Шулмыг сулал

22-р анги

Хорин хоёрдугаар бүлэг. Тунхаглал

Маргааш нь бороо эцэстээ зогсож, Хилийн суурин дахин хөл хөдөлгөөнд орлоо. Олон тосгоны оршин суугч талбайд цуглан, дөрөвдүгээр ханхүүгийн үгийг хүлээх зуураа хоорондоо ярилцаж байв.

Роланд өмнөх өдөр нь энэ илтгэлийн тухай зарлалыг мэдээллийн самбарт хадаж байлаа. Талбайд ирж, түүний үгийг сонссон хэн боловч нэг аяга улаан буудайн зутан, тал талх авах байв. Суурингийнхны хувьд энэ нь үнэгүй өдрийн хоолтой адил байсан тул шидтэн бүсгүйг дүүжилсэн үеийнхээс ч олон хүн үзэхээр цуглажээ.

Үд дөхөхөд Роланд урьдчилан бэлдсэн тайзан дээр гарлаа.

Өмнө нь бөөгнөрөн зогсох олон хүнийг хараад сандарсангүй гэж хэлбэл худал болно. Тэр урьдын амьдралынхаа ихэнх хугацаанд компьютерийн дэлгэцтэй л харьцаж ирсэн. Хуралд оролцсон ч үргэлж үзэгчдийн дунд сууж, алга ташдаг байв. Ийм олны өмнө гарч, иймэрхүү нөхцөлтэй нүүр тулсан нь түүнд анхны удаа байлаа.

Гэхдээ тэр тайзан дээр гарахаас өөр аргагүй. Хэрэв хүмүүсийн ихэнхийг Хилийн сууринд үлдээхийг хүсвэл илүү хүчтэй хамгаалалт хэрэгтэй, харин тэдэнд зориг өгөхгүй бол бүгд явж одно.

Роланд гараа даллахад бүгд чимээгүй болов.

Тэр энэ мөчийг олон удаа давтаж бэлдсэн ч тайзан дээр гарах үед ам нь бага зэрэг хатжээ. «Миний харьяат ард иргэд ээ, өдрийн мэнд хүргэе. Би Саарал цайзын дөрөвдүгээр ханхүү Роланд Уимблдон байна. Бид өнөөдөр ийнхүү нэг дор цугласан нь та нарт хэлэх чухал мэдээ надад байгаатай холбоотой юм!»

«Дөрөв хоногийн өмнө Урт дууны бэхлэлтийн элч ирсэн. Түүний зорилго нь олборлосон хүдрийг хүлээн авах явдал байв. Сарын өмнө бид Умард уулын энгэр дэх уурхайн нуралт хэмээх аймшигт осолд өртсөнийг та бүхэн мэднэ. Өнөөдөр ч уурхайн бүс бүрэн сэргээгүй байгаа тул урьдынх шигээ ихийг олборлож чадахгүй байгаа, тийм үү? Тэр ослын улмаас өнгөрсөн улиралд ердөө хоёр сарын олборлолттой тэнцэх хэмжээний хүдэр л гаргасан.»

«Би нөхцөл байдлыг элчид тайлбарлаад, гурван сарын хүнсийг бидэнд зээлдүүлбэл өвлийн эцэст дутуу хүдрийг төлж барагдуулъя гэж хүссэн. Гэвч тэр татгалзсан! Хэлэлцээр хийх ямар ч боломж байсангүй. Тэд хоёр жилийн өмнө хийсэн шигээ нэмж хүнс өгөхөөс татгалзсан.»

Олон түмэн түгшин шуугилдав. Хоёр жилийн өмнө бүгдийн туулсан зовлон одоо ч мартагдаагүй нь илт байлаа.

«Энэ удаа бүр ч дордох болно. Энэ удаагийн Чөтгөрийн сарууд бүр ч урт үргэлжилж, магадгүй дөрвөн сараас давах байх гэж Урт дууны бэхлэлтийн зурхайч надад хэлсэн. Энэ нь бид бүгд хоёр сарын хүнсний хомсдолтой нүүр тулна гэсэн үг. Хоёр жилийн өмнө бид хүн амынхаа хорин хувийг алдсан. Хэн нэгэн ах дүүгээ, өөр нэгэн үр хүүхдээ алдсан. Харин энэ удаа бид хэчнээн хүнээ алдах бол?»

«Үгүй! Эрхэм ханхүү, та биднийг аврах ёстой!» гэж хэн нэгэн доороос хашхирлаа. Дараа нь улам олон хүн «Эрхэм ханхүү, бидэнд туслаач!» хэмээн орилов.

