой руу цохичихов.

— Тэгж дуудуулахыг хүсэхгүй байна.

— Эрхэм дээдэс минь, энэ нууц даалгавраас харахад бид шууд шинэ өртөө эзлэхээр явах ёстой биш үү? Та харьяат иргэдийнхээ амийг бодох хэрэгтэй. — Жон Хивон ёжтой хэлэв.

Би толгой дохилоо.

— Бидэн рүү дайрсан хүмүүсийн талаар олж мэдэх хэрэгтэй гэж бодож байна. Би шууд Дунмё руу явъя. Жон Хивон аа, И Хёнсон оо, надтай хамт явах уу?

Миний үгэнд Ю Санъа гараа өргөв.

— Тэгвэл би...

— Ю Санъа энд үлдэнэ.

— Өө, үнэхээр үү… Гэхдээ би арай илүү...

Ю Санъагийн дуу гунигтай сонсогдов. Магадгүй Ю Санъа өөрийгөө хэрэггүй хүн гэж бодож байсан байх.

Түүний довтолгооны хүч Жон Хивон шиг хүчтэй биш, бие бялдар нь ч И Хёнсон шиг хүчтэй биш байв. Түүнчлэн Гилён шиг хүчирхэг сүүлчийн хөзөр ч түүнд байсангүй.

— Ю Санъа аа.

— …Тийм үү?

Түүний өмнөх бүх «үзүүлэлт» энэ шинэ ертөнцөд хэрэггүй болсон байлаа. Гэвч тэр бусдад атаархахааргүй дэндүү сайн хүн байсан. Тиймээс дутуугийн комплекс нь чимээгүйхэн даамжирч байв.

— Ю Санъа, хүн болгон нэг л зүйлийг адилхан сайн хийж чаддаггүй.

— Тийм ээ, би мэдэж байна. — Ю Санъа сулхан инээмсэглэв.

Би түүнийг зэмлүүлж байгаа мэт санагдуулахгүйн тулд болгоомжтой ярив.

— Чи метро дотор хэлж байсан үгээ санаж байна уу? Дугжа ганцаарчилсан амьдралаар амьдарна, харин би...

— Би зааны ясан амьдралаар амьдарна. Тийм ээ, санаж байна. Би үүнийг ухаалаг утасныхаа тэмдэглэлийн дэвтэрт бичсэн.

Яагаад тэр ингэтлээ баярласан мэт харагдсан юм бол? Ямартай ч надад дургүй хүрсэнгүй. Би үргэлжлүүлэн ярив.

— Ю Санъа энд хийх ажилтай. Би ухаангүй байгаа Гилёныг ганцааранг нь орхиж болохгүй. Гон Пильдүд хяналт тавьж, сандарсан бүлгийн гишүүдийг зохицуулах хүн хэрэгтэй.

Ю Санъагийн нүд чичирлээ.

— Түүнээс гадна Хвехёны хүчнийг хяналтад байлгах хэрэгтэй. Биднийг эзгүйд тэд дайрч магадгүй. Гон Пильдү энд байгаа ч Ю Санъагийн Хүлээсний утас хэрэг болох байх.

— Б-Би энэ үүргийг сайн биелүүлж чадах болов уу...?

Ю Санъа өөртөө итгэлгүйдээ сулхан дуугаар хэлэв.

— За, бүгдээрээ. Тэгвэл Ю Санъад нэг албан тушаал өгье. Яаж байна?

И Хёнсон, Жон Хивон хоёр хэсэг бодсоноо толгой дохив.

— За, Ю Санъа байвал итгэж болно.

— Хаан минь... Та хүсэж байгаа бол тэг л дээ...

Би Жон Хивон руу муухай харав. Тэр яг одоо үүнийг хөгжилтэй байна гэж бодож байгаа юм уу?

[Та төлөөлөгчийн өвөрмөц эрхийг ашиглаж байна.]

[Чүнмүро өртөөний төлөөлөгч Ким Дугжа бүлгийн гишүүн «Ю Санъа»-д эрх мэдлийнхээ нэг хэсгийг шилжүүлж байна.]

