Шөнийн гургалдай ярьж дуусмагц өрөөнд дахин нам гүм ноёлж, хааяа лааны дөл тасхийн дуугарах нь л сонсогдов.
Роландын царай нухацтай болжээ. Учир нь тэр эцэст нь шидтэн бүсгүйчүүд гэж чухам юу болохыг ойлгосон байв.
Шидтэн бүсгүйчүүдийн ихэнх нь Чөтгөрийн саруудын үеэр ид шидийн хүчээ сэрээдэг бөгөөд чухам тэр өдөр Тамын хаалга нээгддэг байлаа. Ерөнхийдөө шидтэн бүсгүйн насанд хүрэх үе нь нэгэн зааг болдог. Хэрэв охины ид шидийн хүч арван найман насны төрсөн өдрөөс нь өмнө сэрээгүй бол шидтэн бүсгүй болох магадлал тун бага. Харин арван найман нас хүрэхээсээ өмнө хүч нь сэрсэн нэгэн тэр цагаас хойш жил бүр хүч нь сэрсэн өдөр Чөтгөрийн тарчлалыг амсана.
Энгийн хүмүүсийн хувьд тэр өвдөлтийг ойлгоход бэрх бололтой. Шөнийн гургалдай энэ тухай ярих үед хоолой нь чичирч байв. Түүний биеэр туулсан туршлагаас үзэхэд, ямар нэг зүйл биеэс нь гарах гэж оролдож байгаа мэт санагддаг ажээ. Цусны судас, шөрмөс бүр нь тэлж тасрах шахам өвдөнө. Эцэст нь арьсаар нь цус нэвчиж, нүдний алим нь бүлтэрч гарна...
Хэрэв амьд үлдэж чадвал дөрөв, таван өдөр амарсны дараа бие нь аажмаар сэргэнэ. Эс бөгөөс энэ тарчлалын дунд зовж үхнэ.
Шөнийн гургалдай олон нөхрийнхөө үхлийг нүдээр үзсэн байв. Тэдний бие хүчээ тогтоон барих тэнхээгүй болж, бөмбийсөн махан бөөгнөрөл болон хувирдаг. Цус, дотор эрхтэн нь холилдон биеийн нүх сүв бүрээс тэсрэн гарч, дараа нь агаар нь хар манан болон хувирна. Шүршилт бүрийн араас дахиад шүршиж, эцэст нь сорвижсон махны хэсгүүдээс өөр юу ч үлдэхгүй.
Иймээс шидтэн бүсгүйчүүдийг чөтгөрийн биелэл гэж үздэг байжээ.
Энгийн хүмүүс үүнийг хараад айж цочирно. Тэгээд үхлийн шалтгаан хэнд хамаатай байх билээ? Дээр нь Сүмийн байгууллага гал дээр тос нэмэн, чөтгөрүүдэд ийм зүйл тохиолддог хэмээн тунхагласан. Цаг хугацаа өнгөрөхийн хэрээр шидтэн бүсгүйчүүд муу ёрынхны төлөөлөгчид болон хувирчээ.
Гаднынхан үүнийг хэрхэн харснаас үл хамааран энэ тарчлал бодит зүйл байв. Тиймээс ч шидтэн бүсгүйчүүдийн амьдрал ерөнхийдөө богинохон байдаг. Цаг хугацаа өнгөрөх тусам улам хүндэрдэг учир олон шидтэн бүсгүй өөрсдийн амийг егүүтгэхийг сонгодог байлаа.
Шидтэн бүсгүй арван найман насандаа насанд хүрэх үедээ амсдаг Чөтгөрийн тарчлал нь давахад хамгийн хүнд босго байв. Үнэндээ тэр үе хүртэл тэдний доторх ид шидийн хүч бүрэн гүйцээгүй байдаг бөгөөд насанд хүрсний дараа л хүч нь тогтворждог. Ид шидийн хүч тогтворжсоныхоо дараа улам нэмэгдэж, чадварын шинэ салаа хүртэл бий болгож чадна.
Харамсалтай нь хүч тогтворжих үйл явц туйлын өвдөлттэй. Ид шидийн хүчний тарчлал тийм хүчтэй тул энгийн насанд хүрсэн хүн ч тэсэж чадахааргүй бөгөөд олон шидтэн бүсгүй тэр өдөртөө үхдэг байв.
