Сургалтын танхимын хажууд Гүгийн өрөө байв.
Тэр өрөө тийм ч том биш, ердөө жаран хавтгай дөрвөлжин метр талбайтай.
Гү бясалгагчийн бясалгалын замд Гү бол хүч чадлын түлхүүр билээ.
Хичээл тармагц догдолж хөөрсөн залуус Гүгийн өрөө рүү яаран очив.
— Эгнээд зогс! Нэг нэгээрээ ор!
Гэнэт хэд хэдэн хүн чангаар хашхирлаа.
Гүгийн өрөөний гадна харуул байх нь мэдээж.
Залуус нэг нэгээрээ орж, сонгосон Гүгээ аван гарч ирсээр эцэст нь Фан Юанийн ээлж болов.
Энэ бол нууцлаг өрөө байлаа.
Дөрвөн хананд нь дөрвөлжин хонхрууд гаргаж, тэдгээрийн дотор дахин янз бүрийн хэмжээтэй дөрвөлжин нүхнүүд гаргажээ.
Зарим нь том, зарим нь жижиг. Хамгийн том нь шавар тогооноос томгүй, хамгийн жижиг нь хүний нударгаас багагүй байв.
Тоо томшгүй олон дөрвөлжин нүхэнд янз бүрийн сав байрлуулжээ.
Саарал чулуун сав, хөх ногоон хаш таваг, нарийн хийцтэй өвсөн тор, шавар зуух гээд олон зүйл харагдана.
Тэдгээр саванд төрөл бүрийн Гү хадгалжээ.
Зарим Гү ямар ч чимээгүй байхад зарим нь жиргэн, тачигнаж, сэрчигнэн янз бүрийн авиа гаргана.
Эдгээр чимээ нийлж, амьдралын нэгэн өвөрмөц аялгууг бүтээж байлаа.
«Гү бясалгагчид есөн зэрэглэлтэй байдгийн адил Гү ч есөн том зэрэглэлд хуваагддаг. Энэ өрөөнд байгаа бүхэн нэгдүгээр зэргийн Гү.»
Фан Юань эргэн тойрноо нэг хараад л нөхцөл байдлыг ойлгов.
Ерөнхийдөө нэгдүгээр зэргийн Гү бясалгагч зөвхөн нэгдүгээр зэргийн Гү ашиглаж чадна.
Хэрэв өөрөөсөө өндөр зэрэглэлийн Гү хэрэглэвэл асар хүнд төлөөс төлөх хэрэг гарна.
Түүнээс гадна Гүг тогтмол тэжээх шаардлагатай.
Өндөр зэрэглэлийн Гүг тэжээх их зардлыг доод зэрэглэлийн Гү бясалгагчид ихэвчлэн даах боломжгүй.
Тиймээс онцгой нөхцөл байхгүй л бол шинээр бясалгаж эхэлсэн хүн анх боловсруулан эзэмших Гүгээрээ үргэлж нэгдүгээр зэргийн Гү сонгодог.
Гү бясалгагчийн хамгийн анх боловсруулсан Гү онцгой ач холбогдолтой.
Тэр Гү эзнийхээ амьтай холбогдсон амин Гү болно. Хэрэв амин Гү үхвэл Гү бясалгагч өөрөө асар хүнд цохилт амсана.
«Харамсалтай юм. Уг нь би Цэцгийн Дарсны Ламын Дарсны Өт Гүг олж, амин Гүгээ болгохыг хүссэн. Гэвч одоог хүртэл Цэцгийн Дарсны Ламын араг ясны мөрийг ч олоогүй. Хэзээ олохоо, эсвэл надаас өмнө өөр хүн олчих эсэхийг ч мэдэхгүй. Найдвартайг нь бодоод эхлээд Сарны Гэрэл Гү авъя.»
Фан Юань дотроо санаа алдаад, зүүн талын хана даган шууд алхав.
Тэр хананы дээд эгнээний нүхнүүдэд мөнгөн тавагнууд өрөөстэй байлаа.
Таваг бүр дээр нэг Гү байна.
Тэдгээр Гү болор мэт тунгалаг, хавирган сар шиг хэлбэртэй бөгөөд хөх болрын хэлтэрхий шиг харагдана.
Мөнгөн тавагны дэвсгэр дээр намуухан, үзэсгэлэнтэй мэдрэмж төрүүлнэ.
Сарны Гэрэл Гү хэмээн нэрлэдэг энэ Гү бол Гү Юэ овгийн нутгийн онцгой Гү байв. Овгийн олон хүн Сарны Гэрэл Гүг амин Гүгээрээ сонгодог.
Сарны Гэрэл Гү байгальд төрдөггүй. Гү Юэ овог нууц аргаар үржүүлэн бий болгосон төрөл зүйл юм.
Өөр хаанаас ч Сарны Гэрэл Гү олох боломжгүй тул үүнийг Гү Юэ овгийн бэлгэ тэмдэг гэж хэлж болно.
Эд бүгд нэгдүгээр зэргийн Сарны Гэрэл Гү учраас хоорондоо бараг ялгаагүй байлаа.
Фан Юань нэгийг нь санаандгүй сонгон авч, алган дээрээ тавив.
Сарны Гэрэл Гү маш хөнгөн, нэг хуудас цаастай ойролцоо жинтэй.
Тэр жижигхэн талбай эзлэх бөгөөд ердийн хаш зүүлтийн дайтай байлаа.
Фан Юань алган дээрээ тавихад нэвт гэрэлтэх биеийнх нь цаанаас өөрийн гарын хээг хүртэл харж чадна.
Тэр сүүлчийн удаа сайтар ажиглаад ямар ч асуудалгүйг мэдмэгцээ Сарны Гэрэл Гүг халаасандаа хийж, өрөөнөөс гарлаа.
Гүгийн өрөөний гаднах цуваа урт хэвээр байв.
Дараагийн залуу Фан Юанийг гарч ирэхийг хармагцаа догдлон яаран дотогш орлоо.
Бусад хүн байсан бол Гүгээ авмагцаа хамгийн түрүүнд гэртээ харьж, яаран боловсруулан эзэмших байв.
Харин Фан Юань үүнд яарсангүй.
Түүний бодолд Дарсны Өт Гү байсаар байлаа.
Дарсны Өт Гү Сарны Гэрэл Гүгээс хавьгүй үнэтэй. Сарны Гэрэл Гү Гү Юэ тосгоны онцгой Гү боловч Гү бясалгагчид үзүүлэх тус нь Дарсны Өт Гүгийнхтэй харьцуулахын аргагүй.
Гүгийн өрөөнөөс гарсан Фан Юань шууд архины мухлагийг зорилоо.
— Эзэн ээ, долоон дарсан хоёр сав архи өг!
Фан Юань халаасаа тэмтэрч, үлдсэн анхдагч чулуун хэлтэрхийнүүдээ гарган лангуун дээр тавив.
Сүүлийн хэдэн өдөр тэр энд ирж архи худалдаж авсныхаа дараа тосгоны захаар эргэлдэн хайгуул хийж, Дарсны Өт Гүг үнэрээр нь татан гаргахыг оролдож байлаа.
Мухлагийн эзэн тос даасан нүүртэй, намхан бүдүүн биетэй дунд эргэм насны хүн байв. Тэр хэдхэн өдрийн дотор Фан Юанийг хэдийн таньдаг болжээ.
— Залуу эзэн ирэв үү.
Тэр Фан Юаньтай мэндлэх зуураа бүдүүн богино гараа сунгаж, анхдагч чулуун хэлтэрхийнүүдийг овжин хамав.
Алган дээрээ тавьсныхаа дараа гараа дээш доош хөдөлгөн жинг нь үзэхэд яг таарч байлаа.
