Бясалгалын сүв нууцлаг бөгөөд ер бусын орон зай байлаа.
Фан Юанийн бие дотор байрлах атлаа дотоод эрхтнүүдтэй нь нэг орон зайд оршдоггүй.
Түүнийг хязгааргүй уудам атлаа хэмжээлшгүй өчүүхэн гэж ч хэлж болно.
Зарим хүн үүнийг Нил Ордон, зарим нь Хуа Цөөрөм гэж нэрлэдэг. Гэвч ихэнх хүн Анхдагч тэнгисийн сүв хэмээн мэднэ.
Бясалгалын сүв бүхэлдээ бөмбөлөг хэлбэртэй бөгөөд гадаргууг нь нимгэн бүрхүүл мэт урсан гялалзах цагаан гэрэл бүрхжээ.
Энэ бол өмнө нь тэсэрсэн Найдварын Гүгийн гэрлээс тогтсон давхарга байв.
Тэрхүү нимгэн гэрлийн бүрхүүл бясалгалын сүвийг нуралгүй тогтоон барина. Харин сүвний дотор Анхдагч тэнгис оршдог.
Тэнгисийн мандал толь мэт толигор бөгөөд хөхөвтөр ногоон өнгөтэй. Гэвч ус нь өтгөн, зэс мэт гялалзана.
Зөвхөн нэгдүгээр зэргийн Гү бясалгагч л ийм ногоон зэс өнгийн анхдагч мөн чанар үүсгэж чадна.
Үүнийг Ногоон Зэс Тэнгис гэдэг.
Тэнгисийн түвшин бясалгалын сүвний талд ч хүрэхгүй, ердөө дөчин дөрвөн хувийг нь эзэлжээ.
Энэ бол C зэрэглэлийн төрөлхийн чадамжийн хязгаар байв.
Тэнгисийн усны дусал бүр цэвэр анхдагч мөн чанар бөгөөд Фан Юанийн биеийн охь, амин хүч, сүнсний нягтралыг төлөөлнө.
Мөн түүний өнгөрсөн арван таван жилийн амьдралын чадамжийн хуримтлал байлаа.
Гү бясалгагчид энэхүү анхдагч мөн чанарыг Гүг тэжээн өсгөхөд ашигладаг.
Энэ нь одооноос эхлэн Фан Юань нэгдүгээр зэргийн Гү бясалгагчийн замд албан ёсоор хөл тавилаа гэсэн үг.
Бясалгалын сүв нь нээгдсэн тул Найдварын Гү нар Фан Юанийн биед дахин орж ирэхээ болив.
Фан Юань сэтгэлээ төвлөрүүлээд өмнөөс нь шахах дарамтыг мэдэрлээ.
Тэрхүү дарамт зузаан хана мэт болж, цааш ганц ч алхах боломжгүй болжээ.
«Өмнөх амьдралынхтай минь яг адилхан.»
Тэр үр дүнгээ хайхрамжгүй инээмсэглэн хүлээж авав.
— Цааш явж чадахгүй нь үү?
Академийн ахмад өчүүхэн ч болов найдвар тээсээр голын нөгөө эргээс чангаар асуулаа.
Фан Юань эргэн гол руу алхсанаар хариултаа үйлдлээрээ өглөө.
Энэ үед залуус хүртэл сая нэг учрыг ойлгож, олны дунд шуугиан дэгдэв.
— Юу гэнэ ээ? Фан Юань ердөө хорин долоон алхам явсан гэж үү?
— Тэгэхээр тэр ердөө C зэрэглэлийн чадамжтай байсан юм уу?!
— Итгэмээргүй юм! Түүн шиг суут хүүхэд ердөө C зэрэглэлтэй гэж үү?
Олны дунд ихээхэн үймээн дэгдлээ.
— Ахаа...
Тэдний дунд байсан Гү Юэ Фан Жэн толгойгоо өргөн, голыг гатлан буцаж ирж буй Фан Юанийг цочирдон ширтэв.
Тэр итгэж чадсангүй.
Төрсөн ах нь ердөө C зэрэглэлийн төрөлхийн чадамжтай гэж үү?
Фан Жэн ахыг нь A зэрэглэлийн чадамжтай байна гэж үргэлж боддог байлаа.
Үгүй ээ. Зөвхөн тэр ч биш, авга ах, авга эгч хоёр, овгийн тоо томшгүй олон хүн бүгд адилхан бодож байсан.
Гэвч одоо үр дүн нь тэдний төсөөллөөс тэс өөр гарчээ!
— Хараал ид! Ердөө C зэрэглэл байсан гэж үү!
Гү Юэ овгийн тэргүүн хоёр нударгаа чанга атган, гүнзгий амьсгаа авлаа. Дуунаас нь урам хугарсан нь илт.