[Бүлгийн гишүүн «Ю Санъа» Чүнмүро өртөөний орлогч боллоо.]

[Цаашид бүлгийн гишүүн «Ю Санъа» төлөөлөгчийн өмнөөс шийтгэл оногдуулж чадна.]

Ю Санъа балмагдсан харцаар над руу харан үг ээрлээ. Тэр айсан шинжтэй байв.

— Н-Надад... надад энэ албан тушаалыг өгч байгаа юм уу...?

— Би чамд даатгаж байна, Ю Санъа аа.

Би үүнийг үнэхээр хэлсэн юм. Дахин хэлэхэд, хүн болгон нэг л зүйлийг адилхан сайн хийж чаддаггүй. Миний санаж байгаагаар бол энэ ажилд Ю Санъа хамгийн тохиромжтой байв.

Ю Санъа бол хүний нөөцийн хэлтэст хэнээс ч дутахгүй шилдэг хүн байсан.

— Өө... би чадах бүхнээ хийнэ.

Ю Санъа бөхийснийхөө дараа толгойгоо аажуухан өргөв. Нүдэнд нь нулимс цийлэгнэж байлаа.

  *

Бид зүүн талын хонгил руу шууд явлаа.

Бид зүүн талын хонгил руу шууд явлаа. Дунмёд хүрэхийн өмнө гурван өртөө өнгөрөх ёстой байв. Бид ухаан алдсан Кан Ильхүнийг авч явлаа. Үнэнийг хэлэхэд энэ залууг дагуулж явах нь дарамттай байсан ч тэднийг танихад тэр хэрэгтэй байв. Чүнмүро руу эргэж харахад Ю Санъагийн дуу сонсогдлоо.

— Бүгдээрээ, цуглараарай!

Миний таамагласнаар, Ю Санъа ар талд бүр ч шаргуу ажиллаж байв. Хүмүүс аль хэдийн зохион байгуулалтад орж, тушаал авч байлаа. Харуулууд гарч, хүмүүсийг өөр өөр бүсийг хариуцуулахаар томилжээ. Газрын эздийн зарим нь Ю Санъагийн үгэнд орохгүй гэж хэлсэн ч...

[Чүнмүро өртөөний орлогч Ю Санъа шийтгэл хэрэглэв.]

Хэн нэгний ёолохыг би бүдэг бадаг сонслоо.

...Ингэх нь зүгээр юм болов уу? Яах вэ, зүгээр байлгүй дээ.

Жон Хивон миний царайг хараад хэлэв.

— Сайн ажиллалаа. Ю Санъа бага зэрэг сэтгэлээр унасан байсныг би мэдэрсэн.

— Би Ю Санъаг сэтгэл санааг нь бодож сонгоогүй. Тэр энэ ажлыг үнэхээр сайн хийж чадна гэж бодсон юм.

— ...Аан, тийм үү? Тэгвэл дараа нь надад ч бас нэг албан тушаал өгөөрэй. Надад зохих юм байг.

— Цаазлагч байвал ямар вэ?

— ...Больё.

Жон Хивон үглэсээр толгойгоо буруулав. Эцэст нь надаар тоглосон бүх наргианых нь хариуг барьсан нь сайхан байлаа.

— Гэхдээ дээвэр дээрх тэр дээрэмчинг орхичихож болох юм уу?

— Өө, чи Ю Жүнхёгийг хэлж байна уу?

— Нэр нь төстэй юм байна.

— Зүгээр байх аа.

— Чи түүнийг их сайн мэддэг юм шиг байна. Ямар учиртай юм?

— Тэр чинь... — Би хэсэг бодсоны эцэст асуулаа. — Хивон аа, чамд дүү бий юү?

— …? Тийм ээ. Яагаад?

— Эрэгтэй дүү юу, эмэгтэй дүү юу?

— Эрэгтэй дүү.

— Тэр хэдэн настай вэ?

— Нэг насаар дүү.

— Дүүтэй байна гэдэг ямар байдаг вэ?

— Ядаргаатай. Надаас амархан зөрүүдэлнэ. Ээжийн оронд би түүнийг сургуульд нь хүргэж өгдөг байсан...

Жон Хивон дүүгийнхээ тухай гомдоллож байгаад чимээгүй болов. Тэр агаарт буй нэгэн цэг рүү ширтэв. Тэгээд би асуулаа.

— Гэхдээ одоо чи түүнд санаа зовж байгаа биз дээ?

— Яах вэ дээ... бид чинь гэр бүл шүү дээ.

— Би ч бас адилхан.

— Дугжа ахад бас дүү бий юү?

— Үгүй ээ, би Ю Жүнхёкийн тухай ярьж байна.

— Аан... — Жон Хивон над руу хараад толгой дохив. — Тэгвэл чи түүнд дуртай юу, үзэн яддаг уу?

— Би түүнийг үзэн яддаг. Түүнээс болж олон хүнтэй муудалцсан.

Эхний үед Амьд үлдэх арга замыг ганцхан би уншдаггүй байлаа. Сонирхсондоо 10-р бүлэг хүртэл дагаж уншсан хүн цөөнгүй байсан. 50-р бүлэгт хүрэхэд 12 уншигч ч байсан.

Ким Намүнийг дэмждэг нэг залуутай би маргалддаг байлаа. Тэр үед надтай үзэлцэж байсан хүмүүсийн хэн нэг нь амьд үлдсэн болов уу гэж бодогдов. Магадгүй одоо барихаар явж буй хүмүүсийн нэг нь тэдний нэг ч байж мэднэ.

— Та хоёр нэлээд дотносчихсон бололтой.

И Хёнсон ярианд оролцсоноор би Жон Хивонтой дэндүү ойрхон алхаж явснаа гэнэт анзаарав.

Жон Хивон инээмсэглэв.

— Яасан бэ, цэрэг ах аа. Атаархаад байгаа юм уу?

— Хмм. Тийм биш л дээ...

Бодоод үзэхэд, И Хёнсон хөвгүүдийн ахлах сургуульд сурч байгаад шууд цэрэгт явсан биш бил үү? Түүний дүрийн нөхцөл байдлыг бодохоор И Хёнсонд өрөвдөлтэй санагдав.

— Бид Тундэгүнгийн Түүх, соёлын цэцэрлэгт хүрээлэнгийн өртөөнд ирсэн бололтой.

Үнэндээ Тундэгүнгийн Түүх, соёлын цэцэрлэгт хүрээлэнгийн өртөөний үүд холоос харагдаж байв.

Бид цэргүүд отож байж магадгүй гэж сандарсан янзтай туннелийн хананд наалдан, эргэн тойрноо ажиглав. Гэхдээ энэ бол дэмий санаа зовнил байлаа. Жон Хивон бувтнав.

—Хачин юм. Энд харуул алга.

Тугийн төлөөх тэмцэл үргэлжилж байхад энд ямар ч харуулгүй байгаа нь өртөөг аль хэдийн өөр бүлэг эзэлчихсэн гэсэн үг байв. Үүнийг баталмагцаа бид туг баригч руу шууд дөхөв.

[Энэ өртөөг аль хэдийн ‘Дунмё өртөө’ эзэлсэн байна.]

[Хэрэв та энэ өртөөг эзлэхийг хүсвэл ‘Дунмё өртөө’-ний тугийг ав, эсвэл туг баригчийг нь эзэл.]

Таамагласантай яг адил байлаа.

Тэгтэл Кан Ильхүний бие татвалзав. Тэр таталт өгч байгаа мэт чичирч, байдал нь хачин байлаа. Би амыг нь тагласан утсыг суллахад Кан Ильхүн ориллоо.

—Ү-Үгүй…!

…Энэ чинь гэнэт юу болоод байна?

—Т-Тундэгүн… Дундэгүмүн өртөө…!

Кан Ильхүн түгдрэн ярих зуур амнаас нь шүлс асгарав. Би ямар нэгэн зүйл мэдэрсэн мэт болоод өөрийн мэдэлгүй мөрөн дээр нь гараа тавилаа.

Тэгтэл.

[Дүр Кан Ильхүн одоо тэнүүлч боллоо.]