Үүнийг мэдмэгц мухлагийн эзний инээмсэглэл улам тодров.
Анхдагч чулуу бол энэ ертөнцөд хэрэглэдэг мөнгө бөгөөд бүх барааны үнэ цэнийг хэмждэг.
Үүний зэрэгцээ анхдагч чулуу нь ертөнцийн охь мөн чанар нягтарч бий болсон биет тул Гү бясалгагч өөрийн бясалгалд ашиглаж болдог.
Мөнгөний шинж чанартай атлаа өөрөө хэрэглээтэй учраас Дэлхий дээрх алттай төстэй.
Дэлхий дээр алтан стандартад суурилсан мөнгөний тогтолцоо байсан бол энэ ертөнцөд түүний оронд анхдагч чулуу хэрэглэгдэнэ.
Гэхдээ алттай харьцуулахад анхдагч чулууны худалдан авах чадвар бүр ч өндөр.
Гэвч Фан Юань ингэж үргэлжлүүлэн зарцуулбал хэчнээн олон анхдагч чулуутай байсан ч хүрэлцэхгүй.
«Өдөр бүр хоёр сав архи. Бүтэн долоо хоног өнгөрлөө. Анх байсан хуримтлал маань бараг дуусчихлаа.»
Фан Юань хоёр сав архиа барин мухлагаас гарахдаа хөмсгөө үл ялиг зангидав.
Хүн Гү бясалгагч болсныхоо дараа анхдагч чулуунаас мөн чанарыг нь шууд гарган авч, бясалгалын сүв дэх Анхдагч тэнгисээ нөхөж чадна.
Тиймээс Гү бясалгагчдын хувьд анхдагч чулуу зөвхөн мөнгө төдий биш, бясалгалын туслах нөөц болдог.
Хангалттай анхдагч чулуутай байвал бясалгалын хурд нэмэгдэнэ. Энэ нь төрөлхийн чадамж багатай хүний сул талыг тодорхой хэмжээнд нөхөж чадна.
«Маргааш надад архи авах анхдагч чулуу үлдэхгүй. Гэтэл Дарсны Өт Гү огт гарч ирэхгүй юм. Үнэхээр Сарны Гэрэл Гүг амин Гүгээ болгон боловсруулахаас өөр аргагүй гэж үү?»
Фан Юанийн сэтгэл ханасангүй.
Тэр хоёр сав архиа барин алхах зуураа бодолд автав.
«Академийн ахмад амин Гүгээ хамгийн түрүүнд боловсруулан эзэмшсэн хүнд хорин анхдагч чулуу өгнө гэсэн. Одоо олон хүн гэртээ Гүгээ боловсруулахаар бүх хүчээ дайчлан, тэргүүн байрын төлөө өрсөлдөж байгаа биз.»
«Харамсалтай нь амин Гүг боловсруулан эзэмших нь хүний төрөлхийн чадамжийг илүүтэй сорьдог. Анхдагч тэнгисийн чадамж өндөр байх тусам давуу тал их. C зэрэглэлийн чадамжтай надад онцгой арга байхгүй л бол түрүүлэх ямар ч боломж үгүй.»
Яг тэр үед араас нь Гү Юэ Фан Жэний дуу сонсогдов.
— Ахаа, та үнэхээр архины мухлаг орж, архи авсан юм байна! Намайг дагаарай. Авга ах, авга эгч хоёр тантай уулзахыг хүсэж байна.
Фан Юань алхаагаа зогсоогоод эргэж харав.
Дүү нь өмнөх шигээ үргэлж толгой бөхийлгөн ярьдаг байхаа больсныг анзаарав.
Одоо ах дүү хоёр өөд өөдөөсөө эгцлэн харна.
Салхи үлээж, ахын эмх замбараагүй богино үсийг хөдөлгөн, дүүгийн дээлийн хормойг дэрвүүлэв.
Ердөө нэгхэн сарын хугацаа өнгөрсөн атлаа хүмүүс өөрчлөгджээ.
Сэрэх ёслолоос хойш долоо хоног өнгөрөхөд ах дүү хоёрын амьдралд асар том өөрчлөлт гарсан байлаа.
Ах Фан Юань үүлэн дээрээс газар унаж, суутан хэмээх алдраа хайр найргүй алдсан.
Харин дүү нь гэрэлтэн цацарч, шинэ од мэт аажмаар мандаж эхэлжээ.
Дүү Фан Жэний хувьд энэ өөрчлөлт түүний ертөнцийг бүхэлд нь донсолгосон юм.
Тэр эцэст нь ахынхаа урьд нь мэдэрч явсан зүйлсийг амсаж эхэллээ.
Хүмүүс өөрт нь найдвар тавих ямар байдгийг, атаархсан, хорссон харцаар ширтүүлэх ямар байдгийг мэдрэв.
Түүнийг харанхуй булангаас гэнэт татан гаргаж, гэрлээр дүүрсэн тэнгэрт аваачсан мэт санагдана.
Өдөр бүр сэрэхдээ тэр маш сайхан зүүд зүүдэлж байгаа мэт байлаа.
Өмнө болон одоо хүмүүсийн өөрт нь хандах хандлага өдөр, шөнө шиг ялгаатай. Одоо хүртэл бодит байдал гэдэгт бүрэн итгэж чадахгүй ч үүнд дасахад мөн адил маш хэцүү байв.
Богино хугацааны өмнө хэнд ч танигдаагүй явсан хүн гэнэт бүхний анхаарлын төвд оржээ. Хаана ч явсан хүмүүс түүн рүү зааж, ширтэнэ.
Заримдаа Фан Жэн замаар алхахдаа эргэн тойрны хүмүүс өөрийнх нь тухай магтан ярилцахыг сонсоно.
Тэгэх бүрд нүүр нь халуу шатаж, юу хийхээ мэдэхээ больдог байв. Хүмүүсийн харцнаас зугтахыг хичээсээр бүр зөв алхахаа ч мартах шахна.
Эхний арав гаруй хоногт Гү Юэ Фан Жэн бага зэрэг турсан ч эрч хүч нь улам нэмэгджээ.
Түүний зүрхний гүнээс «өөртөө итгэх итгэл» хэмээх зүйл аажмаар соёолж эхлэв.
«Ах минь урьд нь үргэлж ийм мэдрэмж авдаг байсан юм байна. Үнэхээр сайхан атлаа бас шаналгаатай юм!»
Тэр өөрийн эрхгүй ах Гү Юэ Фан Юанийг бодно.
Ийм их анхаарал, ярианы дунд ах нь урьд нь хэрхэн биеэ авч явдаг байсан бол?
Фан Жэн өөрийн мэдэлгүй Фан Юанийг дуурайж, үргэлж хувиралгүй царай гаргахыг оролдож эхэлжээ.
Гэвч удалгүй ийм төрх өөрт нь огт тохирохгүйг ойлгов.
Хичээлийн үеэр нэг охин чангаар дуудахад л нүүр нь час улайна. Замд таарах нас бие гүйцсэн бүсгүйчүүдийн сээтэгнэлээс болж хэд хэдэн удаа сандран зугтсан удаатай.
Тэр шинэ амьдралдаа дасах гэж оролдохдоо алхаж сурч буй хүүхэд шиг бүдэрч, унасаар байлаа.
Энэ бүх хугацаанд ахынхаа тухай цуу яриаг сонсохоос зайлсхийж чадсангүй.
Сэтгэлээр унаж, архичин болсон.
Шөнө гэртээ ирэхээ больж, хичээл дээр бөх унтдаг болсон гэлцэнэ.
Фан Жэн үүнийг сонсоод ихэд цочирджээ.