Харанхуйд ажиглаж байсан ахмадууд янз бүрээр хүлээн авав.
Зарим нь хөмсгөө зангидаж, зарим нь толгой бөхийн хоорондоо ярилцана. Харин хэд нь дээш харан санаа алдав.
— Үр дүн нь буруу гарсан юм биш биз?
— Яаж тийм байх вэ? Энэ арга туйлын нарийн. Бид бүх үйл явцыг харж байсан болохоор хуурах ч хэцүү.
— Тэгвэл түүний урьд өмнө харуулсан ухаан, авьяасыг яаж тайлбарлах юм?
— Анхдагч тэнгисийн өндөр чадамжтай залуус үнэхээр жирийн хүмүүсээс давсан шинж чанартай байдаг. Жишээлбэл оюун ухаан, ойлгох чадвар, ой тогтоолт, хүч чадал, шаламгай байдал гээд олон зүйл бий. Гэхдээ ийм онцлогтой байлаа гээд төрөлхийн чадамж нь заавал өндөр байна гэсэн үг биш. Эцсийн үр дүн л бүхнийг шийднэ.
— Хаа... Найдлага хэдий чинээ их байна, урам хугаралт төдий чинээ хүнд юм даа. Гү Юэ овгийн өнөөгийн хойч үе анхны үеийнхтэй үнэхээр зүйрлэхийн аргагүй болжээ.
Оймс нь голын мөстэй усанд нэвт норж, хүйтэн нь ясанд нь тултал жиндүүлнэ.
Фан Юань урьдын адил ямар ч хувиралгүй алхсаар олны зүг улам ойртож байв.
Тэр Академийн ахмадын барайсан царайг тод харж, зуу гаруй залуусын өөр рүү нь шидэх харцыг ч мэдэрч байлаа.
Тэр харцнуудад гайхшрал, цочрол, бах таваа хангах баясал, бусдын зовлонд баярлах өнгө, мөн хайхрамжгүй байдал холилджээ.
Яг адилхан нөхцөл байдал Фан Юаньд өмнөх амьдралыг нь өөрийн эрхгүй сануулав.
Тэр үед тэнгэр нурах шиг л санагдаж байлаа.
Хүйтэн голыг гатлахдаа хөл алдан унаж, бүх бие нь усанд норсон. Тэр юу хийхээ мэдэхгүй, төөрч будилсан байв.
Хэн ч түүнд туслахаар урагш алхаагүй.
Тэдний урам хугарсан, хүйтэн царай болон харц хурц хутга мэт зүрхийг нь сийчсэн.
Оюун ухаан нь самуурч, цээж нь хорсон өвдөнө.
Үүлэн дээрээс газарт унасан мэт.
Өндөрт гарах тусам уналт нь улам хүнд байдаг.
Харин энэ амьдралд яг тэр дүр зураг дахин давтагдаж байхад Фан Юанийн зүрх сэтгэл тайван байлаа.
Тэр домгийг бодов.
Бэрхшээл ирэхэд зүрх сэтгэлээ Найдварт өг.
Харин өнөөдөр тэрхүү найдвар өөрийнх нь дотор байна.
Хэдий том биш ч төрөлхийн чадамж огт байхгүй хүмүүсээс хавьгүй дээр.
Бусад хүн урам хугарсан бол тэгээд л биз.
Тэд өөр юу хийж чадах юм?
Бусдын урам хугарах нь надад ямар хамаатай гэж?
Хамгийн чухал нь өөрийн зүрхэнд найдвар тээх!
Таван зуун жилийн амьдрал түүнд хүний амьдралын хамгийн сонирхолтой зүйлс өөрийн мөрөөдлийг хөөн тэмүүлэх үйл явцын дунд тохиодгийг ойлгуулжээ.
Эргэн тойрныхоо хүмүүсийг урам хугарахгүй байхыг гуйж, өөртөө дурлуулах шаардлага үгүй.
Өөрийнхөө замаар алх.
Бусад хүн хүссэнээрээ урам хугарч, дургүйцэж л байг!
— Хаа...
Академийн ахмад гүнзгий амьсгаа аваад:
— Дараагийнх, Гү Юэ Фан Жэн! — хэмээн дуудлаа.
Гэвч хариу сонсогдсонгүй.
— Гү Юэ Фан Жэн!
Академийн ахмад дахин хашхирахад дуу нь агуй дотор цуурайтав.
— Аан? Би энд байна, энд байна!
Фан Жэн цочирсондоо сэхээ авч, яаран гүйж гарлаа.
Харамсалтай нь тэр өөрийнхөө хөлд тээглэн унаж, толгойгоо цохин ёолсоор гол руу өнхрөв.
Тэр даруй агуй бүхэлдээ чанга инээдээр дүүрлээ.
— Фан ах дүүс ч сүртэй юм алга.
