— Би хэдэн чулуу худалдаж авъя.
Сонголтоо хийсэн Фан Юань эмэгтэй Гү бясалгагчид хэлэв.
«Шинэ тоглогч байна!»
Эмэгтэй Гү бясалгагч тэр даруй ингэж бодлоо.
Хамгийн муу мөрийчид хүртэл чулуу худалдаж авахдаа маш анхааралтай ажигладаг.
Эхлээд нухацтай харна. Дараа нь гартаа барьж, гадаргууг нь илэн, жинг нь мэдэрнэ. Ингээд сэтгэлд нь нэг л таалагдахгүй бол худалдаж авахаа болино.
Хэн ч анхнаасаа шууд «худалдаж авна» гэж хэлдэггүй.
Фан Юань шиг шууд худалдаж авахаа мэдэгдсэн хүн бол яах аргагүй анх удаа чулуунд мөрий тавьж буй шинэ тоглогч.
Эмэгтэй Гү бясалгагч дотроо ингэж бодсон ч царайдаа илэрхийлсэнгүй. Цэцэг мэт инээмсэглэсээр зөөлөн асуув.
— Тэгвэл алийг нь сонгох вэ?
Фан Юань нэг чулуу руу заалаа.
— Үүнийг.
Эмэгтэй чулууг даруй авч тавив.
Фан Юань дахин заалаа.
— Үүнийг бас.
Эмэгтэй Гү бясалгагч бага зэрэг гайхав. Энэ залуу хоёр чулуу авна гэж төсөөлөөгүй байлаа.
«Мөрийд их мөнгө хаядаг төрлийн хүүхэд бололтой» гэж тэр дотроо дүгнэв.
Гэтэл Фан Юань дахин хэдэн чулуу руу заалаа.
— Бас энэ. Тэрийг ч авна. Бүгдийг нь худалдаж авъя.
Эмэгтэй Гү бясалгагч мэл гайхаж, Фан Юанийг дахин нягтлан харлаа.
«Энгийн харагдах энэ залуу нэлээд чинээлэг гэр бүлтэй бололтой. Тэгэхгүй бол жирийн Гү бясалгагч ингэж үрэх сул мөнгөтэй байна гэж үү?»
Ингэж бодоход эмэгтэйн инээмсэглэл улам зөөлөн, найрсаг болов. Өмнө нь зогсож байгаа залуу жинхэнэ худалдан авагч байжээ.
Энэ бол санаандгүй олз байлаа!
Гэвч Фан Юань түүнээс хамгийн хол байх нил алтлаг хоёр чулуу руу заан дахин гайхширууллаа.
— Тийм ээ. Тэр хоёрыг ч авна.
Эмэгтэй Гү бясалгагч дотроо цочирдов.
«Гү Юэ тосгоны аль гэр бүлийн залуу эзэн юм бол? Гол удмын залгамжлагч бололтой. Хэрэв түүнтэй дотносож чадвал би энд зарцын ажилд зүтгэх шаардлагагүй ч болж мэднэ.»
Ингэж бодохын зэрэгцээ эмэгтэй Гү бясалгагчийн инээмсэглэл улам энхрий болж, Фан Юань руу сээтэгнэсэн харц шидэв.
Зургаан чулууг Фан Юанийн өмнө өрж тавилаа.
Тэр жаран анхдагч чулуу гаргаж, эмэгтэй Гү бясалгагчид өгөв.
Төлбөр хийж буй энэ үйлдэл майхан дахь бусад Гү бясалгагчийн анхаарлыг татлаа.
— Өө? Хэн нэгэн чулуунд мөрий тавих гэж байна.
— Бид энд цаг гаруй ажигласан ч нэг ч чулуу аваагүй. Одоо нэг хүн азаа үзэх гэж байгаа юм чинь харж байя.
— Академийн сурагч байна. Жаран анхдагч чулууг нэг дор гаргачихлаа. Чинээлэг айлын хүүхэд бололтой. Өнгөц харахад шинэ тоглогч байна. Хмф, чулуунд мөрий тавина гэдэг тийм амар зүйл биш. Удахгүй ёстой хүнд цохилт авна даа.
Гү бясалгагчид байрандаа зогсон аяархан ярилцаж, бүгд Фан Юань руу харлаа.
— Залуу эзэн, чулуугаа энд задлуулах уу? Манай чулууны мөрийний асар чулуу задлах үнэгүй үйлчилгээтэй.