Нэгэн цагт асар хүчирхэг мэт санагдаж, агуу суутан хэмээн өргөмжлөгдөж байсан ах нь гэнэт ийм болчихно гэж үү?
Гэвч аажмаар тэр бага зэрэг ойлгож эхлэв.
Эцсийн эцэст ах нь бас л жирийн хүн.
Ийм бүтэлгүйтэл, хүнд цохилттой тулгарсан хэн боловч сэтгэлээр унах нь аргагүй.
Ийн ойлгохын зэрэгцээ Фан Жэний зүрхний гүнд үгээр илэрхийлэхийн аргагүй баяр нууцаар төрж байлаа.
Тэр энэ мэдрэмжээ хүлээн зөвшөөрөхийг туйлын ихээр хүсээгүй ч үнэхээр оршин байсан юм.
Суутан хэмээн өргөмжлөгдөж, өөрийг нь үргэлж сүүдэртээ дарж ирсэн ах нь одоо ийнхүү гутран, доройтож явна.
Өөр өнцгөөс харвал энэ нь өөрийнх нь өсөлт, амжилтыг нотолж байгаа хэрэг биш гэж үү?
Онцгой нэгэн нь өөрөө.
Энэ л жинхэнэ үнэн!
Тиймээс Фан Юанийг хоёр сав архи барьчихсан, үс нь сэгсийж, хувцас нь эмх замбараагүй байхыг хараад Гү Юэ Фан Жэний сэтгэл онгойж, амьсгалах нь хүртэл хөнгөрөв.
Гэсэн ч тэр:
— Ахаа, та архи уухаа болих хэрэгтэй. Ингэж үргэлжлүүлж болохгүй! Таны төлөө санаа тавьдаг хүмүүс хэчнээн их зовж байгааг та мэдэхгүй байна. Та өөрийгөө татаж авах хэрэгтэй! — гэв.
Фан Юанийн царайд ямар ч хувирал гарсангүй.
Тэр юу ч хэлсэнгүй.
Ах дүү хоёр өөд өөдөөсөө ширтэв.
Дүү Гү Юэ Фан Жэний нүд хурцаар гялалзаж, эрэмгий өнгө цацруулна.
Харин ах Гү Юэ Фан Юанийн хоёр нүд харанхуй, ёроолгүй эртний цөөрөм мэт гүн байлаа.
Тэр харц Фан Жэнд хачин дарамт мэдрүүлэв.
Удалгүй тэр өөрийн мэдэлгүй харцаа буруулж, өөр тийш харав.
Гэвч үүнийг мэдмэгц дотор нь гэнэт уур дүрэлзлээ.
Тэр өөртөө уурлаж байв.
«Чи яагаад байгаа юм бэ? Төрсөн ахынхаа өөдөөс эгцэлж харах зориг ч алга уу?»
«Би өөрчлөгдсөн. Би бүрэн өөрчлөгдсөн!»
Ингэж бодоход харц нь ахин хурц болж, ах руугаа ширтэв.
Гэвч Фан Юань түүнийг аль хэдийн харахаа больжээ.
Гар бүрдээ нэг сав архи барьсан тэр Фан Жэний хажуугаар өнгөрөхдөө хөндий дуугаар:
— Юугаа гөлрөөд байгаа юм? Явцгаая, — гэв.
Фан Жэний амьсгал алдагдав.
Зүрхэндээ арайхийн хуримтлуулсан хүчээ гаргах боломжгүй болсноор тайлбарлахын аргагүй давчдах мэдрэмж төрлөө.
Ах нь нэлээд холдсоныг хараад гүйцэхийн тулд алхаагаа хурдасгахаас өөр аргагүй болов.
Гэхдээ энэ удаа тэр толгойгоо бөхийлгөсөнгүй.
Толгойгоо өргөн, нарны гэрэл өөд алхана.
Харин харц нь ах Фан Юанийн сүүдэр дээр гишгэх өөрийн хоёр хөлд тогтсон байлаа.