Солиорлын гэгээнтэн

11-р анги

11-р анги — Ердөө л биеэр уруу татах арга

Сонсох

Фан Юань үл ялиг хөмсгөө зангидав.

Зөн совин болон таван зуун жилийн амьдралын туршлага нь түүнд хуйвалдааны үнэрийг тэр дор нь мэдрүүлжээ.

Нүдэнд нь хүйтэн гэрэл гялсхийснээ, хөмсөг нь эргээд тэнийв.

— Яг өлсөж байлаа. Чи цагаа олж иржээ. Ор.

Хаалганы цаана хоолны сав барин зогсох Шэнь Цүй хариултыг нь сонсоод хүйтнээр инээмсэглэв.

Гэвч хаалгыг түлхэн орохдоо нүүрэндээ дөлгөөн, даруухан төрх тодруулсан байлаа.

— Фан Юань залуу эзэн ээ, хоол, архи хоёр үнэхээр сайхан үнэртэй байна. Савтай нь барьж явахдаа хүртэл үнэрт нь дур хүрлээ.

Түүний дуу энхрий бөгөөд долигносон өнгөтэй байв.

Шэнь Цүй хоолны саваа жижиг ширээн дээр тавиад, тавагнуудыг нэг нэгээр нь гарган цэвэрхэн өрөв.

Хоол нь үнэхээр анхилуун, дур булаам харагдана.

Дараа нь хоёр аяга гаргаж ирээд архи хийлээ.

— Залуу эзэн ээ, хүрээд ир. Шивэгчин нь өнөөдөр зориг гарган тантай хамт нэг аяга уух гэсэн юм.

Тэр цэцэг мэт инээмсэглэн Фан Юанийн дэргэд хүрч ирээд, гараас нь хөтлөн ширээний дэргэдэх сандалд суулгав.

Шэнь Цүй өөрөө түүнтэй хэт ойр сууж, энхрий дүр эсгэн чихэнд нь шивнэлээ.

— Фан Юань залуу эзэн ээ, шивэгчин нь танд үргэлж сайн байсан. Та ямар зэрэглэлийн чадамжтай байх нь надад огт хамаагүй. Би үргэлж таны дэргэд байж, түшиг болж, сэтгэлийг тань тайтгаруулахыг хүсдэг. Өнөө шөнө би өөрийгөө танд даатгахаар ирлээ.

Тэр өнөөдөр зориуд гоёж иржээ.

Фан Юанийг урхидахын тулд үг, үйлдэл бүрээ сайтар бэлдсэн нь илт.

— Залуу эзэн ээ, би танд өөрөө архи уулгая.

Шэнь Цүй аягаа өргөн, нэг балга архи амандаа авав. Дараа нь Фан Юань руу ширтсээр аажмаар бөхийлөө.

Гэвч Фан Юанийн царайд ямар ч хувирал байсангүй.

Өмнө нь суугаа хүн амьд хүн бус, хүйтэн чулуун баримал мэт.

Түүний байдлыг хараад Шэнь Цүй эхэндээ бага зэрэг түгшив.

Гэвч Фан Юань өөрийг нь түлхэхгүй байгааг хараад дотроо тайвширч, хүйтнээр инээмсэглэлээ.

«Одоо хүртэл дүр эсгээд л байна уу даа.»

Яг тэр мөчид Фан Юань үл тоомсорлон хамраараа дуугарлаа.

— Ердөө л биеэр уруу татах арга байж.

Шэнь Цүйн царай хөшив.

Тэр амандаа байсан архиа залгиад, юу ч болоогүй мэт долигносон инээмсэглэл гаргахыг оролдов.

— Фан Юань залуу эзэн ээ, та юу яриад байгаа юм бэ...

Фан Юанийн нүднээс хүйтэн гэрэл цацрав.

Тэр Шэнь Цүйн нүд рүү эгцлэн ширтээд, баруун гараараа хүзүүг нь атган аажмаар хүч нэмлээ.