Эмэгтэй Гү бясалгагч энхрийлэн зөвлөж, сээтэгнэсэн харц шидэв.
Фан Юань нүднийхээ булангаар цугласан хүмүүсийг харахад уруулд нь учир битүүлэг инээмсэглэл тодров.
Тэр гараа дохин эмэгтэйн саналыг татгалзлаа.
— Нил алтлаг өнгө миний азын өнгө. Бас энэ миний анхны мөрий учраас тун утга учиртай. Чулуугаа өөрөө задлая.
Эмэгтэй Гү бясалгагчийн нүд улам гэрэлтэв.
«Ямар зоримог, сүрлэг зан бэ! Чинээлэг гэр бүлийн залуу эзэн гэдэг нь аргагүй бололтой.»
Гү Юэ тосгонд Фан Юань түшиг тулгуургүй, бараг хамаатан садангүй, бүх зүйлдээ өөртөө найдахаас өөр аргагүй нэгэн гэдгийг тэр зүүдэндээ ч төсөөлөхгүй.
— Цү, мөнгөтэй байгаад яадаг юм.
— Эцэг эхийнхээ зовж олсон мөнгийг ингэж үрэх гэж. Аль баяны эрх хүү юм бол доо?
— Юу ч мэдэхгүй хүүхэд байна. Азын өнгөөрөө чулуу сонгоно гэнэ ээ. Энэ чинь анхдагч чулуугаа усанд шидчихээд, үүсэх долгионыг нь харж зугаацахаас ялгаа юу байх вэ?
Майхан дахь Гү бясалгагчдын сонирхол тэр дороо унтарлаа.
Фан Юанийг үрэлгэн баяны хүүхэд гэж бодмогц тэдний өчүүхэн хүлээлт ч замхрав.
Зарим Гү бясалгагч бүр харцаа буцаан, лангуун дээрх чулуужмалуудыг үргэлжлүүлэн шинжив.
Эргэн тойрны өөрчлөлт Фан Юанийн сэтгэл санаанд огт нөлөөлсөнгүй.
Тэр царайдаа ямар ч хувиралгүйгээр анхдагч тэнгис дэх мөн чанараа хөдөлгөж, Сарны Гэрэл Гү рүү цутгав.
Дараагийн агшинд баруун алганы хавирган сарны тэмдэг ус мэт бүдэг хөх гэрэл цацрууллаа.
Фан Юань нэг нил алтлаг чулууг баруун гараараа авч, алган дээрээ тавив. Дараа нь хуруунуудаа атган, чулуужмалын гадаргууг алгуур үрж эхлэв.
Хөх гэрэл тасралтгүй цацарч, усны мандал мэт долгиолно. Нил алтлаг чулуу бага багаар жижгэрч, үйрсэн чулуун нунтаг хурууных нь завсраар асгаран, майхны хивсэн дээр буулаа.
— Залуу эзний гарын ур үнэхээр сайн юм! — хэмээн эмэгтэй Гү бясалгагч боломжийг ашиглан даруй магтав.
— Энэ залуу дэмий амьтан биш байна. Ямар сайн ур чадвар вэ!
Үүнийг харсан Гү бясалгагчдын нүдэнд ээдрээтэй өнгө гялсхийв. Тэд Фан Юанийг өөр нүдээр харж эхэлжээ.
Фан Юань хөх гэрлээр чулуужмалын гадаргууг үрж байлаа. Энэ бол Сарны Гэрэл Гүг туйлын нарийн удирдаж буйн илрэл.
Ердийн хүн Сарны Гэрэл Гүг хоёр, гурван жил ашиглаж байж л ийм түвшинд хүрнэ.
Фан Юань нас, сурагчийн байр сууриа бодвол үүнийг хийж чадсан нь үнэхээр гайхалтай.
— Хараач. Тэр манай Гү Юэ овгийн онцгой Гү болох Сарны Гэрэл Гүг ашиглаж байна.
Зарим Гү бясалгагч үүнийг таньж, овгоороо бахархахын зэрэгцээ Фан Юаньд таатай хандаж эхлэв.
— Гэхдээ ингэж чулуу задлах нь арай ширүүн хэвээр, — хэмээн илүү настай, туршлагатай Гү бясалгагчид толгой сэгсэрлээ.
Нил алтлаг чулуу алганы хэмжээнээс аажмаар жижгэрч, нударганы чинээ болов. Фан Юань хуруугаараа чанга атгаж болохоор хэмжээтэй болжээ.
Хөх гэрэл улам тодорч, чулуужмал сувдны чинээ болтлоо багаслаа.
Эцэст нь майхны хивсэн дээр жижиг толгод шиг чулуун нунтаг л үлдэв.
Энэ бол дотроо ямар ч Гүгүй, битүү цул чулуу байлаа.
— Бодсон ёсоор найдваргүй хүүхэд байна, — хэмээн Гү бясалгагчид толгой сэгсэрцгээв.
— Залуу эзэн, цаана чинь дахиад таван чулуу үлдсэн шүү, — гэж эмэгтэй Гү бясалгагч зоригжуулав.
Фан Юань туйлын тайван, огтхон ч нөлөөлсөн шинжгүй байлаа.
Тэр нил алтлаг хоёр дахь чулууг шүүрэн авч, үргэлжлүүлэн элээв.
Гэвч энэ чулуу мөн л битүү цул байлаа. Дотор нь Гү байсангүй.
Гурав дахь чулуу ч ялгаагүй.
Гү бясалгагчдын тэвчээр барагдав.
— Үзэхээ больё. Өнгөөр нь чулуу сонгосон юм чинь энэ мөрийд ямар ч утга алга.
— Хэрэв тэр ийм аргаар сайн Гү олчихвол би шалан дээрх чулуун нунтгийг бүгдийг нь идье! — гэж нэг хүн шоолон инээлээ.
— Бүү шантраарай, залуу эзэн. Дахиад гурван чулуу үлдсэн байна. Ердөө талд нь л орлоо шүү, — хэмээн эмэгтэй Гү бясалгагч үргэлжлүүлэн зоригжуулав.
Фан Юань дөрөв дэх чулууг авлаа.
Алганы чинээ болтол нь элэх үед хөдөлгөөн нь гэнэт зогсов.
— Өө? Дотор нь юм байна!
— Чулууны бүтэц өөрчлөгдлөө. Нил алтлаг тунадас биш, бэх мэт хар өнгөтэй чулуу байна.
— Хараагүй тааснаараа үнэхээр их аз дайрчихсан юм биш биз?
Эргэн тойрны Гү бясалгагчид аяархан уулга алдав.
— Залуу эзэн, одооноос маш болгоомжтой байгаарай. Огцом хөдөлж болохгүй. Ичээнд орсон Гү маш эмзэг байдаг. Хэт их хүч гаргавал доторх Гүг алчихна шүү.
Эмэгтэй Гү бясалгагч ийм зүйл болно гэж төсөөлөөгүй байлаа. Агшин зуур мэл гайхсанаа даруй анхааруулжээ.
Фан Юанийн хөдөлгөөн удаашрав.
Хуруу нь алгуур үрэх бүрд өчүүхэн нунтаг завсарлагаатайгаар асгарна. Урьдынх шигээ тасралтгүй, чөлөөтэй хөдөлсөнгүй.
Хар чулуун нунтаг аажмаар унаж, чулуу жижгэрэх тусам Фан Юанийн хөдөлгөөн улам удаан, зөөлөн болов.
Хивсэн дээр чулуун нунтаг овоорсоор, эцэст нь хар чулуу бүрэн ариллаа.
— Харамсалтай. Чулуу доторх чулуу л байж.
— Миний сэтгэлийг дэмий хөдөлгөлөө. Дотор нь үнэхээр Гү байна гэж бодсон шүү.
— Та нар дэндүү амархан хууртах юм. Чулуунд мөрий тавина гэдэг ийм амархан гэж үү? Арван чулууны ес нь хоосон байдаггүйсэн бол дэлгүүр яаж ашиг олох юм?
— Залуу эзний аз бас ч муугүй байна. Анхны удаадаа чулуу дотроос чулуу гаргана гэдэг энгийн хүнд тохиолдохгүй.
Эмэгтэй Гү бясалгагч Фан Юанийг өөр аргаар тайтгаруулахыг оролдов. Үүгээрээ бас түүнийг хүлээж буй магадгүй бүтэлгүй үр дүнд урьдчилан бэлдэж байлаа.
Чулуунд мөрий тавиад юу ч олохгүй байх нь тун энгийн. Арван тохиолдлын ес нь ийм.
Түүний бодлоор Фан Юань чулуугаа таамгаар сонгосон тул дотроос нь Гүгийн чулуужмал олох магадлал бараг тэгтэй адил.
Фан Юань инээмсэглэсэн ч хариулсангүй.
Тэр тав дахь чулууг гартаа авлаа.