Өөрийнх нь талд дуугарах хүмүүсийг олны дунд урьдчилан байрлуулсан нь зөв сонголт бололтой. Роланд дахин гараа өргөн, хүмүүсийн дуу чимээг намжаагаад, «Мэдээж, надад даатгагдсан ард түмнээ би орхихгүй. Хэзээ ч тэгэхгүй! Та нар мэдэхгүй байж болох ч Урт дууны бэхлэлт жил бүр бидэнд улаан буудай, талх илгээж, бидний олборлосон хүдрийг авч явдаг ч үүнийхээ хариуд ердийн зах зээлийн үнээр төлдөггүй. Зах зээлийн үнээр тооцвол хоёр сарын хүдэр хагас жилийн хүнсэнд хүрэлцэх ёстой! Би хүдрээ Бургасан сууринд зарсан. Тэдний хүнсээр дүүргэсэн ачааны хөлөг удахгүй Хилийн сууринд ирнэ. Талхнаас гадна бяслаг, зөгийн бал, мах ч ирнэ! Бүтэн өвлийн турш хүн бүр цадталаа идэж чадна!» гэв.

Талбай нижигнэсэн уухайгаар дүүрэв.

«Гэхдээ энэ нь Урт дууны бэхлэлттэй харилцаагаа тасалж байгаатай адил тул тэд өвлийн турш хэнийг ч хүлээн авахгүй. Тиймээс энэ өвөл бид бүгд Хилийн сууринд үлдэхээс өөр аргагүй. Та нарын ихэнх нь манай хотын баруун хилд очсон байгаа. Бид тэнд одоо бат бөх хэрэм барьж байна. Чөтгөрийн араатнууд довтлохоос олон хүн айж байгааг би мэднэ. Гэхдээ бид тэднийг хааж чадна. Та нарт хэлье, чөтгөрийн араатнууд энгийн ойн араатнаас нэг их хүчтэй биш. Тэдний арьс барзгар, мах нь зузаан ч хэрэм давж чаддаггүй, бас чулуу идэж чаддаггүй. Арьс нь зузаан боловч тэд ердөө л онилоход амархан байнуудын сүрэг юм!»

«Хайрт ард иргэд ээ, надад хэлээч. Та нар Урт дууны бэхлэлтэд нуугдан, овоохойд амьдарч, өлсөж ямар ч утгагүйгээр үхэхийг хүсэж байна уу? Эсвэл миний удирдлага дор хайртай хүмүүс, үр хүүхдээ хамгаалан, эцсийн мөч хүртэл Хилийн сууринг сахих уу? Чөтгөрийн сарууд дуусах хүртэл үлдэж, хотын хэрэм дээр бусад хотынхныг хамгаалсан хүн бүр хорин таван мөнгөн роялийн шагнал авна гэдгийг би амлаж байна. Хэрэв хэн нэгэн сууринг хамгаалж яваад амиа алдвал түүний гэр бүлд таван алтан роялийн нөхөн төлбөр олгоно!»

«Эрхэм ханхүү, бид тантай хамт тулалдана!» гэж олны дунд урьдчилан байрлуулсан өөрийн хүмүүсийн уриалгаар улам олон хүн хашхирч, тулалдахаа тангараглаж эхлэв. Уур амьсгал улам хөөрч байгааг харсан Роланд цаг алдалгүй өдрийн хоол тараахыг тушаалаа. Тэр хүн бүр Хилийн сууринд үлдэнэ гэж бодоогүй. Ядаж тал нь үлдэхэд бэлэн байвал чөтгөрийн араатнуудыг урагшлахад нь саатуулах боломж түүнд гарна.

Петров зургаан язгууртан гэр бүлд мэдээг хүргэхэд тэд инээдээр угтжээ. Гэвч дөрөвдүгээр ханхүү суурингийнхныг зоригжуулж байсныг тэр мэдсэнгүй.

«Чадваргүй ханхүү чинь үнэхээр чөтгөрийн араатнуудыг ганцаараа хөөн гаргахыг хүсэж байгаа гэж үү? Өвөл болохоос өмнө хэрэм барьж зоригложээ. Түүний зоригийг магтах уу, эсвэл өөрийгөө хэт үнэлсэнд нь шоолох уу, бүү мэд.»

«Эрхэм ханхүүгийн хулчгар зан бол хүн бүхний мэдэх зүйл. Дөрөвдүгээр ханхүү хэзээнээс зориг орчихов? Тэр зүгээр л тэнэг, өөр юу ч биш!»

«Тийм ээ, түүнд чулуу өрөгч ч байхгүй. Тэр зүгээр л өнгөлөөгүй чулуу овоолж, завсрыг нь нойтон шавраар шавардаж байгаа. Ийм овоолсон чулуун хэрэм дорхноо нурах вий гэж айж байна.»

«Ямартай ч энэ нь сайн хэрэг. Хэрэв тэр Урт дууны бэхлэлт рүү зугтвал бид байгалийн эрхэнд үлдэнэ. Харин Хилийн сууринд үхчихвэл энэ жүжгийг удалгүй дуусгаж чадна.»

Асуудлыг нухацтай бодсоны дараа гүн гэнэт «Петров, чи юу гэж бодож байна?» хэмээн асуув.

Петров цочирдов. Урт дууны бэхлэлтийн гүн өөрөөс нь санал асууна гэж тэр бодоогүй байлаа. «Би уг нь монопол байдлыг хадгалахыг хүсэж байсан юм. Хүдрийг зах зээлийн үнээс гучин хувиар хямд авч чадвал бидний хувьд ашигтай наймаа хэвээр үлдэнэ. Гэхдээ...» Тэр түр бодож тооцоолоод үргэлжлүүлэв. «Гэхдээ Эрхэм ханхүү бүх хүдрээ Урт дууны бэхлэлтэд зарахаар төлөвлөөгүй байна. Тэр хүдрийг зах зээлийн үнээс тавин хувиар хямд зарж байгаа нь ирэх жил хүдэр олборлолтоо үлэмж нэмэгдүүлэхээр төлөвлөж байгааг харуулж байна. Хэрэв олборлолтоо өмнөх жилүүдийнхээс хоёр дахин нэмэгдүүлж чадвал бид урьд өмнөхөөсөө илүү их ашиг олно. Түүнчлэн тэр өөрсдийн үйлдвэрлэсэн төмрийг ч зарах бодолтой байна. Төмрийн эрэлт маш өндөр, дахин борлуулахад ч амархан. Гэхдээ... эдгээр нь гол зүйл биш.»

«Өө? Тэгвэл юу нь чухал юм?»

«Хэрэв тэр Хилийн сууринг авч үлдэж чадвал энэ нь бидэнд ч бас маш сайн мэдээ болно. Жил бүр чөтгөрийн араатнуудтай тэмцэхэд анхаарлаа хандуулах шаардлагагүй болж, асар их зардал хэмнэнэ. Хоёр дахь давуу тал нь бэхлэлт ба Хилийн суурингийн хоорондох уудам газар нутаг бид бүгдэд нээлттэй болно. Газар тариалан эрхлэх ч бай, шинэ хүмүүс суурьшуулах ч бай, аль аль нь ашигтай сонголт. Ингэснээр хүн ам нь хэт олширсон бэхлэлтийн одоогийн байдлыг ихээхэн хөнгөвчилж чадна.» Петров бодлоо нэг бүрчлэн тоочив. «Мөн дөрөвдүгээр ханхүү Хилийн сууринд үргэлж үлдэхгүй. Хаан ширээний төлөөх тэмцэл ердөө таван жил үргэлжилнэ. Таван жилийн дараа бидэнд илүү цэцэглэн хөгжсөн Хилийн суурин бий болж, тэр үед түүнийг бэхлэлтдээ нэгтгэж болно. Ингэвэл бэхлэлтийн нутаг дэвсгэр бүх хаант улсын хэмжээнд гурав дахь томд тооцогдоно. Тиймээс миний зөвлөгөө бол...» Тэр гүн рүү хяламхийн харснаа болгоомжтой хэлэв. «Бэхлэлт Эрхэм ханхүүд туслахаар хүмүүсээ илгээж, Хилийн сууринг хамгаалахад хамтран ажиллах ёстой.»

«Зөв байна» гэж гүн хэлэв. «Гэхдээ энэ бол зөвхөн ашиг, алдагдлыг сонирхдог худалдаачны бодол.»

Энэ хүртэл яриад тэр биеэ цэхлэн, оролцогч бүрийг нүдээрээ аажуухан гүйлгэн харав. Дууны өнгө нь сүртэй болов. «Гэхдээ би өнөөгийн байр сууриа ашиг, алдагдлыг жигнэж байж олж аваагүй. Миний хяналтаас гадуур хүнтэй би яагаад наймаа хийх ёстой гэж? Зарим дүрмийг заавал мөрдөх ёстой. Зөрчсөн этгээд шийтгэл хүлээнэ. Хилийн суурин цэцэглэн хөгжих үү, сүйрэх үү гэдэг нь чухал биш. Хамгийн чухал нь хэн ч миний эрх мэдлийг булаан авах тухай бодох ёсгүй. Тэр хүн ханхүү байсан ч ялгаагүй.»

22-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Шулмыг сулал22-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах