Роланд шатаах зуухны дэргэд зогсон, цементийн анхны багцыг хүлээж байв.
Тоосгон байгууламжийг цемент үйлдвэрлэхэд зориулан барьсан бөгөөд урт нь ойролцоогоор арван таван метр, өргөн нь дөрвөн метр байлаа. Уг байгууламж урд болон арын хаалгатай. Урд хаалга нь материал зөөх, мөн хүмүүс өрөөнд орж гарахад хангалттай өргөн байхаар хийгджээ. Харин арын хаалга нь ганц хүн багтах төдий жижиг бөгөөд Аннагийн нууцаар орж гарах хаалга байв.
Үүний тулд тэр зуухны тал хэсгийг хүрээлсэн хана босгож, орох гарах хэсэгт харуулууд байрлуулжээ. Тэд бүгд Картерын хүмүүс байсан тул Роланд тэдний үнэнч байдалд огт эргэлзсэнгүй.
Цемент үйлдвэрлэх үйл явцыг тайлбарлахад амархан байв. Эхлээд шохойн чулууг нунтаглаад, дараа нь шавар эсвэл төмрийн нунтагтай холино. Нойтон болон хуурай аргын алийг нь хэрэглэсэн ч зуурмаг гарна. Үүнийг гипстэй хольсны дараа цемент хэрэглэхэд бэлэн болно. Түүхий эдүүдийг олоход амархан байсан бөгөөд төмрийн нунтаг гаргаж авахад хэцүү тул хольцод оруулаагүй. Гол нь кальцинацийн температур байлаа.
Цементийг хайлуулахад шаардлагатай тодорхой температурыг Роланд санаж чадсангүй. Тэр температурыг хэмжихэд хэрэгтэй хэт улаан туяаны термометр, термопарын температур хэмжигч буу зэрэг багаж түүнд байсангүй. Энэ нь үйл явцыг асар их хүндрүүлж байв. Цементийн хайлах цэг төмрийнхтэй төстэй, мөн цемент хийхэд кальцинацийн явц ч бас төвөгтэй хүчин зүйл гэдгийг тэр л мэдэж байлаа.
Технологи хөгжөөгүй ийм эринд домен зуухны температурыг зүгээр л тогтвортой барих нь асар том асуудал байв. Ердийн ил зуух их хэмжээний дулаан алдах тул галыг мянга хоёр зуун хэмээс дээш барихад хэцүү. Харин реверберацийн зуухны доторлогоо нь илүү өндөр температурыг тэсвэрлэх чадвартай байх шаардлагатай ч галд тэсвэртэй тоосго хэрхэн хийхийг тэр мэддэггүй байв. Төмөр гаргахад ашигладаг уламжлалт домен зуух бүр ч тохиромжгүй байлаа. Температур нь хүрэлцэхээр байсан ч цементийг кальцинацлахад ашиглах зуухны хөндий нь хэт нарийн байв. Тиймээс Чөтгөрийн сарууд дуусахаас өмнө хангалттай цемент үйлдвэрлэж чадахгүй байлаа.
Үүнийг бодолцон Роланд халаалт шаарддаггүй, харин Аннад найдсан шатаах зуух зохион бүтээжээ.
Хагалсан шохойн чулуу, шаврын хэсгүүдийг устай хольж зуурмаг болгоод, шатаах өрөөний бүх талд жигд тараав. Дараа нь хүлэг баатрууд хаалгыг түгжиж, ажилчдыг гаргалаа. Анна арын хаалгаар орж, зуурмагийн доорх газрыг халаасаар, өрөөний дотор тавьсан төмөр саваа ч хайлтал нь халууцуулжээ.
Роланд тэвдэж эхлэв. Энэ бол Хилийн сууринг хамгаалах эхний алхам нь байлаа. Хэрэв тэр цемент үйлдвэрлэж чадахгүй бол гурван сарын дотор хотын хана барих төлөвлөгөө нь хоосон үг төдий болно. Хотыг хамгаалах хана байхгүй бол бурхан ч мартсан энэ газарт хэн ч үлдэхийг хүсэхгүй байх вий хэмээн тэр санаа зовж байв. Түүхэнд ч, уран зохиолын зохиомол ертөнцөд ч газар тариалан эрхлэхэд тогтвортой суурь хэрэгтэй.
«Эрхэм ханхүү, та энэ материал чулууг хооронд нь барьцалдуулж чадна гэж хэлж байна уу?» гэж ханхүү Роландын дэргэд зогсож байсан Картер Ланнис асуув. Хэдийгээр ханхүү үүнийг Саарал цайзын хаант улсын алхимийн урлангийн хамгийн сүүлийн үеийн судалгааны үр дүн гэж хэлсэн ч Картер эргэлзсэн хэвээр байлаа. Эцсийн эцэст, тэр хүмүүс хэрэгтэй зүйлээрээ хэзээ ч алдартай байгаагүй юм.
«Хэн мэдэх вэ? Тэд тэгж л хэлсэн юм» гэж Роланд хариулав.
Энэ ертөнцөд алхими, одон орон судлалыг мэргэдийн ухаан гэж нэрлэдэг бөгөөд эх газарт тун түгээмэл байв. Хааны гэр бүлүүд ерөнхийдөө өөрсдийн алхимич, одон орончдыг байлгаж, хувь заяагаа урьдчилан таамаглан, сайжруулахыг хичээдэг байлаа. Харин энгийн хүмүүсийн хувьд ийм мэдлэг ойлгохын аргагүй тул төдийлөн сонирхдоггүй байв. Ийм байдлыг бодолцвол Роланд цементийг алхимийн урлангийн бүтээл гэж хэлсэн нь зүйн хэрэг. Тэргүүн хүлэг баатар түүнд итгэсэн эсэх түүнд огт хамаагүй байлаа.
Цонхон дахь дөл эцэстээ намжив. Цемент шатаах ажил дууссан бололтой.
Роланд тэр даруй босов. Картерыг хашааны зүг явуулчихаад, тоосгон байшингийн өмнө ганцаараа хүлээлээ.
Төмөр хаалга шаржигнан нээгдэж, Анна нүцгэнээрээ гарч ирэв. Роланд тэр даруй түүнд нөмрөг нөмөргөж, шилэн аяга ус өгөв. «Ямар байв?»
Шидтэн бүсгүйн нүүр тоос шороонд дарагдан саарал болсон байлаа. Нойтон цемент нэг их тоос гаргахгүй ч цемент шатаах үед тоос босдог. Маск зүүж чадахгүй тул тэр өрөөн дотор хэдэн арван минут байхдаа тавгүй байв. Тэр хоёр удаа ханиалгаад, толгой дохилоо. «Шавар саарал болчихлоо.»
Температур буухыг тэвчин хүлээж Роланд чадсангүй. Тэр алчуураа норгон толгойдоо ороогоод, хүрз шүүрэн арын хаалгаар орлоо.
Халуун агаар тэр даруйд түүнийг нөмөрч, амьсгалахад хэцүү болов. Гарынх нь арьс түүхий мах шиг түлэгджээ. Аз болоход үнсийг хүрздэж авахад маш богино хугацаа зарцуулсан. Хэрэв арай удаан байсан бол тэр үнэхээр дулааны цочролд орж мэдэх байв.
«Энэ чиний хүссэн зүйл мөн үү?» гэж Анна материалыг ширтэн асуув. Тэр шидтэн бүсгүйн хувцсаа аль хэдийн өмссөн байлаа.
«Тийм бололтой.» Роланд нунтагыг тэгшлээд, хуруугаараа температурыг нь шалгав. «Яг тийм эсэхийг үүнийг ашиглаж үзтэл мэдэхгүй.»
«Энэ юунд хэрэгтэй юм бэ?»
«Байшин, гүүр барихад, зам засахад хэрэглэнэ. Үүнийг ашиглаж болох зүйл дэндүү олон. Хэрэв энэ ажил бүтвэл хүмүүс хүйтэн, бороо цасанд байшин нь эвдэрч сүйдэхээс санаа зовох хэрэггүй болно.» Тэр нөгөө гараараа охины толгойг илэв. «Энэ бүхэн чиний ачаар.»
Анна толгойгоо гудайлгав. Роланд өөрийнх нь эндүүрэл эсэхийг мэдсэнгүй, гэвч охины амьсгал үл ялиг түргэссэн мэт санагджээ.
Онолын хувьд шатаасан материалыг гипстэй хамт дахин нунтаглаж, хатуурах хугацааг нь тохируулах ёстой. Гэхдээ яг одоо ингэж ихийг бодох хэрэг байсангүй. Түр амарсны дараа Роланд хоёр хүрз авч, хашааны гадна зогсож байсан Картерыг дуудав. Саарал үнсийг гурван хэсэг, голын элсийг нэг хэсэг байхаар хольж, цементэн зуурмаг бэлтгэхийг тэр Картерт хэллээ.
Тэргүүн хүлэг баатар гарын хар ажил хийхэд дургүйцсэнгүй. Түүний бодлоор Саарал цайзын хаант улсад Эрхэм ханхүүд зориулан тулалдаж, язгууртан бүсгүйчүүдийн араас хөөцөлдөж явахаас хавьгүй дээр байлаа.
Түүхий хольцод төмрийн нунтаг байгаагүй тул гарсан зуурмаг цагаандуу харагдав. Роланд зуурмагийг нэг тоосгон дээр овоолоод, дээр нь өөр нэг тоосго тавилаа. Цемент ихэвчлэн дөрвөн цаг орчимд хатуурдаг. Энэ нь ердөө туршилтын ажил байсан тул хольцыг туршихын өмнө маргааш хүртэл хүлээсэн нь дээр гэж тэр шийджээ.
Маргааш өглөө Роланд Картер, Анна хоёрыг дагуулан зуухны өрөө рүү яаран очив. Хаалгыг нээхэд цемент хатуурсан мэт, тоосгонууд хоорондоо наалдсан мэт харагдлаа. Материалын гадаргуу барзгар бөгөөд хэсэг нь цагаан хяруугаар бүрхэгдсэн байв.
Роланд доош суув. Шүлтжих явцын улмаас цагаан хяруу үүсэх нь ердийн хэрэг байлаа. Тэр хатуурсан цемент дээр дарж үзэхэд, зүрх нь огцом хөөрөв. Цемент хад шиг хатуу, хатсан шаврын бүтэцтэй огт адилгүй байв. Тэр цементэн дээр хэчнээн хүчтэй дарсан ч гадаргуу дээр нь ямар ч мөр үлдсэнгүй.
Роланд ханхүүгийн дохиог авсны дараа Картер эхлээд тоосгонуудыг өргөж үзэв. Дараа нь салж унатал нь өшиглөж эхэллээ. Цемент нь газраас салсан ч тоосгонууд хоорондоо бат бөх наалдсан хэвээр байв. Эцэст нь тэр илднийхээ ишээр цохиж салгахыг оролдсон боловч тоосгоны жижиг буланг л ховхолж чаджээ.
«Тэгэхээр энэ гэгч цемент ийм үйлчилгээтэй байх нь.» Материалын зориулалтыг Картер ойлгов. «Үнэхээр итгэмээргүй юм. Өчигдөр хайлж буй лааны лав шиг урсаж байсан зүйл нэгхэн шөнийн дотор хад шиг хатуу болжээ. Үүгээр бид ханыг хүссэн хурдаараа барьж чадна. Хангалттай тоосго байвал Хилийн сууринг тойруулан ханыг таван жил хүрэхгүй хугацаанд ч барьж чадна!»
«Тэр чинь ямар хэрэгтэй юм?» гэж Роланд асуув. «Өндөр хана дотроос гарах дайснуудыг зогсоож чадахгүй. Харин Хилийн суурингийн хуучин модон овоохойнуудыг бат бөх цементэн байшин болгохыг би илүүд үзнэ. Тэгвэл ард иргэд гэр орноо байгалийн гамшигт алдахаас санаа зовох хэрэггүй болно.»
«...» Тэргүүн хүлэг баатар алмайрав. Язгууртны олон муу зуршлаараа алдартай ханхүү Роланд ийм зүйл санал болгоно гэж тэр огт төсөөлөөгүй байлаа.
«Чи ирээдүйд ойлгоно.» Роланд сонгосон замаараа цааш явахаа дахин бататгав. Цаг хугацаагаар аялсан олон хүний хувьд технологи нь бүтээмжид хүрэх хаалга байлаа. Харин энд шидтэн бүсгүйчүүд ирээдүйд хүрэх зам нь байв.