Солиорлын гэгээнтэн

15-р анги

15-р анги — Түүхийг ялагчид бичдэг

Сонсох

Нууц агуйн дотор гэнэт хэн нэгний дуу ард нь сонсогдов.

Фан Юань хүртэл дагзан дахь үс нь босож, хуйх нь жирвэгнэхийг мэдэрлээ.

Түүнийг мөрдөж байжээ!

Сүүлийн хэдэн өдөр байн байн гадагш гарсан нь хүмүүсийн сэжиг, анхаарлыг татчихав уу?

Эсвэл авга ахынх нь явуулсан хүн юм болов уу?

Тэр бүр дэн буудалд тааралдсан нэгдүгээр зэргийн Гү бясалгагч Жян Яг ч бодож амжив.

Хормын төдийд Фан Юанийн толгойд тоо томшгүй таамаг төрж, үүнээс хэрхэн мултрахаа ч зэрэг тооцоолж байлаа.

Саяын хэдхэн үгэнд нэвт шингэсэн хөнөөх санааг тэр тодхон мэдэрсэн юм.

Фан Юань дотроо ёолов.

Тэр одоо дөнгөж нэгдүгээр зэргийн эхэн шатанд хүрсэн. Амин Гүгээ ч хараахан эзэмшээгүй байлаа.

Гү бясалгагчийн хувьд энэ нь тулалдах чадвар огт байхгүйтэй адил.

Тэгээд яаж тулалдах юм бэ?

«Хэтэрхий сул байна. Хэтэрхий сул!»

Тэр дотроо архирлаа.

— Чи миний Нэг Хаалганы Хорт Гүд хэдийн хордсон. Түүнийг саармагжуулах хос Гү надад бий. Миний тусламжгүйгээр долоо хоногийн дараа бие чинь идээ бээр, цус болон хайлж үхнэ, — гэж ар дахь дуу хэлэв.

Фан Юань шүдээ зуун, царай нь хүйтэн хэвээр намуухан өгүүллээ.

— Чи Дарсны Өт Гүг хүсэж байгаа юм уу? Чамд өгье.

Тэр туйлын болгоомжтой хөдөлж, аажуухан өндийв.

Гэвч яг тэр мөчид өөр нэг дуу сонсогдлоо. Айсандаа дагжин чичирсэн тэр хоолой:

— Өгье! Байгаа бүхнээ өгье! Цэцгийн Дарсны Лам аа, амийг минь л өршөөгөөч!

«Хүлээ. Энэ чинь...»

Фан Юань хөмсгөө зангидан, гэнэт учрыг ойлгож эргэж харлаа.

Урд талын ханан дээр гэрэл, сүүдэр хэлбэлзэн хувирч, нэгэн дүр зураг тодорч байв.

Туранхай мөртөө сүрдэм төрхтэй нэгэн Гү бясалгагч уулын оройд зогсоно. Түүний өмнө өөр нэг Гү бясалгагч сөхөрчээ.

Эргэн тойронд нь нурж сүйдсэн хонхор, энд тэндгүй бутарч хагарсан хад чулуу үзэгдэнэ. Дөнгөж сая ширүүн тулаан болж өнгөрсөн нь илт байлаа.

Холгүйхэн хэсэг настай хүн зогсож байв. Тэдний нүүрэнд уур хилэн, айдас хосолжээ.

Дүр зургийн төвд ялалт байгуулсан Гү бясалгагч толгойгоо өргөн чангаар инээлээ.

— Ха ха ха! Гү Юэ овгийн баатар, залуу насандаа тавдугаар зэрэгт хүрсэн гэхээр чинь овоо эр юм байх гэж бодсон. Гэтэл ийм арчаагүй амьтан байсан юм уу! Хмф!

Инээж буй Гү бясалгагч урт нарийхан нүдтэй байв.

Тэр ягаан өнгийн урт өмсгөл өмсөж, өргөн ханцуй нь салхинд дэрвэнэ. Энгэрийн зах нь сул задгай тул цайвар өнгийн чийрэг цээж нь ил гарчээ.

Гэхдээ хамгийн их нүдэнд тусах зүйл нь ширхэг ч үсгүй, гялалзсан халзан толгой байлаа.

«Цэцгийн Дарсны Лам!»

Фан Юань тэр Гү бясалгагчийг шууд танив.

— Намайг Цэцгийн Дарсны эрхэм тантай харьцуулбал өт хорхойноос ч дор! Аугаа хүнийг танилгүй, танд халдсан би ухаан солиотой байж. Цэцгийн Дарсны эрхэм ээ, манай овгийн өмнө нь үзүүлсэн өгөөмөр зочломтгой байдлыг бодож, амийг минь өршөөгөөч!