Шэнь Цүйн хүүхэн хараа агшив.

— Залуу эзэн ээ... өвдөж байна...

Фан Юань хариулсангүй.

Харин хүзүүг нь атгасан гар улам чангарлаа.

— Фан Юань залуу эзэн ээ... би айж байна...

Шэнь Цүйн амьсгал боогдож эхлэв.

Тэр сандарч, хоёр гараараа Фан Юанийн бугуйг зуурч тавиулахыг оролдлоо.

Гэвч түүний гар төмөр мэт хатуу, хөдөлгөхийн аргагүй байв.

— Авга ах, авга эгч хоёр чамайг намайг уруу татуулж, хэрэг тохохоор явуулсан бололтой. Тэгэхээр доод давхарт хүмүүс хэдийн отож байгаа биз дээ?

Фан Юань хүйтнээр инээлээ.

— Гэхдээ чи өөрийгөө хэн гэж бодоо вэ? Ийм өчүүхэн аргаар надтай тоглох гэсэн юм уу?

Тэр Шэнь Цүйг улам хүчтэй өвтгөхөд охины нүд айдас, өвдөлтөөс болж томров.

Шэнь Цүй хашхирахыг хүссэн ч Фан Юань хоолойг нь чанга атгасан тул бүдэгхэн гиншихээс өөр чимээ гаргаж чадсангүй.

Тэр бүх хүчээрээ тэмцэж эхлэв.

Амьсгал нь үнэхээр тасрах гэж байлаа.

Яг тэр үед Фан Юань атгасан гараа аажмаар суллав.

Шэнь Цүй тэр даруй амаа ангайж, агаарыг шуналтайгаар залгиллаа.

Хэт яаран амьсгалснаас болж ширүүн ханиалгаж эхлэв.

Фан Юань аяархан инээмсэглээд алгаа сунган, түүний хацрыг зөөлөн иллээ.

— Шэнь Цүй, би чамайг алж чадах болов уу? Чи юу гэж бодож байна?

Түүний дуу тайван, хайхрамжгүй байв.

Хэрэв Фан Юань догшин төрхөөр чанга хашхирсан бол Шэнь Цүй эсэргүүцэх зориг гаргаж ч мэдэх байлаа.

Гэвч тэр инээмсэглэн, намуухан дуугаар өөрийг нь алж чадах эсэхийг асуухад Шэнь Цүйн зүрхний гүнээс жинхэнэ айдас ундарчээ.

Тэр Фан Юань руу айж балмагдан ширтэв.

Өөдөөс нь инээмсэглэн харах энэ залуугийн нүдийг Шэнь Цүй насан туршдаа мартахгүй гэдгээ тэр мөчид мэдэрлээ.

Тэр харцанд өчүүхэн ч сэтгэл хөдлөл байсангүй.

Харанхуй, хязгааргүй гүн.

Яг л ёроолд нь аймшигт араатан нуугдсан эртний цөөрөм шиг.

Тэр харцны өмнө Шэнь Цүй цас мөсний дунд нүцгэн зогсож буй мэт санагдав.

«Миний өмнө байгаа энэ хүн намайг үнэхээр алж чадна.»

«Үгүй... Тэр намайг алахаас огтхон ч буцахгүй!»

«Тэнгэр минь! Би яагаад ийм чөтгөрийг өдөх гэж ирэв ээ?»

Шэнь Цүйн зүрх харамслаар дүүрлээ.

Тэр дороо эргэн зугтахыг хүссэн ч одоо хүртэл Фан Юанийн дэргэд хөдөлж ч чадахгүй сууна.

Зугтах нь бүү хэл, хуруугаа ч хөдөлгөж зүрхлэхгүй байв.

Бүх биеийнх нь булчин чангарч, туяхан бие нь салганана. Царай нь цаас шиг цонхийж, амнаас нь нэг ч үг гарсангүй.