Гү Юэ овгийн тэргүүн хүйтнээр ёжиллоо.
Фан Жэнд урам нь хугарч, залхсан байдал нь илт мэдрэгдэнэ.
«Ямар их шившиг вэ!»
Фан Жэн усанд тийчлэн босох гэж оролдов.
Голын ёроол дэндүү гулгамтгай тул хөл дээрээ тогтож чадсангүй.
Хэчнээн их хичээх тусам улам хөгийн, болхи харагдана.
Эргэн тойрны инээд чихэнд нь хадах тусам зүрх нь улам сандрав.
Яг тэр мөчид ямар нэгэн хүч өөрийг нь огцом дээш татахыг мэдэрлээ.
Толгой нь эцэст нь уснаас гарч, бие нь тэнцвэрээ олов.
Фан Жэн сандран нүүрээ арчаад, нүдээ нээн харлаа.
Төрсөн ах Фан Юань нь захаас нь атган дээш татсан байв.
— Ахаа...
Фан Жэн ам нээн хэлэх гэсэн ч усанд хахаж, ширүүн ханиалгаж эхлэв.
— Ха ха! Фан айлын хэцүүхэн ах дүүс юм даа!
Голын эрэг дээрээс хэн нэгэн инээлээ.
Инээд улам чангарсан ч Академийн ахмад хориглосонгүй.
Тэр хөмсгөө гүн зангидан, урам хугарсан хэвээр байв.
Фан Жэн юу хийхээ ч мэдэхгүй балмагдаж байтал ах нь түүнд:
— Яв даа. Ирээдүйн зам сонирхолтой байх болно, — гэж хэлэхийг сонсов.
Фан Жэн гайхсандаа өөрийн эрхгүй амаа ангайлаа.
Фан Юань олонд нуруугаа харуулан зогссон тул тэд түүний царайг тод харж чадахгүй байв. Харин Фан Жэн ахаас нь цацрах тайван байдлыг тодорхой мэдэрч байлаа.
Ярих үед Фан Юанийн уруулын үзүүр үл ялиг дээш өргөгдөж, гүн утга агуулсан инээмсэглэл тодорчээ.
«Ердөө C зэрэглэлийн чадамжтай атлаа ах яаж ийм тайван байж чадаж байна аа?»
Фан Жэн дотроо эргэлзэн гайхав.
Гэвч Фан Юань өөр зүйл хэлсэнгүй.
Тэр Фан Жэний нурууг зөөлөн алгадаад, эргэж алхлаа.
Фан Жэн алмайрсан хэвээр цэцгийн далай руу алхав.
«Ахыг ийм тайван байна гэж огт бодсонгүй. Хэрэв би байсан бол...»
Тэр толгойгоо бөхийлгөн, санаа бодол нь өөр тийш сарнисан чигээр урагш алхлаа.
Гэвч өөрийнхөө ямар гайхамшигт дүр зураг бүтээж байгааг огт мэдсэнгүй.
Сая нэг бодлоосоо сэрэхэд тэр цэцгийн далайн гүнд, өмнө нь хэний ч хүрч байгаагүй алсад зогсож байв.
Дөчин гурван алхам!
— Тэнгэр минь! A зэрэглэлийн төрөлхийн чадамж!
Академийн ахмад ухаан мэдрэлээ алдсан мэт хашхирлаа.
— A зэрэглэл! Үнэхээр A зэрэглэл байна!
— Бүтэн гурван жилийн дараа Гү Юэ овогт эцэст нь A зэрэглэлийн суутан төрлөө!
Харанхуйд ажиглаж байсан овгийн ахмадууд ч нэгэн зэрэг хашхирч, тайван байдлаа бүрэн алдав.
— Яах аргагүй Фан удмын цус манай Чи удмаас гаралтай. Тиймээс манай Чи гэр бүл Гү Юэ Фан Жэнийг өргөн авч өсгөе, — хэмээн Гү Юэ Чи Лянь тэр даруй мэдэгдэв.
— Яаж тэгж болох юм бэ? Чи Лянь хөгшин новш оо, чиний ёс суртахуун, чадвар аль аль нь тааруу ч залуу хүүхдийг төөрөгдүүлэхдээ л гарамгай! Энэ хүүхдийг Гү Юэ Мо Чэнь би өсгөсөн нь дээр!
Гү Юэ Мо Чэнь тэр даруй хариу хашхирлаа.
— Маргалдахаа боль! Энэ хүүхдийг одоогийн овгийн тэргүүнээс илүү сайн өсгөх хүн байхгүй. Эсэргүүцэх хэн боловч Гү Юэ Бо миний эсрэг зогссон хэрэг!
Гү Юэ овгийн тэргүүн догдлолдоо автан, гал мэт дүрэлзсэн харцаар урам нь хугарч, зориг нь мохсон ахмадуудыг тойруулан ширтлээ.