Газар сөхөрсөн Гү бясалгагч бүх биеэрээ салганан чичирч байлаа. Хүйтэн хөлс нь асгарч, нулимс нус нь холилдон урсана.

Фан Юань нүдээ онийлгон хоёуланг нь анхааралтай ажиглав.

Сөхөрч буй хүн Гү Юэ овгийн тэргүүний өмсгөлтэй байлаа. Гадаад төрхийг нь харвал овгийн дөрөвдүгээр тэргүүн мөн гэдэг нь эргэлзээгүй.

Харин хажууд нь зогссон настнууд тухайн үеийн овгийн ахмадууд бололтой.

— Хэ хэ, өгөөмөр зочломтгой байдал гэнэ ээ? Чи үүнийг хэлэхээсээ ичихгүй байна уу? Би та нартай үнэн сэтгэлээсээ наймаа хийхээр ирсэн. Танай овгийн сарны цахирмааг анхдагч чулуугаар шударга үнээр худалдаж авахыг хүссэн юм. Харин та нар муу санаа өвөрлөж, намайг найрсгаар угтсан дүр үзүүлээд найрандаа урьсан. Тэгээд дарсанд минь хорт Гү хийсэн!

Цэцгийн Дарсны Лам сөхөрсөн дөрөвдүгээр тэргүүнийг хуруугаараа заан ёжтой инээмсэглэв.

— Та нар намайг дэндүү басамжилжээ. Би энэ тэнгэрийн доор Цэцгийн Дарсны Лам хэмээх нэрээр амьдарч ирсэн хүн. Ийм аргаар яаж хордох билээ?

Тэр хүйтнээр үргэлжлүүлэв.

— Хэрэв шударгаар хамтарсан бол энэ бүхэн болохгүй байлаа. Эцсийн эцэст чи миний толгойг ашиглан нэр алдар, сүр хүчээ өсгөхийг л хүссэн. Одоо үхэх гэж байгаадаа өөрөөсөө өөр хэнийг ч буруутгах хэрэггүй!

— Эрхэм ээ, үнэ цэнгүй амийг минь өршөөгөөч!

Дөрөвдүгээр үеийн овгийн тэргүүн сандран хашхираад өвдгөөрөө газар үрэн урагш мөлхөв. Тэр Цэцгийн Дарсны Ламын хөлд хүрч, гуянаас нь зуурлаа.

— Эрхэм ээ, манай овог анхдагч чулуу төрүүлдэг сүнсний булагтай. Бас газар доорх агуйд асар олон сарны цахирмаа тарьсан. Би таны Боолчлолын Гүг хүлээн авч, зарц тань болоход бэлэн! Миний амьдрал, үхэл таны нэг л бодлоос шалтгаалаг. Би насан туршдаа танд үнэнчээр зүтгэе!

Фан Юань дуугүй ширтэж байлаа.

Дүр зурагт үзэгдсэн ахмадуудын царай улам бүр түгшүүртэй болов.

Цэцгийн Дарсны Лам нүдээ онийлгов.

Түүний уур аль хэдийн намдсан байлаа. Нүдэнд нь нэгэн бодол гялсхийж:

— Хмф. Боолчлолын Гү бол тавдугаар зэргийн, хэмжээлшгүй үнэт Гү. Намайг тийм Гүтэй гэж бодоо юу? Гэхдээ чи миний Нэг Хаалганы Хорт Гүд хордсон. Тэр хорыг зөвхөн би тайлж чадна. Тиймээс чамайг үгэнд орохгүй байх вий гэж айх шаардлага алга.

Тэр хэсэг зуур бодсоноо үргэлжлүүлэв.

— Тэгэхээр танай овог долоо хоног бүр надад гурван мянган иш сарны цахирмаа, гурван мянган анхдагч чулуу өгнө. Би үе үе ирж бараагаа аваад, хорыг чинь түр дарж өгч байя. Ингээд чиний хэрэггүй амийг үлдээе.

— Өршөөл үзүүлсэнд тань баярлалаа, эрхэм ээ! Өршөөл үзүүлсэнд тань баярлалаа!

Дөрөвдүгээр тэргүүн уйлан талархаж, толгойгоо дахин дахин газар мөргөв.

Дух нь уулын хаданд цохигдсоор цус урсаж эхэллээ.

— Хмф, наад мөргөлөө зогсоо. Би чам шиг долигонуур амьтдыг хамгийн их жигшдэг! Гү Юэгийн суут ухаантан, хүчирхэг тавдугаар зэргийн бясалгагч гэнэ ээ? Нэрэндээ огт хүрэхгүй амьтан юм. Надад сайн үйлчил. Энэ чинь өөрийн чинь амь настай холбоотой...

— Өө!

Цэцгийн Дарсны Лам гэнэт дуу алдав.

Түүний нүүрэнд аймшиг тодорчээ.

Тэр дөрөвдүгээр тэргүүнийг хүчтэй өшиглөн холдуулаад, биеэ ганхуулан хэдэн том алхам ухрав.

— Чамд яагаад одоо хүртэл Гү үлдсэн юм бэ?!

Хэвлийнхээ голд өшиглүүлсэн дөрөвдүгээр тэргүүн ам дүүрэн цус бөөлжив.

Тэр арай ядан өндийхөд нүүрэнд нь зальтай инээмсэглэл тодорчээ.

— Хэ хэ хэ. Чөтгөрийн замын хүнийг хэн ч залхаан цээрлүүлэх эрхтэй! Энэ Гүг Сарны Сүүдэр Гү гэдэг. Нуух чадвараараа хосгүй.

Тэр хүйтнээр инээв.

— Хэдийгээр ердөө дөрөвдүгээр зэрэглэлийнх ч анхдагч тэнгис болон анхдагч мөн чанарын хэрэглээг хязгаарлах чадвартай. Чөтгөр өө, чи надтай ширүүн тулалдсаар олон Гүгээ алдсан. Одоо Сарны Сүүдэр Гүг яаж дарах юм бэ?

— Дуулгавартай бууж өгөөд миний зарц бол! Намайг сэтгэл ханатал үйлчилбэл амьд үлдэх боломж чамд байсаар байна!

Цэцгийн Дарсны Лам уур хилэнд автан архирав.

— Там руугаа тонил!

Үг нь дуусаагүй шахам байхад түүний бие цахилгаан мэт урагш харваж, нударга нь дөрөвдүгээр тэргүүний зүрхэн тушаа буулаа.

Дөрөвдүгээр үеийн овгийн тэргүүн түүнийг ийм шийдэмгий байна гэж огт төсөөлсөнгүй.

Анхдагч тэнгис нь аюулд орсон ч Цэцгийн Дарсны Лам буулт хийхийг хүссэнгүй.

Асар их хүч цээжийг нь цөмлөхөд дөрөвдүгээр тэргүүний бие агаарт хөөрч, урагдсан шуудай мэт газар унав.

Түг!

Тэр ам дүүрэн шинэхэн цус бөөлжлөө. Улаан цустай нь үй олон жижиг дотор эрхтний хэлтэрхий холилдон урсав.

— Чи... галзуурчихаа юу? Бид ярилцаад... тохиролцож болох...

Тэр Цэцгийн Дарсны Ламыг үзэн ядсан харцаар ширтэж, уруулаа арай ядан хөдөлгөв.

Гэвч үгээ дуусгаж чадсангүй.

Хөл нь сулран, толгой нь хажуу тийш гулжийлаа.

Тэр үхжээ.

— Овгийн тэргүүн!

— Чөтгөрийн замынхан бүгд солиотой!

— Ал! Энэ чөтгөрийг ал! Овгийн тэргүүний өшөөг ав!

— Тэр Сарны Сүүдэр Гүд өртсөн! Одоо анхдагч мөн чанараа дураараа ашиглаж чадахгүй. Цаг өнгөрөх тусам анхдагч мөн чанар нь хүртэл боогдоно!

Хажуугаас ажиглаж байсан ахмадууд уурлан хашхирч, тал талаас нь бүслэн дайрлаа.

— Ха ха ха! Үхлээ эрсэн бүхэн хүрээд ир!

Цэцгийн Дарсны Лам тэнгэр өөд хашхираад, өөр рүү нь дайрч буй ахмадуудын өөдөөс шууд ухасхийв.

Ширүүн тулалдаан эхэллээ.

Цэцгийн Дарсны Лам удалгүй давуу байдлыг бүрэн гартаа авав.

Төд удалгүй бүх ахмад газар унажээ. Зарим нь хүнд шархадсан бол үлдсэн нь аль хэдийн амьсгал хураасан байлаа.

Цэцгийн Дарсны Лам амьд үлдсэн ахмадуудыг нэг мөр дуусгах гэж байтал царай нь гэнэт хувирч, гараараа хэвлийгээ дарав.

— Хараал ид!

Тэр амьд үлдсэн хэдэн ахмадыг хөнөөх мэт ширүүн харснаа:

— Та нарыг дараа эргэж ирээд дуусгана!

гэж хэлэв.

Дараагийн мөчид түүний бие цахилгаан мэт харваж, уулын ой руу зугтлаа.

Нүд ирмэхийн зуур Цэцгийн Дарсны Лам ор мөргүй алга болов.

15-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Солиорлын гэгээнтэн15-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах
Унших заавар, тусламж