Кан Ильхүний ‘Тундэгүн’-тэй холбоотой харьяалал өөрчлөгдсөн нь илт байв. Жон Хивон асуулаа.

— Юу болоод байна?

—Дундэгүмүн өртөөг эзэлчихсэн бололтой.

…Юу?

Гэнэт бүх зүйл учиртай болов. Тийм ээ. Мэдээлэл цацсан хүмүүс үүнийг зориуд тооцоолсон байжээ.

…Хоёр давхар урхи.

Тэд Мёндунгийн бүлгэм болон Дундэгүмүний бүлгийг Чүнмүро өртөө рүү дайруулсан. Учир нь энэ хоёр бүлэг Чүнмүро өртөөнд үхнэ гэдгийг мэдэж байсан юм. Гол хүч нь эзгүй байх зуур Мёндун, Дундэгүмүнийг эзлэхийг хүсжээ. Мёндун өртөөнд байсан үл таних хүмүүс ч бас тэдний талынхан байсан бололтой.

Гэхдээ… биднийг ялна гэдгийг тэд яаж мэдсэн юм бол? Миний байгааг тэд мэдэх боломжгүй. Чүнмүро өртөөний гурав дахь тойргийн төлөөлөгч анхнаасаа…

…Аан, тийм шүү. Тэр новш. Тэдний зорьсон зүйл энэ байсан юм уу?

Би итгэлтэй байлаа. Энэ төлөвлөгөөг зохиосон Зөнчид лав…

Тэр агшинд И Хёнсон хариу үйлдэл үзүүлэв.

—Хүмүүс ирж байна.

Тундэгүнгийн туннелиэс хэсэг хүн бидэн рүү дөхөж байв. Гаднаас нь харахад, тэд нэлээд чанартай зэвсэгтэй бүлэг байлаа.

Тэдний эд зүйлсийн зэрэглэл дунджаар С зэрэглэлээс дээш мэт харагдав. Ийм богино хугацаанд тэднийг энэ хэмжээнд зэвсэглэх амаргүй… Үнэхээр итгэмээргүй хүч байлаа.

Бүлгийн голд явсан эрэгтэй эхэлж бидэнд хандав. Туранхай биетэй тэр эр гар, хүзүүндээ элдэв төрлийн эдлэл зүүсэн байлаа.

—Кан Ильхүн ээ? Ёстой, надад хэрэггүй баахан хог чирээд ирчихэж дээ.

Кан Ильхүн чичирсээр, амнаас нь хөөс сахруулан ухаан алдав. Би гайхав. Магадгүй энэ залуу…?

[Онцгой чадвар болох Дүрүүдийн жагсаалт идэвхжлээ.]

Хормын дараа гайхмаар мэдэгдлүүд сонсогдов.

[Энэ хүний мэдээллийг ‘Дүрүүдийн жагсаалт’-аас унших боломжгүй.]

[Энэ хүн ‘Дүрүүдийн жагсаалт’-д бүртгэлгүй.]

Энийг хар даа?

Тэр эрэгтэй биднийг ажиглав. —Өөрсдийгөө танилцуулах гэж байна уу? Эсвэл…

Бүлгийн эрчүүд зэрэг зэвсгээ сугалав.

Би түрүүлж хариулав. —Бид Чүнмүроос ирсэн.

—Чүнмүро?

Тэр агшинд агаарт оч үсрэв.

[Хэн нэгэн танд “Шинж тандах” чадварыг ашиглаж байна.]

[“Дөрөв дэх хана” онцгой чадвар “Шинж тандах”-ыг хаалаа!]

Тэр эрэгтэй цахилгаан цохиулсан мэт ганхав. Хэсэг зуур тээнэгэлзсэнийхээ дараа гайхсан харцаа над руу чиглүүлэв.

…Уучлаарай, таны нэрийг хэн гэдэг вэ?

Би Жон Хивон, И Хёнсон хоёр руу нэг харлаа. Дараа нь инээмсэглэн тэр эрэгтэйд хандан, хамгийн хүйтэн, хүнд хоолойгоор хэлэв.

—Би Ю Жүнхёк.

46-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Бүхнийг мэдэгч уншигчийн өнцөг46-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах