Шулмыг сулал

35-р анги

35-р бүлэг. Гэр

Шөнийн гургалдай «манан» дундуур алхаж байлаа.

Тэр манан дотроос гадагш харахад гадаад ертөнц хар, цагаан хоёрхон өнгөтэй байв.

Анх юмсын зааг болж байсан зурааснууд одоо нэг их тодорхой биш болжээ. Шулуун, тасархай, муруй зураасны хил хязгаар хүүхдийн зурсан зураг шиг бүдэг бадаг, ялгагдахаа больсон байв.

Энэ мэдрэмжийг үгээр илэрхийлэхэд нэлээд хэцүү байлаа. Шөнийн гургалдай заагуудыг хэрхэн ялгахыг ойлгож, дасахад ихээхэн хугацаа зарцуулсан юм. Хэрэв тэр хүчээ зөв ашиглавал манан дундуур алхахдаа юунд ч тээглэхгүй. Хана гэх мэт зүйл байсан ч түүнийг бага зэрэг өөр өнцгөөс харахад нэвтрэх арга олдоно. Харин бодит ертөнцөд харахад тэнд огтхон ч гарц байхгүй.

Манан дотор дээш, доош, урд, хойд гэх ойлголт тогтсон зүйл байхаа больж, бие биеэрээ солигдох, бүр давхцах ч боломжтой байлаа. Шөнийн гургалдай яг сая ингэж үйлдсэн юм. Харуулуудын сэрэмжтэй ажиглалтад байсан шилтгээнд тэр хэнд ч мэдэгдэлгүй оржээ. Тэгээд ганцхан алхмын дотор эргэн тойрных нь зурааснууд урьдчилан таахын аргагүй өөрчлөгдөж, тэр хаанаас ч юм гарч ирсэн мэт таазыг нэвтлэн Аннагийн өрөөнд хүрч очив.

Түүний хувьд энэ бол ямар ч дүрэмгүй, бүрэн эрх чөлөөтэй ертөнц байлаа.

Шөнийн гургалдай зөвхөн «манан» ертөнцөд л тайвширч чаддаг байв. Тэнд чимээгүй, ганцаардмал байсан ч тэр хэзээ ч ямар нэгэн аюултай зүйлтэй тулгарахгүй.

Ихэнхдээ манан доторх ертөнц хар, цагаан байдаг ч хааяа өөр өнгө харагдана.

Жишээ нь, Аннаг харах үед.

Шидтэн бүсгүй болон жирийн хүний ялгаа нь ид шидийн хүч байлаа. Шөнийн гургалдай шидтэн бүсгүйн дотор энэ хүч урсан, бүдгэрч байхыг харж чаддаг бөгөөд энэ нь манан доторх ертөнцөд харагддаг цорын ганц өнгө байв.

Гэвч Анна шиг дүүрэн, хүчтэй өнгөтэй хүнийг тэр өмнө нь хэзээ ч харж байгаагүй. Түүний дотор аквамарины туяа хүчтэй долгилж, төв хэсэг нь бараг улайссан мэт харагдана. Шөнийн гургалдай түүн рүү бараг харж ч чадахгүй байлаа. Энэ бүхэн түүнийг ихэд будилуулдаг байв. Ерөнхийдөө өнгө нь шидтэн бүсгүйн чадвар, ид шидийн хүчийг илэрхийлдэг. Шөнийн гургалдай Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэгт байхдаа ид шидээ ашиглах үедээ галын чадвартай олон шидтэн бүсгүйг харж байсан. Тэдний доторх туяа нь үргэлж улбар шар эсвэл улаан өнгөтэй, амьд галт бөмбөлгийн үүл шиг байдаг байв. Гэвч хэмжээ, тод байдлаас үл хамааран бусад шидтэн бүсгүйчүүдийнхийг Анныхтай зүйрлэхийн аргагүй байлаа.

Үүнийг ойлгоход хэцүү байсан нь хангалтгүй мэт, үүнээс ч итгэмээргүй өөр нэг зүйл байв.

Түүний дотор ийм их ид шидийн хүч байхад тэр яаж амьд байж чаддаг байна аа?

Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэг даяар Шөнийн гургалдай ийм гайхалтай их ид шидийн хүчтэй хэнийг ч олж хараагүй. Насанд хүрсэн шидтэн бүсгүй байсан ч Аннатай харьцуулахад одой л болох байлаа. Хэрэв Анна насанд хүрсэн бол…

Үгүй, Анна хэзээ ч ийм боломжтой болохгүй. Ид шидийн хүч нь их байх тусам хазалт нь ч хүчтэй болдог тул Шөнийн гургалдай санаа алдахаас өөр аргагүй байв. Анна сорилттойгоо нүүр тулах цаг ирэхэд юу болохыг тэр төсөөлөх ч аргагүй. Анна аймшигтай зовлон туулна гэдэг бараг тодорхой байлаа. Дотор эрхтнүүд нь дотроосоо тасдуулж байгаа мэт өвдөлт нь тэднийг эсэргүүцэхээ больж, үхлээ хүлээн зөвшөөртөл ухаан балартахыг зөвшөөрдөггүй. Тэднийг тасралтгүй өвдөлтөөр дахин дахин тарчлаана.

Шөнийн гургалдай манангаас гарч ирээд, түр зуурын гунигаа арилган, хөгжилтэйгээр хэлэв. «Өглөөний мэнд, Анна.»

Шөнийн гургалдай гэнэт гарч ирдэг таагүй зуршилд Анна аль хэдийн дассан байлаа. Тэр толгой дохисон ч хариу хэлэлгүй, оронд нь галаа дасгалжуулсаар байв.

Шөнийн гургалдай хамраа үрээд, Аннагийн орны хажууд очив.

Шөнийн гургалдай ийм дасгал хийж байхыг нь олон удаа харсан. Анна анх дасгал хийж эхэлж байхад нь хүртэл тэр хажууд нь байжээ. Арын цэцэрлэгийн саравчинд хувцсаа санамсаргүй шатаачихдаг байхдаа Анна хажуудаа солих хувцсаар дүүргэсэн хувин үргэлж тавьдаг байв. Хожим нь тэр галаа хурууныхаа үзүүр дээр чадварлаг бүжиглүүлж чаддаг болжээ. Тэгээд Роланд ч түүний дасгалыг хянахаа больж, цэцэрлэгийн саравчийг нураагаад үдээс хойш цай ууж, наранд биеэ шарах газар болгосон юм.

Гэсэн ч ханхүүгийн өмнөх тушаалын дагуу Анна өдөр бүр нэгээс хоёр цаг дасгалаа үргэлжлүүлэн хийдэг байв. Гагцхүү одоо өөрийнхөө өрөөнд хийдэг болжээ.

«Би загасны боов авчирсан. Надтай хамт идэх үү?» Шөнийн гургалдай энгэрээсээ алчуур гарган дэлгээд, загасны боовыг хоёуланд нь нэг нэг хэсэг болгон хуваав.

Анна загасны боовны үнэрийг үнэрлэснийхээ дараа толгой дохив.

«Идэхээсээ өмнө гараа угаа» гэж Шөнийн гургалдай инээлээ. Аз болоход Анна Шөнийн гургалдайг үзэн яддаггүй байв. Тэгсэн бол Шөнийн гургалдай өөртэйгөө ярьж байгаа мэт болох нь мэдээж таатай зүйл биш. Ерөнхийдөө Анна Нанад үнэхээр санаа тавьдаг нь илт боловч үүнийгээ нэг их гаргадаггүй байлаа. Үнэндээ Роландын өмнө байхгүй үедээ тэр бараг ярьдаггүй.

Харин Роланд хэтэрхий их ярьдаг байв. Түүнд үргэлж хэлэх зүйл их байна. Жишээлбэл, хоол идэх үедээ «идэхээсээ өмнө гараа угаа», «хэт хурдан идэж болохгүй», «газарт унасан юмыг буцааж авч идэж болохгүй» гэх мэт олон дүрэм хэлнэ. Тэр бүх зүйл дээр урт тайлбар тавьж чадна.

Эхэндээ Шөнийн гургалдай ихэд дургүйцдэг байлаа. Гэвч хожим нь энд өөрөө тариачин, Роланд эзэн нь гэдгийг ойлгосон тул энэ нь нэг их хамаагүйг мэджээ. Эцсийн эцэст, энэ бол Дөрөвдүгээр ханхүүгийн шилтгээн. Тэр энд амьдарч, ханхүүгийн хоолыг идэж байгаа болохоор аргагүйн эрхэнд түүний яриаг сонсож эхэлсэн юм. Одоо тэр эдгээр дүрэмд ч бас дасаж байлаа. Яагаад гэдгийг өөрөө ч мэдэхгүй ч Шөнийн гургалдай, Анна, Нана, Роланд, Картер нар гараа угаахаар дугаарлахдаа хэн нь түрүүлж орохоо булаацалдах үед үл тайлагдах өчүүхэн хөгжилтэй мэдрэмж төрдөг байв.

Анна худгийн усаар дүүргэсэн хувинд гараа дүрж угаагаад, дараа нь галаа асаан гараа хатаав. Тэгээд загасны боовныхоо хэсгийг авч ширээнд суун, өхөөрдөмөөр жижигхэн амаараа өчүүхэн хазаж аваад удаан зажлав.

«Надтай хамт буцахыг үнэхээр хүсэхгүй байна уу?» гэж Шөнийн гургалдай түүнээс дахин асуулаа. «Тэнд бид олон эгч дүүтэй болно. Тэд чамд сайн анхаарна. Харин энд чи шилтгээний хүрээнд л амьдарч, ямар нэгэн зүйл хийж чадна. Чамд уйтгартай санагддаггүй юм уу? Нэвтэршгүй уулс гэж нэрлэдэг ч амьд үлдэхэд хэрэгтэй олон зүйл тэндээс олно. Тэнд бид бүгд нэг том гэр бүл болно. Тэнд байгаа хүн бүр нэгэн зорилгын төлөө цугласан. Чиний ид шидийн хүч маш их учраас тэд чамайг баяртайгаар хүлээн авна. Энэ өвөл… энэ өвөл чиний сүүлчийнх байх вий гэж би айж байна…»

Ингэж хэлээд Шөнийн гургалдай үгээ таслав. Магадгүй аль хэдийн оройтсон байх гэж тэр бодлоо. Хуаранд буцсан ч Анна ийм их ид шидийн хүчтэй болохоор насанд хүрэх хүртлээ амьд үлдэх нь бараг боломжгүй байлаа. Шөнийн гургалдай Аннад хийж чадах ганц зүйл нь түүнийг үхэх үед нь хажууд нь байх явдал байв.

«Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэгт элсэхээсээ өмнө чи хүүхэд байхдаа ямар амьдралтай байсан бэ?»

Аннагийн асуултад Шөнийн гургалдай цочирдов. Эцсийн эцэст, Анна бараг хэзээ ч асуулт асуудаггүй байлаа. «Би… хаант улсын зүүн хэсэгт байдаг том хотод амьдардаг байсан. Үнэндээ нийслэлээс холгүй.»

«Чи аз жаргалтай амьдарч байсан уу?»

Аз жаргалтай гэж үү? Үгүй. Тэр үеийн өдөр тутмын амьдралаа Шөнийн гургалдай дурсахыг хүсдэггүй байв. Тэр бусдаас хамааралтай, басамжлуулж, шоолуулж амьдардаг байжээ. Шидтэн бүсгүй болсон гэдгийг нь мэдсэнээс хойш амьдрал нь муур, нохойныхоос ч дор болсон. Хүзүүнд нь гинж зүүж, тэдний төлөө хүчээр ажиллуулдаг байв. Үүнийг санасан Шөнийн гургалдай толгой сэгсрэн шивнэлээ. «Яагаад ингэж асууж байгаа юм?»

«Би хуучин хотын дүүрэгт амьдардаг байсан.» Анна өөрийнхөө түүхийг дахин ярив. «Аав минь намайг Сүмийн байгууллагад хорин таван алтан реалын үнээр зарсан. Харин Эрхэм ханхүү намайг шоронгоос сулласнаас хойш би энд маш аз жаргалтай амьдарч байна.»

«Гэхдээ чи шилтгээнээс гарч чадахгүй. Роланд Уимблдоныг эс тооцвол, гадаах бусад хүмүүс шидтэн бүсгүйчүүдийг үзэн ядсаар байгаа.»

«Энэ нь надад чухал биш. Тэр бас ирээдүйд энэ бүхнийг өөрчилнө гэж хэлсэн. Тэр ингэж чадахгүй гэж үү?»

«Тэр хэцүү байх болно. Сүм оршин тогтносоор байгаа цагт тэд шидтэн бүсгүйчүүдийг бузар муу гэж ярьсаар байх болно.»

Анна тэр даруй няцаасангүй, харин удаан хугацаанд чимээгүй болов. Тэр бүр энэ сэдвийг дахиж хэзээ ч хөндөхгүй гэж Шөнийн гургалдай бодож эхэлтэл гэнэт асуулаа. «Чи хаана байхдаа илүү сайхан амьдарч байсан бэ? Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэгийнхэнтэй хамт байхдаа юу, эсвэл энд бидэнтэй хамт амьдарч байхдаа юу?»

«Чи… юу гэлээ, аан?» Энэ асуулт Шөнийн гургалдайг бүрэн мэгдээв. «За, мэдээж…»

Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэгийнхэнтэй хамт байх нь дээр байх, тийм үү? Үнэнийг хэлэхэд тэр Ариун уулыг эрж хайх ажилд төдийлөн сонирхолгүй, харин бүх найзууд нь амьдардаг тэр газрыг л сонирхож байлаа.

Харин Хилийн суурингийн тухайд гэвэл? Хэрэв нэгэн шидтэн бүсгүй аюулд орсныг сонсоогүй байсан бол тэр энэ хотод хэзээ ч ирэхгүй байв!

Тиймээс хариулт нь дэндүү ойлгомжтой баймаар атал яагаад тэр анхнаасаа хэлж чадаагүй юм бол?

Тэгтэл Анна инээмсэглэж эхлэв. Шөнийн гургалдай түүнийг инээмсэглэхийг тун ховор харж байсан юм. Аннагийн нүд өглөөний нар туссан нуур шиг гялалзаж байлаа. Яагаад ч юм, Шөнийн гургалдай өөрийнх нь «манан» ертөнц биш байсан ч сэтгэл нь тайвширч байгааг мэдэрлээ.

«Роланд Шидтэн бүсгүйчүүдийн хамтын нийгэмлэг Умард уулсаас Ариун уулыг хайж байгаа, тэр уул нь та нарын бүгдийнх нь аюулгүй гэр орон гэж хэлж байхыг би сонссон. Харин миний хувьд би өөрийн Ариун уулаа аль хэдийн олчихсон гэж бодож байна.»

Энэ шилтгээн Аннагийн Ариун уул байлаа. Анна удаан амьдрахгүй ч түүний сүнс аль хэдийн ихэнх шидтэн бүсгүйчүүдийн очихыг хүсдэг газартаа хүрснийг Шөнийн гургалдай ойлгов.

Яг энэ мөчид хаалганы цаанаас гүйж буй хөлийн чимээ сонсогдов. Шөнийн гургалдай анхааралтай чагнавал энэ нь сандарсан Нанагийн хөлийн чимээ байлаа.

Тэгээд хаалга нээгдэж, үнэхээр Нана Пайн яаран орж ирэв.

Нана Пайны нүүрээр нулимс урссан хэвээр Аннагийн тэвэрт үсрэн орлоо. «Би я-яах вэ? Анна эгч ээ, аав намайг шидтэн бүсгүй болсныг мэдчихсэн!»

35-р анги дууслаа

Алдаа мэдэгдэх

Шулмыг сулал35-р анги · Унших

Алдааны мэдээлэл илгээхийн тулд бүртгэлээрээ нэвтэрнэ үү.

Нэвтрэх
ӨмнөхДараах