— Чи олон жилийн турш миний хувийн шивэгчин байсан. Тиймээс энэ удаа амийг чинь хэлтрүүлье.

— Зарцын амьдралаас мултрахыг хүсэж байгаа бол дүү дээр минь оч. Тэр мунхаг, гэнэн болохоор чамд илүү тохирно.

Фан Юань инээмсэглэхээ болиод, хацрыг нь хөнгөхөн алгадлаа.

Дуу нь тогтуун ус мэт тайван байв.

Эцэст нь тэр санаа алдаад:

— Одоо гарч болно, — гэв.

Шэнь Цүй модон хүүхэлдэй мэт хөшсөн чигээрээ дуулгавартай гарч одлоо.

Тэр айснаасаа ухаан санаа нь самуурч, Фан Юань хэмээх чөтгөрийн дэргэдээс хэрхэн холдсоноо ч мэдсэнгүй.

Харанхуйд нуугдан хүлээж байсан хүмүүс Шэнь Цүйг царай нь цонхийж, салганан гарч ирэхийг хараад гайхав.

«Өмнөх амьдралынхаас ч илүү боловсронгуй урхи бэлдсэн байна. Хэ хэ. Авга ах, авга эгч хоёрынхоо энэ их ачийг би сайн санаж авлаа.»

Шэнь Цүйг явснаас удалгүй Фан Юань ч босож, байшингаас гарлаа.

Ямар ч тохиолдолд тэр энд дахин үлдэж болохгүй.

Ухаантай хүн аюулыг урьдчилан олж хараад зайлуулдаг. Чөтгөрийн замаар алхагч бүр ч тийм байх ёстой.

Хангалттай хүчгүй атлаа өөрийгөө аюулын дунд үлдээдэг хүн бол зөвхөн тэнэг.

— Эзэн ээ, сул өрөө байна уу?

Фан Юань тосгоны цорын ганц дэн буудалд ирээд өрөөний үнийг асуулаа.

— Байна аа, байна. Хоёр, гуравдугаар давхарт сул өрөө бий. Үнэ хямдхан, өрөөнүүд ч цэвэр тохилог. Нэгдүгээр давхарт хоолны танхимтай. Буудлын зочид энд орж хооллож болно. Хэрэв хүсвэл зарц нараар хоолыг өрөөнд тань хүргүүлж өгнө.

Буудлын эзэн тун найрсгаар тайлбарлав.

Энэ бол тосгоны цорын ганц дэн буудал боловч үйлчлүүлэгч цөөнтэй. Бараг эзгүй гэхэд хилсдэхгүй.

Жил бүр худалдаачдын жингийн цуваа Чин Мао ууланд ирж наймаа хийх үеэр л дүүрдэг байв.

Фан Юань бага зэрэг өлсөж байсан тул бүтэн хоёр анхдагч чулуу гарган эзэнд өглөө.

— Надад сайн өрөө бэлд. Бас хоёр сав архи, гурав дөрвөн янзын хоол гарга. Илүү гарсныг нь буцааж өг.

— Ойлголоо.

Буудлын эзэн хоёр анхдагч чулууг аваад:

— Өрөөндөө хооллох уу, танхимд суух уу? — гэж асуулаа.

Фан Юань тэнгэр өөд харав.

Бороо зогсож, үдэш болох дөхжээ.

Хоолны танхимд хурдан хооллочихоод шууд тосгоны зах руу гарч, Цэцгийн Дарсны Ламын өвийг үргэлжлүүлэн хайж болно.

— Танхимд хооллоно, — гэж тэр хариулав.

Дэн буудлын хоолны танхимд арваад дөрвөлжин ширээ байрлуулжээ. Ширээ бүрийг дөрвөн урт сандал хүрээлнэ.

Танхимын дунд дэн буудлыг тулж тогтоосон бүдүүн баганууд сүндэрлэнэ.