Үүнийг сонссон Роланд удаан хугацаанд дуугүй сууснаа аяархан шивнэв. «Эртний ном сударт шидтэн бүсгүйчүүд Ариун уулыг олж, тэнд мөнхийн амар амгаланг хүртсэнээр Чөтгөрийн тарчлалаас аврагдана гэж бичсэн байдаг. Энэ үнэн үү?»
«Хэн ч мэдэхгүй. Ариун уул зөвхөн домогт л гардаг. Гэхдээ тэднийг Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэгийн хуаранд аваачвал амьд үлдэх боломж нь илүү өндөр. Тэнд өөрсдийгөө нуух шаардлагагүй, эрх чөлөөтэй амьдарч чадна. Бие махбодын зовлон нь өмнөхөөс хавьгүй бага байх болно.»
Анна, Нана хоёр түүний төлөвлөгөөнд чухал үүрэгтэй байсан тул Роландын сэтгэл зовж байв. Гэвч өөрийн төлөвлөгөөний төлөө тэднийг асар их эрсдэлд оруулахыг тэр тэвчиж чадсангүй. «Анна доод давхарт байгаа. Би түүнийг дуудаж авчиръя. Хэрэв явахыг хүсвэл та түүнийг авч явж болно. Харин Нанатай бол маргааш хүртэл уулзахгүй» гэж тэр сулхан дуугаар хэлэв.
«Ойлгосонд тань баярлалаа. Таныг буруу дүгнээгүй бололтой» гэж Шөнийн гургалдай салах ёс хийхээр босохдоо хэлэв.
Тэр үед Анна хараахан унтаагүй байв. Роланд түүнийг дуудахад тэр ширээний ард ямар нэгэн зүйл хуулж байлаа. Роландыг хараад гайхсан ч Роланд түүнийг өрөөндөө дуудмагц юу ч хэлэлгүй дагаж ирэв.
Өрөөнд нь өөр хүн байгааг харсан охин цочирдов. Роланд түүний гараас барин, тэднийг товчхон танилцуулаад, гурвуулаа дугуй ширээний эргэн тойронд суув. Шөнийн гургалдай өмнө нь хэлсэн зүйлээ давтан ярив. «Хуаранд чамтай адилхан олон хүн бий. Тэд чиний эгч дүүс болно.»
«Тийм бололтой, Анна авхай. Би тантай хөдөлмөрийн гэрээ байгуулсан хэдий ч амь насанд тань аюул тулгарсан нөхцөлд таны саналыг хүндэтгэх ёстой. Хэрэв та зөвшөөрвөл...»
«Би явахгүй.»
Роланд балмагдав. «Юу гэлээ?»
«Би явахгүй гэж хэллээ.» Анна түүний үгийг яаран таслав. «Би энд үлдмээр байна.»
«Анна, би чамд худал хэлээгүй.» Шөнийн гургалдай хөмсгөө зангидлаа. «Чиний биед оргилж буй ид шидийн хүч бүрэн боловсрох дөхсөнийг би мэдэрч байна. Чамайг насанд хүрэх өдөр Чөтгөрийн сарууд эхэлснээс хойш хоёр сарын дараа ирнэ. Хуаранд хэдий чинээ эрт очно, төдий чинээ аюулгүй.»
Анна Шөнийн гургалдайд огт анхаарал хандуулсангүй. Харин толгойгоо эргүүлэн Роланд руу харав.
«Эрхэм ханхүү, та надаас Нанатай хамт Карлын сургуульд буцаж очоод бусад хүүхдүүдтэй хамт сурахыг хүсэж байна уу гэж асууж байснаа санаж байна уу?»
Роланд толгой дохив.
«Тэр үед би хариулаагүй. Гэхдээ дараа нь таны хэлсэн зүйл... Би энгийн хүн шиг амьдрах эсэхдээ огт санаа зовдоггүй.» Аннагийн хоолой жигд, энгийн сонсогдов. «Би Эрхэм ханхүүтэй хамт үлдэхийг л хүсэж байна. Өөр юу ч хэрэггүй.»
Роланд Аннагийн бодол санааг ойлгосон гэж боддог байсан ч одоо түүнийг огт ойлгоогүй байснаа ухаарчээ.
Түүний нүднээс ямар ч сэтгэл хөдлөл олж харж чадсангүй. Тэнд хамаарал ч, хайр ч байсангүй. Юу ч харагдсангүй... зөвхөн гүн, ёроолгүй тайван байдал л байлаа.
Тэр хоёрын анх уулзсан үеийг санав. Тэр үед ч Аннагийн нүд яг одоогийнх шиг тайван байсан.
Гагцхүү энэ мөчид түүний царай амьдралаар дүүрэн, дэлгэрч буй цэцэг шиг байв. Гэсэн ч тэр үхлээс айсангүй, бас үхлийг хүлээсэнгүй.
«Чөтгөрийн тарчлал намайг алахгүй» гэж Анна хэлэв. «Би түүнийг даван туулна.»
Шөнийн гургалдай нүдээ анин гүнзгий амьсгаа авлаа. «За, ойлголоо.»
«Тэгвэл бид хоёрыг ганцааранг нь үлдээх үү?» гэж Роланд асуув.
«Үгүй, би энд үлдэнэ» гэж тэр хэлээд нөмрөгийнхөө малгайг өмсөн босов. «Ямартай ч Чөтгөрийн сарууд дуусах хүртэл хуаран нүүхгүй.»
«Яагаад?» Роланд цочирдов. Тэр үнэхээр бүтэн өвлийн турш тэднийг ажиглахаар төлөвлөж байгаа юм уу?
«Насанд хүрэх босгыг туулаагүй дэгдээхэйнүүд энэ аюулыг ойлгохгүй байх гэж бодож байна. Би үхлийн ирмэг дээр дэнжигнэж явсан, бас нөхдийнхөө үхлийг нүдээр үзсэн. Тэр өдөр ирэхэд би Аннад тусална. Хэрэв...» Шөнийн гургалдай мөрөө хавчив. «Хэрэв тэр амьд үлдэж чадахгүй бол оршуулгыг нь зохицуулах талаар надад туршлага бий.»
Тэр хаалганы дэргэд очиж, чинжаалаа сугалан Роландын өмнө дахин сөхрөв. «Тэгвэл би явъя даа» гэж хэлээд бие нь харанхуйд аажмаар уусан алга болов. Манан ч өчүүхэн төдий ул мөр үлдээлгүй арилжээ.
«Энэ Шөнийн гургалдайгийн чадвар юм уу?» гэж Роланд бодов. «Түүний чимээгүй дуу хоолой л түүнийг төрөлхийн алуурчин болгож байна. Тэр чинжаалыг шидсэн байдлаас нь харахад ийм зүйлд холбогдох сургалт авсан нь тодорхой. Шидтэн бүсгүйчүүдийн ижил төрлийн хүмүүсийн нийгэмлэг байхаас гадна Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэг түүнд сургалтад нь тусалсан юм болов уу? Эсвэл тэр тэдэнтэй нэгдэхээсээ өмнөх амьдралдаа эдгээр чадварыг эзэмшсэн байсан юм болов уу?»
Тэр нийгэмлэгийн талаар мэдэх зүйл дэндүү бага байсан тул Роланд дурсамжаасаа хэрэгтэй юу ч олж чадсангүй. Гэсэн ч шидтэн бүсгүйчүүдийг хайсаар байвал тэр нийгэмлэгтэй дахин уулзана гэсэн мэдрэмж түүнд төрж байв.
«Орой болжээ. Буцаж орондоо ор» гэж Роланд охины толгойг илэн хэлэв.
Роландын гайхсанд Анна түүний гарыг түлхэн холдуулаад, юу ч хэлэлгүй гарч одов.
Түүнийг хаалгаа хаахад ард нь гэрэл тасарч, сүүдэрт хучигдан үлдэв. Тэр хаалганд зөөлөн налсан бөгөөд тайван байдал нь алдагдаж, нүд нь нулимсаар дүүрлээ.
Тэр гараа нүүрнийхээ өмнө авчран толгойгоо өргөж, хэн ч сонсохооргүй хоолойгоор шивнэв.
«Тэнэг минь.»