Шалыг том чулуун хавтангаар хучсан ч чийг даасан байв. Уулын чийгийг бүрэн нуух боломжгүй ажээ.

Гурван ширээнд хүмүүс сууж байлаа.

Цонхны дэргэд нэгэн өвгөн ганцаараа архи уунгаа гадаах жаргах нарыг ширтэнэ.

Танхимын голд тав, зургаан анчин нэг ширээ тойрон суужээ. Тэд ангийнхаа тухай чангаар ярилцаж, хөл дор нь гургуул, туулай зэрэг уулын ангийн олз овоолсон байв.

Өөр нэг булангийн ширээнд хоёр залуу нам дуугаар ямар нэгэн нууц зүйл ярилцана. Харанхуй сүүдэрт төрх нь халхлагдсан тул эрэгтэй, эмэгтэйг нь ч ялгахад бэрх.

Фан Юань хаалганд хамгийн ойр ширээнд суув.

Удалгүй хоолнуудыг авчирч тавилаа.

«C зэрэглэлийн чадамжаар Сарны Гэрэл Гүг боловсруулахын тулд анхдагч чулуу ашиглах шаардлагатай.»

«Хэрэв аз таарч, энэ Сарны Гэрэл Гүгийн хүсэл зориг тийм ч хүчтэй биш бол таван анхдагч чулуу хангалттай. Харин зөрүүд Гү таарсан бол асуудалтай. Наад зах нь найман чулуу хэрэгтэй болно.»

Гү бол амьд биет тул амьд үлдэх хүсэлтэй байх нь мэдээж.

Зарим Гүгийн хүсэл зориг маш хүчтэй. Боловсруулах явцад эцсээ хүртэл ширүүн эсэргүүцнэ.

Харин заримынх нь хүсэл сул. Тэд боловсруулалтын туршид хүчин мөхөсдөн бууж өгдөг. Эсэргүүцэл бага болохоор боловсруулах явц ч хамаагүй хялбар байна.

«Одоо миний гарт зургаан анхдагч чулуу байсан. Буудлын эзэнд хоёрыг өгсөн болохоор дөрөв л үлдлээ. Хангалтгүй.»

Энэ ертөнцөд анхдагч чулуу мөнгөний үүрэг гүйцэтгэх бөгөөд худалдан авах чадвар нь маш өндөр.

Жирийн гурван ам бүлтэй айл нэг сарын дотор ихдээ л нэг анхдагч чулуу зарцуулна.

Харин Гү бясалгагчийн хувьд анхдагч чулууны хэрэглээ хамаагүй өндөр.

Жишээлбэл Фан Юань зөвхөн нэг Гү боловсруулахын тулд дунджаар долоо орчим анхдагч чулуу зарцуулах шаардлагатай.

Тэр нь ердөө Сарны Гэрэл Гү.

Хэрэв Дарсны Өт Гүг үнэхээр олбол C зэрэглэлийн чадамжаар боловсруулахад нь дор хаяж арав гаруй анхдагч чулуу нэмж хэрэгтэй.

«Өөрөөр хэлбэл, одоогийн нөхцөлд Дарсны Өт Гүг олсон ч боловсруулах анхдагч чулуу надад байхгүй.»

«Гэсэн ч хайлтаа үргэлжлүүлэх ёстой. Цэцгийн Дарсны Ламын өв дотор их хэмжээний анхдагч чулуу байх магадлал маш өндөр.»

Энэ бол гаргахад хэцүү дүгнэлт биш.

Эцсийн эцэст Цэцгийн Дарсны Лам тавдугаар зэргийн Гү бясалгагч байсан.

Чөтгөрийн замд нэрд гарсан тийм хүчирхэг хүн Гү бясалгагчийн бясалгалд зайлшгүй хэрэгтэй анхдагч чулуугүй байх боломжгүй.

11-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Солиорлын гэгээнтэн11-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах
Унших заавар, тусламж